BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

30 marca 2026

Od Pierzastej Łapy do Spalonej Łapy

Do nosa uczniów wdarł się soczysty zapach dojrzałej zwierzyny.
— Cyklonowe Oko mówił ci już, jak się zagania króliki, co nie?
— No… chyba, coś mówił o nich… a może o Króliczej Gwieździe? Bąbeeeel, ale ty przecież umiesz! Przypomnisz mi, co nie?
— Aha… przypomnę.
Zaczaili się na dużego królika. Czekoladowy miał zaprowadzić zwierzynę prosto w łapy Pierzastej Łapy, który wykończy go swoimi ładnymi kłami.
Wszystko się powiodło.

***

Szli w ciszy tylko dlatego, że rozgadany kot miał w pysku zwierzynę.
— Wiesz, z kim dzisiaj rozmawiałem? — zapytał Bąbel, idąc z nim krok w krok. Rudy podskakiwał, nie mogąc ustać w miejscu. Na inicjację ciekawej rozmowy upuścił królika.
— Z kim? Mów! — zażądał.
— Eee… — uczeń nieco się zmieszał, zapominając jak Pierze miał w zwyczaju się do niego odzywać, ale przełknął to i potrząsnął głowę. Na jego pysku zagościł niewinny uśmiech. — Śpiewająca Łapa ze mną rozmawiała! Ma taki ładny głos i w ogóle…
— Bąbel, ale ona jest psychiczna! — wtrącił się mu braciszek sfrustrowany. — Ona chce cię tylko wykorzystać! Mówiła, że jesteśmy zepsuci! — dodał zdenerwowany, gromiąc młodszego wzrokiem.
— Ale… ale…
— Nie ma żadnego “ale”! Ona nas obgaduje z tą jej psychiczną matką! — warknął. — Jak z nią rozmawiałem… to… to ona miała pod ogonem własnego syna! Czaisz ty to?! — mówił roztrzęsiony. — Nasza mama byłaby bardzo smutna, gdyby nam się coś stało… i oberwalibyśmy po uszach… a ta kocica bez serca nawet się nie przejęła jego śmiercią! Tak samo, jak ta Śpiewająca Pokraka!
Bąbel patrzył na niego z szeroko otwartymi oczyma, dowiadując się o obrzydliwej prawdzie. Głośno przełknął ślinę, usiadł i uciekł wzrokiem na swoje łapy.
— Se… serio? — wymamrotał.
Pierzasta Łapa przytaknął mu głową. Wzrok Bąbla uciekł w bok, wyraźnie zawstydzony, że dał się Śpiewającej Łapie.
— Trzymajmy się razem, a nic ci się nie stanie. Obiecuję! — dodał Pierze z ciepłym uśmiechem. Własnym masywnym łapskiem uniósł delikatnie podbródek ucznia. Ich szmaragdowe oczy zalśniły, gdy podobne spojrzenia się spotkały. Czekoladowy odetchnął z ulgą i oparł się o wyższego braciszka. Rudy wziął długą zwierzynę do pyska. Zamknęli oczy, pozwalając ciepłemu wiatrowi zmierzwić ich długie kosmyki futra. Pierze westchnął lekko.
Śpiewająca Łapa właśnie trafiła na listę niegrzecznych kotów. A Chomik…
… Chomik stała się fascynującym, godnym pożałowania obiektem dla Pierzastej Łapy.

***

Cyklonowe Oko znowu spuścił młodzieńca z oczu, który kolejny raz śmiał przejść się przy granicy z Klanem Nocy. Jego myśli wędrowały od tematu Szkwalnej Łapy do… Rybkowej Łapy.
— Nosz… czemu ona nie chce mi wyjść z głowy?! — miauknął bezradnie do siebie. Kopnął pobliski kamień i warknął. Miał już dosyć tego wszystkiego. Śpiewającej Pokraki, Chomiczej Łapy, Króliczego Bobka i Zawodzącego Monstrum…
— K… k-kim jesteś!?
Pierzasta Łapa wstrzymał oddech i powoli odwrócił się do biało-czarnego kocurka. Zmierzył go sądzącym wzrokiem od stóp do głów. Dmuchnął w swoją długą, gęstą grzywkę i się skrzywił.
— Nie gadaj, że kolejny sobowtór Bąbla… — wymamrotał do siebie. Na jego pysku zagościł chytry, hipnotyzujący uśmieszek. — Jestem Pierzasta Łapa, uczeń Klanu Burzy! — odparł spokojnie i podszedł bliżej, na co starszy się cofnął. Pierze przechylił łeb na bok. — Nieskory do rozmowy, co? No dobra… ej, a znasz takiego ziomeczka jak Szkwalna Łapa? — zapytał w końcu, zalewając Nocniaka falą słów.

[506 słów – umiejętność polowania na króliki]

<Bekso?>

[10% + 5%]
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)