Od Beżowej Duszy

Otworzyłam oczy. Przede mną już bawiła się Króliczek z Rozmytkiem i Beżcią. Uśmiechnęłam się na ich widok. Choć było dużo pożywienia od kilku dni jadłam bardzo mało. Nie mogłam się doczekać, aż moje dzieci będą uczniami. Nudziło mi się tu. Nie widziałam się dość długo z kilkoma członkami. Poznałam też nowego medyka, przyszedł do mnie i powiedział, że jest nowy członkiem, zostaje medykiem itd. Obserwowałam maluchy, żeby nie bawili się zbyt ostro.
- Chcecie wyjść na zewnątrz? - zapytałam, a kociaki pokiwały wesoło głową. Wyszłam pierwsza, a reszta wybiegła za mną przy czym Rozmytek się przewrócił. Siostry zaczęły się z niego śmiać. Uśmiechnęłam się do niego i po chwili cała trójka biegała już po obozie. Bardzo chciałam wyjść z obozu, ale wiedziałam, że nie mogę. Nawet nie zauważyłam kiedy obok mnie usiadł Waleczne Serce.
- Chcesz wyjść na chwilę? - zapytał. Spojrzałam na niego, a ten już wiedział, że odpowiedź brzmi "tak". - Będę miał na nich oko. - dodał. Wstałam powoli i ruszyłam w kierunku wyjścia. Niedawno padało, więc na trawie była rosa, a na liściach krople deszczu. Wyszłam poza obóz i rozejrzałam się.  Nie musiałam odejść daleko, żeby zauważyć jak kora i liście drzew połyskują w świetle słońca. Stałam pod drzewem, a krople spadające z liści delikatnie moczyły moją sierść. Wzięłam głęboki wdech i wróciłam do obozu. Usiadłam obok Walecznego.
- Za kilka dni zostaną uczniami. - uśmiechnął się.
- Już nie mogę się doczekać. - powiedziałam cicho i wtuliłam się w partnera.

***

Była noc. Czułam się nie za dobrze. Nasz medyk powiedział, że jestem chora na zielony kaszel, dlatego leżałam w legowisku chorych. Bałam się, że nie przeżyję, przecież ostatnio zrobiłam się taka słaba... Chociaż podobno to zabija tylko starszyznę i kociaki. Myśl, że jutro moje małe zostaną uczniami. Nagle zakręciło mi się w głowie. Nie mogę... jeszcze tylko kilka godzin do świtu. Nie miałam sił już walczyć, ale nie chciałam  przestać. Kręciło mi się coraz bardziej, a przed oczami widziałam czarne plamy. Z tego wszystkiego zaczęłam tracić czucie w łapach. I ten ból...
- Nie... ja nie mogę... - powiedziałam, a przed oczami widziałam już tylko ciemność, czułam ból. Ten nagle ustąpił, poczułam się bezpieczna, jakby leżała przy mnie matka i wtedy ten nagły blask, który mnie oślepił.
Zobaczyłam koty, jaśniejsze niż normalne. Bił od nich delikatny biały blask a w sierść miały wplecione małe gwiazdy. Klan Gwiazd? Czy ja... umarłam? Nie... nie w takim momencie!
- Witamy w Klanie Gwiazdy. - powiedziała jedna kotka z ciepłym uśmiechem. Rozejrzałam się. Żadnych bliskich... Nikogo nie mam... Wszyscy są w Klanie Burzy który właśnie opuściłam.
- Beżowa Duszo. - powiedziała inna kotka i podeszła do mnie. Miałam wrażenie, że ją znam. Podszedł też jakiś kocur i kotka w moim wieku. Po chwili wszystko było już jasne, mogę poznać moją rodzinę.

Od Beżowej Duszy

Tego ranka czułam się dość dziwnie. Czułam, że niedługo przyjdzie czas kiedy zostanę matką. Srebrna Gwiazda kazała mi dziś załatać dziury w obozie. Od razu wzięłam się do roboty. Skończyłam kiedy w obozie nie było prawie nikogo. Weszłam do legowiska i zamknęłam oczy. Brzuch bolał mnie coraz bardziej. Myślałam, że nie wytrzymam... zaczęło się.
- Srebrna...! - zdążyłam tylko zawołać zanim przeszył mnie ogromny ból. Słyszałam szybkie kroki liderki. Wbiegła do legowiska i spojrzała na mnie zmartwiona. Wiedziała co się dzieje.
- Spokojnie Beżowa Duszo... - powiedziała tylko przestraszona. Słyszałam w jej głosie, że nie wie co robić.
*kilka uderzeń bić serca później*
Pierwszy kociak leżał już przy mnie. To jeszcze nie koniec. Postanowiłam się zaopiekować nim dopiero jak wszystkie będą tutaj. Polizałam go tylko, żeby się uspokoił.
*drugi kociak później (xd)*
Odetchnęłam głęboko. To już koniec. Polizałam obydwa kociaki. Jeden to samczyk, a drugi to samiczka. Oby przyniosły Klanie Burzy chwałę. Wymyłam każdego, a następnie skierowałam je do mleka. Spojrzałam na liderkę.
- Gratuluję ślicznych dzieci. - uśmiechnęła się.
- Czy mogę wybrać im imiona? - zapytałam po chwili. Liderka kiwnęła głową.
- Przyjdę później. - powiedziała i wyszła. Dobrze, że tu była. Przez cały czas pocieszała mnie kiedy to się działo. Spojrzałam na maluchy. Dwie puszyste kulki. Jeden był szary, a jego sierść wyglądała, jajby rozmyła ją woda.
- Rozmytek. - powiedziałam cicho i polizałam małego.
- A tobie malutka imię da ci tatuś. - polizałam samiczkę. Rozmytek przesunął się i zobaczyłam futerko pod nim. Przeniosłam kociaka i okazało się, że przygniótł swoją trzecią siostrzyczkę. Umyłam ją i skierowałam do mleka. Widocznie maluch urodził się równo z siostrą. Później wymyślę jej imię. Upewniłam się, że będzie im ciepło i zasnęłam.

<ktoś?> dajcie za do punkt medyczny dla Srebrnej xd

Od Beżowej Duszy

Ostatnio zrobiłam się gruba... W sumie więcej jadłam i byłam leniwsza. Czy to może być ciąża? Postanowiłam pójść do Srebrnej Gwiazdy.
Widziałam, że Waleczne Serce teraz z nią rozmawia, więc poczekałam, aż odejdzie.  Waleczny wyszedł z obozu. Wtedy podeszłam do liderki.+
- Witaj Srebrna Gwiazdo. - zaczęłam.
- Witaj Beżowa Duszo. - odparła.
- Chciałabym porozmawiać. - ciągnęłam. Nie wiedziałam jak to powiedzieć... - Chyba jestem w ciąży. - wydusiłam w końcu. Srebrna przyjrzała się mi.
- Możliwe... - powiedziała zamyślona. Przyglądała mi się uważnie jeszcze przez w chwilę. - Tak, jesteś w ciąży. - oznajmiła. Kiwnęłam głową i odeszłam. Czekałam, aż Waleczne Serce wróci z polowania.
Jakiś czas później wrócił z łupami. Kiedy odłożył je na resztę podszedł do mnie.
- Waleczne Serce, zostaniesz ojcem. - powiedziałam z delikatnym uśmiechem.

<Waleczne Serce?> brak weny ;-;

Od Beżowej Duszy

Ostatnio oddaliliśmy się z Walecznym Sercem. Coraz żadziej rozmawialiśmy... Czy już mnie nie kocha?
Była noc, ciemna noc. Gwiazdy wysoko świeciły na niebie, a księżyc oświetlał trawę swoim srebrnym blaskiem. Zauwarzyłam, że ostatnio mój brzuch zrobił się... odrobinę większy. Nie mogłam zasnąć. Czułam jakby coś się we mnie czasami ruszało, przez co robiło mi się nie dobrze. Postanowiłam pójść rano do Srebrnej Gwiazdy i poprosić, żebym przez kilka dni mogła zostać w obozie, bo źle się czuję. Kiedy nareszcie udało mi się zasnąć usłyszałam, że ktoś mnie budzi. Otworzyłam oczy i zobaczyłam Waleczne Serce. Uśmiechnęłam się do niego nie za bardzo szczerze.
- Srebrna Gwiazda wstała? - zapytałam.
- Tak. - odpowiedział tylko. Wyminęłam kocura i rozejrzałam się. Liderka rozmawiała z nową wojownoczką, no nie taką nową, ale jeszcze jej nie poznałam. Podeszłam do niej.
- Srebrna Gwiazdo, czy mogłabym przez kilka dni zostać w obozie? Ostatnio nie czuję się zbyt dobrze. - powiedziałam. Zobaczyłam na pyszczku przywódczyni zmartwienie.
- Możesz, ale czy to nic poważnego? - zapytała. Udawałam, że przy nas nie stoi żadna inna kotka, że jesteśmy tylko we dwie, ale robiłam to tak, żeby nie zauważyła tego.
- Nie, nie musisz się martwić. - odpowiedziałam z lekkim uśmiechem. Miło, że ktoś się o mnie troszczy. Spojrzałam na nieznaną kotkę. Słyszałam, że nazywa się Srebrna Sadzawka, więcej nic o niej nie wiedziałam.

<Srebrna Sadzawko?>

Od Beżowej Duszy CD Walecznego Serca

Kiedy się obudziłam Waleczny już nie spał. Po chwili spojrzał na mnie. Wstałam i przytuliłam się do niego.
- To co? Widzimy się w południe? - zapytałam, a raczej powiedziałam i pocałowałam go w policzek. Następnie szybko poszłam na polowanie. Kiedy wyszłam zaśmiałam się cicho.
Słońce delikatnie przygrzewało, poprzez kilka  ciężkich, burzowych chmur. Wiatr delikatnie rozwiewał moje futro. Idealna pogoda jak dla mnie, tylko żeby nie było burzy. Ruszyłam przed siebie. Po chwili wywęszyłam już pierwszą ofiarę...

***

Do obozu wróciłam wcześniej z powodu ostrej burzy. Wzięłam moje trzy zdobycze i jak najszybciej mogłam ruszyłam do obozu. Kiedy dotarłam położyłam je do reszty. Ruszyłam do legowiska Walecznego Serca. Na szczęście, był tam.
- To... co...? - zapytałam

***

Kiedy było już po wszystkim położyłam się obok kocura i wtuliłam się w jego miękkie, ciepłe futerko.

<Waleczne Serce?> brak weny xd

Od Beżowej Duszy

Już jeden księżyc byłam z Walecznym Sercem, a nadal nie rozmawialiśmy o kociętach. Postanowiłam poruszyć ten temat kiedy wróci z patrolu, a w tym czasie poszłam na polowanie. Poszłam na Wysokie Równiny. Zawsze było tam pełno królików. Po upolowaniu dwóch chudych króli* nie mogłam zauważyć ani jednego więcej. Przecież nie mogę wrócić z dwoma chuderlakami. Popatrzyłam na nie... same kości i skóra. Postanowiłam złowić rybę. Zakopałam więc króliki i ruszyłam w kierunku terytorium Klanu Nocy.
- Chyba się nie obrażą jak złowię jedną rybę? - powiedziałam do siebie cicho. Powęszyłam by upewnić  się, że nie ma żadnego obcego kota w pobliżu. Kota nie było, ale za to byli Dwunożni. Łapali ryby na jakieś patyki z czymś pajęczyno podobnym, ale dużo mocniejsze. Zakradłam się cicho i zabrałam im jedną tłustą rybę. Wróciłam po króliki i ruszyłam do obozu.
Na miejscu, kiedy odkładałam zdobycze podeszła do mnie Srebrna Gwiazda. Spojrzała podejrzliwie na rybę, a potem na mnie.
- Czy zabrałaś rybę z rzeki Klanu Nocy? - zapytała poważnie.
- Nie, przechodziłam tamtędy i zobaczyłam ludzi łapiących ryby. Zabrałam im jedną, a oni byli na tyle nie uważni, że tego nie zauważyli. - odpowiedziałam. Jeszcze raz spojrzała na rybę. Przyjrzała się jej i po chwili odeszła, chyba uwierzyła. Chwilę później do obozu wszedł Waleczne Serce. Podeszłam do niego i razem poszliśmy po swoją część jedzenia. Kiedy poszliśmy na bok i kocur zaczął jeść nie wiedziałam co zrobić. Kiedy spostrzegł, że nawet nie ruszyłam swojego posiłku zaczęłam:
- Waleczne Serce... Czy nie chciałbyś mieć kociaków?

<Waleczne Serce?>

Od Beigesoul CD Braveheart'a

Zaczęłam się denerwować, bo nie wiedziała co powiedzieć. Zaczęłam myśleć... skoro go kocham, to czemu nie powiedzieć mu tego teraz? Przecież wtedy nie skłamię, bo o też mnie trapiło.
- Braveheart... możemy pogadać o tym gdzie indziej i trochę później? - zapytałam.
- Przecież możesz mi ufać. - zachęcał.
- Wyjdźmy chociaż z obozu, żeby nas nikt nie słyszał. - oznajmiłam. Kot kiwnął głową i ruszył do wyjścia. Szłam za nim jeszcze bardziej podenerwowana. Kiedy byliśmy wystarczająco daleko zatrzymaliśmy się.
- Brave... zgadzam się. - powiedziałam. Kocur jakby nie wiedział o co mi chodzi więc szybko sprostowałam:
- Kocham cię i chciałabym być z tobą.
Poczułam się jakby całe powietrze ze mnie uszło. Właśnie to zrobiłam, powiedziałam mu co do niego czuję i zgodziłam się na bycie jego partnerką. Ale jedno wciąż nie dawało mi spokoju... - co z Grayfang'iem? "Trzeba zerwać z nim znajomość i po sprawie, nie mogę więcej się z nim spotkać" - powiedziałam w myślach. Uśmiechnęłam się trochę bardziej do siebie niż do Brave'a. Jednak kocur myślał, że to do niego się uśmiecham. Był oszołomiony.
- Naprawdę? - zapytał. Polizałam go po policzku na "tak".

<Braveheart?>

Od Beigesoul CD Grayfang'a

Byłam nieco zdziwiona. Zwykle koty Klanu Nocy są wrogo nastawione do innych, a no tak - mamy 'sojusz'. Ale to też nie wyjaśnia bardzo przyjacielskiego zachowania kocura. Patrzyłam tak jak dochodzi, a kiedy zniknął mi z oczu sama poszłam na polowanie, żeby inni niczego nie podejrzewali. Wróciłam do obozu z myszką. Odłożyłam na stos i poszłam do swojego legowiska. Kocur był... fajny, ale boję się, że ktoś mnie zobaczy... że zobaczy mnie Braveheart. Więc postanowiłam, że pójdę jutro i więcej już się nie spotkamy.
Następnego dnia o tej samej porze w to samo miejsce. Czekał tam na mnie już szary wojownik. Przywitałam się.
- Jutro nie powinieneś być tutaj, chyba, że spotkamy się w nocy. - powiedziałam od razu.
- Czemu? - zapytał.
- Jutro będę na patrolu o tej porze z kilkoma wojownikami w tym miejscu. - oznajmiłam.

<Grayfang?>

Od Beigesoul

Niedawno Klan Nocy podobno się rozrósł. Najpierw te kocięta, a teraz dwóch nowych członków... ech, jak ja bym chciała mieć kocięta. Ale chyba nigdy nie będę miała, bo Braveheart nie jest w moim typie, a innych nie znam.
Postanowiłam więc, że pójdę na granicę, może się czegoś dowiem. Kiedy dotarłam zobaczyłam kota. Był biały, a tylko ogon i części łapy miał ciemno szare. Na głowie miał jasno szarą sierść. Podeszłam bliżej. Będąc już prawie na terytorium Klanu Nocy zatrzymałam się. Kot odwrócił się gwałtownie. Wydawało mi się, że nie wie czy jestem zagrożeniem czy przyjacielem.
- Jestem Beigesoul, z Klanu Burzy. - oznajmiłam. Kot spojrzał na mnie trochę podejrzliwie. - Mamy ze sobą jako taki sojusz, nie zostałeś o tym powiadomiony? - dodałam. Kot zdziwił się troszkę.
- Nie. - odpowiedział krótko. Spojrzałam wyczekująco na kota. Może by się przedstawił przynajmniej...
- A jak się nazywasz? - zapytałam.
- Grayfang. - odpowiedział. - Jestem nowy, dopiero dołączyłem. - oznajmił.

<Grayfang?>

Od Beigesoul

Ostatnio rzadko widywałam się z Braveheart'em. Może go uraziłam tym co mu odpowiedziałam? Ale sądzę, że musi się tylko pozbierać i będzie jak dawniej. Ogólnie znam tylko jego i trochę Silverstar. Czas chyba z kimś lepiej się zapoznać. Wiem tylko, że jest jeszcze w starsza kotka. Była ciemnobrązowa w jaśniejsze plamki. Miała mnóstwo ran i nie miała części ogona. Widziałam ją kilka razy i nawet słyszałam jak się nazywa - Torntail. Widziałam też parę razy naszą medyczkę. Podobno nazywa się Witheredleaf. Kotka ta była powiedzmy brązowawa. Miała białe oznaczenia na klatce piersiowej, łapach, ogonie i na pyszczku. Jednak największą zagadką dla mnie był ciemny kocur z czarnymi oznaczeniami na grzbiecie i pasek przy oku. Ma też jaśniejszą sierść na brzuchu, klatce piersiowej, pod pyszczkiem i na części łap. Jako jedyny wojownik ze mną często się dziwiłam, że nie mieliśmy jeszcze jako takiej okazji się poznać. Nie wiedziałam także jak się nazywa. Postanowiłam więc zacząć najpierw wzmocnić więzi z poznanymi mi kotami. Braveheart'owi muszę dać chyba trochę czasu, więc porozmawiam z Silverstar.
Postanowiłam więc jej poszukać.

<Silverstar?>

Od Beigesoul CD Braveheart'a

Co to miało znaczyć? Ja go praktycznie nie znam, a on z czymś takim mi wyskakuje? Przecież można powiedzieć, że my się nie znamy. Znam go zaledwie dzień. Dobra, został zastępcą lidera, ale dla mnie jest jeszcze za wcześnie.
Byłam strasznie zdziwiona. Czy on tak naprawdę?
- Ja... ja.. - zaczęłam. - Ja ciebie praktycznie nie znam... nie mogę się zgodzić, ani odmówić. Jest jeszcze za wcześnie bym podjęła tą decyzję. Jednak bądź pewien, że kiedyś ci odpowiem. Może za kilka dni, pół księżyca, czy księżyc, ale ci odpowiem. - mówiłam łagodnie. Starałam się mówić to tak, żeby nie zranić kocura. Spojrzał na mnie ze zrozumieniem jak i z rozczarowaniem.
- Dobra... Przepraszam... - powiedział i spojrzał na swoje łapy.
- Nic się nie stało, zachowujmy się jakby to się wogóle nie wydarzyło. - miauknęłam. Kot pokiwał głową.
- Więc jak się czujesz w roli zastępcy? - zapytałam.

<Braveheart?> brak weny

Od Beigesoul CD Braveheart'a

Patrzyłam za kotem jak biegnie. "Czy ze mną jest coś nie tak?" - zapytałam siebie w myślach. Dlaczego uciekł? Podążyłam powoli za nim.
Dotarłam do obozu. Niestety jego nigdzie nie było. Może poszedł na polowanie. Jeszcze raz się rozejrzałam i wróciłam do swojego legowiska. Zdrzemnęłam się chwilkę, a potem ruszyłam na polowanie.
Odeszłam trochę od obozu i wciągnęłam powietrze. Poczułam zapach myszy. Podążyłam za nim cicho. Po chwili ujrzałam szaraka. Nie spodziewał się ataku. Upewniłam się, że stoję pod wiatr i podeszłam bliżej. Kiedy byłam na odległości około jednego i pół kociego ogona skoczyłam. Mysz zorientowała się za późno i już była martwa. Wróciłam z łupem do obozu i odłożyłam na resztę. Kiedy się odwróciłam by odejść zobaczyłam Braveheart'a. Pokłusowałam do niego.
- Hej. - zaczęłam. - O co wtedy chodziło? - zapytałam. - Tylko mi nigdzie nie uciekaj! - ostrzegłam i delikatnie się zaśmiałam. Kocur delikatnie się uśmiechnął.

<Braveheart?>

Od Beigesoul

Chodziłam po terenie nowego klanu. Czułam się tam... obco. Wtedy coś, a raczej ktoś skoczył na mnie. Szybko go zrzuciłam i zobaczyłam szarego kota.
- Pieszczoch Dwónożnych w lesie? Chyba kotek się zgubił. - powiedział z szyderczym uśmiechem. Byłam wściekła. Ezuciłam się do ataku. Szarżowałam na kota unikał wszystkich moich ciosów, chodź był niewidomy. Kiedy byłam już zmęczona udało mi się udeżyć go. Wykorzystując okazję podcięłam go i ugryzłam w pozostałości po uchu. Kot gwałtownie odskoczył. Zadrapał moją łapę.
- Nawet ze ślepym nie umiesz walczyć? - zapytał z tym samym uśmiechem.
- Ucisz się ślepoto umysłu. - syknęłam nawet nie zastanawiając się co mówie. Kota najwyraźniej to rozbawiło. Wylorzystałam chwilową nieuwagę i raz jeszcze zaszarżowałam. Nie uniknął żadnego z moich ciosów. Próbował oddalić się na bezpueczną odlegość. Wtedy zabrakło mu miejsca i stał pod drzewem nie mając miejsca do ucieczki. W biegu rzuciłam się na niego, lecz wtedy ten wdrapał się na drzewo i skoczył za mnie. Uderzyłam głową w pień. Czułam pulsujący ból. Kot ugryzł mnie w ogon powodując krwawienie. Kot zaczął uciekać. Buegłam za nim długo. Wtedy ujrzałam wielkiego czarno-białego kota ze złotą gwiazdą na czole. Samotnik biegł prosto na niego. Zatrzymałam się szybko, a ten dalej pędził. Wtedy przyjrzałam się mu dokładniej. Myślałam, że szaremu kotowi spowodowałam większy ból, ale ran prawie nie było, spojrzałam na ogon. Był w fatalnym stanie. Przerzuciłam swój wzrok na dwa koty. Szary wbiegł w czarnego, a ten chwycił go i wyrzucił w bok.
- To ostrzeżenie Stoneclaw. - burknął i odszedł. Szarak zwany Stoneclaw'em rozejrzał się zdezorientowany, po czym odszedł. Nim się spostrzegłam czarny kocur wyrusł obok mnie.
- A ty co tutaj robisz? - powiedział nie milej niż poprzednio. - Klan Burzy? - bardziej stwierdził niż zapytał.
- Tak. Niedasno dołączyłam. - odparłam.
- Miło mi Cię tu widzieć. - powiedział.

***

Po powrocie na terytorium mojego klanu przede mną stanął ten sam szary kot. Szybko wbiegłam do obozu.

<Ktoś z Klanu Burzy?>