Od Trzcinowego Szmeru Do Rezedowej Łapy

Trzcinowy Szmer siedziała niezadowolona na polanie czekając od dłuższego czasu na swojego ucznia. Nerwowo machała swym ogonem i co jakiś czas zerkała na legowisko lidera.
Wiedziała, że miała pilnować Żmijowcową Wić, zgodnie z rozkazem Mandarynkowej Gwiazdy i zamierzała tego dokonać, poprzez wspólny trening, jednak jedną przeszkodą, która uniemożliwiała jej wykonanie swoich obowiązków, była niepunktualność Rezedowej Łapy.
“Dość, że jest tak długo uczniem, a jego treningi nie progresują, to jeszcze śmie się spóźniać!” — prychnęła w myślach rozzłoszczona.
W końcu z legowiska uczniów wyczołgał się kremowy kocur, na którego tak długo czekała. Uczeń szybko zauważył, że ta patrzy na niego z zawodem. Położył po sobie smutno uszy i wzrokiem uciekł gdzieś na bok, by tylko nie spojrzeć jej prosto w oczy. Może i lepiej dla niego, że tego nie zrobił.
Nie odezwała się do niego ani słowem, tylko podtrzymując napiętą atmosferę wyszła z obozu, tam gdzie czekali na nią Żmijowcowa Wić z Lawendową Łapą. Jej przyjaciel zauważył, jej markotną minę i zerknął z niechęcią na kremowego kocura. Trzcinowy Szmer widziała wyśmienicie, jak wiele niemiłych uwag ciśnie się na język buremu kocurowi. Sama miała jednocześnie tak wiele do powiedzenia, jednak wiedziała, że nie miało to już najmniejszego sensu. Nie chciała znęcać się nad Rezedową Łapą, za to, że nie idzie mu szkolenie, chociaż bardzo ją korciło.

 * * *

Cały dzień spędzili na treningu, a Pora Zielonych Liści nachodziła coraz większymi krokami, chociaż Pora Nagich Drzew, wcale nie była tak dobrze wyczuwalna, jak te poprzednie. Wraz ze Żmijowcową Wicią uczyli wspinaczki po drzewach dwoje terminatorów. Mogła powiedzieć, że trening był dość udany, jednak napięta atmosfera między nią, a Rezedową Łapą wcale nie przeminęła.
Właśnie wrócili do obozu Klanu Nocy i zatrzymała ogonem kremowego kocura.
— Musimy poważnie porozmawiać, Rezedowa Łapo — mruknęła twardo, na co uczeń się wzdrygnął.
Kiedy Żmijowcowa Wić wraz z Lawendową Łapą poszli coś zjeść i upewniła się, że nikt ich nie podsłuchiwał, zaczęła mówić:
— Masz już dwadzieścia jeden księżycy, a młodsze od ciebie koty zostają już wojownikami i przeganiają cię w treningach. Czy możesz się wziąć w garść? — Zaczęła dość ostro i nie wyglądało na to, by złagodniała — Na dodatek dzisiaj się spóźniłeś i musieliśmy czekać na ciebie, o wiele za długo. Jeśli nie chcesz zostać wojownikiem, tylko samotnikiem, to wyjście z obozu jest w tamtą stronę — Ogonem wskazała na miejsce, gdzie stali wartownicy. — Śmierć twojej siostry nie powinna się przekładać na twoje szkolenie, Rezedowa Łapo. Skup się na tym, co jest ważne, i postaraj się w końcu.

< Rezedowa Łapo? Zacznij przykładać się do treningów 😾🥊‼️>

[404 słów]