BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

25 lutego 2023

Od Źródlanego Dzwonka (Dzwonka) CD. Pasikonikowego Nowiu

*Przeprowadzka*
Patrzyła w niebo, nie przerywając słów kotki. Gdy ta przerwała, odczekała chwilę, by dać jej szansę na dopowiedzenie czegoś, ale najwyraźniej nie zamierzała. W międzyczasie ważyła swoje opcje. Powoli przeturlała się na brzuch, wystawiając głowę zza skałę.
— Cześć. — zamruczała przyjaźnie, przekrzywiając głowę. Kotka wydała się spłoszona jej głosem. Przymknęła oczy, udając, że tego nie widzi. — Chcesz tu wejść? — wskazała spojrzeniem na miejsce obok siebie. 
Pasikonikowy Nów nie ruszała się przez chwilę, by ostrożnie i niepewnie wskoczyć na górę. Liliowa przesunęła się bardziej w bok, dając jej więcej przestrzeni. Dopiero gdy usiadła obok, zagadnęła
— Jak mija ci podróż? 
— Źle — westchnęła ciężko. 
— Oh. Chcesz o tym porozmawiać?
— Nie.
Ale cisza była niekomfortowa, więc postanowiła trochę pociągnąć temat. Co mogła zaoferować by pomóc? Zabicie dla niej tego osobnika nie brzmiało jak coś, co przyjęłaby z otwartymi łapami.
— Wiesz, zawsze… jest dużo klanów, do których możesz dołączyć. Klan Nocy… może nie mieć najlepszej liderki, ale… — przerwała, gubiąc myśl.
— Nie-e, boję się żyć w swoim klanie, a co dopiero obcy-ym. — podkreśliła to, kręcąc głową.
Skinęła, dając znać, że przyjmuje jej opinię.
— Jasne, rozumiem. To twoja decyzja. Tylko… miej moją propozycję z tyłu głowy, gdyby zaczęło robić się źle, proszę. Wierzę, że Klan Nocy, niezależnie od lidera, nie pozwoli na krzywdzenie swoich wojowników. Byłabyś… bezpieczna z daleka od tego kogoś, kogo się boisz. 
Może zbyt narzekała na Kruczą Gwiazdę. Biedna szylkretka miała dużo gorzej. Jeszcze obca ją męczy.
— Macie postój? — zmieniła szybko temat.
— T-tak, mi-miałam polować.
Źródlany Dzwonek wydała z siebie pomruk i wstała, przeciągając się.
— Chcesz razem…? — zaproponowała, ale drugi raz została odrzucona, więc usiadła z powrotem. Zrobiło jej się głupio, więc spojrzała gdzieś na bok, potem na gałęzie, słońce… Ciężko westchnęła. — Nie będę cię więc zatrzymywać. Nie chciałabym, żeby twój klan czekał. — ukłoniła się lekko i jeszcze raz na nią spojrzała z uśmiechem, nim zeskoczyła z kamienia. Może jej towarzystwo nie było mile widziane.
*Na nowych terenach*
Wracała ze spaceru po treningu Kurki, z ziołami w pysku do swojego schowka. Akurat zbierała dzisiaj te, które kwitły, więc wyglądały jak niewinny bukiecik ślicznych kwiatuszków. Przemykała w okolicy granicy z Klanem Burzy, gdy dostrzegła znajomą kotkę. Spojrzała za jej uczennicą lub innymi kotami, ale chyba nikogo nie było, więc skręciła w jej stronę luźnym truchtem.
— Dzień dobry! — wybełkotała cicho, na razie nie odkładając roślin, w razie, gdyby szylkretka nie była sama i miały udawać, że po prostu pilnują się nawzajem o przestrzeganie granic.

<Pasikonik?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)