BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 6 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

13 marca 2026

Od Wzorzystej Dali CD. Płomiennego Serca

Zastanowiła się głęboko. Czy to możliwe, żeby Psotny Nietoperz jej się podobała? Nie. Na pewno nie! Przecież wtedy nie byłaby o nią nigdy zazdrosna. Psotka jest po prostu fajną kotką. Taką, jaką ona chciałaby być.
– Ja nie wiem… Ona mi się chyba nie podoba…
Ruda nie kwestionowała tego. Po prostu uśmiechnęła się ciepło.
– To nie jest takie łatwe. Kiedyś zrozumiesz, o kogo konkretnie chodzi. Po prostu potrzebujesz czasu.

***

– Wzorek! Jak ty to robisz, że ta grzywka jest taka falowana? – zapytała Drobne Ukojenie. Na to wojowniczka wzruszyła ramionami.
– Nie wiem. Tak jakoś wyszło.
To wywołało chichot wśród zgromadzonych kotek.
– Chcesz powiedzieć, że to jest naturalne? – dopytała inna.
– Najwyraźniej tak.
– Dobra, skoro Wzorek tak bardzo chce zachować sposób na falowaną grzywkę dla siebie – zażartowała Psotny Nietoperz. – To może porozmawiamy o czymś innym?
Większość przyjaciółek od razu się zgodziła. Nie było sensu wypytywać byłej pieszczoszki o coś, czego nie wiedziała, lub czym nie chciała się podzielić.
– W takim razie, jaki temat proponujesz?
– Może być o kocurach, jak chcesz. Chętnie posłuchamy o twoich randkach – uśmiechnęła się Nietoperz. Wzorek, która nie brała udziału w tej konkretnej wymianie zdań, poczuła się nagle nieswojo. Czuła, jakby jej żołądek zwinął się w kłębek. Nagle straciła całkowite zainteresowanie rozmową. Przynajmniej pozornie, bo jedno z jej uszu nadal uważnie ją śledziło. Mimo tego postanowiła oddzielić się od grupy na jakiś czas.
– Gdzie idziesz, Wzorek? – zapytała Pchełkowy Skok. Stanęła jak wryta. Co miała jej odpowiedzieć? Na szczęście dla niej chwilę później usłyszała kolejny żart ze strony Nietoperz.
– A co tam, nie powstrzymujmy wielkiej łowczyni Klanu Klifu.
Na tą zgodę Wzorek wsunęła się między krzaki i oddaliła się od kółeczka plotkarskiego. Podczas samotnego spaceru jej myśli cały czas były zajęte. Już, od kiedy zaczęła brać pod uwagę taką opcję, zastanawiała się, jak miała powiedzieć koleżankom, że podobają jej się kotki i być może spróbować swoich szans u jednej z tych, które jej się podobały. Niestety nie przewidziała jednego małego szczegółu. Nie wiedziała, ile z nich też lubiło kotki. Była szansa, że takich kotów nie było w jej grupce znajomych. A może akurat te, które jej się podobają, patrzą tylko na kocury? W końcu ciągle o nich gadały. Może kierowała swoje serce w złe miejsce? “Gdybym tylko była kocurem” westchnęła w myślach.

***

Kilka dni temu zdała sobie sprawę, że jej problem może mógł mieć rozwiązanie. Przecież istnieją koty, które urodziły się kotką, ale są kocurami. Musiała tylko zacząć używać męskich zaimków. Nawet próbowała, ale po prostu nie była w stanie poprawić nikogo. Bo nie czuła, że to działa. Nawet gdy w myślach mówiła o sobie jak o kocurze, czuła, że to coś obcego. Po raz kolejny zaplątała się w sieć emocji i nie wiedziała co zrobić. Na szczęście ostatnio pomogła jej z tym Płomienne Serce. Może i tym razem to zadziała? Dosiadła się do rudej podczas posiłku. Tylko jak teraz zacząć temat…?

<Płomyk? Jesteś oficjalnym terapeutą Wzorek>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)