BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Burzy!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

11 listopada 2026

Od Gronostaja

Noc nie minęła mi szybko. Tak jak każda poprzednia noc od mojego testu na wojownika. Pierwszą połowę dnia spędziłem na samotnym polowaniu. Mimo że Bratek proponowała mi wspólne wyjście, odmówiłem.
Przemykałem między pniami drzew, obserwując, jak mój cień staje się coraz krótszy.
Od czasu testu, czułem się jakby pusty w środku. Czułem, jak moje gardło jest non stop ściśnięte, płuca niezdolne złapać wystarczającą ilość powietrza, a oczy piekące.
Do obozu wróciłem, gdy słońce znajdowało się na szczycie nieba.
Niosłem w pysku dwie myszy, które udało mi się upolować.
Odłożyłem je na stos zwierzyny.
Dokładnie oblizałem mój pysk, choć nie było na nim ani śladu krwi. Przynajmniej żadnego widocznego dla oka.
Nerwowo wytarłem go o moje futro na szyi.
Po chwili zacząłem słyszeć wyraźne odgłosy poruszenia i zbierającego się tłumu.
Gdy obróciłem się w stronę topoli, ujrzałem na najniższej gałęzi Czereśnię.
Wróciłem w samą porę.
Wszedłem w tłum. Usiadłem z przodu, wyprostowany. Patrzyłem gdzieś w dal.
— Gronostaju, wystąp. — Wzdrygnąłem się na głos przywódcy.
Wstałem mechanicznie i zrobiłem krok w przód, mając wzrok skupiony na tym samym punkcie.
— Najwyższy czas, abyś dołączył do grona wojowników — kontynuował. — Wykazałeś się sumiennością i siłą. Czy przysięgasz pozostać lojalnym naszej społeczności i walczyć za jej dobro?
W końcu udało mi się skupić wzrok. Podniosłem go na Czereśnię.
— Przysięgam.
Przywódca kiwnął głową.
— A zatem witamy cię jako nowego wojownika Owocowego Lasu!
Za mną rozległy się głośne okrzyki i tupanie.
— Gro-no-staj! Gro-no-staj! Gro-no-staj!
Z tłumu nie mogłem rozróżnić pojedynczych głosów. Wiedziałem jednak, że byli tam Guziczek i Kurka oraz moje rodzeństwo, Bratek i Alka. No i… no, na pewno też Jaśminowiec. Ugh…
Zawsze, gdy wyobrażałem sobie ten dzień, myślałem, że będę się cieszył. Tak długo na to czekałem, tyle na to pracowałem, i nawet nie mogę się cieszyć.
Oczy zaczęły mnie piec.
Byłem pewien, że po ceremonii stanę twarzą w twarz z moją mentorką i rzucę jakąś prowokującą uwagę, że wreszcie nie będzie pierwszym pyskiem, który zobaczę, gdy obudzę się o świcie.
Tymczasem ja nawet nie do końca zarejestrowałem, kto dokładnie do mnie podszedł, co mówił ani co ja mówiłem. Po wszystkim wymknąłem się znowu poza obóz.
Coś… coś jest nie tak.
Przełknąłem ciężko ślinę, przyspieszając kroku.
Sam muszę poradzić sobie z tym, co się stało.

***

O zmierzchu moje ucho piekło już od dwóch nacięć, wykonanych na nim chwilę temu. Oznaka mojej funkcji w Owocowym Lesie. Moich obowiązków. Stałem między niskimi drzewkami naprzeciwko Purchawki.
Za moimi plecami dogasały ostatnie promienie słońca.
— Hm... Rozumiem — mruknęła spokojnie kotka.
Kiwnąłem głową.
Milczała chwilę.
— Dobrze więc, Gronostaju. Twoje imię duszy brzmieć będzie Bursztyn Wynurzony z Nocnej Tafli. To teraz część ciebie, Gronostaju. Musisz ją przyjąć jako twoją. Tak zacznie się twoja droga jako wojownik.
Spuściłem wzrok.
— Jestem gotowy.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)