Warrior Cats: Nowa era: Od Kasztanka do Trzcinowego Szmeru

BLOGOWE WIEŚCI

W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

19 stycznia 2026

Od Kasztanka do Trzcinowego Szmeru

Poza legowiskiem szalał głośny wicher, roznosząc wszędzie dookoła mniejsze elementy, którym nie udało się utrzymać swojego miejsca. Podmuchy napierały na trzciny dookoła legowiska, krzewy, a także całą osłonę, jaką oferował azyl. Kocurek co jakiś czas spozierał na wyjście, z zaciekawieniem oglądając odlatujące rzeczy. Ciekawe czy jego wiatr też by tak porwał? Czy Złocisty Widlik złapałby go na czas? Dobrze by było, nie chciał odlecieć! Kasztanek leżał skulony w jednym z posłań, licząc, ile miał palców. Jeden, dwa, trzy… cztery… teraz druga łapa… Podniósł łeb zaalarmowany, gdy do legowiska wtargnął jakiś nowy kot. Chuda szylkretowa kocica, a wraz z nią intensywny rybi zapach, chociaż wszyscy tutaj mieli identyczną woń, rybią właśnie. A może się mylił? Nadal uczył się tego wszystkiego, ciężko było mu do tego przywyknąć, jednak z czasem z pewnością będzie lepiej… musiało być. Trzcinowy Szmer była troszkę podobna do jego mamy, a jeszcze bardziej do jego siostry, Werwy. Postawił uszy czujnie, zastanawiając się, czy jej obecność oznaczała kłopoty. Starsza szukała czegoś wzrokiem. Jej uszy podniosły się, a mina złagodniała, gdy dojrzała kocięta. Kasztanek pisnął, chowając się za łożem, w którym do tej pory przesiadywał. Słyszał zbliżające się kroki. Szła tu! Idzie do niego! Skulił się, modląc w myślach, żeby nie zrobiła mu krzywdy. Zauważywszy jej pyszczek nad sobą, zamarł, strosząc sierść, chociaż nie było to aż tak dobrze widoczne.
— Co robisz, mały? — miauknęła w jego kierunku.
Kasztanek podskoczył z przerażeniem, wymachując łapami. — Nie krzywdź mnie! Nic złego nie robię! — zarzekał się.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

POSTAĆ MIESIĄCA

Fląderka
Odrzutek Klanu Nocy, córka Oleandra i samotniczki Nemezji, która, choć większość swojego życia spędziła jako bezklanowiec, zakończyła je w Klanie Nocy. Matka Fląderki zmarła, tak właściwie, jeszcze przed narodzinami córki. Czekoladowa szylkretka miała szansę przeżyć swoje narodziny tylko i wyłącznie dzięki Różanej Woni i jej szybkiej ingerencji. Fląderka urodziła się jako ostatnia ze swojego rodzeństwa, a także jako jedyna została pokarana przez los futrem w kolorze błota. Mimo że od razu znienawidziła ją co najmniej połowa Klanu Nocy, młódka miała okazję zostać wykarmiona i wychowana przez samą księżniczkę — Czyhającą Murenę. Nie przyniosło jej to jednak w przyszłości ani sławy, ani litości. Niedługo później okazało się, że Fląderka nie dostała nawet szansy na to, by zostać uczniem. Zamiast tego przydzielono jej rolę odrzutka i na stałe umieszczono w kociarni. Mimo wszystko pewnego dnia miała okazję udać się na trening wraz ze swoim rodzeństwem. W jego trakcie jej brat — Rezedowa Łapa — został porwany przez silną falę. Podczas gdy wszyscy byli skupieni na tonącym kocurze, do Fląderki i jej siostry podpłynęła wydra. Nim reszta kotów z grupy treningowej zauważyła obecność drapieżnika, było już za późno. Wydra w mgnieniu oka zraniła Fląderkę, a Centuriowej Łapie odebrała życie. Czekoladowa szylkretka trafiła pod opiekę medyków, powoli dochodząc do siebie. Od ataku wydry dostała od losu trochę spokoju, aż tu nagle okazało się… że jest w ciąży! Fląderka przez całe życie brała sobie do serca słowa Kotewkowego Powiewu o tym, że nie może zakładać rodziny ani wiązać się z żadnym kocurem, lecz najwyraźniej coś zawiodło. Ojcem kociąt był zawadiacki pieszczoch, który już po jednym spotkaniu zostawił po sobie pamiątkę w postaci czterech puchatych kulek futra — Wełnianki, Lipieńka, Komara i Centurii, która została tak nazwana na cześć zmarłej siostry Fląderki.
Jak potoczą się dalsze losy czekoladowej kotki? Czy jej kocięta po ceremonii mianowania na uczniów wciąż będą chciały utrzymywać kontakt z odrzutkiem? A może się od niej odwrócą, chcąc naprawić swoją reputację?

Strony

BLOGOWE WIEŚCI

MIOTY

19 stycznia 2026

Od Kasztanka do Trzcinowego Szmeru

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz