BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Burzy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Owocowym Lesie!
(jedno wolne miejsce!)

Zmiana pory roku już 3 maja, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

04 października 2025

Od Dąbka (Dębowej Łapy) CD. Zaćmionego Horyzontu

Przed mianowaniem na ucznia

— Dobra, następnym razem nie przegonię twojego brata — rzucił słowami na wiatr.
Oczywiście, że nikt nie będzie pamiętał o jakimś nadąsanym Mglistym Śnie, który jak posłuszny baranek uciekł do legowiska wojowników na rozkaz Dąbka.
— Następnym razem wskoczę do ciebie, jak będziesz spać i spytam strasznym głosem, czy chcesz się pobawić ze mną w straszną grę! — powiedział udawanym złowrogim głosem.
Kiedy wojowniczka wzięła go w objęcia, ten zamruczał głośno. Może i był jeszcze kociakiem, ale kontakt z kotkami miał wyjątkowo dobry, wręcz znakomity. Czy powinien o to płakać? Zdecydowanie nie. Miał nawet nadzieję, że w przyszłości też będzie miał takie branie, chciałby, żeby było nawet i lepsze.
— Raczej już się nie zasiedzisz w żłobku, Zaćmiony Horyzoncie — zauważył, kiedy ta nachyliła się nad nim. — Za niedługo będę cię prześladować na patrolach i polowaniach, więc uważaj.
Odgarnął jej długą grzywę, by wojowniczka mogła dokładnie mu się przyjrzeć, po czym wystawił język w psotnym uśmiechu i wyślizgnął się z jej uścisku dużych łapsk.
— Uważaj! Jutro rano nawiedzę cię w legowisku! Musimy powalczyć o wiewiórkę ze sterty! Chcę mieć dobre śniadanie! — rzucił przez bark, jednocześnie pędząc do żłobka.
— Nie ma mowy, że jutro wstaję tak wcześnie! Byłam na nocnym polowaniu! — sprzeciwiła się Zaćmiony Horyzont.
— Nie obchodzi mnie to! Obudzę cię, nawet jeśli jutro będzie koniec świata! — zaśmiał się, znikając w żłobku.

***

Po mianowaniu na ucznia

Dębowa Łapa przemierzał las wraz z Miodową Korą u boku. Niebo było spowite gwiazdami, które nie tak dawno wspięły się na nieboskłon. Wracali z polowania, jednak żadnemu nie udało się nic schwytać. Zwierzyna pochowała się po lesie i wychodziła tylko po wodę, gdyż upały nie dawały ani chwili wytchnienia. Nawet, teraz kiedy słońce już dawno schowało się za horyzontem, pozostawiło po sobie nagrzany las, przesuszoną glebę oraz ciężkie powietrze, które smażyło futro każdemu kotu, w tym Dębowej Łapie.
Właśnie wchodzili do obozu, kiedy natknęli się na Zaćmiony Horyzont, która właśnie wracała z patrolu granicznego razem z Lodowym Omenem, Mglistym Snem i Wilgową Łapą. Wszyscy byli wyczerpani i znudzeni, pewnie nie znaleźli niczego ciekawego na granicy z żadnym z klanów. No cóż, mógł jedynie im współczuć, poza jego bratem. Tamtemu należało się wszystko, co najgorsze, z zasady, że jest takim bufonem.
Podeszli wszyscy do sterty zwierzyny. Srebrny uczeń miał już wziąć smacznie wyglądającą wiewiórkę, aż nagle jego ukochane rude zwierzę, wzięła w pysk ruda kotka.
“A niech cię, Zaćmiony Horyzoncie!”.
— Podzielisz się trochę ze mną, starsza przyjaciółko? — spytał, szturchając ją lekko w ramię. — Nie bądź sztywna, oddaj trochę.

<Zaćmiony Horyzoncie? Podziel się i chodź razem pogadać o głupotach. Wszyscy wiemy, że rudzi są wredni, ale aż tak, by rudy jadł rudego? Nie do pomyślenia>

[412 słów – trening wojownika]

[przyznano 8%]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz