BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

01 października 2014

Puszysta Nerina

Autor grafiki: suzyy_0311
OGÓLNE
PUSZYSTA NERINA
*Poprzednie imiona: Gałęzatka > Dryfująca Łapa > Dryfująca Gałęzatka > Nerina > Puszysta Łapa
Płeć: Pangender (zapach kocura)
Orientacja: Panseksualny, biromantyczny
Przynależność: Samotnik > Klan Nocy > Pieszczoch > Samotnik > Klan Klifu
Ranga: Protektor

- - - -

Właściciel: happy_lunacy
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Puszysta Nerina to wysoki, pulchniutki kocur o pięknych oczach w kolorze słońce i dużych, pełnych emocji, ale i empatii źrenicach. Ma spiczaste uszy i kolor skóry w pięknym pudrowo-brudnym odcieniu różu. Posiada okrągłe policzki, niczym u chomiczka, a także może niezbyt męskie, lecz wspaniałe rzęsy okalające jego oczy. Jego niebieskie futro ma klasyczne pręgi, tworzące śliczne wzory na jego bokach. Dawniej posiadał także na swoim futerku okrywę, którą dostał w wyjątkowym pakiecie przez fakt, że jego matka była często zdenerwowana przed narodzinami kociąt.
Cechy szczególne - Duże, złote oczy, często chodzi z muszelkami w futrze
Kolor sierści - Niebieski pręgowany klasycznie bicolor
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Żółte
Problemy zdrowotne - Problemy z węchem, wiecznie zatkany nos

CHARAKTER

Puszysta Nerina to zagubiony, będący wiecznie we własnym świecie kocur. Chętnie podaje pomocną łapę każdemu, kto go o to poprosi, ale trzeba liczyć się z tym, że może to robić bardzo mozolnymi ruchami. Zdaje się ciągle dryfować na wodzie rozmarzony lub pod nią, odcięty od całego wszechświata. Stara się robić wszystko najlepiej jak może, jednak jego niezdarność często mu w tym przeszkadza. Jego łapki ostrożnie stąpają po ziemi, tak jakby ta mogła w każdej chwili się zapaść i pożreć kocurka. Ciężko go oderwać od własnych myśli, w których zatapia się aż po czubek głowy. Zawsze miał problem z poznawaniem nowych kotów, gdyż jego łapy nagle stawały się jak giętka trawa. Przy osobach, które go zaakceptują, zdaje się znacznie bardziej otwierać. Z odizolowanego, zdenerwowanego kociaka staje się rozemocjonowaną, pełną ciepła kulką. Nie lubi ufać innym kotom, choć trzeba przyznać, że jest przy tym często bardzo łatwowierny. Łatwo da się zmanipulować, chociaż najpierw potrzeba odrobiny jego zaufania. A zdobycie jego zaufania nie jest takie łatwe. Ma też pewne umiejętności manipulacyjne, jednak z reguły nie używa ich umyślnie. Nerina ma oczywiście także lepsze dni. Często wykorzystuje je, aby poznać kogoś nowego. W końcu nie może być sam jak palec. Pręgusek przeważnie nie czuje się dobrze w towarzystwie innych kotów, wykluczając jego braci. Nawet przyjaciół zdaje się trzymać na odległość ze strachu przed tym, że czysto hipotetycznie mógłby ich zranić. Mimo tej ciężkiej okrywy wyobcowania i strachu, gdzieś w środku kryją się ogromne emocje. Kocurek jest bardzo wrażliwy i łatwo się denerwuje. Gdy ma gorsze dni potrafi szybko ulegać emocjom, choć najczęściej powtarzające się w nim uczucie można by określić jako ziejącą, dziwną, beznadzieją pustkę. Bardzo często płacze, choć nigdy nie wie dlaczego. Uśmiecha się zawsze, a szczególnie, gdy ktoś na niego zwraca uwagę, aby go polubił. Robi wszystko co może, aby być doceniany. Naprawdę nienawidzi hałasu i gburowatych, a także marudnych kotów. Często przybiera “maski”, aby być chociaż minimalnie zaakceptowanym przez kocie społeczeństwo. Często udaje głupiego i rozśmiesza innych, aby go polubili, co w większości przypadków obraca się przeciw niemu. Na co dzień udaje niezbyt mądrego, pomocnego kocurka, choć większość jego dni jest…pusta. Tak jak i on sam. Jako uczeń, a także wojownik czasem bywa ironiczny, leniwy i arogancki, ale nie jest złym kotem.

MORALNOŚĆ

Puszysta Nerina to przyjazny, ale bardzo cichy i skryty w sobie kot. Czasem, pod wpływem złości przechodzi mu przez myśl, aby kogoś uderzyć, a nawet i gorzej, jednak wie, że byie spokojnym jest bardziej opłacalne. Wierzy w Klan Gwiazdy, jednak nie uważa, że rzeczywiście mają jakikolwiek wkład w życie klanowych kotów.

CIEKAWOSTKI

- Jego główną pasją jest spanie, mógłby przespać cały dzień (pod warunkiem, że w nocy nie spał, co też często mu się zdarza).
- Ciężko nawiązuje nowe kontakty, choć to utrzymywanie ich jest dla niego najbardziej problematyczne.
- Lubi zbieractwo. Zawsze chętnie przyniesie do swojego legowiska jakiś kamyk czy listek, który wyda mu się i interesujący.
- Uwielbia obserwować stworzenia. Kiedy już nie śpi, z pewnością rozgląda się za jakimś większym zwierzęciem lub śledzi życie gąsienic i żuczków pod jego łapkami
- Uwielbia pływać. Nie jest w tym jednak niestety najlepszy...  
- Kocha jeść. Szczególnie to czego jeść nie powinien.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: II
Poziom wojownika: V
Słabe strony: Szybkość, zwinność, umacnianie kontaktów międzykocich
Mocne strony: Siła, chęć do pomocy, empatia, łatwa analiza innych kotów.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Glonik
Matka - Mgiełka(*)
Partner - Psotny Nietoperz
Potomstwo - Ciska, Dymówka

INNE

Śnieżna Mordka - kotka, którą jako kocię uznał za swoją matkę, teraz jednak nie ma zbyt dobrego kontaktu z nocniaczką
Konwaliowa Mielizna - były towarzysz z Klanu Nocy
SZKOLENIE

Mentor - Rozpromieniony Skowronek (*), Wężynowy Splot, Serdeczna Naparstnica
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzony w miocie samotników Mgiełki i Glonika. Księżyc po narodzinach został oddany wraz z braćmi pod opiekę kotów Klanu Nocy. W wieku sześciu księżyców mianowany był uczniem, a jego mentorem został Rozpromieniony Skowronek. Jeno trening trwał parę ładnych księżyców, jednak zakończyło go w wieku dwudziestu pięciu. Pod koniec szkolenia niestety jej mentor został więźniem na wyspie, przez co od tamtej pory do zakończenia treningu był uczony przez Wężynowy Splot. Kilka księżyców po zakończeniu treningu na wojownika, zdecydował się na ucieczkę z Klanu Nocy. Zamiast jednak stać się tak, jak planowała samotnikiem, została porwana przez dwunożną. Został pieszczoszkiem o imieniu Nerina, a jego jedynym towarzyszem był młody kocurek Frezja. Skorzystał z pierwszej lepszej okazji na ucieczkę, aby wrócić na tereny klanów. Gdy odnalazła swoją przyjaciółkę postanowiła dla niej pozostać w Klanie Klifu. Jeno mianowanie rownież odbyło się dosyć szybko. Została nazwana Puszystą Łapą, a jej mentorem stał się Serdeczna Naparstnica. Po kilku księżycach został protektorem, a jego imię to (ku zdziwieniu jeno i całego klanu) Puszysta Nerina.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)