BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

17 listopada 2026

Od Kaczorka Do Perełki

Dwa tygodnie temu
__________

Małe, smukłe ciałko wtuliło się w miękki materiał legowiska, ale bardziej przypominało to sytuację, w której tonęło w nim, niż po prostu leżało. Chociaż gracji tej sylwetce nie odmówi nikt, pomimo nie pokaźnych rozmiarów! Ma jeszcze szansę wyrosnąć na naprawdę wartościową wojowniczkę, obserwując podobnych jej starszych. Gładka pokrywa brązowej sierści usłanej białymi płatami koloru, niby umazana brunatnym tylko u góry, wyglądała równie obiecująco. Zdrowy maluch ze wszystkich stron. Wręcz perfekcyjny przykład kondycji.
Kaczorek spoglądał na śpiącą z góry, a u jej boku leżała jeszcze inna koteczka. Urokliwa, sylwetka nieco podobna do siostry… poza większą ilością rudego kryjącego się w futrze. Tamta jakby prezentowała się rudym kolorem z pełną dumą, zamiast ukrywać go pomiędzy naturalnymi odcieniami czy przykrywać bielą. W jej przypadku nie górna, a dolna część ciała przypominała kolorystykę wypoczywającej obok. Takie porównywanie było doprawdy ciekawym zajęciem, zwłaszcza gdy zostało się poinstruowanym do nieprzeszkadzania młodszym. Mógłby, jak Komosa i Żołądź, udać się gdzieś na stronę. On jednak był zbyt zapatrzony w drobne ciałka przyciśnięte do mchu. Parę czynników to gwarantowało.
Ważne jest to, że w swoim prawie sześciomiesięcznym życiu nie miał szansy doświadczyć widoku kotów tak młodych. On sam był jeszcze kociakiem, aczkolwiek malutkie postacie jak te, pozostawały mu nieznane. Druga kwestia to pochodzenie maleństw. Wcześniej tego samego dnia odbył rozmowę z Morświnową Płetwą, pytając ogólnikowo. Został powiadomiony o matce tych oto kuleczek, która była znaleziona i przygarnięta przez Klan Klifu za młodu. Opowieść rozwinęła się przypadkiem, nie do końca zrozumiałym. Może to królowa zaczęła, chcąc dodać otuchy swojej pociesze? Tak czy inaczej… Chociaż ojciec tych kotek był czystokrwistym Klifiakiem, to ta sprawa pochodzenia matki interesowała samego rudawego, nie ta ojca. Dla niektórych mogłoby wydawać się to nie szczególne, lecz nie dla tego oto kocurka niewiadomego pochodzenia.
Wszystko wynikło z oddania kociąt pod oko opiekunki na popołudnie, podczas gdy ich matka miała na głowie nieco innych zmartwień, nieznanych żadnemu z nich. Liliowa rzeczywiście była gdzieś w tle, kątem oka obserwując sytuację, aczkolwiek tutaj liczył się jej podopieczny i nie ingerowała w to. Nie mógł nawet przyczepić się do uczucia obserwowania. Stał i bacznie obserwował, nie pytany, ani niewygoniony znad nich.
Plotka o byciu synem lidera już przestała być sprawą aktualną, natomiast teraz rozpoczęły się rozważania swojego poza Klanowego pochodzenia. Tak właśnie stał pochylony, aż zdecydował przysunąć się bliżej. Chociażby była to odległość zaledwie wąsa, ogromnie niewielka, to jakoby sprawiła w powietrzu zmianę. Odczuwalna była nie o tyle dla pręguska, a dla czekoladowej szylkretki, która w momencie uchyliła oczy. Pomarańczowe, płynące miodem ślepia, spotkały te koloru nieba czy bezkresu wody – niebieskie. O dziwo, nawet nie przestraszył się tego spotkania, co zdarzało się kilkakrotnie po przypadkowym kontakcie wzrokowym. Prawdopodobnie grał tu rolę wiek drugiego kota.
Perełka, ponieważ ta się obudziła, nie miała jeszcze księżyca. Bliżej było jej do niego, niżeliby dalej, niemniej wciąż była jeszcze nie zupełnie odpowiedzialna za swoje czyny czy też w pełni świadoma otoczenia. Dlatego Kaczorek czuł się bezpieczny, pozostając w miejscu.
— Cześć. — Słowo niespodziewanie opuściło jego pysk. Zaskoczenie wzrosło, potem drugi raz zwiększyło swoje nasilenie z następnym zdaniem. — Jak się masz? — dopytywał szeptem. Najlepsze było to, że jego głos nie drżał ze stresu. Ponadto nie doszukiwał się niczego w rozmowie! To tak się w ogóle dało? Okazuje się, iż życie z biernym słuchaczem może być o wiele łatwiejsze niż ciągle skupiony na tobie rozmówca.
Nie mógł zabawić się z kociakiem ogonem, gdyż był za krótki, tak więc przysunął do niej swoją przednią łapę. Poczuł wewnętrzną potrzebę zrobienia tego! Następnie łagodnie potarmosił ją po główce, oczywiście zachowawszy wszelką ostrożność. Szukał na jej malutkim pyszczku reakcji; wszelkiej formy odzewu. Precyzyjnie lustrował każdy kawałek oferowanej mimiki.

<Perełko?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz