BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 5 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kp pieszczochów. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą kp pieszczochów. Pokaż wszystkie posty

31 grudnia 2014

Rybkowa Łapa

Autor grafiki: redcar3.
OGÓLNE
RYBKOWA ŁAPA
Poprzednie imiona: Rybeczka
Płeć: Kotka
Orientacja: Biseksualna
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: liminalrooms (discord), ariaducc@gmail.com
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Mała, smukła krótkowłosa kotka o brązowych oczach. Jej futro jest w kolorze niebieskim (van). Na czole znajduje się łata przypominająca rybkę.
Cechy szczególne - Łata przypominająca rybkę na czole
Kolor sierści - Niebieski jednolity van
Długość sierści - Krótka
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Brak ogona

CHARAKTER

Rybeczka zaczęła kwestionować wszystko, co mówią do niej inne koty. Przez to, że kiedyś wierzyła w największe głupstwa, teraz nie chce uwierzyć w nic bez odpowiedniego dowodu. Jest w tym przypadku uparta jak osioł, dowód musi być, aby uwierzyła w czyjeś słowa. Jeśli okaże się, że jakiś kot ją “oszukał”, traci do niego zaufanie i nie chce z nim rozmawiać. 
Uczennicy coraz bardziej zaczyna się wydawać, że koty coś ukrywają i starają się ją zwieść. Analizuje innych, chcąc dowiedzieć się co planują.
W rozmowie z innymi kotami jest kłótliwa (z wyjątkiem rozmów, w których ktoś podziela jej zdanie), wyraźnie pokazując, że uważa to co słyszy za bezsens. Uważa, że większość jej pobratymców to mysie móżdżki (takie jak ona kiedyś), i będzie się starała im to pokazać na wszelkie sposoby.
W przypadku, gdy żaden z kotów nie jest w stanie dać jej namacalnego dowodu na coś, co powiedział, ale będzie się upierał przy swoim zdaniu, Rybkowa Łapa pójdzie poszukać dowodu samodzielnie, wierząc, że są przed nią ukrywane jakieś tajemnice. Czasem zdarza się, że wymyśla własne teorie.
Rybeczka jest skłonna do idealizowania kotów, które według niej są mądre i potrafią udowodnić swoje twierdzenia. Fascynują ją także koty, które sprzeciwiają się medykowi lub przywódcy (kto wie, jakie tajemnice ukrywają wysoko postawieni członkowie klanów?) Kiedy któryś z kotów staje się obiektem jej podziwu, będzie robić wszystko, by być taka jak on, a jej lojalność wobec niego będzie niezachwiana. 

MORALNOŚĆ

Kwestionuje dosłownie wszystko, w tym Klan Gwiazdy. Nie zawaha się skrzywdzić innego kota, gdy skłoni ją do tego ktoś kogo podziwia.

CIEKAWOSTKI

Zaczyna wierzyć że jej sny mają głębsze znaczenie.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Nieufność
Mocne strony: Zwinność

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Burzowe Chmury (Biologiczny: Poczciwy Dziwaczek)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Zwiewny Mak – podziwiana przez Rybeczkę kotka

SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona podczas panowania Króliczej Gwiazdy w Klanie Burzy.

Księżycowy Odłamek

Autor grafiki: _kierdel
OGÓLNE
KSIĘŻYCOWY ODŁAMEK
*Poprzednie imiona: Księżyc - Księżycowy Odłamek
Płeć: Kocur
Orientacja: Brak danych
Przynależność: Klan Burzy
Ranga: V Kronikarz (Poeta)

- - - -

Właściciel: _kierdel
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Wydoroślał, a przynajmniej w tą stronę zmierza. Jego futro przestało przypominać dmuchawcowy puszek, gdzie nie wiadomo gdzie głowa gdzie ogon, a zaczęło wyglądać jak normalny kot. Kocur jest niski, długi o drobnej budowie i delikatnych rysach, z wielkimi, ślepymi oczami zakończonymi białymi rzęskami. Uszy jego są szerokie i ozdobione pędzelkami, futro długie, lejące i srebrne w niebieskim odcieniu, naznaczone rozetkowymi pręgami, w dodatku miękkie w dotyku, najbardziej puchate na kryzie. Reszta futra przypomina wodospad. Długi ogon zazwyczaj włóczy się po ziemi lub wyraża więcej emocji niż powinien, a na końcach łap wyrasta dłuższa jakby sierść. Opuszki, nos i skórę ogółem, ma w odcieniu jasnego różu, a na brodzie rośnie mała bródka. Posiada również biel, którą widać na połowie jego ciała. W futrze nosi białe pióra lub białe kwiatki, często również lepnicę rozdętą. Doprawdy łatwo go pomylić z kotką i jeśli nie zna się go osobiście lub nie poczuje nosem, można śmiało założyć, że rozmawia się z jakąś księżycową boginką, panią niebios, która zeszła na ziemię by odwiedzić ukochanego, albo z jaką syreną zwodniczą. 
Cechy szczególne - Pędzelki na uszach
Kolor sierści - Srebrny niebieski bicolor pręgowany rozetkowo
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Niebieskie (ślepe)
Problemy zdrowotne - Ślepota

CHARAKTER

Już jako kociak, pomimo pewnych braków w fizyczności, wcale nic mu nie ubyło w mentalności. Jak na swój wiek, zdając się dość dojrzały, rozumiejąc większość spraw i rzeczy, może nie za pomocą logiki, ale własnych odczuć, potrafiąc okazać wyrozumiałość. W końcu trzeba brać pod uwagę różne czynniki które nim kierują, może jakieś przeżycia lub psychikę? Uwielbia towarzystwo ciekawych czy dziwnych kotów, chętnie męcząc ich o jakieś opowieści, bajki, czy samemu coś wymyślając, wcielając się przy tym w wiele postaci, manipulując głosem i swoją mimiką tak, by jak najlepiej dotrzeć do odbiorcy i zwyczajnie przy tym się zabawić. Jednak pomimo tej cukrowej jaśniejącej otoczki, kocur często się stresuje wszystkim i przeżywa, chłonąc otoczenie jak gąbka i biorąc niektóre rzeczy jako atak. W tyle głowy pozostaje obawa, że może coś zepsuje, że może nie będzie idealnie, że się wygłupi? Dlatego też, bardzo często przy przemowach słychać ten stres w głosie, który albo znika, albo pogłębia się wraz z czasem mówienia. Kocur również często odpływa gdzieś myślami i nie potrafi zrozumieć kiedy ktoś mówi na poważnie, a kiedy żartuje, chociaż coraz częściej zaczyna rozpoznawać tą różnicę. Ma w zwyczaju śmiać się podczas zdenerwowania i nawijać bez namysłu, w dodatku zapomina najczęściej tych najbardziej życiowych rzeczy, jak: gdzie przed chwilą położył kamyczek, a przecież miał go w łapie. To też idealnie obrazuje, że często trzeba mu powtarzać jakieś kwestie, gdyż zwyczajnie w tamtym momencie nie słuchał. Indywidualista, który posiada silne poczucie moralności i pomimo swojej raczej biernej i ,,zobaczymy co będzie" postawy, czasem potrafi walczyć o to w co wierzy aż ponad potrzebę. Po śmierci mamy i brata stał się bardziej cyniczy i... dziwny. Trudno go zrozumieć, nie jest tak otwarty na inne koty jak kiedyś, a jednocześnie wydaje się łaknąć ich towarzystwa. 



MORALNOŚĆ

Uważa świat za szary moralnie, chociaż często tak naprawdę postrzega go jako czarno-biały. Fascynuje go Klan Gwiazdy i wszystko co mistyczne (chociaż jest na gwiezdnych wyraźnie obrażony i uważa ich za hipokrytów), a on sam, zdaje się, że nie skrzywdziłby muchy, przynajmniej na razie. Nie potrafi zrozumieć dlaczego jest tyle niesprawiedliwości i z chęcią by wszystko naprawił, jako strażnik moralności.

CIEKAWOSTKI

- Księżyc jest ślepy, jego oczy zaszły mgłą krótko po porodzie. Potrafi rozróżnić światło oraz odcienie, jednak na tym się kończy.
- Uwielbia słuchać i wymyślać bajki.
- Jego głos jest łagodny, ciepły i spokojny, często doprawiony o melodyjną, lub dramatyczną nutę, przypominający syreni śpiew. Przywodzi na myśl coś ciepłego i komfortowego.
- Uwielbia zapach jaśminu, macierzanki, siana oraz kwitnących traw.
- Zapach jego futra, w zależności od pory roku zmienia się raz na słodki zapach traw i robinii akacjowej, a raz na ruszone liście i ozonowy zapach. Najczęściej są jednak przyćmione przez zapach wilgoci i skał.
- Jego dłuższa wersja imienia w innym uniwersum brzmiałaby: Odłamek Księżyca Porzucony przez Niebo
- Boi się samotności, chociaż lubi być sam, co za ironia.
- Bardzo często gubi wątek i źle rozumie wypowiedziane przez kogoś zdanie.
- Często mówi sam do siebie.
- Obawia się lisów.
- Księżyc to reinkarnacja. Nie pamięta swojego poprzedniego życia, jednak czasem wędruje po wspomnieniach razem ze snami. Po przebudzeniu często nie pamięta o czym śnił, jednak chętnie do owych snów powraca, gdyż tylko tam może coś rzeczywiście zobaczyć, najczęściej obrazy oraz widoki, których w tym życiu nie jest mu dane oglądać.
- Do pierwszego księżyca, zanim zorientował się, że w ogóle istnieje, jego pamięć wsteczna była bardziej widoczna niż u innych kociąt. Mówi coś, czego nie ma prawa pamiętać ani wiedzieć, jednak za wiele nie dałoby się od niego wyciągnąć, a sam kociak szybko tracił wątek i zainteresowanie.
- Jest mieszanką naiwności i problemów z zaufaniem.
- By się przemieścić poza poznany teren, chwyta ogon zaufanego kota w pysk, by za nim podążać.
 - Lubi inicjować dotyk, ale sam nie lubi być dotykany zazwyczaj. Szczególnie z zaskoczenia.
- Ma wyostrzony zmysł węchu oraz dużą wrażliwość na tekstury.
- Jest niemal wiecznie senny, co pogłębia się z wiekiem.
- Urodził się pod znakiem sowy. .
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: III (wytrenowany na VI)
Słabe strony:
- Wątłe zdrowie
- Całkowita ślepota
- Wrażliwa skóra
- Liche ciało, najpewniej przegrałby pierwszą lepszą bójkę.
Mocne strony:
- Doskonała pamięć do opowiadanych mu historii. Wyrywają się w pamięci jak obrazy.
 - Pomimo ślepoty, całkiem sprawnie porusza się po zapamiętanym już terenie. Z łatwością przychodzi mu rozpoznawanie kotów i niezwykle dokładnie potrafi wyczuć moment, w którym ktoś się na niego patrzy.
 - Szeroki zakres wyobraźni. To aktorzyna, uwielbia odgrywać różne role i zagadywać przechodniów. - Wyostrzony zmysł węchu i dotyku.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Seth
Matka - Rozkwitająca Szanta [*] - Tęskni za mamą. Była jego najbliższą osobą i przez jej śmierć na wiele miesięcy popadł w głęboką depresję. Nie rozumie, dlaczego musiała umrzeć. 
Rodzeństwo - Kołysankowa Łapa [*] - Zmarł zaraz po tym, jak Księżycowi udało się wyjść z dołu i od nowa otworzyć się na innych... a przynajmniej spróbować. Coraz bardziej zaczyna mu go brakować. Śniący Obserwator - pozostały żyjący brat, którego uczepił się jak rzep ogona. 
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Wełnista Mszyca - Przyjaciółka, jeden z najbliższych mu kotów i największy krasz jakiego kiedykolwiek miał, chociaż ta nie odwzajemnia jego uczuć. Po jednej rozmowie powoli miłość romantyczna w jej stronę zamienia się w coś w rodzaju zwykłej, prostej adoracji, która jednak wcale nie jest słabsza od poprzedniego uczucia. 
Biały Strumień - Przyjaciel. Ma nadzieję, że ich relacje się nie pogorszą przez chwilową opryskliwość Księżyca. 
Lotosowy Pąk - Jak na posłańca gwiezdnych przystało, Lotos jest wspaniały! Ma tyle pomysłów i jest dla Księżyca wzorem do naśladowania, chociaż kocur nie do końca wierzy w to, co Lotos mówi, mimo, że chce. 
Dryfujący Fluoryt - Przyjaciółka i krasz zza czasów żłobka który minął tak szybko jak urósł Księżyc. Mimo wszystko lubi z nią przebywać, uczyć się o wewnętrznej energii, ładnych kamieniach i właściwościach grzybów. 
Zawilcowa Korona - ... Uważał go za bliską rodzinę, ale niezwykle się na wuju zawiódł, kiedy ten nie chciał go zabrać do gwiezdnej sadzawki i jeszcze stwierdził, że Szanta na śmierć sobie czymś zasłużyła. Nie chce z nim rozmawiać ani mieć żadnego kontaktu. 
Chomik - Relacja dość dziwna. Najpierw spytał ją, jak to jest chcieć kogoś zabić kto jest blisko w rodzinie, a potem jak to jest stracić matkę. Ma mieszane uczucia. Niby za kotką nie przepada ale jednocześnie chce z nią rozmawiać. 
Czuwająca Salamandra - Relacja ślepego z niemym. Niby wie, że istnieje i że jest jakaś super, bo Wróżka ją lubi, ale jak wygląda i jaki ma charakter, nie ma pojęcia. Czasem czuje jej obecność ale jest dla niego dosłownie jak duch! Śmiesznie by było, gdyby ktoś uznał, że świetnym pomysłem będzie danie mu jej za mentora. 
Pierze (Paskudek) - Kuzyn. Kuzyn i niezwykle irytujący szczyl który nie potrafi pomyśleć przed swoim działaniem.
Baziowa Łapa - Czasami zastanawia się, co kotka ma w głowie, jednak o dziwo często mają podobne pomysły i matching energię. 

SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony w Klanie Burzy za czasów panowania Króliczej Gwiazdy w miocie Rozkwitającej Szanty, wraz z dwójką rodzeństwa, Kołysankiem i Śniątkiem. Nie nacieszył się zbyt długo swoim wzrokiem, gdyż szybko po otwarciu oczu te zaszły mgłą, jednak niewiele pamięta z tego czasu. Od małości otoczony był przez wsparcie i miłość bliskich, nie tylko w rodzinie, ale również od strony rówieśników, którymi okazały się być same gwiezdne dzieci. Szczególne oparcie znalazł we Wróżce, która szybko ewoluowała z bliskiej przyjaciółki do czegoś więcej. W roli ucznia kronikarza odnajdywał się jako tako. Wiedział, że inaczej nie przyda się klanowi, a rola ta ani nie ziębiła ani nie parzyła, w przeciwieństwie do reszty możliwości. Medykiem zostać nie chciał przez ciężar odpowiedzialności za czyjeś życie, a rola matki była dla niego tak abstrakcyjna, że nawet nie chciał o tym myśleć. 

28 grudnia 2014

Przebiśnieg

Autor grafiki: xxx
OGÓLNE
PRZEBIŚNIEG
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Niezdecydowana
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: parisalovesflowers - discord
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Przebiśnieg pomimo swojej wielkiej zadziorności nie jest największa - wręcz przeciwnie. Jest małą kotką, której futro nawet nie pomaga w byciu większym, bo ma krótką sierść. Budowę ciała ma przeciętną, bardziej przypominającą samotnika niż pieszczocha. Wygląda jednak dosyć standardowo - całe białe ciało z dwoma czarnymi plamami między uszami i na końcówce ogona, to one stały się dla niej charakterystyczne. Dokańcza to wszystko jeszcze żółte ślepia, które przeszukują całe jeziora, aby coś znaleźć do jedzenia.
Cechy szczególne - Czarna plamka między uszami i na końcówce ogona, plamy w tych miejscach są charakterystyczne i po tym jej właściciel ją rozpoznaje.
Kolor sierści - Czarna van
Długość sierści - Krótka
Kolor oczu - Żółte
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Została wychowana w dobrej wierze, żeby miała tak wielkie serce jak Muszelka. Wyszło inaczej. Zamiast być tak dobroduszna jak jej matka, Przebiśnieg stała się osobą, która nie ufa innym. Zobaczyła jak ta dobroduszność poprowadziła życie samotniczki. Nauczyła się, że nie opłaca się być miłym, dopóki jej życie lub zdrowie nie jest zagrożone. W końcu jeśli ktoś Ci grozi, że Cię zabije to trzeba być potulnym, aby może zagrać na jego uczuciach. Nauczyła się myśleć o tym, co może zrobić, a co nie, aby przypadkiem nie zostać złapanym.
Co najpierw robi, gdy się znajduje w nowym miejscu? Przeczesuje otoczenie swoimi żółtymi ślepiami, czy jest sama, czy ktoś wokół niej jest, co mogłoby się stać. Robi to podświadomie, przez co gdy dochodzi do użycia tej wiedzy. Instynktownie robi coś, aby siebie ochronić.
Działa logicznie i dopiero później miesza w to emocje, które próbuje jak najbardziej w sobie głęboko zakopać. Bycie empatycznym i wrażliwym sprowadza tylko na złe drogi. Swoje serduszko otwiera tylko na wybrane osoby, a nie chce nawiązywać relacji z innymi, dopóki nie jest to interesowne lub przymuszone. Nic dziwnego więc, że nie spędza dużo czasu z innymi. Inni też nie chcą spędzać czasu z nią, zazwyczaj przez to, że odpowiada sarkazmem, a nie chociaż ironią. Jest to jej sposób, aby nie pozwolić pokazać swoich emocji zbyt dużo, ale również odpychać koty od siebie, żeby przypadkiem jej nie skrzywdziły.
Przez to, że próbuje odpychać emocje od siebie nie jest dobra w ich wyrażaniu. Komunikacja nigdy nie była jej dobrą stronę, dlatego lepiej rzucić żartem lub obrazić innych zamiast powiedzieć: “Hej, nie podoba mi się to, co powiedziałeś”, bo odpowie “Ta, na szczęście masz jeszcze czas, możesz nauczyć się nie otwierać pyska niepotrzebnie”.
MORALNOŚĆ

To zabrzmi smutno, ale kotka po prostu chce przeżyć. Uważa, że powinna zrobić wszystko, aby zapewnić sobie przetrwanie, a wcześniej jeszcze Muszelce. Nie widzi nic złego w tym, aby chodzić na cudze tereny lub oddalać się bardzo - dopóki przeżyje.
Jedyny wyjątek jest dla kociaków, bo ma nadzieję, że pomoże komuś tak jak jej przybrana matka pomogła jej. Nie ufa nikomu, a jeśli już to Alfredowi, czyli psu sieciarza. Ten stary pies próbuje się nią opiekować, ale ona jest zbyt nieufna.

CIEKAWOSTKI

- Jej sieciarz mówi na nią Panienka
- Weterynarz zaczepił jej chip w karku, przez co jak dłużej jej nie ma, to sieciarz może pójść ją znaleźć.
- Przez przyzwyczajenie do morza nie boi się wody i wręcz ją lubi.
- Przesiąkła wręcz zapachem ryb, dlatego większość kotów opisuje jej zapach podobnym do ryb, jakby się w nich kąpała.
- Sieciarze to inaczej dwunożni, ale nauczyła się takiej formy od rybaków, którzy używali sieci, aby zdobyć pożywienie; za to bujańce to łódki czy statki.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Siła i jej wielkość. Jest w stanie być przewalona na ziemię z łatwością przez wielkie koty. Ciekawe tylko, czy spodziewają się, że “pieszczoch” się wywierci, jeśli odpuszczą chociaż trochę siły.
Mocne strony: Jest bardzo wytrwała. Nie da łatwo za wygraną i dopóki oddycha, zrobi wszystko aby tak pozostało. Gdy adrenalina uderza jaj do głowy jest w stanie użyć otoczenie jako jej narzędzie.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Światło
Matka - Kira, przybrana - Muszelka
Rodzeństwo - ///
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Kotka nie narodziła się na tych terenach klanów, ale bardzo daleko stąd. W jednym z betonowych legowisk sieciarzy, gdzie w powietrzu zawsze była sól morska, a bujańce pojawiały się częściej niż potwory na czterech nogach. Nie można się dziwić, że ich główną dietą były ryby.
Została znaleziona w koszu - który zostawili sieciarze na pastwę losu - przez Muszelkę. Zastała kociaka z związanym pyszczkiem, który był przywiązany do kamienia, aby kociak umarł z głodu. Szara kotka o wielkim sercu, gdy zobaczyła kociaka nie mogła odmówić, aby jej nie przyjąć. Kocica nazwała swoje nowo przybrane dziecko Przebiśnieg, bo gdy ją znalazła (miała wtedy 3 księżyce) nie znała kota, który bardziej niż ona chciała się przedrzeć przez przeciwieństwa losu, aby tylko przeżyć. Tłumaczyła jej, że została znaleziona przez swoje wiercenie się, a nie krzyczenie o pomoc.
Nigdy jednak nie dała jej wrażenia, że pomimo tego, że jej nie urodziła, to kochała ją mniej. Nauczyła ją wszystkiego co potrafiła - łowienia ryb, kradzieży od sieciarzy, uciekać przed psami. Była dla niej jak prawdziwa matka.
Niestety nie wszystko może być takie piękne, ponieważ Muszelkę i Przebiśniega rozdzieliła śmierć. Jedyna osoba na świecie, której mogła zaufać i była dla niej ważna odeszła. Nic dziwnego wtedy, że gdy się włóczyła po porcie bez celu sieciarze ją złapali.
Ci zabrali ją najpierw do więzienia, ale nie siedziała tam długo, bo po wizytach u weterynarza trafiła w łapy sieciarzy. Później oddali ją do innego sieciarza, a dokładniej do starego sieciarza, który już żyje bliżej klanów. Przebyła długą podróż potworem czworonogim, aby mieszkać z nim.
Sieciarz jednak okazał się również posiadać psa! Chyba jednak są na dobrych warunkach, ale i tak Przebiśnieg nie lubi często przebywać w domu.
Czy uda jej się pozwiedzać tereny i może znów polować na ryby? Jak bardzo one będą się różnić od tamtych, które znała?

22 grudnia 2014

Chili

Autor grafiki: prega
OGÓLNE
CHILI
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Pieszczochy
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor i opiekun: prega
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Chili to urodziwa, okryta zdrową warstwą tłuszczyku kotka. Jej ciało jest całkiem spore i masywne, łapy ozdobione bialutkimi skarpetkami pewnie stąpają po ziemi, a długie, aksamitne futro powiewa przy każdym jej ruchu. Barwa czekoladowa tworzy maskę na jej krąglutkim, krótkim pysku, a także przyciemnia puszysty ogon pieszczoszki. Para błękitnych oczu spogląda na świat w ciekawski i dość naiwny sposób. Na czubku jej łebka nosi małą kiteczkę, przyozdobioną niebieską kokardką, którą każdego poranka zawiązują jej dwunożni.
Cechy szczególne - Cztery białe skarpetki, idealnie różowiutkie poduszeczki łap, kitka na łebku i pasująca kolorystycznie do noszonej na głowie kokardki, obróżka z medalikiem
Kolor sierści - Czekoladowy point syjamski z bielą
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Niebieskie
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Pieszczoszka jest radosną, pełną życia i wigoru oraz nieco upartą (by nie powiedzieć głupiutką) młódką. Lubi kicać po kanapach swych dwunożnych, wylegiwać się na ciepłych kafelkach w łazience, a także korzystać z innych wygód życia piecucha, z których za żadne skarby by nie zrezygnowała. Nie myśli za dużo o przyszłości ani o przeszłości - żyje tu i teraz, ciesząc się chwilą i nie martwiąc się o konsekwencje swych działań. Przecież nawet gdy zbije dzbanek swych właścicieli, wkrótce na jego miejscu pojawia się nowy, identyczny! Kotka jest dość leniwa, nie lubi się przeciążać i przez słabą kondycję, szybko kończy z wywalonym jęzorem. Jak większość młodych kotów, Chili jest nadzwyczaj skupiona na sobie, wręcz egocentryczna, bardzo lubi być w centrum uwagi i skupiać na sobie rozczulone spojrzenia dwunogów. Mimo tego, nie jest bezduszna i całkowicie zadufana w sobie, bardziej po prostu naiwna i żyjąca we własnej, bezpiecznej bańce poglądów. Rzadko się martwi czymkolwiek poza spóźniającą się porcją mokrej karmy, która już od kilku minut powinna znajdować się w jej ceramicznej miseczce.

MORALNOŚĆ

Chili kieruje się w życiu swą naiwnością, z domieszką pewnej ignorancji. Nie lubi jednak patrzeć na cierpienie innych, krzywdzenie ich także nie przynosi jej przyjemności. Nie wlicza w to pająków.

CIEKAWOSTKI

- W przeciwieństwie do większości pobratymców, uwielbia zapach cytrusów.
- Bardzo lubi ogryzać paprotki swoich właścicieli, mimo posiadania specjalnie hodowanej dla niej koci-trawki.
- Nie wie co to gangi, nie ogarnia też hierarchii kotów miastowych. Za rzadko wychodzi poza swe cztery ściany, by mieć o czymkolwiek takim pojęcie.
- Sąsiaduje z dwoma innymi kotami, na spokojnych obrzeżach miasta.
- Jej reakcją na większość rzeczy jest wystawienie różowego języczka.
- Jej ulubione słowo to "konserwa".
- Ma bardzo zadbane, białe niczym kość słoniowa, zęby.
- Nie rozumie konceptu bezdomności, głodu czy chorób, przez co nie zbyt jej po drodze z samotnikami. Jeśli na swej drodze spotyka włóczęgę, jest dość zdezorientowana, a najczulszym gestem, jaki może wykonać, będzie rzucenie w niego piszczącą zabawką. Co innego może powodować na ich pyskach taki smutek, jak nie nuda i brak rozrywki?

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Naiwność, słaba kondycja, brak wyszkolenia, brak masy mięśniowej, brak doświadczenia w polowaniu, bezmyślność, brak orientacji w terenie, zwinność, nieuwaga, brak koordynacji ruchowej, odrealnienie od rzeczywistości
Mocne strony: Siła, skrętność, urok osobisty i zwycięski uśmiech
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Konafetto - nie pamięta ojca, wie tyle, że jakiś musiał być, by ona mogła się urodzić.
Matka - Pralina - urokliwa panna, o wielu wąsach, a także wielu twarzach (cokolwiek znaczyło to drugie zdanie). Chili wspomina ją pozytywnie, jako kochaną mamusię z pulchnym brzusiem.
Rodzeństwo - kotka urodziła się jako jedynaczka, co miało duży wpływ na rozwój jej charakteru...
Partner - ///
Potomstwo - ///
INNE

Brokuł - jej najlepszy przyjaciel, pieszczotliwie nazywany też Żabką. Widują się praktycznie codziennie, zarówno przez szyby, jak i w wewnątrz domów, gdy ich dwunożni zanoszą ich na wspólne spotkania.
Niunia - jej starsza koleżanka, z którą czasem gada przez szybę. Z tego co Chili udało się zapamiętać (a nie jest tego za wiele, przez jej niepodzielną uwagę), kocica mieszka w sąsiedztwie wraz ze swą siostrą, Pyzią. Podobno była też kiedyś jakaś trzecia, Dyńka czy jakoś tak, ale pieszczoszce nigdy nie zapadła w pamięć. Niunia jest ładną kotką, z którą lubi popaplać, ale nie rozumie za dużo z jej skomplikowanych słów. W dodatku koleżanka wcale nie wierzy jej, gdy mówi o swoich oryginalnych sąsiadach!
Basia - mieszka z po przeciwnej stronie jej domu niż Żaba i tak jak on, Chili sama nadała jej to imię. Jest postacią tajemniczą, która czasem siedzi na parapecie po wewnętrznej stronie swego mieszkania. Średnio raz na księżyc zmienia swój rozmiar, kolor futra, a nawet oczu. Nigdy nie pojawia się dwukrotnie wyglądając tak samo.

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///

HISTORIA
Jej historia nie różni się niczym od innych historii kotów rasowych - urodziła się w hodowli kotów himalajskich, spędziła w niej kilka księżyców, znalazła nowych właścicieli, zmieniła dom i zamieszkała w nietypowym, cichym sąsiedztwie. Na razie jest zbyt młoda, by jakkolwiek rozwinąć jej historię.

26 listopada 2014

MISTY

 Autor grafiki: piankacz (dc)

OGÓLNE
MISTY
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Heteroseksualna
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: nocna_chmura (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Misty jest drobnej budowy rdzawą kotką rasy somalijskiej, na jej głowie znajduje się dwoje ślicznych zielonych oczu. Na jej szyi znajduje się śliczna obróżka w kolorze różowym ze złotą adresówką w kształcie serca.
Cechy szczególne - Brak
Kolor sierści - Czarny dziko pręgowany (zrudziały/zardzewiały)
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Misty jest bardzo miła, towarzyska i przyjacielska. Często nie mówi tego co naprawdę myśli by kogoś nie zranić. Przywiązuje się szybko do innych kotów i bardzo docenia to co ma, bo wie że nie wszyscy mogą to mieć. Charakterystycznie dla rasy somalijskiej, jest energiczna i nie mogłaby żyć długo w samotności. Ma też wielu przyjaciół i znajomych, część  z nich nawet nie wie że nimi jest. Zachowuje się bardzo elegancko i dostojnie, a zarazem nad wyraz uroczo. Lubi pomagać innym stworzeniom w potrzebie. Nie boi się prosić o pomoc choć, woli jednak sama pomagać. Misty lubi troszczyć się o koty na których jej zależy, zawsze da im miejsce w swoim serduszku.

MORALNOŚĆ

Misty nie przepada za zabijaniem lub krzywdzeniem innych, sama do morderstwa jest się w stanie posunąć tylko w ostateczności.
CIEKAWOSTKI

- Jej obecna właścicielka jest mamą dwunożnego z którym wcześniej mieszkała i została jej podarowana w prezencie urodzinowym by ta nie czuła się samotna.
- Imiona jej rodzeństwa zostały wybrane po pierwszych literach imion jej rodziców, a że ona była ostatnia z miotu została nazwana inaczej.
- Lubi podpijać herbatę swojej właścicielce.


UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Jest dosyć naiwna
Mocne strony: Jest naprawdę zwinna

RELACJE

RODZINA

Ojciec - James
Matka - Boonie
Rodzeństwo - Jack, Bella
Partner - Na razie nie ma ale bardzo by chciała
Potomstwo - W przyszłości chce mieć dużo dzieci ale na razie jeszcze jest na to za młoda


INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Misty urodziła się w gnieździe dwunożnych, razem z dwojgiem swojego rodzeństwa. Kilka tygodni temu została zabrana od rodziny do miłej starszej dwunożnej mieszkającej na końcu miasta. Ostatnio jej kochana starsza pani jest słaba i Misty bardzo się o nią martwi. 

01 listopada 2014

Brokuł

Autor grafiki: paprotka_

OGÓLNE
BROKUŁ
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur (wykastrowany)
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Pieszczochy
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: prega (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Brokuł to małe, okrąglutkie jak galasy na dębowych liściach kocię. Przez jego długie, biało-zielone futro ciężko cokolwiek na nim dostrzec, poza dużymi, niebieskimi oczętami, umiejscowionymi nad bladym noskiem. Podobnie jak ojciec, posiada małe, szpiczaste uszka i pokaźne, lekko zakręcone przy końcach wąsiki. Z pyska bardzo podobny do Kalafior. Łapki ma tłuściutkie i puchate, jednak tym, na co wiele kotów zwraca uwagę przy pierwszym poznaniu, są jego dodatkowe paluszki.
Cechy szczególne - Wiecznie umorusane, zielonkawe od tarzania się w trawie futerko, polidaktylia
Kolor sierści - Biała (niebieska jednolita)
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Niebieskie
Problemy zdrowotne - Jest przygłuchy

CHARAKTER

Mikroskopijny wulkan energii, zwiedzi każdy kąt i wściubi nos w każdy zakamarek. Rodzice cały czas muszą mieć na niego oko, gdyż przez swoje problemy ze słuchem często nie zdaje sobie sprawy z czyhającego na niego zagrożenia. Pomimo swojej ciekawości i energiczności, łatwo się płoszy, często z winy niespodziewanej przeszkody czy innych, krzywo patrzących na niego osób. Z tego też powodu, nie przepada za przebywaniem wśród swoich współklanowiczów. Czuje się przez nich wyalienowany i odtrącony, gdyż mało kto ma wystarczająco dużo cierpliwości, by okiełznać jego problemy oraz żywotność. Jeśli jednak ktoś znajdzie w sobie siłę, by nauczyć się z nim komunikować - będzie najwdzięczniejszym kotem pod słońcem! Wierny i gotowy pomóc w każdej sytuacji (póki nie jest zamieszane w to nic pomarańczowego i ciemnego), może się okazać towarzyszem zabaw na długie, wyczerpujące susy słońca.

MORALNOŚĆ

Dopiero się kształtuje. Jest raczej wrażliwym kotem, który jeśli już kogoś skrzywdzi, to przypadkiem.

CIEKAWOSTKI

- Kocha tarzać się w trawie
- Często nuci coś pod nosem
- Strasznie boi się pasożytów wewnętrznych, ciemności i wszystkiego co pomarańczowe
- Podczas zabaw z rodzeństwem lubi udawać psa
- Marzy mu się skóra z osła
- Ma dwie śledziony
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Słuch, koordynacja, szybkość i zgrabność
Mocne strony: Węch, wyczulenie na wibracje, siła, skoczność
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Pokrzywowy Wąs 
Matka - Kalafior 
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Urodzony w Klanie Wilka podczas panowania Wieczornej Gwiazdy.

09 października 2014

Wisteria

 Autor grafiki: maj4 (dc)

OGÓLNE
WISTERIA MARIANNA CYNTHIA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: nieokreślona
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: urfav.maj4 (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Jest to raczej niska, ale szczupła kotka o zadbanej, kręcącej się na policzkach i ogonie sierści. Ma ona kolor jasno-rudy, pokryty ciemniejszymi pręgami i rozetkami. Połowę jej pyszczka pokrywa biel, tak samo jak jej przednie łapy, klatkę piersiową oraz brzuszek. Posiada też drobną łatkę na ogonie. Chabrowe oczęta zdobią jej okrągłą mordkę, a końcówki uszu wieńczą dwukolorowe pędzelki. 
Cechy szczególne - dwukolorowe pędzelki na uszach, jasne wąsy po białej stronie pyska
Kolor sierści - ruda pręgowana rozetkowo z bielą
Długość sierści - półdługa
Kolor oczu - niebieskie
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Wisteria to ostoja spokoju. Jest porządną kotką z manierami, która szanuje ciebie i twoje zdanie. Wciela w życie każdą zasadę etykiety, którą nauczył ją tatulek. Przez swoją uprzejmość nieczęsto mówi, co tak na prawdę ma na myśli, gdyż mogło by to kogoś urazić. Nie jest mimo to spięta - przy odpowiednim towarzystwie umie się zabawić. Wystarczy parę słów zachęty oraz chwila na zastanowienie się, i już jest gotowa przystać na każdą (bezpieczną) propozycję. Jest bardzo roztropna, przez co podjęcie jakiejkolwiek decyzji zajmuje jej dużo czasu. Gdy ktoś ją pogania, strasznie się stresuje i boi, że przez jej zły wybór coś się stanie jej bądź towarzyszowi. Najchętniej całe życie podążałaby za kimś, kto prowadził by ją samymi dobrymi drogami i wyręczał ze wszystkich trudnych rzeczy. Bardzo lubi, gdy ktoś traktuje ją jak księżniczkę i zawsze przystaje na propozycję opieki nad nią czy rozwiązywania za nią problemów. Mimo to, skrycie bardzo lubi, kiedy ktoś na niej polega - czuje się wtedy bardzo dorosła i nie chce tego kogoś zawieść. Jednak presja czasem ją przerasta, sprawiając, że koteczka kuli się w sobie i jest zawiedziona, że coś jej nie wyszło. Zawsze pilnuje, aby wszystko co robi rodzeństwo było bezpieczne i nie mogło nawiązać do dostania jakiejkolwiek kary. W stosunku do innych (głównie nieznajomych) ma skłonność do używania perswazji, uroku osobistego oraz podłapanych od ojca pięknych słówek na swoją korzyść. Sama nie nazwała by tego manipulacją czy czymś złym, uważa, że po prostu korzysta z tego, co dała jej matka natura.

MORALNOŚĆ

Wisteria kieruje się własną kolekcją zasad, ale ojciec dobrze ją wychował. Nie skrzywdziłaby innego kota, jeżeli nie zagrażał by jej on. Jest skłonna do perswazji i czasem manipulacji (w małym stopniu), a bezinteresownej pomocy udzieli tylko najbliższym.

CIEKAWOSTKI

- uwielbia wygrzewać się na parapetach, wciskając pomiędzy wazony i doniczki z kwiatami 
- to właśnie dwunodzy nazywają ją Marianna, a czasami zdrobniają to imię do Marysi, co bardzo się jej podoba

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: /// (chciałaby się czegoś nauczyć - jak nie od ojca, to od kogoś innego)
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: siła, nieumiejętność podejmowania szybkich decyzji
Mocne strony: zwinność, perswazja

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Narrator {kochany tatulek, jest wręcz oczarowana jego stylem bycia oraz poetyckim językiem, chce nauczyć się od niego jak najwięcej}
Matka - Peonia {mamusia jest wzorem dobroci i wszelkich cnót}
Rodzeństwo - Leto, Amfitryta, Celestyn {rodzeństwo jest ciągle w centrum jej uwagi, pilnuje, aby żadnemu z nich nic się nie stało}
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE


SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona jako dar romansu Peoni z Narratorem, dwóch kotów domowych. Do czasu mieszka wraz z rodzicami w domu dwunożnych ojca, zrzucając kwiaty z parapetów i przewracając flakoniki z atramentem. Po odejściu mamy zostaje pod opieką Narratora i zwiedza zakamarki ludzkiego oraz leśnego świata. 

08 października 2014

CELESTYN

  

Autor grafiki: kierdel_
OGÓLNE
CELESTYN APOLLO
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: ///
Przynależność: Pieszczochy
Ranga: Pieszczoch
- - - -

Właściciel: _syrin_
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Kocurek idąc za przykładem rodziców ma dokładnie zadbaną sierść jednak niestety nie odziedziczył po nich wzrostu. Jest raczej średni, smukły, z opadającą sierścią. Pyszczek zdobią długie rzęsy skrywające brązowe, ciepłe ślepia pełne inspiracji, oraz długie rzęsy. Przystojne rysy zaczną pojawiać się dopiero po jakimś czasie, przez długi czas pozostawiając kocurka z wyglądem raczej dziewczęcym. Uwielbia kolor niebieski, którym zawsze stara się otaczać, co widać chociażby w zamiłowaniu do wtykania niebieskich rzeczy w swoje futerko. Prócz tego używa niebieskich, jasnych barwników, co niestety nie spotyka się z aprobatą dwunożnych, którzy nie doceniają jego sztuki. Od małego chodzi w chusteczce, którą wygrzebał z jakiegoś pudła. 
Cechy szczególne - Pędzelki na uszach
Kolor sierści - Kremowa pręgowana rozetkowo z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Apollin od kiedy zrozumiał od kogo posiada swoje drugie imię, o wiele chętniej go używał, niemal zapominając o Celestynie. Co prawda jego kamienny imiennik był piękny, o szaro-niebieskim odcieniu, przypominającym mokre chmury, jednak kto by nie chciał być Apollinem? Przewodnikiem słońca, opiekunem i twórcą poezji? Muzyki? Kociak szybko popadł w świat fantazji, widząc go przez jakieś pobrokacone okulary. Pochłonęło go malarstwo, jak na złość dla właścicieli, już w pierwszych księżycach brudząc im mieszkanie i wywołując tym u nich niezrozumiałą złość. Jak to tak, czemu się złoszczą na jego sztukę? Jest do co tego bardzo skrupulatny i o ile do większości spraw podchodzi luźno i bez nerwów z ogromną dozą cierpliwości i zrozumienia, tak dla swojego malarstwa jest bezlitosny. Można zobaczyć go wtedy w wielu emocjach, a jeśli tylko ktoś ośmieli się mu przerwać, zaraz zostanie okrzyczany, zwyzywany, a kocurek traci wenę. Wtedy też musi wyjść i się przewietrzyć, z dala od wszelkiego towarzystwa, najlepiej oglądając wtedy niebo, czyste, błękitne... czyż kolor ten nie jest piękny? Taki spokojny, melancholijny. Kocha też wszelką grę świateł, dlatego bardzo często przesiaduje przy jednej z witrażowych lamp, szczególnie pięknie wyglądającej przy oknie, gdy promienie prześwietlają kolorowe szkło. Nie należy on jednak do altruistów i chętnych do pomocy lśniących rycerzy. Zawsze musi się najpierw zastanowić, czy nie zrobi sobie przez coś krzywdy, albo czy akurat nie czuje się zbyt przygnębiony, by być jeszcze prócz dla siebie, to też dla innych. Bardzo poważnie podchodzi do wszelkich potrzeb fizjologicznych i psychicznych, samemu też będąc wrażliwym na słowne krzywdy, więc praktykuje powiedzenie ,,nie rób innemu co tobie nie miłe". Nie przepada sam za dotykiem, jednak sam w odpowiednich sytuacjach uwielbia tykać innych, z chęcią przychodząc by się przytulić podczas gorszych dni. Nie przepada za tłumami, trzyma się wtedy kurczowo osób które zna, nie przejmując pałeczki w rozmowach. Przy mniejszych grupach natomiast (dwu, trzyosobowych), potrafi otworzyć pysk z uśmiechem oraz mocno bronić swoich racji. A nawet jeśli nie odezwie się w swojej, to na pewno w czyjejś obronie. 

MORALNOŚĆ

Ciężko stwierdzić, kocurek jest jeszcze zbyt młody, jednak potrafi określić co jest dobre a co złe dzięki swoim emocjom, oraz postawie rodziców. Bierze ich za wzór w dążeniu do idealności. 

CIEKAWOSTKI

- Ciemność go fascynuje, jednak boi się jej w tym samym czasie. 
- Podczas pełni lubi siedzieć w bezruchu patrząc na księżyc. Jest jakiś hipnotyzujący.
- Nie boi się brudu. Dla sztuki i możliwości jaką ona daje, jest w stanie zrobić wszystko. Podobnie dla wiedzy i doświadczenia.
- Fascynuje go wszystko co dziwne, straszne czy nietypowe. 
- Najbardziej lubi karmę z tuńczykiem. 
- Typ co najpierw robi to, na co ma ochotę, a potem bierze się za obowiązki. Albo w ogóle się końcowo nie bierze. 
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: Kiepski w zapamiętywaniu imion, zaraz wylatują mu z głowy. Szybko się nudzi czymś, co go nie zainteresuje. Nie jest szczególnie silny i bystry, dość naiwny. Szybko się męczy. 
Mocne strony: Aktorzyna, malarz i twórca nowych baśni. Nie przeszkadza mu improwizacja, nawet jeśli jest w niebezpieczeństwie, szybko przychodzi mu wymyślenie czegoś, co może go uratować. Lojalny, widzi wiele możliwości, nawet, jeśli teoretycznie są ukryte. 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Narrator
Matka - Peonia
Rodzeństwo - Leto, Wisteria, Amfitryta
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE



SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Urodzony w miocie Peonii i Narratora jako jeden z rozpieszczanych pieszczochów, wraz z trójką rodzeństwa. 

01 października 2014

Nerina

Autor grafiki: suzyy_0311
OGÓLNE
NERINA
*Poprzednie imiona: Gałęzatka > Dryfująca Łapa > Dryfująca Gałęzatka
Płeć: Pangender (Kocur)
Orientacja: Panseksualny, biromantyczny
Przynależność: Klan Nocy > Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: happy_lunacy
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Nerina to wysoki, pulchniutki kocur o pięknych oczach w kolorze słońce i dużych, pełnych emocji, ale i empatii źrenicach. Ma spiczaste uszy i kolor skóry w pięknym pudrowo-brudnym odcieniu różu. Posiada okrągłe policzki, niczym u chomiczka, a także może niezbyt męskie, lecz wspaniałe rzęsy okalające jego oczy. Jego niebieskie futro ma klasyczne pręgi, tworzące śliczne wzory na jego bokach. Dawniej posiadał także na swoim futerku okrywę, którą dostał w wyjątkowym pakiecie przez fakt, że jego matka była często zdenerwowana przed narodzinami kociąt.
Cechy szczególne - Duże, złote oczy, często chodzi z muszelkami w pyszczku
Kolor sierści - Niebieski pręgowany klasycznie bicolor
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Żółte
Problemy zdrowotne - Problemy z węchem, wiecznie zatkany nos

CHARAKTER

Nerina to zagubiony, będący wiecznie we własnym świecie kocur. Chętnie podaje pomocną łapę każdemu, kto go o to poprosi, ale trzeba liczyć się z tym, że może to robić bardzo mozolnymi ruchami. Zdaje się ciągle dryfować na wodzie rozmarzony lub pod nią, odcięty od całego wszechświata. Stara się robić wszystko najlepiej jak może, jednak jego niezdarność często mu w tym przeszkadza. Jego łapki ostrożnie stąpają po ziemi, tak jakby ta mogła w każdej chwili się zapaść i pożreć kocurka. Ciężko go oderwać od własnych myśli, w których zatapia się aż po czubek głowy. Zawsze miał problem z poznawaniem nowych kotów, gdyż jego łapy nagle stawały się jak giętka trawa. Przy osobach, które go zaakceptują, zdaje się znacznie bardziej otwierać. Z odizolowanego, zdenerwowanego kociaka staje się rozemocjonowaną, pełną ciepła kulką. Nie lubi ufać innym kotom, choć trzeba przyznać, że jest przy tym często bardzo łatwowierny. Łatwo da się zmanipulować, chociaż najpierw potrzeba odrobiny jego zaufania. A zdobycie jego zaufania nie jest takie łatwe. Ma też pewne umiejętności manipulacyjne, jednak z reguły nie używa ich umyślnie. Gałęzatka ma oczywiście także lepsze dni. Często wykorzystuje je, aby poznać kogoś nowego. W końcu nie może być sam jak palec. Pręgusek przeważnie nie czuje się dobrze w towarzystwie innych kotów, wykluczając jego braci. Nawet przyjaciół zdaje się trzymać na odległość ze strachu przed tym, że czysto hipotetycznie mógłby ich zranić. Mimo tej ciężkiej okrywy wyobcowania i strachu, gdzieś w środku kryją się ogromne emocje. Kocurek jest bardzo wrażliwy i łatwo się denerwuje. Gdy ma gorsze dni potrafi szybko ulegać emocjom, choć najczęściej powtarzające się w nim uczucie można by określić jako ziejącą, dziwną, beznadzieją pustkę. Bardzo często płacze, choć nigdy nie wie dlaczego. Uśmiecha się zawsze, a szczególnie, gdy ktoś na niego zwraca uwagę, aby go polubił. Robi wszystko co może, aby być doceniany. Naprawdę nienawidzi hałasu i gburowatych, a także marudnych kotów. Często przybiera “maski”, aby być chociaż minimalnie zaakceptowanym przez kocie społeczeństwo. Często udaje głupiego i rozśmiesza innych, aby go polubili, co w większości przypadków obraca się przeciw niemu. Na co dzień udaje niezbyt mądrego, pomocnego kocurka, choć większość jego dni jest…pusta. Tak jak i on sam. Jako uczeń, a także wojownik bywa ironiczny, leniwy i arogancki.

MORALNOŚĆ

Nerina to przyjazny, ale bardzo cichy i skryty w sobie kot. Czasem, pod wpływem złości przechodzi mu przez myśl, aby kogoś uderzyć, a nawet i gorzej, jednak wie, że byie spokojnym jest bardziej opłacalne. Wierzy w Klan Gwiazdy, jednak nie uważa, że rzeczywiście mają jakikolwiek wkład w życie klanowych kotów.

CIEKAWOSTKI

- Jego główną pasją jest spanie, mógłby przespać cały dzień (pod warunkiem, że w nocy nie spał, co też często mu się zdarza).
- Ciężko nawiązuje nowe kontakty, choć to utrzymywanie ich jest dla niego najbardziej problematyczne.
- Lubi zbieractwo. Zawsze chętnie przyniesie do żłobka jakiś kamyk czy listek, który wyda mu się i interesujący.
- Uwielbia obserwować stworzenia. Kiedy już nie śpi, z pewnością rozgląda się za jakimś większym zwierzęciem lub śledzi życie gąsienic i żuczków pod jego łapkami
- Tak jak przystało na przeciętnego kota w Klanie Nocy, Gałęzatka uwielbia pływać. Nie jest w tym jednak niestety najlepszy...  
- Uwielbia jeść. Szczególnie to czego jeść nie powinien.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: V
Słabe strony: Szybkość, zwinność, umacnianie kontaktów międzykocich
Mocne strony: Siła, chęć do pomocy, empatia, łatwa analiza innych kotów.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Glonik
Matka - Mgiełka
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Śnieżna Mordka - kotka, którą jako kocię uznał za swoją matkę
Konwaliowa Mielizna - prawdopodobnie jego jedyny klanowy towarzysz
SZKOLENIE

Mentor - Rozpromieniony Skowronek (*), Wężynowy Splot
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony w miocie samotników Mgiełki i Glonika. Księżyc po narodzinach został oddany wraz z braćmi pod opiekę kotów Klanu Nocy. W wieku sześciu księżyców mianowany był uczniem, a jego mentorem został Rozpromieniony Skowronek. Jeno trening trwał parę ładnych księżyców, jednak zakończyło go w wieku dwudziestu pięciu. Pod koniec szkolenia niestety jej mentor został więźniem na wyspie, przez co od tamtej pory do zakończenia treningu był uczony przez Wężynowy Splot. Kilka księżyców po zakończeniu treningu na wojownika, zdecydował się na ucieczkę z Klanu Nocy. Zamiast jednak stać się tak, jak planowała samotnikiem, została porwana przez dwunożną. Aktualnie jest pieszczoszkiem o inieniu Nerina, a jego jedynym towarzyszem jest kocurek Frezja.

12 sierpnia 2014

Porywisty Dąb

Autor grafiki: _iglak
OGÓLNE
PORYWISTY DĄB
*Poprzednie imiona: Dąbek > Dębowa Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: iglastycien@gmail.com (discord) _iglak
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Duży, puchaty kocurek o krępej budowie ciała i niezbyt długim, grubym ogonie. Po porodzie od razu wiedziano, że wyrośnie na silnego, barczystego wojownika Klanu Wilka. Koty miauczą, że idealnie odnajdzie się w przenoszeniu ciężkich gałęzi przy odbudowie ścian obozu i legowisk. Posiada dostojne, czekoladowe cętki na swoim srebrnym futrze. Włosy ma równie długie i miękkie, jak jego matka, a rysy pyska łagodne. Na brodzie ma lekko dłuższe włoski co świadczy, że w przyszłości będzie rosła mu bródka. Jego oczy mają złoty odcień. 
Cechy szczególne - Stojąca gęsta grzywka, długie opadające futro na polikach, dłuższe włoski na brodzie, niedługi i gruby ogonek
Cechy szczególne - Stojąca gęsta grzywka, długie opadające futro na polikach, dłuższe włoski na brodzie, niedługi i gruby ogonek.
Kolor sierści - Czekoladowy srebrny pręgowany cętkowanie
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Żółte
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Jest ekstrawertykiem, szybki w działaniu, żyjący chwilą. Jest spontaniczny i impulsywny, podejmuje decyzje szybko, często kierując się instynktem. Kocha ryzyko, nie znosi stagnacji, wszystko musi być w ruchu oraz nie jest dla niego trudnym, by improwizować. Jest charyzmatyczny i pewny siebie, dlatego nie ma problemów z nawiązywaniem znajomości, wręcz przyciąga koty, ma z nimi świetny kontakt, ale trzyma emocje na dystans. Ma dużo kolegów i znajomych, jednak nie ma wielu prawdziwych przyjaciół, dlatego, że nie umie się otworzyć. Uwielbia być w centrum uwagi i flirtować nawet z kotkami z nieswojego klanu, jednak nie szuka stałego związku. Musi znaleźć tą jedyną. Jest lojalny do swojego klanu oraz rodziny. Ma cięty język i świetne poczucie humoru, często jest bezpośredni do bólu. Praktyczny i skuteczny, uczy się w biegu, nie umie usiąść w ciszy i się skupić. Nie mógłby zostać medykiem.

MORALNOŚĆ

W trakcie kształtowania.

CIEKAWOSTKI

– Lubi obserwować motyle oraz udawać, że je łapie. Podobają mu się ich kolorowe skrzydła.
– Najbardziej smakują mu wiewiórki, natomiast nie przepada za małymi ptakami, z których nikt się nie najada, a jest dużo roboty przy wyskubywania piór.
 – Lubi przebywać w towarzystwie kotów, które dobrze żartują. Sam chciałby zostać jednym z nich, dlatego stara się zapamiętywać dowcipy i sam tworzyć swoje.
 – Jest łasy na komplementy. Szczególnie kiedy dostaje je od kogoś, kto nie jest jego rodziną. Wtedy uważa je automatycznie za szczere, gdyż osoby nie będące mu bliskie, nie mają powodu, by kłamać.
– Uwielbia zapach lasu po deszczu.
– Lubi bawić się z gałązkami i udawać, że naprawia ściany legowisk.
– Jest zazdrosny o wygląd brata oraz jego powodzenie u kotek, dlatego również próbuje swoich sił w podrywach. Tak samo stara się dbać o swój wygląd. Każdy może być jego konkurencją w zdobyciu tej jedynej, a on nie może być ostatni.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony:
– Brakuje mu cierpliwości oraz nie umie planować na dłuższą metę 
– Nie znosi krytyki dotyczącej jego stylu życia
– Unika rozmów o uczuciach — uważa, że są “niepraktyczne”
– Nie jest zwinny bądź szybki przez jego budowę ciała
– Ciężko mu się poluje na otwartej przestrzeni
– Przy zbyt mocnych zapachach, zaczyna go mdlić (np. zapach padliny)
Mocne strony:
– Szybko myśli i działa pod presją czasu
– Umie odczytywać mowę ciała i wyczuwa emocje innych
– Umie wychodzić z trudnych sytuacji poprzez improwizacje
– Jest silny, potrafi dźwigać duże ciężary na barkach oraz w pysku w porównaniu do przeciętnego kota (np. duża gałąź)
–  Z łatwością umie się wspinać samemu oraz z ciężarem
– Ma dobrą orientację w terenie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Poświata (Nie poznał kocura i nie pozna. Nawet nie jest świadomy, że Miodowa Kora nie jest jego biologicznym ojcem.), przybrany: Miodowa Kora
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE



SZKOLENIE

Mentor - Miodowa Kora
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodził się w pierwszym miocie Iskrzącej Nadziei w Klanie Wilka za panowania Nikłej Gwiazdy.

10 sierpnia 2014

KREMÓWKA

Autor grafiki: piankacz (dc)
OGÓLNE
KREMÓWKA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kotka
Orientacja: panseksualna
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Opiekun: prega (dc)
Autor: lilijexxx@gmail.com

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny -  Kremówka jest drobną, lecz zadbaną koteczką o całkiem długich łapkach. Po mamie odziedziczyła krótkie futerko o dosyć unikatowej barwie - jest płowe, w niektórych miejscach poprzecinane kremowymi plamkami i tygrysimi pręgami. Posiada jasne, zielone oczy.
Cechy szczególne - brak
Kolor sierści - płowy tortie pręgowany tygrysio
Długość sierści - krótka
Kolor oczu - zielone
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Jak na prawdziwego pieszczocha przystało, Kremówka to ogromny leniuch i indywidualista. Oczywiście, w sprawach przyziemnych jest jak najbardziej uzależniona od swoich dwunożnych, ale nie czuje z nimi jakiejś specjalnej więzi - mogłaby spędzać cały swój wolny czas na własnych sprawach, do domu wracając jedynie na smaczny posiłek oraz odpoczynek. Ale jakie to problemy mogą zaprzątać jej głowę? Otóż koteczka uważa, że pełni funkcję kociego anioła stróża, którego przeznaczeniem na tym świecie jest udzielanie pomocy każdej napotkanej istocie. Nieważne, ile ma nóg, czy jest futrzaste, małe czy duże - skoro oddycha, to z pewnością zasługuje na miłość i przyjaźń! Przez to przekonanie jest niezwykle ciekawska i często wsadza nos w nie swoje, próbując osaczyć nieszczęśnika swoją pozytywną energią. Niestety, wielka empatia związana jest z nadwrażliwością i kotka często staje się przytłoczona bodźcami, starając się wyładować je na wszystkie możliwe sposoby.

MORALNOŚĆ

Nie byłaby w stanie skrzywdzić nikogo dla własnego interesu, nawet jeśli miałaby zapłacić za to życiem. Uważa, że od urodzenia wszechświat przypisał jej rolę opiekunki wszystkich stworzeń, którą traktuje bardzo poważnie.

CIEKAWOSTKI

  • Uwielbia potajemnie spijać mleko z kawy właścicieli.
  • Jednym z jej hobby jest strącanie rzeczy dwunożnych z wysokich miejsc i obserwowanie ich śmiesznych reakcji, wiedząc, że nic jej nie zrobią.
  • Posiada kilka zaufanych zabawek, pełniących funkcję ,,rady”, z którymi konsultuje się odnośnie swoich poczynań.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: walka, polowanie, siła fizyczna.
Mocne strony: łatwo zawiera znajomości, dobra obserwatorka.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Oliver - nigdy nie poznała ojca.
Matka - Cynamonka - wspaniała mamusia, którą kocha całym serduszkiem!
Rodzeństwo - Hessonit, Miedź, przyrodnie: Lilia, Duszek, Kos
Partner - Papież
Potomstwo - Piernik, Plamista Łapa, Poziomkowa Łapa

INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona jako pieszczoch. Po wielu perypetiach jej rodziny, doczekała się z uroczym kocurem, Papieżem, trójki kociąt. Niestety, w przykrym wypadku straciła dwójkę swych maleństw, które pogoniły za odlatującym motylem. W domostwie dwunożnych został z nią tylko Piernik. Ma nadzieję, że Kremikowi i Plamce udało się przeżyć.

SERAFIN

 
Autor grafiki: Avo

OGÓLNE
SERAFIN
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Pieszczochy
Ranga: Pieszczochy

- - - -

Właściciel: Avo
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Serafin to sporawy kociak rasy Norweski Kot Leśny o kremowym, jasnym futrze. Biel rozchodzi się od jego czterech łap w górę zahaczając o brzuch, spód szyi i pysk, na tylnych łapach tworząc "spodnie". Na policzkach, głowie i ogonie widoczne są pręgi, grzbiet jest nieco ciemniejszy niż baza. Posiada długą, puszystą sierść, pędzelki na uszach oraz żółte oczy. Na szyi nosi niebieską obroże z szafirami. Jeden z klejnotów jest większy i umieszczony w obroży jako wisiorek. 
Cechy szczególne - pędzelki na uszach, niebieska obroża z szafirami
Kolor sierści - kremowy srebrny pręgowany dziko z akcentami bicolor
Długość sierści - długa
Kolor oczu - żółte
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Serafin jest bardzo grzecznym i spokojnym kotem. Cechuje się wspaniałymi manierami, nie pozwalając sobie choćby na błąd w tytułowaniu wpływowych pieszczochów. Z tego względu nie odmówi gospodarzowi posiłku lub zaproszenia na bankiet czy też spotkanie, nawet jeśli to wprawiałoby go w dyskomfort. Jest bardzo ugodowy i nie umie podnosić głosu. Jeśli zmusi się go do krzyku, potrafi szybko przeprosić, błagając o wybaczenie. To kot, który dobrodusznością zwala wszystkich na głowę. Z tego względu jest bardzo podatny na manipulacje. Chociaż często ma swoje zdanie w pewnych kwestiach i nie da się go zmienić, tak odpowiednie podejście do kocura, złośliwe komentarze czy wytknięcie braku kultury szybko sprawiają, że stara się podpasować pod rozmówce i wyjść z rozmowy z godnością - czyli potaknie i zgodzi się na wszystko, byle tylko mu nie zarzucono bycia niegrzecznym. Jest dobrym przyjacielem, wrażliwym i ciepłym. Akurat łatwo można mu zagrać na emocjach, doprowadzając go od zawstydzenia, po strach i rozpacz. To prawdziwy empata, który uważa, że dobro innych jest ponad jego własne, stąd często wyciąga pomocną łapę do potrzebujących i smutnych kotów. Stara się każdemu dogodzić, byle byli szczęśliwi. Nie przepada za osobami, które cechują się zbytnią agresją. To tchórz, który łatwo odpuszcza, gdy się na niego syknie i ucieka w popłochu, aby nie zostać uderzonym. Jest bardzo delikatny i często rozpamiętuje smutne chwile. Najbardziej w życiu ceni sobie spokój oraz miłość. Kocur to prawdziwy pieszczoch. Wystarczy go przytulić, aby był szczęśliwy i roztopił się niczym masło.

MORALNOŚĆ

Nie jest zdolny do uczynienia drugiej osobie żadnej krzywdy. Ma bardzo pacyfistyczne podejście i konflikty woli rozwiązywać poprzez grzeczną rozmowę. Jest prawdziwym aniołem w kociej skórze - rozdaje bezdomnym samotnikom resztki pożywienia, służy pomocą i radą. Ból innych istot go zasmuca. Potrafiłby płakać nad rannym ptaszkiem, zabrać go do domu i wykurować niż zabić i zjeść. 
Wierzy, że dobre koty trafiają do kociego raju, gdzie żyją w szczęściu i harmonii z całym światem. 

CIEKAWOSTKI

- Jego pełne imię brzmi Serafin von Norvich (Norvich to nazwa hodowli kotów rasy Norweski Kot Leśny, do której należy, a która jest używana przez wpływowe pieszczochy w formie rodowego nazwiska)
‐ Jego rodowymi kamieniami są szafiry, a dom w wielu miejscach posiada niebieskie dekoracje (zasłony, dywany)
- Z racji, że został wychowany w konserwatywnej rodzinie uważa, że powinien spędzić resztę swojego życia z kotką, chociaż podświadomie, czego nie jest jeszcze świadomy, ma słabość do kocurów w swoim wieku (często się zawstydza w ich obecności i zaczyna jąkać).
‐ Gdy jest poddenerwowany z jego pyska mimowolnie ucieka "miau". Nie panuje nad tym i jak już się to zdarzy, bardzo się zawstydza.
- Uwielbia przytulasy i wszelkiego rodzaju pieszczoty.
- Jego Wyprostowana czasem ubiera go w puchaty strój renifera - zwykle, gdy jest chłodniej. Przywykł do tego, że czasami jest przebierany i w zasadzie lubi w tym spać. Jest mu dzięki temu przytulnie i wygodnie, chociaż wstydziłby się tak wyjść do kotów w obawie przed wyśmianiem. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: tchórz, łatwo go zmanipulować, naiwny 
Mocne strony: jest urodzonym dyplomatą, dobry i uczynny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Baron (żółtooki, bury pręgowany dziko z akcentami z bielą widniejącą tylko na łapach kocur rasy Norweski Kot Leśny, którego panicznie się boi. Ojciec jest dla niego surowy i bardzo wymagający. Nie szczędzi krzyków czy też brutalniejszego podejścia do syna, gdy ten go zawiedzie. Serafin unika go i gdyby mógł wolałby spędzać całe dnie z matką niż z nim) 
Matka - Hrabina (zielonooka, niebieska dymna w kremowe łaty o wzorze tygrysim kotka rasy Norweski Kot Leśny, której łapy, brzuch, pierś i szyja pokrywa biel. Serafin z matką ma ciężkie stosunki, ponieważ kocica traktuje go niczym powietrze. Ciągle zajęta, ciągle niemająca dla niego czasu. Skupia całą swoją uwagę na córkach, syna przeganiając do ojca, gdy tylko napatoczy się jej pod łapy)
Rodzeństwo - Jadeit (zielonooka, bura pręgowana dziko z akcentami szylkret kotka o białych łapach, brzuchu i piersi. Najgorsza siostra jaką posiada. Często mu dokucza i krytykuje. Bardzo zazdrości mu uwagi ojca i to, że był dziedzicem, który odziedziczy po rodzicach spadek), Opal (żółtooka, niebieska szylkret kotka, której większość ciała stanowi kremowy dziko pręgowany kolor futra. Posiada tylko kilka niebieskich plam bez wzoru oraz biel na łapach, brzuchu i piersi. Jest tą bardziej mniej zazdrosną siostrą, która owszem, krytykuje brata i jego podejście do różnych spraw, ale stara się jak najmniej wchodzić mu w drogę)
Partner - /// (jego partnerka zostanie wybrana mu przez ojca)
Potomstwo - ///

INNE

Babcia od strony matki - Kaszmiranna (zielonooka, niebieska dymna kotka rasy Norweski Kot Leśny o białych łapach. Bardzo ją kocha. Jest dla niego niczym druga matka. Chroni go przed gniewem ojca i jak to babcia bardzo go rozpieszcza, tuli i karmi, aby wyrósł na silnego kocura)

SZKOLENIE

Mentor - Baron 
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodził się jako jedyny syn Barona i Hrabiny von Norvich wraz z dwoma siostrami Jadeit i Opal. Od początku był rozchwytywany nie tyle co przez rodziców jak przez Wyprostowaną, która uważała go za naprawdę urocze i pocieszne kocię. Mały Serafin stawiając swoje pierwsze kroki czy mówiąc pierwsze słowa był bacznie obserwowany przez ojca, który emanował dumą, że oto narodził mu się syn, dziedzic majątku jego rodu. Te chwile były najszczęśliwsze w jego życiu. Potem... potem wszystko uległo zmianie. Gdy tylko podrósł, ojciec zaczął go szkolić w biznesowych sprawach. Uczył rozmawiać, spiskować i pokazał mu świat od strony, której nigdy nie zamierzał poznać. Coraz częściej uciekał z ich lekcji do matki, która nauczała jego siostry tego jak o siebie dbać i jak obchodzić się z kocurami. Niestety... mama wyganiała go, gdy tylko go widziała. W końcu kocurowi nie wypadało, aby zajmować się sprawami zarezerwowanymi dla kotek. Pocieszenie znalazł więc w babci. Kotka zastąpiła mu to czego pragnął - rodzicielskiej miłości. Stała się dla niego najbliższą osobą, która nie bała się podnieść głosu na ojca i uchronić go przed jego brutalną łapą. Z tego względu dużo słyszał w domu krzyków i kłótni, które bardzo się na nim odbijały.