BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Burzy!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Chłodny Omen x Cedrowa Łapa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Chłodny Omen x Cedrowa Łapa. Pokaż wszystkie posty

16 maja 2023

Od Chłodnego Omenu CD. Cedrowej Łapy

 Obserwował dawnych samotników dość uważnie. Bukowy Pień i Rzeczny Wir udowodnili, że byli godni nazywać się wilczakami. Dobrze im poszła obrona klanu przed atakiem Klanu Burzy i Klanu Nocy, którzy zapragnęli wymierzyć sprawiedliwość. Ojciec pokazywał mu, że potrafił dobrze ocenić koty. Nawet jeśli w pierwszym momencie brał ich za zwykłe mięso armatnie, ci przeżyli i zasilili ich szeregi swoją siłą. To udowodniło mu, aby nie oceniać kotów po wyglądzie czy też ich wadach. Niebieski wojownik w końcu był niemy, nie potrafił się wysłowić przez zadane mu niegdyś rany, ale łapy miał sprawne, co przechyliło szale zwycięstwa na ich stronę. Gorzej sprawa miała się z ich dziećmi. Cedrowa Łapa i Jabłoniowa Łapa robiły marne postępy. Oceniał to, słuchając ich mentorów, którzy zdawali mu dość szczegółowe raporty. Nie tyczyło się to Szeleszczącego Wiązu, bowiem kocur dość szybko nabrał wprawy i teraz gościł u nich jako wojownik.
— Nie sądzisz, że dość długo jesteś już uczennicą? — zwrócił się do Cedrowej Łapy, wyrastając tuż za nią, gdy tylko znalazła się w obozie. Miała dość niezwykłe wyczucie czasu, bowiem wcześniej jeszcze siedział u swojego partnera, który wyciągał mu szkło z łapy i oczyszczał z brudu, aby nie wdała się w skaleczenie infekcja. 
Nie miał pojęcia co myślała o tym, że okupowali Klan Burzy. Młodzi zawsze mieli głupie pomysły. On sam pewnie w dawnych latach, byłby temu wszystkiemu przeciwny. Młodość miała w końcu to do siebie, że kierowało się nie rozumem, a uczuciami i moralnością, którą była dość zgubna i zwodnicza. Teraz jednak wiedział, że jeżeli ich wróg był osłabiony, nie zagrażał im, a oni rośli w siłę. Mroczna Gwiazda nauczył go także wyłapywać słabe jednostki i je eliminować, dlatego też jego nos wyłapał smród ciągnącej się porażki w postaci dawnej samotniczki. Chociaż... Czy powinien ją winić, gdy jego syn także nie zdawał się chętny na ukończenie szkolenia? Miał nadzieję, że Koszmarna Łapa weźmie się w garść, bo coś czuł, że czeka go nie tylko niemiła rozmowa z nim, ale także i liderem. A znając ojca wiedział, że ten nie rozczulał się nad nikim, nawet nad własnym wnukiem. 
— Skąd takie opóźnienie u ciebie i twojej siostry? Wasz brat został już wojownikiem. Lepiej się obie weźcie w garść, bo nie potrzeba nam tu darmozjadów. 

<Cedrowa Łapo?>

Wyleczony: Chłodny Omen

03 kwietnia 2023

Od Cedrowej Łapy CD Chłodnego Omenu

 - Dobra, muszę iść - miauknęła do brata - Frezjowy Płatek chciała ze mną wyjść na trening.
Wiąz skinął głową ze zrozumieniem, po czym położył się na posłanie i kontynuował odpoczynek. Niebieska przeciągnęła się i strzepnęła uszami. Wyszła z legowiska uczniów, pozwalając przyzwyczaić się jej oczom do światła na zewnątrz. Nie zdążyła nawet podejść do wyjścia, gdy jej drogę zagrodził jeden z dwóch mistrzów, Chłodny Omen.
- Chciałem zapytać cię jak ci się podoba w Klanie Wilka? Trening nie jest zbyt wymagający? - miauknął kocur, przysiadając obok niej.
Cedrowa Łapa westchnęła w myślach. Miała wspinać się na drzewa, a nie gadać z jakimś zapchlonym rudzielcem! Potem będzie musiała się tłumaczyć Frezji czemu się spóźniła. Poza tym, czego on w ogóle od niej chce? Czemu taki ważny wojownik do niej gada?!
- Noo... W sumie to nawet mi się podoba - mruknęła grzecznie do kocura.
Polizała łapę i przejechała nią po uszach, aby ukryć zakłopotanie. Cały czas czuła na sobie wzrok arlekina, który najwyraźniej wymagał od niej dłuższej odpowiedzi
- Trening idzie mi całkiem dobrze, a przynajmniej tak mówi Frezjowy Płatek - dodała po chwili - Umiem polować, trochę walki... Miałam dziś uczyć się wspinaczki na drzewa, ale nie wiem co z tego wyjdzie.
Mimo tego, że chciała już odejść, to nie wiedziała, czy byłoby to grzeczne... Co, jeśli kocur by się na nią obraził? Miał wysoką rangę, mogłaby mieć kłopoty!
- Eee... Mam takie pytanie - miauknęła niepewnie - Jakie obowiązki wykonują mistrzowie, których nie mają wojownicy?
Odetchnęła z ulgą, gdy starszy kot jej odpowiedział.
- Mistrzowie szkolą wojowników w walce, ponieważ ta umiejętność zanika, gdy nie jest ćwiczona - odparł kocur - Odpowiadają też za przebieg bitwy w trakcie wojny, koordynują działania wojowników i uczą ich różnych manewrów wojennych... Oraz postaw oraz sygnałów niewerbalnych, by mieć przewagę nad wrogiem.
Cedrowa Łapa słuchała z uwagą; w końcu ta wiedza mogła by się jej kiedyś przydać, aby nie wyjść na głupka!
- Dziękuję - mruknęła szybko - I przepraszam, ale muszę już iść. Frezjowy Płatek chciała mnie zabrać na trening, a nie chcę, aby musiała czekać.

<Chłodny?>

[przyznano 5%]

Od Chłodnego Omenu do Cedrowej Łapy

 Przyglądał się nowym nabytkom w ich klanie. Rodzina, którą przyjęli pod swój dach była... dziwna. Nie potrafił orzec jakie budziły w nim odczucia. Buk był rosły i nadawał się na kogoś kto godnie prezentowałby Klan Wilka. Jedyny problem stanowiło to, że nie potrafił mówić. Jego przyjaciel wytłumaczył im co takiego im się przydarzyło, a on próbował wewnętrznie opanować śmiech. Mroczna Gwiazda zrobił sobie przytułek dla zabłąkanych dusz. Jak... wspaniale. 
W zasadzie poniekąd rozumiał decyzję ojca. Niedługo Klan Burzy wraz z Klanem Nocy mogli ich zaatakować, więc potrzebowali każdej pary łap. Gorzej, że w większości to byli niewyszkoleni samotnicy, a połowa to dzieci. Źle to widział, ale nie podważał decyzji rodzica. Nawet jeśli zginą, to przysłużą się i tak ich sprawie. 
Przemierzał obóz, wracając z treningu ze swoją częścią wojowników. Odkąd Szakali Szał dostała tytuł mistrza, został nieco odciążony. Cieszył się z tego, ponieważ cały klan był dość ciężki do ogarnięcia. Widział na dodatek jak wojowniczka sobie radziła na tych treningach i śmiało mógł przyznać, że jego partner wykonał kawał dobrej roboty. Złota miała szansę wyrosnąć na kogoś wielkiego i przynieść Klanowi Wilka chwałę. Nie to co... przybłędy. 
Akurat jego wzrok spoczął na Cedrowej Łapie. Kotka właśnie wychodziła z legowiska uczniów, gdzie spędzała najpewniej czas ze swoim rodzeństwem. Skierował w jej stronę kroki, tarasując jej przejście. Młoda zadarła łeb do góry, spotykając się zaraz z jego chłodnym wzrokiem. 
— Chciałem zapytać cię jak ci się podoba w Klanie Wilka? Trening nie jest zbyt wymagający? — zaczął w miarę miło, aby nieco dowiedzieć się o nastrojach panujących wśród kotów, które zwykli zabijać dla Mrocznej Puszczy. Naprawdę mieli wielkie szczęście... I o tym nie wiedzieli. Gdyby pojawili się jeszcze kilka księżyców temu, gdy Klan Burzy wciąż nie wiedział co działo się z ich wojownikiem, to skończyliby jako przystawka dla Mrocznych Duchów. 
Czekając na odpowiedź, przysiadł na ziemi obok, by posłuchać co młoda uczennica miała do powiedzenia. 

<Cedr?>