BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

11 sierpnia 2025

Od Czerwca

Czekoladowy kocurek niedawno wrócił z polowania wraz z Figą. Udało mu się dorwać sójkę, z czego był naprawdę dumny. Zaniósł zwierzynę na stos, a następnie skierował swoje łapki w stronę swojego posłania i kolekcji. Przysiadł sobie i rozłożył piórka, gałązki czy kamyczki. Przyglądał się im przez jakiś czas, aż w końcu ponownie zaczął układać swoje zbiory. Tym razem zwrócił uwagę na kolejność, w jakiej znalazł owe przedmioty. Właśnie sięgał po czarne piórko kruka, ale ostatecznie to błękitne trafiło pod jego łapki.— Niebo? Chciałem Nockę ułożyć, nie ciebie — rzekł cicho. Jednak owo piórko zdawało mu się mienić. Przekręcił leciutko łebek, zastanawiając się nad tym, co właśnie zobaczył oczami wyobraźni. Zupełnie tak jakby to piórko chciało mu coś powiedzieć lub ślicznie się zaprezentować.
— Hm — mruknął cicho. Sam niezbyt rozumiał, dlaczego to się zadziało. Jednak niedane mu było dłużej się nad tym zastanawiać, gdyż na zewnątrz legowiska rozległ się znany mu już głos babci. Westchnął cicho, podnosząc się z miejsca. Ciekawe, o co mogło chodzić. Czyżby... tak! To na pewno to o czym myślał. Doprowadził się do ładu, a następnie opuścił legowisko.
— Zebraliśmy się tutaj, by powitać w szeregach Owocowego Lasu nowego zwiadowcę. Czerwcu wystąp. — Rozległ się głos Sówki. Kocurek poczuł, jak przepełnia go radość i ekscytacja. Nareszcie był ten moment, jego wielka chwila. Spojrzał na rodziców, byli tam wraz z Hiacyntem. Jego brat chyba nie kwapił się do mianowania. Od zawsze wiedział, że ten był słaby. Nie przypuszczał jednak, że aż tak. Zaraz się otrząsnął i dumnym krokiem wystąpił.
— Nadszedł czas, byś dołączył do grona zwiadowców. Czerwcu czy obiecujesz wypełniać sumiennie obowiązki i wspierać naszą społeczność? — Ponownie rozległ się głos liderki.
— Przysięgam na moje życie, że nie opuszczę Owocowego Lasu i kotów do niego przynależących w potrzebie — rzekł uroczyście po raz pierwszy bez wyczuwalnego w głosie chłodu. Ta skinęła łebkiem.
— Zatem witamy cię jako nowego zwiadowcę Owocowego Lasu! — rzekła Sówka. Czerwiec przymknął oczy.
— Zwiadowcę — wyszeptał cicho, jakby smakując każdą literę i sylabę tego słowa. Czerwiec zwiadowcą. Brzmiało to naprawdę wspaniale! Wsłuchał się w skandowanie jego imienia. Spojrzał po rodzicach, byli dumni. Widać to było. Potem odszukał wzrokiem Figi i właśnie wtedy przypomniał sobie o niebieskim piórku. Dlaczego teraz? Być może zdał sobie sprawę, że wyglądałoby pięknie w jej futrze? A może chciał wręczyć jej podarek w podzięce za poświęcony czas na jego naukę. Będzie musiał załatwić to jutro. Teraz natomiast miał odbyć czuwanie dla całkowitego zamknięcia sprawy. Ułożył się i wpatrzył w niebo, podczas gdy reszta kierowała się do legowisk, by odpocząć po całym dniu wrażeń. Siedział w ciszy, czuwając. Przy okazji pozwolił sobie przemyśleć całą drogę, jaką przebył, by być tym, kim się stał. Mnóstwo wyrzeczeń i prób dogadania się z Figą. Czy teraz gdy został zwiadowcą, wciąż będą mieli okazję przebywać ze sobą? Wizja braku szkoleń była z jednej strony ulgą, ale z drugiej czyniła pustkę w jego sercu. Westchnął cicho. Nawet nie wiedział, kiedy noc minęła, a ponad nim wstał dzień. Podniósł się i jęknął cicho z powodu zesztywniałych stawów. Powlókł się do legowiska, gdzie po prostu padł na posłanie i zasnął.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz