Od Bylicy CD. Splotki (Splątanego Futra)

Kolejny dzień. Ta pora nowych liści była niestety znów błotnista, choć nie było tyle robali co ostatnim razem, za co Bylica dziękowała losowi. Siedziała na drzewie w pobliżu granicy Klanu Burzy i Klanu Wilka, choć nie na tyle blisko, by klanowe koty mogły się do niej przyczepić.
Krople dudniły o ziemię. Z jakiegoś powodu, pewnie przez pogodę, przypomniał jej się ten dzień.
– Nie musiałaś mi pomagać – stwierdziła Splotka, mrużąc oczy. – Nie potrzebuję pomocy od kogoś w twoim wieku, kto nie jest nawet uczniem – syknęła. – Byłaś tak słaba, że Mokra Gwiazda postanowił cię zdegradować?
Od razu jakakolwiek chęć pomocy młodszej uleciała z córki Bąbla. Więc to tak? Ona? Słaba? Została zdegradowana tylko dla tego, że nie chciała, by Burza wrzeszczała na Konwalię! Wściekłość na Splotkę pojawiła się w ciele błękitnej, jednak ta skutecznie ją ukrywała, wciąż patrząc na niebieską szylkretkę. Po krótkiej chwili spojrzała na Ziemniaczka. Borówka akurat przestała się z nim bawić, gdyż próbowała namówić do wspólnej zabawy trzecią córkę Trzciny, Pszczółkę. Szept wykorzystała okazję. Ta mała pożałuje, że z nią zadarła.
-Aaaa! Co ty robisz!? ZDEJMIJ GO ZE MNIE AAAA! – rozbrzmiał wrzask wściekłej Splotki, gdy srebrna położyła na jej ogonie Ziemniaczka.
Starsza rzuciła delikatny wredny uśmieszek młodszej, po czym weszła do swej kamiennej twierdzy.
„Masz za swoje” pomyślała wtedy Szept.
Była w sumie nawet ciekawa, co dzieje się w Klanie Burzy. Co u Jelonka i Szemrzących Szuwarów i co u jej ukochanego kremowego braciszka. Nie mogła niestety wtedy wiedzieć, że Dziki doczekał się własnych kociąt przez Piaskową Gwiazdę, ani że syn jej przyjaciela, Jałowek, teraz już Jałowy Pył, posiadał trójkę dzieci. Nie mogła także wiedzieć, że jeden z jej kuzynów wyzionął ducha, ani co spotkało Sasankowy Kielich, ani nawet że jej znajoma Kamień została zastępczynią, a Jeżowa Ścieżka ma nową uczennicę. Miała jednak nadzieję, że Narcyzowy Pył wciąż wiedzie szczęśliwe życie z Orlikowym Szeptem, że Jelonek wciąż ma swą partnerkę i rodzinę, że Słonecznik jest szczęśliwy, że Jeżyk cieszy się dobrym zdrowiem, oraz oczywiście, że ktoś chociaż czasami robi żarty Dzikiemu Gonowi, tak jak ona niegdyś.

<jak chcesz to możemy w jakiś sposób kontynuować Jabo>

Od Splotki CD Szeptu (Szepczącej Łapy)

Wystarczyło otworzyć oczy, by zdać sobie sprawę, jak beznadziejny będzie ten dzień.

– Pada – stwierdziła głośno Borówka, siadając pod wejściem ze żłobka. Splotka jęknęła z żalem i wbijając pazurki w ziemię – perspektywa bycia zamkniętą przez cały dzień z siostrami bynajmniej jej się nie uśmiechała. – Będzie tak nudno! – zawyła kotka, wznosząc oczy ku niebiosom. Większa prychnęła ostentacyjnie, odwracając głowę.

Już wiedziała, jak koszmarny będzie ten dzień.

Ze zirytowaniem przegramoliła się w kąt żłobka, chcąc oddalić się od reszty kociąt (głównie od Pszczółki i Borówki, które irytowały ją najbardziej). Schowała głowę w łapach, zamykając oczy. Gdyby tylko była już uczennicą… Mogłaby spędzać dnie z dala od sióstr, polując i trenując walkę. Oczami wyobraźni zobaczyła siebie, ganiającą za królikami i powalającą przeciwników. Będzie najlepszą wojowniczką, jaką widział Klan Burzy!

Nagle wrzasnęła, czując jak małe ząbki wbijają się w jej ogon. Odwróciła się natychmiast i zdzieliła napastnika łapą po łbie, odskakując z sykiem. Ziemniaczek (kto inny mógłby to być?!) z chichotem skoczył na jej ogon, wbijając w niego pazurki. Splotka prychnęła ze złością, na próżno próbując zrzucić z siebie irytującego kociaka. Nagle cynamon usiadł, a szylkretowa wrzasnęła, czując jak jej ogon zostaje przygnieciony przez tłustego gnojka. Szarpnęła się – nie pomogło. Wkurzający skurczybyk zaśmiał się, a jego oczy zalśniły radośnie.

Nagle mały czart krzyknął z zaskoczeniem, a Splotka poczuła, jak jej ogon zostaje uwolniony. Natychmiast podskoczyła, sycząc głośno. Wybawicielka, Szept, wpatrywała się w nią swoimi wielkimi, zielonymi oczami.

– Nie musiałaś mi pomagać – stwierdziła Splotka, mrużąc oczy. Czuła się źle z tym, że ten mysi móżdżek widział ją niepotrafiącą poradzić sobie z głupim gałganem. – Nie potrzebuję pomocy od kogoś w twoim wieku, kto nie jest nawet uczniem – syknęła. – Byłaś tak słaba, że Mokra Gwiazda postanowił cię zdegradować?

< Szept? >

Od Szeptu (Szepczącej Łapy) cd. Splotki

Tego dnia Szept była rozdrażniona. Wstała chyba lewą łapą. Leżała wśród swoich kamieni w kamiennym legowisku i ani myślała się ruszać. Biła ogonem na boki nie ukrywając frustracji spowodowanej tym, że musi siedzieć w kociarni. Normalnie by pewnie się opanowała, ale teraz gdy była w swojej twierdzy wiedziała, że nikt jej nie widzi. Po chwili zmieniła pozycję na taką by mogła przez swoje okienko obserwować co się dzieje w żłobku. Ziemniaczek właśnie obgryzał ogon równie co ona zirytowanej Splotki, która próbowała odgonić małego cynamonowego kocurka. Po chwili  Ziemniaczek z piskiem rzucił się na ogon brązowookiej udając, że ten jest agresywnym Nocniakiem. Splotka pacnęła pręgowanego łapą po czym odsunęła się sycząc. Ziemniaczek podbiegł do niej na swoich serdelkowatych łapkach po czym chwycił przednimi łapkami za ogon córki Trzciny. Kotka prychnęła na młodszego od niej kociaka próbując go odepchnąć. Niestety dla niej na próżno były próby zrobienia tego, gdyż Ziemniaczek mocno uczepił się jej ogona, a po chwili poza pazurkami na ogonku młodej znalazły się także ząbki jej przybranego brata. Szept obserwowała tę scenę ze swojego miejsca, zastanawiając się jednocześnie czy Splotce uda się wyrwać swój ogon z pod łapek i szczęk Ziemniaczka. Po chwili kocurek przygniótł całą swą masą ogon siostry Borówki uniemożliwiając jej przemieszczanie się. Może i większość dorosłych kotów uznała by to za słodką zabawę kociaków, ale córka Sikory dobrze wiedziała, że dla Splotki to nie było zabawne. Postanowiła, że ruszy się z miejsca i pomoże szylkretowej kotce. Wyszła z kamiennego legowiska i cichutko podeszła do kociaków które jej nie zauważyły. Delikatnie chwyciła Ziemniaczka pazurkami u jednej z przednich łap po czym odciągnęła go od Splotki. Maluch nie chciał jednak zaprzestać tej zabawy. Z piskiem ekscytacji ruszył szybko w stronę niebieskiej szylkretki chcąc zaatakować jej ogon ponownie. Na szczęście rzuciła się na niego z piskiem równie chętna do zabawy Borówka, która zaczęła bawić się z kocurkiem. Szept spojrzała na Splotkę. Póki co Ziemniaczek nie będzie jej atakował dzięki jej i Borówce.

<Splotka?>