BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Burzy!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Barwinkowy Podmuch x Daliowa Łapa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Barwinkowy Podmuch x Daliowa Łapa. Pokaż wszystkie posty

28 lipca 2020

Od Barwinkowego Podmuchu C.D Daliowej Łapy

Kotka zapytała o odpływy i przypływy. Czarny pamięcią wrócił do dzieciństwa, kiedy mamusia powtarzała mu, że odpływ może go porwać a przypływ utopić. 
Zerknął niebieskimi ślepiami na uczennice.
- Cóż, są niebezpieczne! Zwłaszcza dla kociąt. Mogą cię porwać albo zalać wodą. 
- A dla dużych kotów? - Dopytała zaciekawiona. 
- Hm, jeśli by było płytko, to raczej nie - zamyślił się chwilę. Fale potrafiły być duże, nawet wyższe niż przeciętny kot. - Ale ogółem nie można się zbliżać za bardzo.
- Czemu?
- Bo fale są wysokie! Takie jak tamten krzak - wskazał ogonem na wysoki na dwa koty krzaczor. - A nawet wyższe!
Kotka spojrzała zdumiona. Pewnie nie spodziewała się, że woda mogła być tak groźna. Cóż, skoro rzeka potrafi zabić to czemu nie całe ogromne morze?
- Poza tym powiem ci w tajemnicy - Mruknął, by zaciekawić tortie jeszcze bardziej. - Ta woda jest s ł o n a.
- Co?! Nie wierzę! - Odparła jednocześnie będąc zaciekawioną i niedowierzającą.
- Naprawdę! Nie można jej pić. - Przypomniał sobie wycieczki na plażę z rodzeństwem i próbowanie tego dziwnego tworu. Nie dość, że niesmaczny, to jeszcze może cie zabić.
- Tak! To tak jak najbardziej słona piszczka, jaką jadłaś razy... - zamyślił się chwilę.  - razy dziesięć! Nawet więcej! Bardzo nie dobra ta woda.
Na wspomnienie słonego płynu wzdrygnął się lekko. W pyszczku poczuł słony posmak. Fuj, tyle. 
- Mięso nie jest aż tak słone - pomyślała na głos. - Ale jak woda może być?
- Eee - uciekł wzrokiem w bok, stawiając łapę na jakąś gałąź, raniąc ją lekko. - AUĆ NA OSTY I CIERNIE!
Podniósł łapę z wbitym kawałkiem drewna do góry. Fajnie, teraz musi ją wyciągnąć. 
- Nie śmiej się! - Burknął widząc roześmianą Daliową Łapę. - To było z zaskoczenia! 
Ta odwróciła głowę w inną stronę, a jej mentorka również z chichotem odwróciła pyszczek.
Barwinek prychnął. Co za kłaki futra! Śmieją się z jego nieszczęścia! 
Złapał zębami za wystające drewienko, wyjmując je powoli. Syknął, wylizując ranke z krwi. Zerknął na kotki, uspokoiły swój śmiech, bez odwracania się kontynuując patrol.
- A poczekajcie aż wam coś się stanie - fuknął, idąc za nimi. Juz obmyślał plan na żart dla każdej z kotek. Miał nadzieję, że Dalia pomoże mu nabrać Drzemlinowy Dzwonek, bo z samą tortie on sobie poradzi. Jeszcze go popamięta!

<Dalia? Lecimy na granicę? >
Posted by Brak komentarzy:
.

Od Barwinkowego Podmuchu CD Daliowej Łapy


Szylkretka spojrzała na niego z zaciekawieniem, ale też zagubieniem. 
— To koty mają dwie strony? — zapytała się Dalia ku niezadowoleniu Rumianek, która już otwierała pyszczek, by coś powiedzieć. — Czy ty też masz dwie strony? Czy każdy ma dwie strony? Złą i dobrą? Dobrą i złą?
Tyle pytań... No dobra, więc od czego by tu zacząć? Od wymieniania swoich zalet, czy wad, których nie miał? 
- Każdy ma dwie strony - zacząłem chcąc brzmieć mądrze. - Ja też i ty też, ale o tym nie wiesz jeszcze.
Tortie otworzyła lekko pyszczek, zastanawiając się nad słowami czarnego.
- Ja na przykład mam więcej z tej dobrej strony - uśmiechnął się pewny siebie. - A ty jesteś za małym kłaczkiem sierści.
Skrzywiła pyszczek słysząc określenie, jaką obdarzył ją starszy.

*taktyczny skip nadrabiający wszystkie dziury, Dalia jest uczniem, woda została zatruta*

I znów to ciepło, wszechogarniające tereny Klanu Klifu. Barwinkowi naprawdę brakowało w takich chwilach poprzednich terenów, morskiej bryzy i klifu z lasem, rzucającym cień. 
Rozmarzył się na chwilę, próbując przywołać odległe wspomnienia. Gorący piach i spieniona woda. Gdzieś w tle krzyczący na niego Księżycowy Pył. 
Tak, to już prawie to. Niemal czuł chłodny wiatr od wody, tak bezkresnej i bezlitosnej. 
Zamknął na chwilę oczy, a na jego pyszczku zagościł lekki uśmiech. 
- Czemu się tak szczerzysz? - Usłyszał po chwili, przez co ocknął się zjeżony. 
- Coo? - Mruknął nadal myślami będąc nad wodą, jak się okazało, do Daliowej Łapy. - Co jest? Przerwałaś mi świetną wizję!
- Drzemlinowy Dzwonek szuka kogoś do patrolu z nami - odparła, trzepiąc ogonem 
- Mam iść z wami? - Uniósł brew. To było podejrzane. Czemu ktoś ze stada Berberys zaczynał z nim rozmowę i jeszcze chciał wyjść z nim na patrol?
- Tak pomyślałam. - Miauknęła. 
- Hmm - udał zamyślenie, pewnie, że chciał pójść. Będzie mógł rozprostować nogi i pokazywać tym dwóm kotkom z klanu swoje piękne futro. - Dobra! A chcesz, żebym ci opowiedział co sobie wyobrażałem??
Tortie nie zdążyła odpowiedzieć, ponieważ czarny znów uciekł świadomością do dzieciństwa. Liliowa nie miała zbytnio wyjścia, jak go wysłuchać. Oczywiście, mogła dać mu w łeb, ale chyba nie zrobi tego...?
- Dobrze więc słuchaj. Kiedyś nie mieszkaliśmy tutaj. Zaciekawiłem cie? - Spojrzał na nią. - Nasze stare tereny mieściły się daleko stąd! Zgaduj, gdzie?
- W lesie? - Rzuciła, wzrokiem szukając mentorki.
- To też. Ale coś jeszcze.
- Nie wiem. - Odparła po chwili.
- Nad wodą! Taką sięgającą daleko za nasze pole widzenia - miauknął z rozmarzeniem, a Daliowa Łapa wydała się zaciekawiona. - Były tam kraby i piach. Opowiedzieć ci co to kraby i resztę podczas patrolu?

<Daliowa Łapo? Chętna na opowieści? xD>
Posted by Brak komentarzy:
.

09 maja 2020

Od Barwinkowego Podmuchu CD Dalii

Szedł sobie skocznym wręcz krokiem, do czasu, gdy nie zobaczył stada Berberys. Aż mu się słabo zrobiło na widok tyłu kociaków, które w dodatku chyba się wzajemnie nienawidziły. Przynajmniej odnosił takie wrażenie, gdy przechodząc obok żłobka słyszał kolejne piski i kłótnie.
— Mamo, a kto to jest lider? — zapytała córka Berberys przekrzywiając lekko główkę.
Zastępczyni poruszyła ogonem, a jemu przypomniało się, że Żywica czegoś chciał od kotki.
- E, przepraszam że przeszkadzam, jaśnie królowo - mruknął, taktycznie wtrącając się w rozmowę - Węgorzowy Grzbiet cię szukał.
Zwracał się do zastępczyni.
- Nie bój się, ja popilnuję twojego stada - zaczął, czując na sobie spojrzenia kociąt - to znaczy dzieci. Twoich dzieci.
Kotka nie wyglądała na przekonaną, ale po zapewnieniu po raz dwudziesty maluchów, że za uderzenie serca wróci, pobiegła lekkim krokiem szukać kocura.
Nie żeby coś, ale Barwinek widział na ich pyskach wyraz ulgi. Szczawik od razu zaczął rozglądać się za jakimiś kłopotami, a reszta kociaków zajęła się sobą.
- To może pan mi odpowie? - Tortie, która rozmawiała z Berberys spojrzała na niego.
- Hm? - O nie, jedna osobniczka ze stada zastępczyni do niego mówiła!
- Kto to jest lider? - Ponowiła pytanie.
Kocur na dźwięk rangi rudego kocura aż dostał dreszczy. Nie pokazał jednak tego po sobie, a przynajmniej miał taką nadzieję.
- No wiesz - zaczął - taki kocur rządzi klanem i każe niegrzeczne kociaki.
- Uuu! A jakie są kary? - Zapytała zaciekawiona.
- No oczywiście, że za złe zachowanie was zje! To wy nie wiecie, że Lisia Gwiazda zjada kociaki? A takie niegrzeczne najlepiej smakują! - Odpowiedział na tyle głośno, by usłyszało całe stado.
Obejrzał się szybko, czy aby ich matka go nie słyszała, zwracając ponownie spojrzenie na córkę zastępczyni.

<Daliusiu kochana moja droga? Przestraszył cię? XD>
Posted by Brak komentarzy:
.
Subskrybuj: Posty (Atom)