BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

20 listopada 2026

Od Cisowej Łapy

Dzień po spadnięciu z drzewa podczas polowania

Cis się nudziła. Łapa była nadal obita, ale dziś miała opuścić leże medyków i wrócić do szkolenia. W sumie powinna się cieszyć, miała szczęście, że nie stało jej się nic poważniejszego, a jej uraz okazał się niegroźny. Mimo wszystko była na siebie zła. Niby wiedziała, że upolowała zdobycz, którą przysłużyła się klanowi, ale spadła przy tym, jak jakieś kocię co pierwszy raz opuściło żłobek, I była pewna, że straciła cały szacunek, jeśli u kogokolwiek jakikolwiek miała. Pewnie teraz Psotny Nietoperz rozmawiała z jej ojcem, zastanawiając się, jakim cudem ich córka zrobiła taką głupotę. Takie myśli cały poprzedni wieczór krążyły jej w głowie, a teraz też nie chciały jej opuścić. Kotka zabrała się za mycie grzbietu, by zająć czymś myśli. Przeciągała szybko szorstkim językiem po swoim czarnym pręgowanym futrze, chodź i tak było już ono wcześniej myte, więc nie powinno być brudne, uparcie wykonywała tę czynność, aż futro zdawało się błyszczeć. Rozejrzała się po legowisku. Nic tu się nie działo. Leżąc tu, kotka była dla klanu jedynie obciążeniem.

***

Minęło już parę dni, od nieszczęśliwego upadku uczennicy, i mogła już wrócić do szkolenia. Nadeszła upalna pora zielonych liści. Noce były krótkie, I dawały mało wytchnienia od prażącego wszystko słońca. Dużo kotów trafiało do legowiska medyka z bólem głowy, ale na szczęście zazwyczaj były to zwykłe przypadki. Nie, żeby kotka obserwowała legowisko medyka, I sprawdzała kto tam, po co chodzi. Często dało się usłyszeć w tym klanie plotki, bądź usłyszeć rozmowy między medykami, których z sezonu na sezon zdawało się coraz więcej. Cis szczerze cieszyła się, kiedy jej koleżanka — Ćmi lot — otrzymała swoje pełne imię.
— Cisowa łapo, chodź! — zawołała ją Psotny Nietoperz. Uczennica posłusznie kiwnęła głową i podbiegła cicho. — Zabiorę Cię dziś na polowanie — zadecydowała jej mentorka, I po chwili krótkiej rozmowy obydwie kotki wyszły z obozu. Przemierzały miarowym tempem lasy pełne iglastych drzew, a także mijały czasami piasek, w którym mogłyby szukać krabów. Dziś jednak szły w inne miejsce, bardziej w głąb ich terytorium.
— To co, może się rozdzielimy? — zaproponowała Psotny Nietoperz. — Będzie to bardziej efektywne.
— Tak, to dobry pomysł — zdecydowała uczennica. — To może, ja pójdę w krzaki o tam? — Machnęła ogonem w bliżej nieokreślonym kierunku, ale z pewnością gdzieś w stronę granicy z Klanem Burzy.
— Dobry pomysł, ostatnio było tam mało polowań, więc może być więcej zwierzyny — zgodziła się jej mentorka. — Ja spróbuję bliżej wody, I poszukam jakichś krabów — miauknęła. Cis kiwnęła łebkiem, na znak, że wie, gdzie w razie czego szukać matki, po czym ruszyła w swoją stronę. Przeszła raptem kilkanaście długości ogona, gdy do jej nosa dotarł dziwny, niecodzienny zapach. Kotka czuła go chyba pierwszy raz w życiu. Przystanęła, I ponownie poniuchała. Tak, z pewnością nie znała tego zapachu. Ale czy to może być coś potencjalnie szkodliwego? Czy kotka musi iść z tym do swojej matki? Znieruchomiała. Po chwili wzięła jednak głęboki oddech. Tak, powinna iść po kogoś doświadczonego.

***

— Lis. To zapach lisa — mruknęła psotny nietoperz. — Trochę zwietrzały, zwierzę musiało przechodzić tędy parę dni temu. Mimo wszystko lepiej zakomunikować to komuś bardziej odpowiedniemu — zgodziła się. — Chodź Cisowa Łapo — przywołała swoją córkę.

[509 słów]

[10%]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz