BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Klanie Burzy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

22 czerwca 2026

Od Kropli CD. Psianki

Przed zostaniem uczniem

— Tak! — kotka odpowiedziała natychmiast.
Kropla zaczęła się zastanawiać, w co bawiła się, gdy była mała, ale nie dane jej to było, bo Psianka zapytała:
— A jaką zabawę lubisz?
Czekoladowy stróż nie mogła się nadziwić jej pewności siebie. Ona już jako kociak siedziała wycofana… Większość maluchów chyba zazwyczaj była dość ciekawa świata i nieświadoma niebezpieczeństw, temu była taka… pewna i nadpobudliwa. Kropla chyba po prostu od zawsze wiedziała, że za bezpiecznymi legowiskami czaiła się śmierć.
— Jesteś stróżem, prawda? — kotka zadała kolejne pytanie, nim Kropla zdążyła odpowiedzieć na poprzednie. — Mama mówi, że stróże pomagają wszystkim. To bardzo dużo pracy.
Kropla zastanowiła się chwilę, ale ostatecznie kiwnęła głową. Jej praca nie była ciężka, ale faktycznie było jej dużo. Tym bardziej, gdy było wiele starszych, chorych i kociaków.
— Możemy pobawić się w pomocników! — zaproponował maluch.
— Możemy — odezwała się wreszcie czekoladowa.
— Ty będziesz wielkim stróżem, a ja twoją pomocnicą — Psianka wyjaśniła zasady. — Będziemy ratować wszystkich, którzy potrzebują pomocy!
Kropla uśmiechnęła się i kiwnęła głową. Dobrze było mieć kogoś, kto pałał do pomocy już od najmłodszych dni.
— O! A ten mech może być chorym pacjentem! Albo zagubionym kociakiem! Albo starszym, który nie może znaleźć swojego legowiska!
— Jak wolisz…
Kociak przybliżył się do niej, a kotka aż się wzdrygnęła. Nadal nie była przyzwyczajona do tego, jak maluchy często chcą być blisko.
— Nie martw się — szepnęła. — Będę ci pomagać we wszystkim.
— Będziesz świetną pomocniczką — zapewniła Kropla, chociaż dość niepewnie.

Po zostaniu uczniem

Kropla raczej… nie utrzymywała bliższych kontaktów z kimkolwiek. Dopóki żył Smuga to rozmawiała z nim i Kasztanką, ale po śmierci brata… kotka zamknęła się w sobie. Oczywiście wciąż wykonywała swoje obowiązki, chcąc, aby jej zmarły ojciec był z niej dumny. Nie była uzdrowicielem, wojownikiem, czy zwiadowcą. Była zwykłym, niepewnym stróżem…
Dlatego też nie rozmawiała raczej z kotami, którymi się zajmowała, gdy te były jeszcze kociakami. Nie uznawała je za jakkolwiek ważne, po prostu wykonywała swoją robotę. Więc, gdy zauważyła Psiankę i sama do niej podeszła to nawet dla Kropli było to zaskoczeniem.
— Cześć — przywitała się cicho, uciekając gdzieś wzrokiem.
Sama nie wiedziała, dlaczego tak w sumie podeszła do uczennicy. Może po prostu potrzebowała towarzystwa, a może dawne słowa malucha o pomocy utkwiły w głowie stróża.
— Słyszałam, że uczysz się na zwiadowcę. Nieźle — uśmiechnęła się. — Chociaż dziwię się, że nie stróż… Właściwie, dlaczego zwiadowca?
Pytanie zabrzmiało… Dziwnie, natarczywie. Kropla od razu spuściła wzrok i pokręciła głową.
— Przepraszam, to trochę nie mój interes…

<Psianko?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz