Początek Pory Nagich Drzew
Roztargniony Koperek przysypiało w swoim legowisku, gdy usłyszało czyjeś kroki. Jakimś cudem ciągle kłapanie pyszczkiem Brydżowej Łapy usypiało jeno. Pozwoliło więc sobie na krótką drzemkę, która jednak została przerwana. Westchnęło cicho i spojrzało prosto na Chudzielca. Zmarszczyło brwi, a jeno oczy wyrażały zmartwienie.
— Coś Ty znowu zmajstrował? — zapytało.
— Musisz mi pomóc, mam wybity bark — mruknął Chudy Grzbiet. — Znalazłem coś — dodał, przedtem zniżając swój głos. — Pokażę Ci później. A teraz błagam nastaw mi ten bark, bo zdechnę z bólu.
Koper kiwnęli głową, podchodząc do kocura. Przy drugiej próbie udało się ustawić bark, jednak chwilę potem musiało na moment usiąść.
— Boli — syknęło bardzo cicho, przełykając ślinę.
Nałożyło mu jeszcze okład z wierzby i ułożyło się na swoim legowisku. Przymknęło oczy, próbując ignorować to, jak bardzo chciało się jeno spać. Zamrugało i spojrzało na burasa.
— A więc? — zapytało.
Koper widziało wzrok asystenta, ale nie wiedziało, co zrobić, aby mniej się martwił. W końcu opuszczenie w tej chwili legowiska medyka będzie czyniło jeno słabym. Cisowe Tchnienie była dużo starsza, gdy odeszła. Nie można jednak było nawet być pewnym czy faktycznie odeszła. Miała swoje księżyca i mogła paść gdzieś poza terenami Klanu Wilka, choćby przy poszukiwaniach ziół. Co, jeśli jednak było inaczej? Była mentorka ostrzegała jeno, żeby było ostrożne. Kto im zagrażał? Słyszało o tym tak wiele razy. Brukselkowa Zadra, Kosaćcowa Grzywa, Jarzębinowy Żar…Rozbity Księżyc. Dostawało ostrzeżenia tak wiele razy, a jednak i tak przyjdzie tu jeno umrzeć. Chudy Grzbiet położył przed Koprem znalezisko. Trochę szylkretowego futra, które…mogło należeć do Cisowego Tchnienia. Koper przemknęło ślinę i spojrzało prosto w oczy syna. Uśmiechnęło się słabo.
“Czy mnie też czeka taki koniec?” pomyślało, spoglądając w bok.
— Myślisz, że…skończę tak samo, jeśli nie będę mogło już być przydatne — zapytało, unosząc przybity wzrok.
Aktualnie
Powrót Tropiącej Łaski i kotów uczestniczących w jej odsieczy uświadomił Kopra, jak bardzo ciężko było jeno dbać o swoje obowiązki. Zaczęło spać znacznie więcej, bojąc się, że pewnego dnia może się już nie obudzić. Były dni, w których nie był w stanie nawet ruszyć łapą. Każdy z kotów będących na misji miał blizny, które musiały bezpiecznie się zagoić. Tu niestety musiało pomóc, gdyż Chudy Grzbiet miałby zbyt wiele obowiązków. Miało zapytać o całą tę misję Rozbitego Księżyca, jednak gdy akurat się pojawił był za bardzo zajęty przekomarzaniem się z najbardziej poszkodowanym podczas misji rudzielcem. Było sceptycznie nastawione co do zachowania tej dwójki, ale postanowiło się nie skarżyć. Spotkało również Cykorię. Gdy tylko dowiedziało się, że wróciła do Klanu Wilka, chciało z nią porozmawiać. Niestety…nie miało tej możliwości. Kotka została więźniem. Niedługo potem trafiła jednak do legowiska medyka, gdzie okazało się, że nosiła w brzuchu kocięta. Koper wciąż chciało rozmawiać, ale brakowało jeno słów. Posłało jedynie córce smutny uśmiech. Miało nadzieję, że będzie lepszą rodzicielką dla swoich kociąt niż ono było kiedyś dla niej i Aksamitki. Po jej wzroku czuło jednak, że tak nie będzie. Nie miało prawa się wtrącać. W końcu lecznice odwiedziła także do niedawna porwana kotka. Obrzuciła koty w lecznicy zirytowanym wzrokiem, w końcu podchodząc do Kopra.
— Bark — mruknęła tylko, czekając, aż Koper ruszy się ze swojego legowiska.
Liliowy wstał ostrożnie, kierując się w stronę ziół. Przygotowało okład z wierzby i korzenia żywokostu, nastawiło w miarę możliwości wybicie, a następnie nałożyło mieszankę. Kiwnęło lekko głową, chwilę po tym Tropiąca Łaska opuściła lecznicę. Gdy tylko wyszła od razu padło na ziemię, tuż obok ziół.
— Wszystko gra? — zapytał Chudy Grzbiet, podchodząc. — Chcesz coś na wzmocnienie? — mruknął.
— Ach. Tak. Wszystko…tsk, w porządku — odparło, poruszając ostrożnie jedną z łap. — Martwię się o Cykorię. Nie wiem, po co jej te kocięta. Mam wrażenie, że coś kombinuje. Pal licho ten klan — szepnęło, wycierając łzę z policzka. — Wiesz… Ja chyba umieram?
<Chudy Grzbiecie?>
Wyleczeni: Tropiąca Łaska
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz