Od Opierzonej Łapy

Po wróceniu z obozu nie byłam senna. Zamiast tego byłam roztrzęsiona. Widok bijących się kotów zapadnie mi głęboko w pamięć. Leżałam w legowisku próbując zasnąć. Wierciłam się w legowisku, jakbym pod sierścią mrówki miała. Zamknęłam ciężkie powieki próbując zasnąć. Jeszcze wiele czasu minęło, zanim odeszłam w błogi stan.
***
Obudziłam się wcześnie rano. Z powodu krótkiego snu byłam ospała. Wyszłam z legowiska uczniów i usiadłam na skraju obozu. W obozie tylko dwójka kotów stała na nogach. Przeszli z jednego legowiska do innego. Nagle, w wejściu do obozu zobaczyłam ruch. Mała szara myszka siedziała centralnie na wejściu. Zaczęłam się skradać w jej kierunku. Mysz mnie zauważyła i zaczęła uciekać. Ruszyłam w pogoń za nią. Byłam tak skupiona na myszce, że nie zauważyłam że oddalam się poza obóz. Mysz skryła się w norce. Próbowałam dosięgnąć ją łapką, ale na nic. Siedziała zbyt głęboko. Zorientowałam się że jestem daleko od obozu. Nie wiedziałam gdzie jestem. Przestraszyłam się. Chyba przyszłam z tamtej strony, pomyślałam i zawróciłam. W brzuchu czułam niemiłe uczucie. Byłam mocno przestraszona.
***
Zobaczyłam wielkie drzewo. Ominęłam je i szłam dalej. Czy aby wielkie drzewo nie było dalszym miejscem od obozu? Przedemną rozciągnęła się duża polana. Nie byłam pewna czy to nadal tereny Klanu Klifu. Chyba jednak zawrócę... Nagle poczułam jakąś woń. Rozejrzałam się za źródłem zapachu. Ujrzałam białego kota w dziwne pręgi. Wyglądał prawie tak samo jak ten na zebraniu. Tylko wtedy był cały pokryty krwią. Mój strach był teraz o wiele silniejszy. Chciałam uciec, jednak on mnie już zauważył.
<Szkarłatny Wichrze?>

Od Opierzonej Łapy

Pierwsza noc w legowisku uczniów minęła spokojnie, mimo tego, że nadal nie mogłam się przyzwyczaić do otoczenia. Wstałam wcześnie rano, kiedy jeszcze reszta uczniów spała. Wyszłam z legowiska. Przyjemne chłodne powietrze uderzyło moje rozgrzane ciało, powodując miłe uczucie. Rosa zaczynała osadzać się na jałowcowych igłach. Usiadłam na skraju polanki, owijając swoje przednie łapy swoim mięciutkim ogonkiem. Rozglądałam się po obozie, szukając czegoś, na czym mogłabym zawiesić wzrok. Powiem skrycie, byłam pełna energii. Najchętniej pobiegałabym sobie po obozie, ale co pomyślą inni? Swoim tupotem puchatych łapek obudzę starszych, a chcę ominąć jakichkolwiek sporów. Energia zaczęła się we mnie zbierać, powodując nerwowe przeskoki z łapy na łapę. Stopniowo z legowisk zaczęły wychodzić koty. Poranny patrol wyszedł już z obozu. Po długim, jak dla mnie, czasie oczekiwania zobaczyłam wychodzącą z legowiska mentorkę. Ledwo, co powstrzymałam się od rzucenia się biegiem w stronę kotki. Piaszczysta Mgła zaczynała dzielić się językami z jakimś kotem. Odwróciłam wzrok od mentorki i zaczęłam przyglądać się reszcie. Chciałabym poznać kogoś, z kim miałabym dobre kontakty, ale pewnie i tak się to prędko nie stanie. Po niezliczonej liczbie uderzeń serca, w końcu doczekałam się tej chwili.
- Opierzona Łapo – usłyszałam głos Mentorki.
- Tak? – Ledwo, co powiedziałam te słowa. Mimo tego, że czekałam na ten moment, bałam się.
- Idziemy na polowanie – rzekła, po czym ruszyła. I oczywiście, to piękne uczucie strachu, gdy nie zaplanowałaś wszystkiego.
- Dobrze… - zająkałam się, wstając. Ruszyłam za mentorką. Gdy wyszliśmy z obozu Piaszczysta Mgła zaczęła tłumaczyć:
- Każdy wojownik musi stosować się do „Kodeksu Wojownika”.
- Dlaczego? – Przerwałam kotce. Wiem, że nie powinnam, ale w końcu, „kto pyta- nie błądzi”.
- Jeżeli wojownik wierzący w Klan Gwiazd złamie kodeks, zostanie po śmierci wysłany do miejsca gdzie brak gwiazd.
- Klan Gwiazd? – Po spojrzeniu kotki mogłam wyczytać, że to pytanie było nie na miejscu.
- Klan Gwiazd decyduje nad naszymi losami – wyrecytowała.
- Czyli to tacy bogowie?
- Można tak powiedzieć. Przejdźmy do rzeczy. Kodeks Wojownika zawiera prawa, które każdy kot powinien się stosować. – Zaczęła wymieniać punkty. Ja z skupieniem słuchałam jej wypowiedzi. Nie chciałam podpadać bogo… Klanie Gwiazd. Gdy kończyła wymieniać punkty poczułam przyjemną woń. Zanim zorientowałam się, do kogo należy ta woń, mentorka zaczęła się skradać pod wiatr. Patrzyłam jak stara kocica zakrada się, po czym skacze na malutką, burą myszkę.
<Piaszczysta Mgła?>

Od Piórka

Zaburczało mi w brzuchu. Głód był nie do zniesienia. Szłam z nisko zawieszonym łebkiem, prawie dotykając pyskiem ciemnej gleby. Łapki mnie bolały od marszu, a wokół nie widziałam żadnego potencjalnego schronienia. Igły drzew kryjące się w ściółce leśnej nieprzyjemnie kuły mnie w poduszki. Wielkie sosny otaczały mnie sprawując, że czułam się jeszcze mniejsza niż byłam. Nagle, do moich nozdrzy dotarł jakiś zapach. Zatrzymałam się i podniosłam łebek by bardziej poczuć woń. Otworzyłam lekko pyszczek. Poczułam kota. Nie jednego, parę. Zjeżyłam sierść i w panice rozejrzałam się za kryjówką. Pusto. Może jest jakaś stara nora gdzieś dalej? Usłyszałam szelest ściółki leśnej po czym zobaczyłam czwórkę dorosłych kotów. Jeden z nich wyglądał podobnie do lisa, drugi był wielkim czarnym kotem z białą kitą. Trzeci natomiast był szarym kotem w pręgi o wątłej budowie. Czwarta była jasnorudą kotką. Niemal od razu mnie zauważyli.
* * *
- Krucza Gwiazdo – zawołał jeden z kotów. Zostałam przyniesiona do czegoś przypominającego obóz. Było tu więcej kotów. Czułam się strasznie nieswojo. 

<Krucza Gwiazdo? >

(liczyłam, to serio więcej niż 150 słów)