BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(jedno wolne miejsce!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 5 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

28 czerwca 2026

Od Migotu DO Lilakowej Łapy

Siedział w wejściu do kociarni, co chwilę rozglądając się dookoła w poszukiwaniu Lśniącej Gwiazdy. Liczył na to, że ojciec przyjdzie ich odwiedzić, tym bardziej po ostatnich wydarzeniach w Klanie Klifu. Migot dalej nie mógł uwierzyć, że ktoś w ogóle pomyślał o podniesieniu łapy na samego lidera! Ten cały zdrajca zasłużył sobie na taki los. A jego ojciec po raz kolejny wyszedł z tego wszystkiego cało i jako bohater, ratujący nie tylko własne życie, ale i cały klan, pozbywając się szkodliwych dla niego przekonań. Niczym dobry ogrodnik, wyrywający chwasty. Takim właśnie chwastem okazał się Tawułowa Bryza. I takie właśnie chwasty mogły dalej chodzić po Klanie Klifu. Migot aż zadrżał na tę myśl. Co jeśli w Klanie Klifu dalej były jakieś chwasty? Kocurek odwrócił lekko głowę w stronę dzieci Trójokiego Zająca. Skoro jego ojciec trzymał go z daleka od tego kremowego kocura i jego pociech, coś musiało być na rzeczy. Dlatego nie można było go trzymać w gronie zaufanych! Do którego kiedyś może i Migot będzie należeć. Do którego marzył, że kiedyś dołączy.
– I będę przydatny... – westchnął rozmarzony, a po chwili zaniósł się ostrym kaszlem, który męczył go już od dłuższego czasu.
– Twoja mama nie zabrała cię do medyka? – nagle usłyszał za sobą czyiś głos. Jastrzębi Zew usiadła obok kociaka, dokładnie się mu przyglądając.
– Mojej mamy nie ma – stwierdził Migot. – Jej nigdy nie ma – zauważył, jednak bez cienia smutku czy jakiegoś żalu w głosie. Brak Truskawkowego Pola nie robił na nim większego wrażenia. Za to jej obecność, czy uśmiech na jej pysku, to już było coś.
– Jednak jestem ja i zabiorę cię do medyka – powiedziała wieczna karmicielka i lekko popchnęła kociaka, zmuszając go do wstania. Ten niezadowolony syknął coś pod nosem, jednak posłusznie wykonał polecenie. Nie chciał iść do medyka. Nie potrzebował i nie rozumiał, dlaczego Jastrzębi Zew tak się przyjmuje. Jednak nie mógł też tak po prostu od niej uciec. Nie od niej... Wtedy w jego małej główce zrodził się wspaniały plan, który, oczywiście tylko według niego, w zachwyt mógł wprawić nie jednego wojownika.
Gdy tylko przekroczył próg legowiska medyka, do jego nozdrzy doleciał ostry zapach ziół. Mimo to, kocurek nie odezwał się ani słowem, w głowie dalej wymyślając dalsze części planu. Gdy tylko Jastrzębi Zew wyszła i zostawiła go ze starszą medyczką, on zaczął działać. Szybko zaczął rozglądać się po lecznicy, szukając najszybszej drogi ucieczki.
– Jastrzębi Zew mówiła, że męczy cię ostatnio kaszel... Dlatego mam dla ciebie specjalne lekarstwo, które powinno ci pomóc – powiedziała Jagnięcy Ukłon. Po chwili odwróciła się w jego stronę z odpowiednim ziołem.
– Nie chcę, nic mi nie jest! – uparł się Migot, licząc na to, że medyczka sobie odpuści. Ta jednak dalej nalegała, z czego kociak nie robił sobie większej sprawy i najzwyczajniej w świecie jej nie słuchał, mając nadzieję, że jednak w końcu się podda. Przecież kiedyś musiała. Przecież on kiedyś musiał się wydostać z tego okropnego miejsca! Dlatego w końcu wziął kęs rośliny, a gdy tylko Jagnięcy Ukłon odeszła, ten również postanowił się ulotnić. Wybiegł z lecznicy, co jakiś czas potykając się o swój długi ogon. Mimo to biegł dalej, ile tylko miał sił w łapach. Wtedy na jego drodze pojawiła się Lilakowa Łapa i jej długie, pochłaniające jej nogi i według Migotu oczy, futro. To była jego szansa!
– Ej, ty kupo futra! – krzyknął do uczennicy i lekko dysząc wskoczył za nią. – Schowaj mnie!

Wyleczeni: Migot

<Możliwa kryjówko?>

Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)