Od Wężynowego Splotu do Szepczącej Hipnozy

Wężynowy Splot, jak to miała w zwyczaju, swój dzień zaczęła od pielęgnacji futra. Zazwyczaj przy tym procesie towarzyszyła jej któraś z zaprzyjaźnionych kotek, tym razem jednak wojowniczka skazana była na samą siebie. Przerywając na chwileczkę czyszczenie, podniosła łeb i wycelowała spojrzenie przymrużonych oczu prosto w Śnieżną Mordkę, a futro od razu zapiekło ją z zazdrości. Ciężko znosiła widok uśmiechniętej od ucha do ucha przyjaciółki, której ekscytacja w żadnym stopniu nie dotyczyła Wężynki. Nie dało się ukryć, że Juniorka wprost uwielbiała być w centrum uwagi, lecz tym razem tak nie było, co niezmiernie ją frustrowało. Jej zielone ślepia przeskoczyły na towarzyszkę srebrnej – Czosnkową Krewetkę i niemal natychmiast złość w Wężynowym Splocie zważyła. Chociaż dotychczas jakoś bardzo szylkretowa jej nie przeszkadzała, to odkąd zaczęła kręcić się wokół Śnieżnej Mordki, Wężynka ją szczerze znienawidziła. Zielonooka nie mogła zrozumieć swojej srebrnej przyjaciółki, czy obecność Wężynki nie miała dla niej żadnego znaczenia? Czy te wszystkie sezony, przez które wspólnie przeszły, straciły dla Śnieżki znaczenie? Dlaczego tak łatwo przyszło jej zamienić Wężynowy Splot na tę kupę lisiego łajna!
— Czy ona serio nie zdaje sobie sprawy z tego, jakiego zaszczytu doświadczyła, mając możliwość oddychać tym samym powietrzem co ja, a co dopiero móc nazwać się moją przyjaciółką!
— Co tam mamroczesz? — Przed kotką stanął Siwa Czapla. Po wyrazie jego pyska można było wywnioskować, że doskonale wiedział, co wojowniczka mamrotała, a nawet, że był tym wielce rozbawiony.
Wężynowy Splot posłała mu mordercze spojrzenie, nie lubiła tego kocura, a od niedawna zaczęła go wręcz nienawidzić, na co dumnie sobie zapracował.
— Idź ratować ryby z wody, zanim się utopią. — Szylkretka przymrużyła oczy, ani na moment nie spuszczając spojrzenia z wojownika. — Lepiej daj mi spokój, bo wiesz, wydaje mi się, że klan z chęcią dowie się, co kombinujesz ze Śnieżną Mordką i Czosnkową Krewetką. Swoją drogą, Śnieżka dokonała paskudnego wyboru, w klanie jest tyle innych kotów…
— Okej, dotarło! Myślałem, że jednak jesteś jakkolwiek wierna Śnieżnej Mordce, ale najwidoczniej się myliłem i wiesz co? Ona rzeczywiście dokonała paskudnego wyboru, od początku powinna zaprzyjaźnić się z Czosnkową Krewetką, a nie tobą!
Po tych słowach odszedł z wysoko uniesionym łbem, zostawiając Juniorkę samą z mętlikiem w głowie. Przez kilkanaście szybkich uderzeń serca nie wiedziała co powiedzieć. Czuła, że Siwa Czapla powiedział na głos to, co od dawna Wężynka trzymała z tyłu głowy, próbując zignorować. Przecież Juniorka starała się być dobrą przyjaciółką… Szybko rozejrzała się po obozie, chciała skupić na czymś myśli, jednak zamiast tego dostrzegła srebrną kocicę zmierzającą w jej stronę z wielkim uśmiechem na pysku. Futro na karku Wężynowego Splotu podniosło się, a żółć napłynęła do gardła, nie chciała przebywać w towarzystwie wojowniczki, aż nie ochłonie, dlatego też, zanim Śnieżka zdążyła przycupnąć u boku szylkretki, ta wystrzeliła z miejsca w stronę dziupli na zwierzynę.
— Wężynowy Splocie? — zawołała za nią zdezorientowana niebieskooka.
Juniorka machnęła jej jedynie ogonem, po czym zanurkowała w dziupli. Dopiero po kilku sekundach wyjęła głowę z otworu i obróciła się szybciutko, ostrożnie spoglądając w stronę przyjaciółki, chcąc upewnić się, że Śnieżna Mordka za nią nie podążała. Mogła odetchnąć z ulgą, gdyż srebrna zatrzymała się w miejscu z lekko przechyloną głową, wpatrując się w punkt, gdzie jeszcze chwilę temu siedziała szylkretka, po czym ze zmieszaniem na pysku odeszła w innym kierunku. Wężynowy Splot miała w głowie słowa Siwej Czapli, nie chciała załamywać się myślami na ten temat, Śnieżna Mordka nie byla tego warta! To tylko słaba wojowniczka, której obecność w życiu zielonookiej szkodziła!
— Z tego wszystkiego rozbolała mnie głowa… — mruknęła szylkretka, przypominając sobie, gdzie się znajdowała.
Zdała sobie sprawę z tego, że prawdopodobnie blokowała innym dostęp do zwierzyny, dlatego prędko odsunęła się od dziupli, rozglądając się dookoła. Okazało się, że w istocie zastawiła komuś dojście do posiłku, gdyż obok wojowniczki stała Szepcząca Hipnoza, wpatrując się w Juniorkę ze zmieszaniem.

<Szepcząca Hipnozo?>