BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 6 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

23 sierpnia 2026

Od Migoczącej Łapy DO Firmamentowej Łapy

Wzrok miał wlepiony w bezwładne ciało Jastrzębiego Zewu, leżące na środku obozu. Mimo tego, że kotka w większości ich wychowała, Migot nie czuł nic. Nigdy nie miał z nią większych więzi. Nie chciał ich mieć, według niego wieczna karmicielka była przy nich tylko po to, by ich pilnować, zwłaszcza po zniknięciu Truskawkowego Pola. Ale cokolwiek więcej? Nigdy. Dlatego nie rozumiał, dlaczego Firmament tak przeżywał jej śmierć. Słyszał, że podobno kocur znalazł ciało, więc nic dziwnego, że był tym poruszony. Ale że aż tak? Westchnął cicho. Może Firmament miał jakieś głębsze więzi z Jastrzębim Zewem? Jakakolwiek była prawda, Migocząca Łapa nie robił sobie z niej większej sprawy. Zwyczajnie go to nie obchodziło.
Gdy dochodziło do czuwania, koty zaczynały zbliżać się do ciała karmicielki. Niebieski obserwował wszystko z daleka, nie mając zamiaru podejść bliżej. Widział, jak jego brat kulił się przy ciele, ewidentnie mając zamiar zostać tam całą noc. Po dłuższej chwili takiego przyglądania się Migot wrócił do legowiska, zamierzając przespać całą noc, w przeciwieństwie do czuwających kotów.
 
***
 
Jajeczna Łapa została mianowana! Migocząca Łapa nie mógł w to uwierzyć. Lecz nie mógł też sprzeciwić się rzeczywistości, w której Jajeczna Łapa została Jajeczną Skorupą. Przynajmniej zrobiło się więcej miejsca w legowisku, ale zazdrość zżerała go nieco od środka. On też powinien być mianowany! Nie chciał skończyć jak Jajko i zostać wojownikiem chyba najpóźniej jak się da. Jednak ewidentnie dało się później, ponieważ Kurza Łapa dalej grzała się z uczniami, pomimo zdecydowanie lepszego charakteru od strachliwej siostry. Gdyby Migot mógł obstawiać, powiedziałby, że to właśnie Kura zostanie mianowana wcześniej. Wydawała się bardziej ogarnięta od siostry. Los jednak potrafił zaskakiwać!
– Co, koleżanka dalej tutaj? – zapytał z przekąsem Kurzą Łapę, która minęła go w wejściu do legowiska uczniów.
– Mów za siebie mysi móżdżku. Wyjdę stąd szybciej, niż zdążysz zauważyć, zwłaszcza jak tak patrzysz na czubek własnego nosa – odparła ostro starsza uczennica, a następnie wyminęła Migoczącą Łapę. Ten tylko prychnął rozbawiony. Szczerze nie wierzył w słowa kotki. Kto w ogóle miałby wierzyć? Stawiając ich dwójkę obok siebie, było jasne, że to on był lepszy. Chyba tylko ślepy wybrałby inaczej.
"No nic" – pomyślał i ruszył w stronę stosu ze zwierzyną. Musiał w końcu coś zjeść. Gdy dotarł na miejsce, zaczął wybierać sobie odpowiedni kąsek i wtedy kątem oka zauważył Firmamentową Łapę. Kocur dopiero co wrócił do obozu, co oznaczało, że pewnie był głodny. Nie myśląc za wiele Migot chwycił dwie porcje i pobiegł w stronę brata. Choć głupio było mu to przyznać, brakowało mu częstszego kontaktu z Firmamentem. Życie uczniowskie było bardziej wymagające, dlatego nie zawsze mogli spędzić razem czas.
– Hej Fimamment! – powiedział nieco niewyraźnie i odłożył oba posiłki na ziemię. – Jeden dla ciebie. A tak w ogóle jak się trzymasz? Chyba dalej nieco przybity przez śmierć Jastrzębiego Zewu?

<Firmament? Migot ewidentnie jest miły tylko dla ciebie>
[451 słów]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz