Od Rozżarzonego Płomienia cd Zachodzącej Łapy

 - Małym wpajać tak głupią wiedzę? Czemu? Powinieneś za to słono zapłacić. To jest… Takie niefajne! Nie jesteś dobry! Sam se myśl jak chcesz, ale nie mówi tak mojemu bratu! On jest zbyt dziecinny, nierozważny i łatwo nim zmanipulować!

- Słuchaj no głupia babo - warknął, przestając silić się na bycie miłym. Co z tego, że byli spokrewnieni. W tym momencie skończyła się jego cierpliwość. - Mam dość twoich jęków, sram na ciebie i twoje warkoty. Możesz mi podskoczyć, ale wtedy sprawię, że ten twój kark przestanie cię unosić, więc zawrzyj gębę, bo nie ręczę za siebie. 

Widząc jak ta już otwierała pysk, aby coś powiedzieć, zapewne niemiłego, odszedł pozostawiając ją samą ze swoimi problemami. Tak rozpuszczonego gówniarza, jeszcze nigdy nie widział na oczy. 

***

Był dumny z Falującej Tafli. Jego kuzyn został wojownikiem. Teraz mogli spędzać więcej czasu razem, ględząc i smęcąc na nierudych. Najbardziej jednak zamiłowali się w komentowaniu zastępczyni. Tyle plotek krążyło na jej temat, że nie mógł się oprzeć, by coś dopowiedzieć od siebie. 

- Widziałem jak pokłóciła się z Jałowym Pyłem, znowu - powiedział rudy, idąc tuż obok niego. Wracali z polowania, brodząc w śniegu, który dzisiejszej nocy zasypał cały klan. Odzwyczaił się od tego typu wypraw. Zawsze grzał tyłek w ciepełku, a teraz nie mógł przez tego... uzurpatora... O wilku mowa, akurat pan Zasrana Gwiazda wyszedł, zerkając na nich okiem. Ominęli go szerokim łukiem, rzucając szpaka na nieduży stos. 

- To idziesz do medyka? - Kuzyn zwrócił na niego spojrzenie. 

Pokiwał głową. Ostatnio bolało go gardło, więc chcąc nie chcąc, musiał odwiedzić kolejną z kuzynek. Ta jednak nie doprowadzała go do takiej furii jak Zachodząca Łapa. 

- Tak... Poczekaj na zewnątrz, zajmie mi to chwilę. - Wszedł do jamy, skarżąc się medykom na swój problem. Dostał jakieś zioła, po czym od razu wyszedł, natykając się na najgorszą członkinię jego rodziny, którą wyklnął już dawno temu. 

- Jeżeli otworzysz swą szczurzą gębę, to nie ręczę za siebie - ostrzegł ją. 

- Mówiłam ci, abyś odczepił się od mojego brata! - przypomniała mu po raz któryś Zachodząca Łapa

Oho! Spiorunował ją wzrokiem, modląc się do Piaskowej Gwiazdy, by z niebios usmażyła tą zdrajczynie na popiół, po czym odpowiedział. 

- Ojoj... i co mi zrobisz? Twój brat jest przynajmniej wojownikiem, a nie jak ty uczniem. Jeżeli chcesz, abym cię posłuchał, wyrośnij przynajmniej z mleka pod nosem lamusie. - Odszedł, dając jej ogonem "przypadkiem" po pysku.

<Zachód?>

Wyleczeni: Rozżarzony Płomień 

Od Zachód (Zachodzącej Łapy) Cd Rozżarzonego Płomienia

 Zaczęła szybko mrugać. Albo inaczej, powieka jej drgała. Po prostu nie wierzyła w to co widzi. W te tak głupie zachowanie. Wrzała ze wściekłości. Powieka dalej drgała. Miała ochotę tak wrzeszczeć, tak drzeć się, że… Aż mogłaby to zrobić. Właśnie, czemu by nie? Chociaż, gdyby Piasek się dowiedziała… Nie chciała ryzykować, ale nie mógł przeczyć od tak bez konkretnych dowodów!
- Mogłabym iść sama na granice! Dałabym sobie radę! A ty to nie sądzę, żebyś kiedykolwiek cokolwiek pożytecznego zrobił. Ha! Obszedł sobie tereny wokół, powąchał kwiatki.- dodała w myślach “A może byś spróbował od spodu”, ale uspokoiła się trochę.- Nie robisz niczego dobrego dla innych! Żyjesz dzięki temu, co upolowały koty tobie równe. Nie widzisz, że to jest złe?- warknęła. Zaczęła chodzić w kółko, nerwowo potrząsając ogonem.
- Zachód, Rozżarzony Płomień naprawdę ma rację…- powiedział do niej cicho Falka, jednak ona go zignorowała.
- Oh, bracie kochany, nie słuchaj się go. On mówi same brednie, chcąc w ten twój łatwo dostępny oraz o ograniczonym zasobie mózg wpoić same złe informacje. To się źle skończy! Posłuchaj, a gdyby u władzy był nierudy, który mówiłby jak to głupi są rudzi?- zapytała się go, ostro mierząc wzrokiem. 
- Ah… Ten…- próbował się tłumaczyć Falka, jednak po chwili zrezygnował. Natomiast Żar wszedł do akcji. 
- A póki co u władzy jest Piaskowa Gwiazda, czego nie zmienisz. I nie mówię bredni. Mówię tylko i wyłącznie samą prawdę na ten temat. A ty tego dalej nie rozumiesz, chociaż tłumaczę i tłumaczę. Brat najwyraźniej jest od ciebie mądrzejszy- uciął temat. Ona prawie zachłysnęła się powietrzem. Ona? Ona głupia? Jak? Jak? JAK PO PROSTU, NIE MOGŁA BYĆ GŁUPIA!
- Ja mam większy mózg u niego, i odpowiedni dla mojego gatunku a nie taki jak jego, mysi. Może to mysza w przebraniu. A ty…  Ty… Jesteś głupi!- wrzasnęła mu w pysk, młócąc wściekle ogonem podłoże. Już tak bardzo chciała to kończyć, ale jej ego oraz przekonania tak mocno były deptane przez kota, który nie powinien w ogóle istnieć! BYŁ GŁUPI. Lisie łajno, gdyby nie on, Falka byłby lepszy. Nie zostałby rasistą. 
- Małym wpajać tak głupią wiedzę? Czemu? Powinieneś za to słono zapłacić. To jest… Takie niefajne! Nie jesteś dobry! Sam se myśl jak chcesz, ale nie mówi tak mojemu bratu! On jest zbyt dziecinny, nierozważny i łatwo nim zmanipulować!

<Żarze?>

Od Rozżarzonego Płomienia cd Zachód

 Odpoczywał, ciesząc się ostatnimi promieniami słońca. Czemu ostatnimi? Bo robiło się ciemno. Lubił te ciepło, rozlewające się po jego grzbiecie. Było... miłe i relaksujące. Tak się jednak złożyło, że dołączyło do niego kocię. I to te należące do Pokręconego Łba! Nie rozumiał co trudnego było w upilnowaniu bachorów, mimo to osobnik ten był rudy z małą ilością bieli, co sprawiało, że tolerował go. Czasami nawet "wychowywał" lub po prostu wpajał mu wartości, które cenił. Musiał w końcu kiedyś przejąć pałeczkę po nim i pilnować czystości ich rasy. 

- I wtedy możesz mu przylać - skończył swój wywód na temat tego, jak powinien sobie radzić w przypadku, kiedy jakiś nie rudy mu zacznie pyskować. 

- Nie przeszkadzam?- przesłodzonym głos przerwał ich naukę. 

- Skądże. Rozmawiamy sobie tutaj - z wielkim uśmieszkiem odezwał się młodszy rudzielec. Prychnęła cicho.

- To dobrze. Drogi Żarze, dlaczego siedzisz tylko na dupie i nic nie robisz? Czemu inni robią coś za ciebie? Polują? A ty w ogóle? Tłumacz się!- warknęła, strzepując ogonem. 

- Ja? Mam się tłumaczyć? Tobie? - zaśmiał się. 

Nie wierzył, że kocię zażądało od niego czegoś takiego. Jeszcze narzekało, że nic nie robił. Chyba tej małej klusce się coś pomyliło. Był dorosłym, silnym wojownikiem, który miał większą władzę od takiego wypierdka sowy. 

- Posłuchaj uważnie. Inni polują, bo taką mają pracę, jasne? To ich obowiązek. Ja jako wojownik czystej krwi, zajmuję się patrolowaniem granic. Dzisiaj skończyłem swoją robotę i odpoczywam. 

- Właśnie! Nie rozumiesz? Granice są duże, ty pewnie też byłabyś zmęczona, gdybyś chodziła po nich, pilnując porządku - poparł go Falka. 

Kotce najwyraźniej to nie wystarczało. Naprawdę płeć żeńska mocno go irytowała. Co nie poznał nowego członka rodziny, te samice zaczynały drzeć się na niego, wytykać jego rasizm i inne rzeczy, propagując miłość i przyjaźń. No naprawdę! Co za chora rodzinka... Przynajmniej Falka, jako jedyny kuzyn, podzielał jego zdanie i wlepiał w niego oczka, chłonąc każde słowo. Cieszył się z tego, bo udowodnił wszystkim tutaj, że kocury są naprawdę mądrzejsze od kotek. No i mógł na luzie z kimś pogadać, nie będąc okrzyczanym przez wściekłe rude zdrajczynie krwi. 

- Ale często leżysz i nic nie robisz! - dyskutowała. 

- Tak? Jak taka mądra jesteś, to idź sobie na granice. Zobaczymy jak sobie poradzisz. Pewnie nie wrócisz przed wschodem słońca i cię po drodze coś zje. To nie jest bezpieczne mała. Ja tu się narażam, aby klan był bezpieczny. Przestań zachowywać się jakbyś miała kija w tyłku i nie zgrywaj takiej mądralińskiej, gdy nie masz za grosz doświadczenia w wojowniczych obowiązkach. I nie kłóć się ze mną! Będziesz mogła, gdy dorównasz mi wzrostem, a teraz spadaj, jak twe kotkowe ego zostało urażone. Nie chcę słuchać jęków, że wszyscy są równi. Tak nie jest. Nigdy nie było. Inaczej borsuki nie zjadałyby nas, my nie zjadalibyśmy królików, a one roślin.

<Zachód?>

Od Zachodzącej Łapy

  Czas tak szybko mijał. Była już uczniem! Matka jeszcze jej nie utopiła! To było naprawdę niezwykłe. Kto by się spodziewał? Z małego bachorka stała się już coraz bardziej dorosłym kotem! Dalej niby była podobna, ale swoje przekonania już wyrażała trochę ciszej. Może i dobrze, przynajmniej była mniejsza możliwość, że oberwie od matki. Oh matka. Dziwny punkt w jej życiu. Cała jej rodzina była dziwna. Bycie rudym, nie oznaczało niczego, oprócz wyglądu zewnętrznego.

Debile.

Skończeni debile.
Niestety wraz z wiekiem, uświadomiła sobie, że jest coś nie tak. Na ostatnim zgromadzeniu podobno spadała krew oraz martwe ptaki. Trochę się bała szczerze tego czegoś, ale ten dreszczyk strachu był również trochę fajny. Czuła ekscytację i entuzjazm. Z każdym dniem gdy wstawała na trening, patrzyła czy rodzeństwo przypadkiem żyje. Dobrze, że żyli, bycie jedynakiem jest okropne. Nawet jak siostra była okropna a brat naiwny, to dobrze było czuć tą więź. Niezwykłą oraz wspaniałą, pełną magii. 
Jej mentor był całkiem spoko. Patrzyła na niego dość krytycznie, jednak on po prostu wzdychał za każdym razem, gdy zadała głupie pytanie. Chciała się wszystkiego dowiedzieć! Być NAJLEPSZA z całej trójki bachorów Splątanego Futra. Chciała pokazać swoje “ja”. W końcu, była mega fajna. Nawet jeżeli ktoś ją przewyższał w czymś, to mogła pobić jego rekord. Przynajmniej tak sądziła. Bo co innego sądzić? Była najładniejsza, najczystsza…
- Zachód?- niecierpliwe mruknięcie przecięło ciszę. Na razie był tylko poranek, więc trochę zdziwiona spojrzała do tyłu.
- Coś nie tak?- podnosząc jedną brew, spojrzała krytycznie na siostrę.
- Zsuwaj się. Idę- zirytowana szylkretka zmierzyła ją ostro wzrokiem. Tortie obruszyła się nieco.
- Czemu? Gdzie idziesz? Chcesz z kimś romansować?- zaśmiała się z kpiną w głosie.
- Debilu, idę do śmietniska. Możesz łaskawie ruszyć swój szlachetny tyłek?- sycząc już nieco, odezwała się Cis. Zachód przesunęła się nieco i tylko patrzyła, jak siostra wychodzi z legowiska. 
Teraz mogła tylko patrzeć jak sylwetkę przed wejściem przeszywa lekki dreszcz.
Jeszcze kiedyś odkryje jej strach.
I wszyscy się dowiedzą. 
Niech ma za swoje. 
***

- Po co mam ćwiczyć walkę akurat dzisiaj?- prychnęła spoglądając na mentorkę, która po raz chyba setny, próbowała jej wytłumaczyć po co ma niby uczyć się odpowiednich ruchów bitewnych. Nieugięta stała i nie chciała powtarzać tego wszystkiego. Po co walczyć? Jaki to miało sens?
- A gdyby samotnik cię napadł…
- Umarłabym. I co?
- Mogłabyś mieć szansę wygrać z nim.
- Wyrąbane. I tak bym sobie poradziła.
- To powtórzę jeszcze raz…

***

To był niesamowicie nudny trening. Wolała polować! A inne koty rude tego nie robiły. Z nienawiścią wpatrywała się w kuzyna, obok którego ciągle siedział Falka. Czemu? Co niby takiego niesamowitego ten głupek zrobił. Irytowało ją to. Siedział tylko na tyłku, wygrzewał się jak tylko jakieś słońce było, jak nie to się ukrywał w ciepłych miejscach a inni co? Musieli odwalać za niego robotę.
Tak nie mogło być.
- Nie przeszkadzam?- przesłodzonym głosem, zapytała się pogrążonych w rozmowie członków jej rodziny.
- Skądże. Rozmawiamy sobie tutaj- z wielkim uśmieszkiem odezwał się młodszy rudzielec. Prychnęła cicho.
- To dobrze. Drogi Żarze, dlaczego siedzisz tylko na dupie i nic nie robisz? Czemu inni robią coś za ciebie? Polują? A ty w ogóle? Tłumacz się!- warknęła, strzepując ogonem. Szykowała się awantura.
Nie była w humorze.

<Rozżarzony Płomieniu?>