BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

12 listopada 2026

Od Komosy CD. Kaczorka

Komosa zapomniał na parę uderzeń serca o bracie. Potężny strumień wody, szum oraz mieniące się w nim kolory - porwały świadomość kociaka. Nie potrafił zrozumieć skąd i jak tak duża ilość wody tworzyła przed nimi kurtynę. Nieco ostra bryza dotarła do nozdrzy kocięcia. Zaciekawiony, powędrował wzrokiem dalej, by ujrzeć jeszcze bardziej zaskakujący obiekt. Ogromne polany wody. Ciemnej niczym zachmurzona noc. Buzującej i się pieniącej. Aż sierść na karku Komosy stanęła. Świat poza jaskinią był tak niesamowity i niepojęty.
— Przecież wiesz, że nie chciałem... no ale chodźmy stąd. Już się na nas patrzą…
Słowa brata ledwo dotarły do umysłu kocurka. Nie odrywając wzroku od wody, dał radę jedynie wymamrotać.
— Jeszcze chwilkę…
Kaczorek nie odpuszczał. Poczuł jak tyka go i tyka. Irytujące uczucie zabierało całą magię nieznanej wody.
— No już — bąknął niezadowolony, odwracając się w stronę brata.
Mimo że spełnił jego zachciankę, Kaczorek nie zdawał się zadowolony. Komosie trochę zajęło odnalezienie powodu stanu brata. A wystarczyło jedynie podnieść wzrok i ujrzeć zmarszczone brwi wojownika.
— Dzień dobry? — miauknął z niepewnym uśmiechem burasek.
Kot nie odpowiedział na to. Zamiast tego i on został pojmany i zaprowadzony wraz z bratem do żłobka. Tam czekało ich kolejne pouczenie. Tym razem z łapy ich matki. Wysłuchali je z opuszczonymi łebkami, choć zdawało się, że każde z nich wędrowało myślami gdzie indziej. Po zakończeniu procesu pouczania kociąt w końcu nastał czas wolny. Kociaki siedziały jeszcze parę uderzeń serca w ciszy.
— Dziękuję — odezwał się pierwszy Komosa. — Było to super, naprawdę.
Kaczorek spojrzał na brata.
— Może kiedyś uda nam się to powtórzyć.
Bury niemal podskoczył, słysząc ów propozycję. Wizja tajnego zwiedzania prawdziwego świata z bratem opanowała jego mały łebek. Zalany myślami już snuł, we własnym umyśle, ich niesamowite przygody. Przywarł bokiem do brata i nawet nie wiedział, kiedy zasnął.

* * *

Po usłyszeniu plotki o swoim pochodzeniu

Mimo dorastania w jednym miejscu i sypiania w jednym legowisku, Kaczorek zaczął zdawać się Komosie tak odległy. Widywał kątem oka, jak brat rozmawiał z innymi kotami. Jak znikał i pojawiał się po dłuższym czasie. Komosa chciał dołączyć, lecz uważne oko matki… znaczy, opiekunki, nie opuszczało go. Najwidoczniej sprawił już zbyt wiele problemów, by móc jak Kaczorek poznawać obcych.
Mimo tego trzymania pod kloszem i do Komosy dotarły plotki o ich prawdziwym pochodzeniu. Pytał nie raz Morświnowej Płetwy o to, lecz kotka zawsze powtarzała, że to jedynie plotki. Jednak bury nie wiedział, czy mógł jej ufać… Uznawał kotkę od niemal zawsze za swoją rodzicielkę, a i to okazało się kłamstwem. Ciężkim i łamiącym serduszko malucha. Jego tymczasowa wizja własnej tożsamości się rozbiła. Zagubiony w tej jaskini pełnej obcych kotów, jak miał nie uwierzyć w jedyną znaną mu wskazówkę odnośnie do własnej tożsamości?
Widząc Kaczorka, w końcu niezajętego innymi kotami, niemal podbiegł do niego.
— Kaczorku! — niemal piskiem, przywitał brata. — Jesteś!
Biało-rudy uniósł zdezorientowany brwi.
— A gdzie miałbym być?
— Nieważne. — Komosie nie zależało już na tym wątku. — Słyszałeś na pewno, no o tym, wiesz o czym. Że lider to nasz tata… I ja, wiesz… no, chciałbym wiedzieć, czy to prawda…

<Kaczorku? Oferuje swą pomoc w śledztwie>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)