BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

26 września 2014

Alka

Autor grafiki: piankacz
OGÓLNE
ALKA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Uczeń zwiadowcy

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Opiekun i autor: happy_lunacy
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Alka to wysoka, średniej masy ciała kotka o pięknej aparycji. Ma długaśne rzęsy, oczy w kolorze ciemnych liści drzew i ciemne, czekoladowe futro. Najbardziej w oczy rzuca się jej puchaty ogon. Gdy kotka położy się na brzuchu łatwo ją rozpoznać po białej sierści tworzącej intrygujący pasek na brzuchu czekoladki. Do tego tak samo białe łapki i jaśniutki pyszczek z różowym noskiem.
Cechy szczególne - Białe “skarpetki” na wszystkich łapkach, głęboko zielone oczy okalane długimi rzęsami
Kolor sierści - Czekoladowy jednolity z bielą
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kotkę przy pierwszym poznaniu można by bez problemu opisać jednym słowem — maruda. Alka bez przerwy narzeka na wszystko, co się rusza, a także na to, co poruszać się nie może. Przeszkadzają jej nawet kamyki pod własnymi łapami i szum liści. Także słonko o poranku. Narzekanie to jej pasja już od żłobka — jojczy praktycznie od urodzenia. A to wiaterek za chłodny, a to woda za mokra. Nie cierpi tylko ze względu na warunki atmosferyczne i inne martwe cuda, ale też na inne koty. Tymi, którzy najbardziej jej podpadają, są głupcami, nikt nie chciałby trafić pod szpony marudnej czekoladki. Nie omieszka komuś takiemu porzucić robala do legowiska czy wysmarować go mysią żółcią podczas snu. Jest to więc kolejną cechą kotki — potrafi być dosyć okrutna w swoich czynach, a na końcu świeci oczami, byle tylko nie oberwać. Gdzieś jednak w jej chłodnym serduchu znajduje się jednak miejsce na słabość. Uwielbia kwiaty, szczególnie stokrotki, a spokój odnajduje w wyplataniu ich w swoje futro. Ciężko ocieplić stosunki z taką marudą, jednak można osłabić jej nienawiść, wręczając jej piękny bukiecik.

MORALNOŚĆ

Alka jest młoda i kapryśna, lecz raczej nieszkodliwa. Nie jest wierząca, jest ateistką.

CIEKAWOSTKI

- Jest dosyć egoistyczna, a wygląd jest jej głównym priorytetem.
- Przepada za zielonym kolorem swoich oczu.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Podatna na złość, boi się ubrudzić swoje futro, słabo poluje i tropi
Mocne strony: Mówi co myśli, potrafi poruszać się bezszelestnie, dobrze się wspina i walczy

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kurka, adopcyjny: Guziczek
Matka - Jeżogłówka
Rodzeństwo - Gronostaj, Bratek
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE


SZKOLENIE

Mentor - Wrona
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodziła się w miocie Jeżogłówki i Kurki za czasów panowania Czereśni. Kotka pozostała pod opieką ojca oraz jego partnera Guziczka. W wieku czterech księżyców została uczennicą zwiadowcy, a jej mentorką została Wrona.

BRATEK

Autor grafiki: 57Lunarlunatic
OGÓLNE
BRATEK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślony
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: 57Lunarlunatic (dc.)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Łapki i brzuch bratka z szyją i kawałkiem główki są pokryte białą maścią. Posiada maść szylkretową niebieską i duża część jej pleców, część ogona i główki są pokryte kremową sierścią, a uszka, prawa część głowy, łatka po lewej stronie brzucha i tylna część ogona są pokryte niebieskim futerkiem. Wyróżniają się jej żółte oczy wraz z długimi, czasem wystającymi włosami.
Cechy szczególne - Lekko kręcone, wystające włoski, zwiększające się w częstotliwości na ogonie; Niebieska plamka na lewej części brzuszka
Kolor sierści - Niebieska Szylkretowa Calico
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Żółte
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Bratek jest lekko zimna emocjonalnie, podchodzi do świata ze spokojem i uczuciem bycia kontent, kalkulując swoje zachowanie. Mimo to zależy jej na bliskich i klanie, chcąc pomóc im jak najbardziej, może i przynieść innym dużo szczęścia. Jest ciekawska i bardzo stara się dowiedzieć się o historii jej klanu i o życiu innych kotków. Oprócz słuchania, stara się odkryć świat wokół, badając jego teren. Łatwo się wystrasza, ale szuka zwiększonej adrenaliny, co tylko ją motywuje do odkrywania, czego może. Stara się ambitnie podchodzić do swoich zadań i zdarza się być zbyt pochopna w swoich działaniach. Zamiast uczynić to, co wystarczające, wykonuje wszystko ponad miarę, co czasem wpakowuje ją w tarapaty lub nie pozwala usatysfakcjonować się dobrze wykonanym działaniem. Pozostaje często zamyślona, z głową zapełnioną planami zaimponowania innym lub próbującą zrozumieć świat wokół, co często ją rozkojarza.

MORALNOŚĆ

Bratek stara się spełniać potrzeby innych i tym kieruje się najbardziej w swoich decyzjach. Gdy chęci kilku osób kłócą się ze sobą, najczęściej staje po stronie osób jej bliższych i jest skłonna do walki o ich potrzeby. Wyznaję Wszechmatkę, ale nie kształtuję wokół tego swoich postępowań.

CIEKAWOSTKI

- Jeszcze nie, ale będzie się starać stworzyć długą linię z szyszek, która ma odgradzać dębową ostoję od ulicy.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Perfekcjonizm, łatwo jest jej się rozkojarzyć
Mocne strony: Dobrze odnajduje się w terenie, ma dobrą pamięć,

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kurka (biologiczny), Guziczek (niebiologiczny)
Matka - Jeżogłówka
Rodzeństwo - Gronostaj, Alka:
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///
SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzone w klanie podczas panowania Lidera Czereśnia

Gronostaj

Autor grafiki: owhitewhaleo
OGÓLNE
GRONOSTAJ
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślony
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: owhitewhaleo (dc.)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Gronostaj jest spory jak na swój wiek, dobrze zbudowany, choć łapy ma raczej krótkie. Ma małe, brązowe oczy i średniej długości ogon. Jego półdługa sierść nadaje mu puchaty, okrągły kształt. Jest cały czarny, z wyjątkiem pyska, dwóch przednich łapek oraz futerka na uszach i brwiach. Ma duże, brązowe oczka i małe uszka.
Cechy szczególne - ma białe “skarpetki” na dwóch przednich łapach.
Kolor sierści - Czarna jednolita z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Gronostaj bardzo silnie koncentruje się na wszelkich powierzonych mu zadaniach, bardzo łatwo wpada w fiksację i nie jest w stanie odkleić się od wykonywanej czynności, zapominając o podstawowych potrzebach. Nietrudno jednak jest go niestety zdekoncentrować. Wpada wtedy w gniew i może zrobić lub powiedzieć rzeczy, których później będzie żałować, może krzyczeć i warczeć. Osobiście woli spokojne i raczej ciche otoczenie, ale z reguły nie przeszkadza mu obecność innych kotów. Lubi dzielić się swoimi opiniami i poglądami. Uwielbia dyskutować. Zawsze ma coś do powiedzenia. Nie zamyka mu się buzia. Często zupełnie ignoruje brak zainteresowania drugiej strony. Jednak prośby o zaprzestanie monologu zawsze spełnia, potrzebuje po prostu jasnego komunikatu. Z równą łatwością irytuje innych jak sam siebie. Nie robi tego oczywiście celowo, by wyprowadzić kogoś z równowagi. Uważa, że ma światu tyle do zaoferowania i tak niewiele okazji, by faktycznie coś z tym zrobić, że każdy moment wyciska w stu procentach. Bardzo silnie skupia się na rutynie. Jej zmiany bardzo łatwo powodują u niego gwałtowne zmiany nastroju i może się oberwać nawet przypadkowym przechodniom. Często bywa samolubny i nie cierpi dzielić się swoimi rzeczami czy jedzeniem, za to zrobi wszystko, co w jego mocy, by podobny przedmiot znaleźć i dać temu, kto go potrzebuje. Ma zasadę, że co jego jest, jego i tak ma być, nic na to nie poradzi. Choć miewa wyraźne trudności w nawiązywaniu i utrzymywaniu relacji z powyższych powodów, robi on co w jego mocy, by znaleźć przyjaciół. Jest on bowiem niezwykle sympatycznym i pomocnym kotem, oddanym i łatwo się przywiązującym. Potrzebuję po prostu, by ktoś zrozumiał jego sposób działania, wtedy z irytującego złośnika okazuje się kotem niezwykle uporządkowanym i logicznie myślącym, o silnych wewnętrznych zasadach i poczuciu odpowiedzialności.

MORALNOŚĆ

Gronostaj wierzy we Wszechmatkę i żyje jak przykazała. Potrafiłby skrzywdzić kota, fizycznie zranić lub powiedzieć przykre słowa w gniewie, gdy straci równowagę, z której tak łatwo go wytrącić. Będzie potem żałował i spróbuje to wynagrodzić na wszelkie sposoby, jakie zna, bo wie, że takie zachowanie jest złe i że ktoś przez niego cierpi. Nie będzie jednak przepraszał. Nie czułby się winny, w końcu to nie jego wina, że jakiś mysi móżdżek nie wie, co to znaczy “cisza” albo “system”. Mógłby zabić innego kota w walce, w końcu nie jest to przeciwko żadnym prawom. Nie jest jednak okrutny ani brutalny. Jedyną jego granicą moralną są znane powszechnie zasady, zasłyszane lub utrwalone w Owocowym Lesie, ich nigdy nie złamie.

CIEKAWOSTKI

- Ma ustalony grafik jedzenia na podstawie faz księżyca (np. w pełnię zawsze je małą mysz) 
- Nie pozwala nikomu wymieniać ani czyścić swojego legowiska, robi to sam - tak jak zresztą wszystko. Nie uważa nikogo innego za wystarczająco kompetentnego by robić… no, cokolwiek; 
- Nie potrafi kłamać; 
- Gdy jest hiper skupiony potrafi rozwiązać każdy problem i wykonać każde zadanie, potrzebuje tylko chwili na myślenie; 
- Nie cierpi być mokry od wody w stanie ciekłym (wody z jeziora, deszczu itp), ale lód czy śnieg toleruje. 
- Często używa wykrzyknień, takich jak “Wusz!” czy “Usz!”. .
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: - Łatwo się irytuje i traci cierpliwość, gdy coś idzie niezgodnie z planem; 
- Strasznie przeszkadza mu hałas - walka w chaosie całkowicie wytrąca go z równowagi; 
- Nie jest w stanie działać w pewnych warunkach pogodowych czy środowiskowych, np. gdy pada deszcz. Może się kiedyś przyzwyczaić, ale na pewno przynajmniej początkowo będzie to dla niego spory problem;
Mocne strony: - Jest bardzo silny i w miarę szybki 
- Potrafi dobrze stworzyć strategię i taktykę gdy może się skupić 
- Uczy się przeciwnika w bardzo krótkim czasie, gdy go rozgryzie jest w stanie określić jego słabe punkty i zaatakować skutecznie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Guziczek (biologiczny), Kurka (niebiologiczny): Gronostaj kocha ich obu i stara się dla nich szczególnie pracować nad sobą, nie chcąc ich skrzywdzić ani przysporzyć kłopotów. Nie będzie jednak w żadnym wypadku ograniczał swoich dobrych - według niego - cech, jak monologowanie przy dużym natężeniu decybeli czy wymuszanie porządku w miejscu pracy.
Matka - Jeżogłówka: traktuje jak dobrą ciocię, lubi słuchać jej historii i poprzez nie analizować świat poza obozem
Rodzeństwo - Bratek, Alka: Gronostaj kocha swoje rodzeństwo i choć często się na nie irytuje, stara się zawsze logicznie wyjaśnić wpierw powód swej irytacji, by broń Wszechmatko nie poczuło się one winne jego gniewu, na to Gronostaj nie pozwoli. Będzie dobrym bratem i zawsze będzie chronić rodzeństwo - jeśli tylko będzie w stanie. Bo gdy stwierdzi, że w danej sytuacji nie może pomóc, to nie spróbuje nawet.
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///
SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony w Owocowym Lesie za panowania Czereśni, jako syn Kurki i Guziczka, urodzony przez Jeżogłówkę.

20 września 2014

PSIANKA

Autor grafiki: imbirowykotek__
OGÓLNE
PSIANKA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Zwiadowca

- - - -

Właściciel: yqalia. (discord)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Psianka wyrosła na drobną, smukłą kotkę o lekkiej, niezwykle zwinnej sylwetce, idealnie przystosowanej do życia w koronach drzew. Choć nadal należy do niższych kotów w klanie, jej ruchy nabrały pewności i płynności, a w każdym kroku widać doświadczenie zdobyte podczas treningu zwiadowcy. Mięśnie, szczególnie na barkach i tylnych łapach, stały się wyraźniej zarysowane, choć wciąż skrywa je półdługie, puszyste futro.
Jej sierść jest miękka i zadbana. Większą część ciała pokrywa jasne futro kontrastujące z dużymi, grafitowoczarnymi łatami rozmieszczonymi na grzbiecie, bokach i głowie. Ogon pozostaje wyjątkowo puszysty i niemal całkowicie ciemny, często służąc jej jako przeciwwaga podczas wspinaczki po gałęziach.
Pyszczek Psianki zachował łagodny, pogodny wyraz. Duże pomarańczowe oczy niemal bez przerwy obserwują otoczenie z ciekawością, a jednocześnie zdradzają spokój oraz uważność, z jaką analizuje każdy szczegół. Nad prawym uchem widnieje pojedyncze nacięcie – znak zwiadowcy Owocowego Lasu.
Cechy szczególne - 
- biały pasek na czole,
- ciemna plamka między oczami,
- pomarańczowe oczy,
- wyjątkowo puszysty ogon,
- jasna kryza,
- plamka na boku przypominająca serce,
- pojedyncze nacięcie na prawym uchu.
Kolor sierści - czarny jednolity arlekin
Długość sierści - półdługa
Kolor oczu - pomarańczowe
Problemy zdrowotne - brak

CHARAKTER

Psianka jest kotką niezwykle ciepłą, spokojną i cierpliwą. Z wiekiem jej empatia jedynie się pogłębiła, a większość kotów szybko zauważa, że potrafi słuchać bez oceniania i sprawia, że rozmówca czuje się przy niej bezpiecznie. Chętnie pomaga innym, nawet jeśli wymaga to poświęcenia własnego czasu lub odpoczynku. Nie oczekuje wdzięczności, wystarczy jej świadomość, że mogła komuś ulżyć.
Jako zwiadowczyni odnalazła swoje prawdziwe miejsce. Las fascynuje ją nie tylko jako terytorium klanu, ale również jako żywy organizm pełen historii zapisanych w śladach, zapachach i szumie koron drzew. Uwielbia uczyć się nowych rzeczy, obserwować przyrodę i poznawać kolejne zakątki Owocowego Lasu. Rzadko działa pochopnie, najpierw obserwuje, później podejmuje decyzję.
Nie oznacza to jednak, że brakuje jej odwagi. Gdy ktoś bliski znajdzie się w niebezpieczeństwie, potrafi odsunąć własny strach na bok i zrobić wszystko, by mu pomóc. Wciąż nie przepada za konfliktami i nie szuka walki, lecz jeśli zajdzie taka potrzeba, stanie w obronie swojego klanu bez wahania.
Największą wartość stanowi dla niej dom. Niezależnie od tego, jak daleko zaprowadzi ją patrol, zawsze pragnie wrócić do Owocowego Lasu. To właśnie z tego powodu podczas rytuału Poznania Oblicza Swego Mienia otrzymała Imię Duszy Ścieżka Prowadząca do Domu.

MORALNOŚĆ

Psianka kieruje się współczuciem, odpowiedzialnością i głębokim szacunkiem wobec życia. Wierzy we Wszechmatkę i stara się żyć zgodnie z jej naukami, traktując każdą wyprawę do lasu jako dar, za który należy okazywać wdzięczność.
Przemoc uznaje wyłącznie za ostateczność. Jeśli istnieje możliwość uniknięcia walki lub rozwiązania konfliktu rozmową, zawsze spróbuje właśnie tego. Jest lojalna wobec Owocowego Lasu i swoich bliskich, a dobro klanu stawia ponad własną wygodę.

CIEKAWOSTKI

- Po każdym posiłku zostawia niewielki fragment zdobyczy jako symboliczny wyraz wdzięczności wobec odebranego życia.
- Bardzo lubi siedzieć wysoko w koronach drzew i obserwować cały las.
- Potrafi godzinami analizować tropy pozostawione na ziemi lub korze.
- Uwielbia poznawać nowe gatunki drzew i rozpoznaje większość występujących na terenach Owocowego Lasu.
- Jej Imię Duszy brzmi Ścieżka Prowadząca do Domu.
- Marzy o tym, by kiedyś znać każdy zakątek lasu tak dobrze, by nigdy nie zgubić drogi, ani swojej, ani żadnego kota, który będzie potrzebował pomocy.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: 
- niechętnie walczy z zamiarem zadania poważnych obrażeń,
- łatwo przejmuje się emocjami innych,
- gorzej radzi sobie w otwartej walce niż większość wojowników,
- czasami bierze na siebie zbyt dużą odpowiedzialność za cudze problemy.
Mocne strony: 
- wspinaczka po drzewach,
- rozpoznawanie tropów, szczególnie lisów,
- bardzo dobra orientacja w terenie,
- cierpliwość i opanowanie,
- wytrzymałość psychiczna,
- spostrzegawczość.
RELACJE

RODZINA

Matka - Purchawka
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE


Kropla - Jedna z pierwszych dorosłych kotek, które Psianka naprawdę zapamiętała. Jeszcze jako kocię uwielbiała bawić się z nią w stróżki i pomagać wyimaginowanym pacjentom. Do dziś darzy Kroplę ogromnym szacunkiem i często zagląda do niej po treningach, opowiadając o swoich wyprawach. Widzi, że stróżka nie zawsze dostrzega własną wartość, dlatego stara się przypominać jej, jak wiele dobrego robi dla całego Owocowego Lasu.

Borowik - od zawsze wydawał się Psiance niezwykle osobliwy, ale właśnie to sprawiło, że szybko go polubiła. Z zainteresowaniem słucha jego nietypowych rozmyślań i pomysłów, nawet jeśli nie zawsze za nimi nadąża. Po rozpoczęciu szkolenia zwiadowcy ich rozmowy stały się częstsze, a Psianka chętnie opowiada mu o swoich treningach, wiedząc, że kocur zawsze wysłucha jej z uwagą i spojrzy na wszystko z nieco innej perspektywy.

SZKOLENIE

Mentor - Rohan
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona w Owocowym Lesie podczas panowania Czereśni jako córka Purchawki i Zawodzącej Gwiazdy. Już jako kocię wyróżniała się ogromną ciekawością świata oraz chęcią pomagania innym. Początkowo sądziła, że zostanie stróżką, jednak pierwsze treningi z Rohan sprawiły, że zakochała się w życiu zwiadowcy. W ciągu zaledwie czterech księżyców opanowała umiejętności wymagane od tej specjalizacji, pomyślnie przeszła próbę zwiadowcy i została mianowana jedną z najmłodszych zwiadowczyń Owocowego Lasu. Tego samego dnia podczas rytuału Poznania Oblicza Swego Mienia otrzymała Imię Duszy Ścieżka Prowadząca do Domu, które najlepiej oddaje jej charakter oraz przywiązanie do rodzinnego lasu.

MODROGOŃCZYK

Autor grafiki: Baroksi
OGÓLNE
MODROGOŃCZYK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Uzdrowiciel/pomocnik szamana

- - - -

Właściciel: pikmi0004 (Autor: Ruda)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Patrząc na kocura ze względu na umaszczenia, przypomina bardziej Zawodzące Echo, choć z czekoladowego futra, nie posiada żadne z rodziców. To jedyna taka rzecz, w której jest podobny do ojca, bo bardziej wdał się w matkę, jest niski jak ona, ma żółte oczy po niej i króciutkie futerko. Ozdabia je pałkami, paprociami i skrzydłami modrogończyka, choć ostatniego dodatku jest najmniej, bo woli bardziej się ozdabiać tym, co zielone, a skrzydeł może mieć na sobie dwa lub trzy. Co do sylwetki, jest taka dosyć nietypowa, a Modrogończyka można pomylić z kotką, bowiem ma drobną i delikatną urodę jak na kocura. Wręcz to taki bardziej chodzący szyk mody niż jakiś maczo.
Cechy szczególne - pałki i paprocie wplątane w futro
Kolor sierści - czekoladowy dymny z bielą (z lekko prześwitującymi pręgami tygrysimi)
Długość sierści - krótkowłosy
Kolor oczu - żółte
Problemy zdrowotne - brak

CHARAKTER

Owocniak jest miły z charakteru, zawsze powie dzień dobry, pomoże w czymś, nie umie być dla kogoś niemiły. Czasami, nawet gdy drugi kot by robił mu krzywdę słowną, to przeklinałby go w myślach, ale tak raczej by milczał, nie próbując się bronić. Chciałby być czasem niemiły, ale nie umie tego, czego żałuje czasem. Modrogończyk chciałby być głośny i bardziej ekstrawertyczny, ale jest raczej gdzieś w złotym środku, bardzo lubi przebywać z kotami, ale po dłuższym czasie musi naładować swoją społeczną baterię, będąc na chwilę samemu w swoim kącie. Z tego powodu, że ma dwóch rodziców w różnych przynależnościach, stara się jakby należeć do obu wspólnot. Lubi często przekraczać drogę grzmotu, by wejść do "innego świata", gdzie tereny są bardziej pagórkowate. Wchodzi tam na tereny z automatu, nie pytając o zgodę, więc ot, tak może wyskoczyć i zagadywać inne Burzaki, nawet zdarza się, że wchodzi do ich obozu, odwiedzając przy tym swoje rodzeństwo ze swego klanu. Oprócz zagadywania klanowych pysków wyleguje się na złocistych łąkach lub poluje na krnąbrne zające. Gdy tylko wraca do siebie, robi to samo co w Klanie Burzy, chętnie gada z innymi mieszkańcami Owocowego Lasu i wykonuje swoje zwyczajne obowiązki. Modrogończyk nie spędza jednak całego dnia na terenach klanu swego ojca, bo czasami może prawie cały dzień spędzić w swoim domu w owocowym lesie i tylko na chwilę wejść na Tereny Klanu Burzy, lub zupełnie może być na odwrót, koty w jego otoczeniu uważają to za dziwne a on za zupełnie coś normalnego. Kocur nie może jednak nic na to poradzić, że jego rodzina jest rozdzielona. Czuję, że jedną łapą stąpa po stronie ojca, a drugą stąpa po stronie matki w swoim aktualnym domu. Czekoladowy kocur jest kłębkiem nerwów i nie lubi, gdy coś jest zrobione niedokładnie i niestarannie, gdy komuś wisi źle pióro lub czyjeś futro jest źle ułożone, to podchodzi do danego kota i go poprawia, to dosyć nietypowe, ale Gończyk się tłumaczy, że dzielenie się językami to nie zbrodnia i że bez jego ingerencji dany kot wyglądałby nadal jak siedem nieszczęść. Nie tylko wymaga dokładności od innych, ale też od siebie, stara się być zawsze czysty i ułożyć wszystko tak by się składało idealnie.

MORALNOŚĆ

Jak przystało na przyszłego szamana w Owocowym Lesie, kocur całym sobą przesiąkł wiarą we Wszechmatkę, uznając ją za jedyne właściwe wierzenie, która koty powinny wyznawać. W końcu Wszechmatka objawia się poprzez naturę i kocha wszystkie żywe istoty, od małego robaczka, przez szczupaka, aż po wszelakiej maści koty. Do innych wiar posiada neutralny stosunek, a oprócz tego stara się doszukiwać w nich powiązań lub śladów Wszechmatki. Jak również przystało na jej wyznawcę, kocur stara się żyć zgodnie z jej naukami – nie spożywa ptaków, ponieważ wierzy, że jaskółki i jerzyki to zreinkarnowani zmarli wyznawcy Wszechmatki.

CIEKAWOSTKI

– Lubi słuchać o zakręconych snach swoich matki, zwłaszcza że mu też się śnią dziwne rzeczy, które potem opowiada innym.
– Z niewiadomych powodów za kociaka miewał ciarki, gdy widział koty z niebieskimi oczami, a najbardziej, gdy te patrzyły w pusty punkt. Sądził, że koty mające błękitny kolor oczu są opętane przez coś. Z biegiem księżyców udało mu się wyzbyć fobii względem błękitnookich kotów, co właściwie jest zasługą spędzania czasu z własnym rodzeństwem oraz zielarką posiadających ten kolor oczu.
– Z tego powodu, że jego imię jest długie, to kocur woli, gdy inni go nazywają Gończykiem lub Gońcem.
– Jego Imię Duszy brzmi Modrogończyk Wędrujący przez Sny.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: V
Poziom wojownika: I
Słabe strony: chudy jak modelka, niezbyt dobrze walczy i widzi z daleka
Mocne strony: umie wspinać się na drzewa, nie ma problemu z biegiem długodystansowym, ma dobry słuch i węch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Zawodząca Gwiazda – ojciec będący liderem Klanu Burzy. Modrogończyk kocha swojego tatę i żałuję, że nieczęsto mają okazję spędzić wspólnie czas przez własne obowiązki, jak i przynależność do dwóch społeczności.
Matka - Purchawka – mamusia, a w dodatku mentorka. Modrogończyk szanuję i kocha zezowatą kotkę będącą ważną osobistością w Owocowym Lesie.
Rodzeństwo - Łzawa Łapa, Milknący Zew – rodzeństwo, które w wieku czterech księżyców w ramach sojuszu dołączyło do Klanu Burzy. Kocha ich, podobnie jak Psiankę, jednak nie często ma okazję się z nimi widywać. Jednak, gdy nadejdzie moment ich spotkania, dba o to, aby rodzeństwo pamiętało o tym, jak bardzo ich kocha i że nie zapomniał o łączących ich więzach.
Psianka – ukochana siostra, z którą pozostał w Owocowym Lesie. Z tego powodu jest z nią najbardziej zżyty z trójki rodzeństwa. Obdarowuje ją różnymi prezentami, od kwiatków, po piórka i kamyczki.
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Smok – szylkretowa kocica, która wydaje się Modrogończykowi ciekawa, nie tyle, co z wyglądu, ale również z charakteru. Podczas jednej z pierwszych interakcji omyłkowo wziął ją za uczennicę zwiadowcy. Lubi z nią spędzać czas.
Pierścień – niebieski kocurek, będący bratem Smoka. Młody szaman nie miał z kocurem zbyt wielu interakcji, mimo to w oczach Modrogończyka Pierścień maluje się jako mały staruszek, który zbyt wcześnie zdziadział.

SZKOLENIE

Mentor - Purchawka
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodził się z czwórką rodzeństwa w miocie sojuszniczym w Owocowy Lesie za panowania Czereśni. W wieku czterech księżyców rozpoczął trening pod okiem matki na szamana.

18 września 2014

Sadzawka


Autor grafiki: ///
OGÓLNE
SADZAWKA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kotka
Orientacja: homoseksualna biromantyczna
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Właściciel: kluska3586 (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Sadzawka to kotka ośrednim wzroście i raczej drobnej budzowie ciała. Jej półdługie, zazwyczaj delikatnie splątane futro pokrywają czekoladowe i rude łaty, ozdobione tygrysimi pręgami. Część jej pyska, całą szyję i trzy z czterech łap pokrywają białe łaty. Futerko wokół szyji Sadzawki tworzy delikatną kryzę. Oczy kotki są ciemnobrązowe, a jej nos oraz poduszeczki łap różowe w ciemniejsze plamki. Kotka posiada pędzelki, pędzelek na lewym uchu jest czekoladowy, a pędzelek na prawym - rudy, bo w takich kolorach są też jej uszy.
Cechy szczególne - Pędzelki na uszach (jeden rudy, drugi czekoladowy), łaciaty nos i poduszeczki łap
Kolor sierści - Czekoladowa calico pręgowana tygrysio z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Podatność na omdlenia

CHARAKTER

Sadzawka jest typem samotnika. Nie zobaczy się jej w większej grupie. Woli trzymać się na uboczu i obserwować oraz się przysłucjiwać, zamiast brać udział w wydarzeniach. Jest lekko aspołeczna i duża liczba kotów (których nie zna, jak na np. zgromadzeniu) ją przytłacza. Kotka ma też problem z emocjami. Ciężko jest jej nazwać, co czuje oraz często nie zauważa emocji innych. Zdarzają się jej nagłe zmiany nastroju (np. Mogłaby wybuchnąć wściekłością, bo ktoś ją obraził) i może się zdarzyć, że Sadzawka posunie się do ręko(łapo)czynów. Łatwiej przychodzi jej wyrządzanie krzywdy i później dostrzega, że coś jest złe bądź niemoralne. Zdarza się jej brać zbyt dużo do siebie i w konsekwencji wmawiać sobie negatywne rzeczy na swój temat. Jej samoocena nie jest na zbyt wysokim poziomie, ale nie jest też źle (w przyszłości tendencje do samookaleczenia i myśli/prób samobójczych. Uważa, że przemoc psyhiczna jest gorsza od fizycznej. W połączeniu z tym, że kotka jest jeszcze dosyć zamknięta w sobie, ciężko jest jej się z kimkolwiek dogadać, więc po prostu stara się robić dobre wrażenie. Nie chce, aby inni zobaczyli w niej zagubioną kotkę, która nie rozumie świata, a świat nie rozumie jej.

MORALNOŚĆ

Jest zdecydowanie przeciwna jakiejkolwiek dyskryminacji, a z każdym, kto nie ma podobnego zdania, może bardzo łatwo wdać się w kłótnię. Traktuje inne koty na równi. Nie ma problemu z użyciem przemocy, ale żeby zabić, musi mieć powód. Jak na razie najważniejsza jest dla niej rodzina. W nic nie wierzy.
CIEKAWOSTKI

- Nienawidzi być mokra
- Jej ulubionym kolorem jest zielony
- Jest zaciekawiona klanami, o których opowiadali jej rodzice i chciałaby dowiedzieć się o nich jak najwięcej
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Pływanie
- Słaba pamięć (szczególnie do miejsc)
- Siła
- Słaby wzrok
Mocne strony: Równowaga
- Wspinaczka
- Wytrzymałość
- Dobry słuch i węch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo
Matka - Mariposa
Rodzeństwo - Migot, Karlik
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Urodzona jako pieszczoch w miocie Mariposy i Milo.

Karlik


Autor grafiki: _misha.13 (dc)
OGÓLNE
KARLIK
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kocur
Orientacja: nieodkryta
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Opiekun: _misha.13 (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Kocurek należy do tych bardziej pulchnych, mięciutkich i cięższych kociąt. Nie ma zbyt długich łap. Jego puchate futerko, które zawija się w paru miejscach, jest czarne dymne w chłodnym odcieniu. Jego policzki są zaokrąglone i przyozdobione jasnym, gęstym puchem. Gdzieniegdzie jego sierść błyszczy i olśniewa wszystkich wokół. Nie wygląda konkretnie na kocurka, a złudzenie kotki podkreśla obecność niebieskiej kokardy przyczepionej do jego obróżki. Na jego klatce piersiowej i brzuchu widnieją dwie niewielkie plamy z bieli.
Cechy szczególne - duża, niebieska kokarda na karku i pędzelki na uszach (nie są obecne na grafice). 
Kolor sierści - czarny dymny z bielą
Długość sierści - długa
Kolor oczu - niebieskie
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Karlik, mimo bycia synem dwójki klanowych kotów, niespecjalnie odziedziczył dzikie instynkty. Jest bardziej głupawy i potrzebuje innych by sobie radzić w życiu. Jak dobrze, że dwunożni opiekujący się kocią rodziną są tacy fajni! Dymny pcha się im pod ręce i rozkazuje wszystkim skupiać ich uwagę na właśnie jego. Młodzi wyprostowani w szczególności go zadowalają.
Uwielbia on się stylizować na kotkę, próbując udawać damski chód, ton, postawę, charakter i wszystko, co się kojarzy z płcią piękną. Nie znosi faktu, że urodził się kocurkiem, lecz nie lubi gdy ktoś mówi mu jako ona zamiast on. Jest to dość paradoksalne, ale co poradzić. Cichy tata w szczególności go nie zachęca do bycia chłopcem. Kto ma go nauczyć być męskim jak nie on? Skoro nie ma żadnego autorytetu w tym kierunku, to wypełnia tą lukę swoją mamą. Nikt go tak bardzo nie wspiera jak ona. 
Wobec tych, których na świeżo pozna, jest bardzo performatywny i stara się wydawać takiego uprzejmego i eleganckiego. Stara się walczyć o względy każdego. Po jakimś czasie znajomości jednak pokazuje, że jest bardzo lojalny i wspierający. Nie rozumie dokładnie uczuć innych, ale nie przeszkadza mu to by sympatyzować z innymi. 


MORALNOŚĆ

Kształtuje się.

CIEKAWOSTKI

- Bardzo lubi estetykę kotki. Podziwia je i próbuje naśladować.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: powolny, brakuje mu silnych instynktów, niesamodzielny
Mocne strony: sympatyczny, ekstrawertyczny, lojalny i socjalny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo (Jest jego tatulem, czasem coś tam pogada ale raczej jest on dziwnie nieśmiały. Karlik nie rozumie go.)
Matka - Mariposa (KOCHA mamę! Bardzo lubi ją naśladować, ona dużo go uczy i opowiada, chciałby być jak ona)
Rodzeństwo - Sadzawka, Migot
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Urodzony w miocie Milo i Mariposy razem z Sadzawką oraz Migotem.

Migot


Autor grafiki: ///
OGÓLNE
MIGOT
Poprzednie imiona: ///
Płeć: kocur
Orientacja: nieokreślona
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Opiekun: pikmi004 (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Migot jest przeciętnego wzrostu, niczym nie wyróżniającym się na tle innych kotów-pieszczochów. Wręcz można by powiedzieć bardziej wygląda, jak najzwyklejszy chudy bury dachowiec, jednak jego sierść poprzecinana tygrysimi pręgami jest w odcieniu brązu – ani zbyt ciemnego, ani zbyt jasnego. Nie da się więc ukryć, że nie jest czarnym kotem, którego zdobią po prostu pręgi. Gdzieniegdzie jego futro zdobią białe plamy. Jego oczy są w kolorze błękitu z lekko ciemniejszymi obwódkami w odcieniach brązu. Na szyi posiada bursztynową obroże z adresówką w kształcie rombu, na której znajdują się dane jego właścicieli oraz jego dwunożne imię.
Cechy szczególne - pędzelki na końcówkach uszu 
Kolor sierści - czekoladowa pręgowana tygrysio z bielą
Długość sierści - półdługowłose
Kolor oczu - niebieskie
Problemy zdrowotne - słabsze tylne łapy 

CHARAKTER

Migot to cichy, skryty kociak, który nie przepada za zabawami w grupie ze swoimi rówieśnikami. Od drużynowych potyczek woli oddawać się swoim pasją, jaką jest tworzenie własnych kocich zabawek z niczego. Kreatywność oraz ambicja pomaga mu w dążeniu do celu, który sobie zakłada. Do dwunożnych jest nieco mniej wycofany, lubi się tulić do szorstkiej brody dwunożnego oraz być głaskany przez dwunożną pod bródką czy za uchem. Jest bardzo zżyty ze swoimi rodzicami, którzy pieszczotliwie nazywają go "Skarbem" – do końca nie pojmuje, dlaczego mama i tata są wobec niego tak troskliwi, lecz akceptuje to i cieszy się, że ma z rodzicami, jak i również z rodzeństwem, dobrą relację. 
Aby zostać jego przyjacielem czy po prostu sprawić, żeby kocur się nieco otworzył podczas rozmowy, trzeba nadawać na podobnych falach, co on. Nie tyle, co również być samotnym ekstrentykiem, ale po prostu nie zadufanym w sobie pieszczochem czy chamskim samotnikiem. Już kilka razy miał okazję spotkać koty przejawiające wspomniane cechy charakteru i w ich towarzystwie czuł się, jak puzzel nie pasujący do układanki. Zazwyczaj milczy podczas rozmów, chyba, że temat rozmowy go na tyle zainteresuje, zaciekawi lub będzie dotyczył rzeczy, o których ma pojęcie – wtedy mordka nie będzie mu się zamykać.

MORALNOŚĆ

Jak na razie ateista można by rzec, lecz wykazuje zainteresowanie Klanem Gwiazdy, o którym kiedyś usłyszał od swoich rodziców. W końcu to ci dobrzy, prawda? Zaciekawiła go cała otoczka, oddawanie im czci oraz kultu.

CIEKAWOSTKI

– Ciekawią go nie tyle co same klany, jak sama idea utworzenia kocich społeczności, które mają własne wierzenia i stronią od pomocy dwunożnych, jak i od czasu do czasu walczą między sobą 
– Od gotowych zabawek dwunożnych woli sam tworzyć własne zabawki z rzeczy uznawane za śmieci: papierek po cukierku lub rolka papieru z dodatkiem tego kleejącego mazidła oraz piórek z kociej wędki i bum, mamy najlepszą zabawkę ever
– Dwunożni zwracają się do niego imieniem "Cookie"
– Mimo swojej "niepełnosprawności", nawet całkiem dobrze sobie radzi, chociaż czasami potrzebuje trochę więcej czasu, aby wykonać jakąś aktywność 
– Jego marzeniem jest przeprowadzenie rozmowy z kotem przebywającym na Srebrzystej Skórze. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: 
- słabsze tylne łapy (z upływem czasu będzie się ich stan pogarszać), uniemożliwiające mu szybkie czy intensywne bieganie
- problemy z równowagą 
Mocne strony:
- dobra, a nawet bardzo dobra pamięć 
– zwraca uwagę na szczegóły 
– silne przednie łapy 


RELACJE

RODZINA

Ojciec - Milo
Matka - Mariposa
Rodzeństwo - Sadzawka, Karlik
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Narodził się w miocie pary pieszczochów, Mariposy i Milo, którzy większość swojego życia spędzili w Klanie Nocy. Od chwili, gdy wziął pierwszy oddech stał się oczkiem w głowie obojga rodziców, będąc dla nich niczym najprawdziwszy skarb.

15 września 2014

PUCHACZ

Autor grafiki: barwinek1138
OGÓLNE
PUCHACZ
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroseksualny, biromantyczny (in denial)
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Zwiadowca

- - - -

Właściciel: xxhazelxx_98068
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Puchacz wyrósł dość… ciekawie. Pomimo bycia dużo słabszym niż jego siostra, kiedy byli kociakami, okazał się nawet nie taki niski. Aktualnie jego wzrost jest lekko ponad normą. Kocur jak na stereotypowego zwiadowcę przystało, jest smukły, jednak widać, że dzięki treningom jest dość dobrze zbudowany. Jego długie czekoladowo-białe pręgowane futro nie jest już tak zjeżone, jak wcześniej. Zamiast tego spokojnie przylega do jego ciała. Jego niegdyś nieproporcjonalnie gruby ogon nie jest już tak zauważalny. W jego pomarańczowych oczach nie ma już iskierek jak za młodu, a zamiast tego po prostu czasami melancholijnie wręcz wpatruje się nimi w jakiś odległy punkt. Od mianowania na zwiadowcę nie ukrywa już blizny na lewym policzku, po uzyskaniu rangi zdobył też odznaczenie na prawym uchu.
Cechy szczególne - Biała końcówka prawego ucha, blizna na lewym policzku, pojedyncze nacięcie na prawym uchu
Kolor sierści - Czekoladowy pręgowany tygrysio bicolor
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Pomarańczowy
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Puchacz bardzo zmienił się od czasów kocięcych. Nie jest już tym wszędobylskim kotem, który tylko czeka, żeby coś wywinąć. Teraz jest częściej zatopiony we własnych myślach (zazwyczaj tych negatywnych). Jest spokojniejszy i bardziej wyluzowany. Zamiast biegać kółka po obozie woli po prostu posiedzieć pod jakimś drzewem i zjeść smaczny posiłek. Częściej też myśli o tym, co robi. Zamiast po prostu zrobić coś bez zastanowienia, prędzej na szybko skleci jakiś plan działania i dopiero wtedy przejdzie do akcji. Nadal jednak przy niektórych kotach potrafi być otwarty, uśmiechać się i żartować. Kiedy już obdarzy jakiegoś kota zaufaniem i przyklei do niego łatkę przyjaciela, będzie go chronić przed wszystkim i stanie za nim murem nieważne jak nierozsądne mogłoby się to wydawać. Nie oznacza to jednak, że poprze takiego kota w czymś, co mogłoby skrzywdzić kogokolwiek dla niego bliskiego. Jeśli z jakiegoś powodu okaże się, że będzie musiał zerwać z kimś znajomość, po prostu odizoluje się od takiego kota, nie przeszkadzając mu w dalszym życiu, o ile nie narazi to nikogo na niebezpieczeństwo. Przed niektórymi kotami może próbować kreować swój wizerunek jako nonszalancki czy szarmancki. Nie, żeby takie osoby wprowadzić w błąd. Po prostu chce pokazać się jako ten kot, którym chciałby być, ale (przynajmniej według niego) niestety mu nie wychodzi.

MORALNOŚĆ

Nie zabiłby innego kota, o ile ten nie stwarzałby zagrożenia dla niego lub jego bliskich. Jeżeli chodzi o skrzywdzenie kota… Nie zrobiłby tego dla własnej przyjemności, jeśli już to na prośbę kogoś bliskiego lub w samoobronie. Przemocy psychicznej nie toleruje w żadnym stopniu, wręcz brzydzi się nią. Niby solidne granice, a jednak powoli zaczynają mu się zacierać… Jest ateistą, nie wierzy w żadne bzdety o magicznych ptaszkach.

CIEKAWOSTKI

– Nie chce już dostać pióra sowy, o wiele bardziej interesują go ich szpony
– Pachnie suchym drewnem
– Jego imieniem duszy byłoby “Pióro Sowy Znikające w Płomieniach”
– Bardzo podobają mu się blizny, zarówno własne jak i innych
– Nie lubi kiedy koty mają zdolność do odczytywania szkiców psychologicznych innych. Przeraża go to
– Jego typ to koty zawadiackie i pewne siebie
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: V
Słabe strony: Siła fizyczna, podatność na manipulację, prędzej ucieknie z klanu niż poprosi o pomoc dla siebie.
Mocne strony: Szybkość, skradanie się, chodzenie po drzewach, umiejętność negocjacji.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Topola – Chyba jedyny członek rodziny, którego w żadnym stopniu za nic nie wini. Kocha ojca, mimo że nadal myśli, że jest przewrażliwiony.
Matka - Figa – Uważa, że od początku spisywała go na straty i trzyma w pewnym sensie do niej o to urazę. Stara się tego nie pokazywać.
Rodzeństwo - Wrona – Kocha siostrę, ale zbyt bardzo się od siebie różnią, żeby mieć idealną relację.
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Orłosęp – Uważa, że kocur go akceptuje takim jakim jest i widzi w nim kogoś na kształt starszego brata.

SZKOLENIE

Mentor - Figa
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony w miocie Figi i Topoli razem z Wroną w Owocowym Lesie za panowania Pieczarki. Jako kociak był nieznośny. Stwarzał zagrożenie dla siebie i otoczenia. Podczas mianowania na ucznia jego siostra (która od urodzenia była od niego silniejsza fizycznie) nie dość, że wybrała taką samą drogę szkolenia jak on, to jeszcze dostała na mentora przywódcę. Puchacz załamał się. Uznał to za znak, że nikt nie wierzy w to, że ma jakiekolwiek szanse w rywalizacji z siostrą. Kiedy ta mianowała się bardzo szybko, już zrezygnował z konkurencji przekonany, że jest beznadziejny. Niedługo przed jego własnym mianowaniem na zwiadowcę spotkał samotnika – Orłosępa, który wydaje się przywódcą jakiejś bandy samotników. Wtedy zyskał również bliznę na policzku w walce z innym samotnikiem. On i Orłosęp znaleźli wspólny język i młodszy bardzo go lubi. Ostatnio przebył ceremonię na zwiadowcę i zdobył nacięcie na uchu.

WRONA

Autor grafiki: barwinek1138
OGÓLNE
WRONA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Niezdecydowana
Przynależność: Owocowy Las
Ranga: Zwiadowca

- - - -

Właściciel: leafy.girl0767@gmail.com
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Wrona to smukła, czarno-biała kotka z pomarańczowymi oczami. Jej "ośnieżałe" łapy i brzuch, oklapnięte uszy oraz białe akcenty na twarzy dodają kotce uroku. Jednak z wyrazu twarzy widać, że to niezłe ziółko. Jej długie futro wizualnie powiększa jej kufę, równomiernie się rozkładając.
Cechy szczególne - oklapnięte uszy, biała plamka na nosie, nierówny poziom bieli na nogach
Kolor sierści - czarny dymny z bielą
Długość sierści - długa
Kolor oczu - pomarańczowy
Problemy zdrowotne - nawracające bóle kręgosłupa (stłumione dzięki ćwiczeniom od uzdrowicieli)

CHARAKTER

Choć z wyglądu to wykapany tatuś (oprócz uszu), to z charakteru bardziej przypomina matkę. Obecnie czasami może się oschle odezwać, ale zawsze Zrobi do taktownie oraz stosownie do okazji (chyba że jej słabe nerwy przejmą nad nią kontrolę). Zrobi wszystko, aby nikt nie ranił tych, których kocha. Jest wytrwała i nie podda się bez walki, choć często kosztuje to ją i innych dużo nerwów. Posiada też wyjątkowo ambitna, ale nie taka, by iść do celu po trupach. Marzy, aby kiedyś prowadzić swoją grupę i sprawić, by doszli do czasów, gdzie będzie z drzew płynąć miód i mleko, albo bardziej woda i zając.

MORALNOŚĆ

Wrona nie jest już tak nieufna wobec innych kotów, chodź przy sytuacji zagrożenia, zastanowiłaby się, czy mu pomóc. Za bliskimi skoczy nawet w ogień. Wierzy we Wszechmatkę.

CIEKAWOSTKI

- Kocha ptaki, może na nie patrzeć (lub jeść) całymi godzinami. 
- Kotka nienawidzi latających owadów oprócz pszczół, biedronek i trzmieli.
– Jej imię duszy brzmi “Skrzydło Tnące Powietrze”, jest z niego naprawdę dumna.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: - wybuchowość, 
- nieufność wobec innych ( oprócz dobrze jej znanych),
Mocne strony: - lojalność 
- siła 
- ambitność

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Topola (kocha swojego tatę)
Matka - Figa (jest dumna z mamy i lubi spędzać z nią czas)
Rodzeństwo - Puchacz (kocha brata, chodź wydaje jej się, że jest z lekka zazdrosny…)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Pieczarka - jej wzór do naśladowania
Borowik - dobry kolega
Iskrzyk - naprawdę świetnie buduje legowiska na drzewach!

SZKOLENIE

Mentor - Czereśnia (uwielbia go, jej nowy wzór. Cieszy się, że była jego uczennicą)
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona w miocie Figi i Topoli w Owocowym Lesie za panowania Purchawki.

14 września 2014

Zjawa

Autor grafiki: xxx
OGÓLNE
ZJAWA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Samotnicy > Klan Wilka
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: Sarka4921 [Discord]
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Zjawa jest krzepkim kociakiem o mocnej budowie i dużych łapach, które wydają się nieproporcjonalnie duże w stosunku do reszty ciała. Ma szerokie barki i solidny tułów, co zapowiada, że w przyszłości będzie miał umięśnioną budowę. Jego futro jest półdługie i gładkie w dotyku. Zjawa ma miękkie, czarne pędzelki na uszach.
Cechy szczególne - Pędzelki na uszach
Kolor sierści - Czarny pręgowany klasycznie z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Zielony
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Jest porywczym i niezwykle energicznym kocurem, który rzadko potrafi usiedzieć w miejscu. Nie znosi bezczynności i zawsze szuka okazji do działania, polowania lub treningu. Często podejmuje decyzje pod wpływem emocji, kierując się instynktem, zamiast pomyśleć. Jego odwaga i nierozwaga sprawiają, że bez wahania staje do walki, nawet jeśli przeciwnik jest silniejszy lub liczniejszy. Jest niezwykle uparty i trudno przekonać go do zmiany zdania, szczególnie gdy wierzy, że postępuje słusznie. Lojalność wobec swojego klanu oraz bliskich stanowi jedną z jego największych zalet. Dla tych, na których mu zależy, jest gotów poświęcić własne życie. Jego duma nie pozwala mu łatwo przyznawać się do błędów.

MORALNOŚĆ

Kocurek przez naukę o życiu przez Matkę Kultu gorliwie wierzy w Mroczną Puszczę. Sam od urodzenia uważa, że koty słabsze lub z innych klanów są gorsze. Sam lub za rozkazem wyższych rang nie boi się zaatakować.

CIEKAWOSTKI

- Czasem zastanawia się, jak by wyglądało jego życie poza klanem, lecz nie chciałby zmienić tego, że dołączył do Klanu Wilka.
- Ulubioną porą doby kocura jest noc.
- Choć nikomu nie ma zamiaru tego przyznać, to kocur zafascynowany jest sowami.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: 
- Równowaga
- Zwinność
Mocne strony: 
- Siła
- Słuch
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Sznurowadło
Matka - Trzepot
Rodzeństwo - ///
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Kocurek urodził się jako jedynak poza klanem. Został porzucony przez rodziców i znaleziony przez Klan Wilka.

08 września 2014

Dzielna Łapa

Autor grafiki: _iglak
OGÓLNE
DZIELNA ŁAPA
Poprzednie imiona: Kostka
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroseksualny, heteroromantyczny
Przynależność: Samotnik → Klan Burzy
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: POSTAĆ NPC (autor i opiekun: baroksi)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Kostka to postawny kocurek o dużych, długich łapach. Jego futro jest tak gęste, że przez nie sprawia wrażenie okrągłego i o krótkich łapach, co jest złudne. Futro na policzkach układa mu się charakterystycznie do dołu, wraz z gęstą kryzą, głównym powodem do dumy. Jest on intensywnie rudy, z jaśniejszymi miejscami na brzuchu, łapach, policzkach, spodzie ogona, całej grzywie, a także elementach na pyszczku. Ciemniejsze pręgi zdobią jego łapy aż do łokci, wraz z kitą i pyskiem, jak i również przestrzenią nad nosem. Uszy porastają mu długie, gęste pędzelki. Oczy ma wąskie, w kształcie migdałów, koloru brązowego, wpadającego w delikatny bursztynowy.
Cechy szczególne - Pędzelki na uszach, niezwykle długa szata
Kolor sierści - Rudy pręgowany dziko z akcentami
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kostka to nieco dziecinny i ciekawski kociak, który mało czego się boi, mimo że jest odrobinę nieśmiały. Z ogromną chęcią przygląda się każdemu najmniejszemu robakowi, a także pobratymcowi, a głowę jego przepełnia masa myśli, które wykorzystuje w kreatywny sposób. Jest on pewny siebie i towarzyski, posiada również wadę w postaci nazbytniej dzielności, co może momentami prowadzić do lekkomyślności, dlatego też lubi otaczać się kotami, które byłyby czymś w rodzaju jego “uspokajaczami”. Uwielbia prowadzić długie i wyczerpujące konwersacje, chociaż jeśli potrzeba, przy swoich ulubionych kotach lubi siedzieć nawet w komfortowej ciszy i tylko przyglądać się towarzyszowi, posyłając mu uśmieszki. Dużo lepiej radzi sobie w mniejszych grupkach, jeśli musi coś załatwić lub się z kimś dogadać, ponieważ twierdzi, że wtedy jest mniejszy chaos i łatwiej dotrzeć do każdego. Fascynuje się wszelkiego rodzaju zabawkami, od piszczek, po ewentualne śmieci Dwunożnych i często tworzy jakieś własne, oddając je reszcie kociaków, jeśli się nimi znudzi lub zechce komuś pomóc. Wykorzystuje je również w formie prezentów dla drugiego kota, wplatając między dane szparki coś zarezerwowanego dla konkretnego kota, bazując na jego preferencjach. Jest on typem kocura, który z chęcią wystawi potrzebującemu pomocną łapę i zrobi co w jego mocy, żeby drugi kot poczuł się lepiej, jednak nie własnym kosztem (a przynajmniej nie dla każdego). Łatwo jest mu stracić rachubę czasu przy czymś, jeśli dobrze się bawi, w szczególności w dobrym towarzystwie.

MORALNOŚĆ

W trakcie kształtowania. Za bliskich skoczyłby nawet w ogień.

CIEKAWOSTKI

– Uwielbia nocne wypady.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Zdarza mu się wpadać na drzewa, wspinaczka, pływanie
Mocne strony: Spokojność i łagodność, siła, szybkość, wierny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Światłowód
Matka - Neostrada
Rodzeństwo - Klocek (brat, z którym nie ma już kontaktu, odłączył się od rodziny i uciekł wraz ze swoją partnerką)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - Lodówkowy Cios
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Przyszedł na świat jako jedyne kocię Neostraty i Światłowódu w drugim miocie. W pierwszym urodził im się Klocek, który, mimo dobrej relacji z rodziną, postanowił odłączyć się od nich całkowicie dla swojej ukochanej, co wpłynęło lekko na Kostkę. Kocurek dużo go szukał, wracając na noc do schronu, ale pewnego razu miał inne plany…

05 września 2014

PŁATEK

 

Autor grafiki: zeno0313
OGÓLNE
PŁATEK
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Homoseksualny
Przynależność: Pieszczoch > Samotnik > Owocowy Las
Ranga: Stróż

- - - -

Właściciel: Postać NPC (Autor: Vezuvio.)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Drobnej postury kocurek o długich łapach i gibkim grzbiecie. Pod krótkim futerkiem nie można dostrzec ani mięśni, ani tłuszczyku, który mógłby w jakiś sposób dopełniać jego sylwetkę. Sierść ma w większej części bialutką, bardzo delikatną i miłą w dotyku. Jedynie ogon i połowa pyszczka ma barwe liliową, poprzecinaną ciemniejszymi, długimi i prostymi pręgami. Pyszczek kocurka jest przyjemny, miły i bardzo sympatyczny. Zdecydowanie wdał się w ojca, a po wydłużonych, nieco bardziej kanciastych rysach matki, niewiele pozostało. Ma duże, skrzące ślepia w kolorze zachodzącego słońca, pucołowate policzki i zaokrąglone uszka. 
Cechy szczególne - Intensywny kolor oczu, często wystawiony język.
Kolor sierści - Liliowy pręgowany tygrysio van
Długość sierści - Krótka
Kolor oczu - Pomarańczowe, bardzo intensywne
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Łagodny niczym baranek, posłuszny i elastyczny jak trzcina na wietrze. Wychowany pod okiem niezwykle troskliwej i nadopiekuńczej matki, dla której był niczym najbardziej kruche ptasie jajeczko, nigdy nie nauczył się samodzielności czy nawet posiadania własnego zdania. Cichy i spokojny, czasem do takiego stopnia, że można nie dostrzegać jego obecności przez długie godziny. Lubi obserwować i słuchać, ale niekoniecznie uważa, że jego uwagi są ważne i że cokolwiek wniosą do owej rozmowy. Zdaża mu się otwierać mordkę tylko po to, aby od razu ją zamknąć bez wydania z siebie nawet najmniejszego pisku.
Brakuję mu wiary w swoje decyzje, czyny, a nawet zwykle słowa. Nigdy nie wita się pierwszy z innymi, nigdy nie proponuję innym wspólnego spędzania czasu, nigdy nie odzywa się nieproszony. Nie znaczy to jednak, że nie jest rozgadany, kiedy czuję się w pełni komfortowo. Lubi opowiadać, ale nie ma na tym świecie kota, z którym czułby się na tyle dobrze, aby to pokazać. Nawet Poinsecja nie zna tej strony swojego synka. Zwykle swoje historyjki zatrzymuję w sobie, a jeszcze rzadziej szepczę je w kierunku robaczków czy sunących po wodzie morskich ptaków. 
Trudno jest mu otworzyć się przed innymi, zwłaszcza kiedy jest świadomy tego, że jego mama zawsze czuwa nad nim i czai się gdzieś niedaleko. Nigdy nie miał przyjaciół w swoim wieku, więc nie jest nawet w stanie powiedzieć, co lubi robić, a za czym nie przepada. Chociaż kocha swoją rodzicielkę i wiele jej zawdzięcza, tak ma nadzieję, że teraz, kiedy w końcu będzie miał trochę czasu dla siebie, kiedy szylkretka będzie trenować poza obozem, to uda mu się nieco… rozkwitnąć.

MORALNOŚĆ

To dobry kocurek, który nie myśli nawet o krzywdzeniu innych. Nie byłby w stanie nikogo zabić, nawet we własnej obronie. Jest miękki i wrażliwy na cierpienie żywych stworzeń. Kocha niemal wszystko, co go otacza, i nie byłby w stanie tego zniszczyć ani kogoś oszukać ani zdradzić. Łatwo przywiązuję się do innych, więc nawet znajomych traktuję jak swoją najbliższą rodzinę. Aktualnie nie wierzy w nic konkretnego, ale to zapewne kwestia czasu, gdyż z natury jest łatwowierny i dość łatwy do przekonania czy zmanipulowania. 

CIEKAWOSTKI

- Ma nawyk wystawiania końcówki języka, zwłaszcza kiedy się nad czymś bardzo skupia. 
- Lubi smak leśnych jagód i zauważył, że lepiej czuje się, kiedy po zwykłym posiłku zje kilka owoców. 
- Pachnie dokładnie tak samo jak jego mama, gdyż to ona wciąż zajmuje się jego higieną.
- Jego ulubiony kolor to błękitny.
- Przykro mu, że nie wygląda aż tak elegancko i dostojnie jak jego mama. Czasami zastanawia się, czy ona również nie wolałaby, aby przypominał bardziej ją, a nie znienawidzonego Edwina. 
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: II
Poziom wojownika: II
Słabe strony: Bardzo kiepska kondycja; nie potrafi przebiec szerokości obozu bez zadyszki, niska tolerancja na ból i ogólny dyskomfort, brak siły, zwłaszcza w łapach; będzie mieć spory problem z wejściem do legowiska uczniów, ogólny brak samodzielności.
Mocne strony: Gibkość i umiejętność utrzymywania równowagi; jeśli już wejdzie na jakieś drzewo, to bardzo ciężko go z niego zrzucić, niesamowity poziom koncentracji i skupienia, które potrafi utrzymać przez długi czas, przyjazna i spokojna aura, którą roztacza, świetny słuch. 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Edwin [Nigdy go nie poznał; matka nie omija jego tematu, ale zawsze mówi o nim bardzo niepohlebnie.]
Matka - Poinsecja [Bardzo troskliwa mama. Kocur ją kocha, ale w głębi serca uważa, że jest ona zdecydowanie zbyt nadopiekuńcza i chciałby zyskać w życiu trochę samodzielności. Nie jest jednak w stanie jej tego jakkolwiek przekazać; nie ma odwagi, nie chce jej zranić.]
Rodzeństwo - ///
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Mgiełka  [wojowniczka Owocowego Lasu, która zginęła z pazurów borsuka, który zaatakował go i jego matkę przy granicy. Nigdy nie zamienił z nią nawet słowa, ale poczucie winy, które zakiełkowało w jego sercu po tym, jak niebieska szylkretka oddała życie w ich obronie, nie daje mu spać po nocach. Nie potrafi spojrzeć w oczy jej siostrze Pszczółce.]
Kasztanka [Była mentorka. Ma z nią ciężką relację. Do samej kotki nic nie ma, gdyż są dość podobni w kwesti charakteru, ale wie, że gdyby dostał kogoś innego, nawet kogoś, kto sam będzie wymagał od niego znacznie więcej, to okres jego szkolenia byłby znacznie lepszy, jeśli tylko mógłby wyciąć z niego osobę Purpury]
Purpura [Partner Kasztanki, który z powodu zazdrości starał się uprzykrzać mu każdy dzień, kiedy tylko nie był zajęty. Boi się go, a nawet sam głos kocura sprawia, że sierść jeży mu się na grzbiecie, a ogon ląduje między tylnymi nogami.]

SZKOLENIE

Mentor - Kasztanka
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony z niekoniecznie szczęśliwego związku między Poinsecją a Edwinem, który mieszkał w ogródku obok. Swoje pierwsze księżyce spędził na miękkich kocykach i poduchach, ale wszystko zmieniło się po ich ostatniej, najbardziej wzburzonej kłótni. To był jedyny raz, kiedy matka faktycznie naraziła go na niebezpieczeństwo. Opuścili ciepły i bezpieczny dom, aby spróbować odnaleźć spokój i wolność w nowym, niespodziewanym miejscu. Nie jest w stanie określić, ile błąkali się wspólnie między domami, ulicami, a później i drzewami, aż w końcu nie dosięgło ich niebezpieczeństwo, przed którym i tak niesamowicie długo udawało im się uciekać. Niedaleko granicy Owocowego Lasu, najpewniej zwabione przez zakopane przez Owocniaków zdobycze, zaatakowały ich borsuki. Gdyby nie niespodziewane pojawienie się patrolu łowieckiego, który przyszedł im z pomocą, nie byłoby teraz na świecie ani Płatka ani Poinsecji. Zdecydowali się dołączyć do grupy, aby spróbować szczęścia w gronie owocowej społeczności. Płatek zdecydował się na wybranie ścieżki stróża, wiedząc, że matka nie pozwoli mu na nic innego. Jego mentorką została Kasztanka.