Warrior Cats: Nowa era: Od Smugi CD. Kurki

BLOGOWE WIEŚCI

W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

05 marca 2026

Od Smugi CD. Kurki

Przeszłość, patrol z Kurką, Borowikiem, Topolą i Żagnicą

Ku ucieszy Smugi, Żagnica z Topolą zgodzili się na dodatkowy udział Kurki w ich patrolu. Dwójka wojowników wraz z uczniem szli bardziej na przednie, podczas gdy zwiadowca wraz z bicolorem szli nieco za nimi. Czekoladowy kątem oka obserwował starszego, którego wzrok był nieco uniesiony, skupiony na zielonych koronach mijanych drzew. Smuga osobiście nie przepadał za wspinaczką za drzewa, lecz Kurka zapewne wysoko nad ziemią czuł się jak ryba w wodzie.

— Jak ci idzie szkolenie? — Pytanie zwiadowcy przerwało dotychczasową ciszę, która towarzyszyła im od momentu, kiedy wyszli z obozu.

— Chyba dobrze. — Smuga zerknął na starszego jednym okiem.

— Chyba? — Kurka uśmiechnął się pod nosem, co spotkało się jedynie z nieco zmrużonym spojrzeniem czekoladowego.

— Moja rodzina to głównie zwiadowcy, jedynym wojownikiem dotychczas była Przypływ… Nie wiem, czy dam radę ukończyć szkolenie, a nawet jeśli to czy nie będę obciążeniem dla Owocowego Lasu — przyznał nieco ściszonym głosem, jakby z obawą, że Żagnica może podłapać rozmowę pomiędzy ich dwójką.

— Na pewno dasz radę. Jak zostaniesz w końcu wojownikiem, to pójdziemy na wspólny patrol po naszych terenach — oznajmił liliowy, sprawiając wrażenie, jakby chciał młodszego podnieść na duchu.

«★»

Obecnie

Smuga był dumny ze swoją życiowego osiągnięcia, jakim było, zostanie wojownikiem, choć pomimo niedawnego wydarzenia to nadal miewał momenty, kiedy czuł się niczym dodatkowy ciężar dla reszty. Chociaż pewnym pocieszeniem było to, że on nadal żył, nie to, co Borowik, którego Żagnica określał jako idealny przykład wzorowego ucznia wojownika — silnego, większego, mocno zbudowanego. Czekoladowy przy bracie Kurki co najwyżej wypadał marnie, wyglądając co najwyżej na zwiadowcę.

— Kurko! — zawołał starszego, dostrzegając jego liliowe futro, kiedy ten wkroczył do obozu. Smuga już miał swój patrol graniczny za sobą i na obecny moment nieco nudził się, gdyż dotychczas większość czasu w ciągu dnia spędzał na intensywnych treningach. — Pamiętasz, co kiedyś mi obiecywałeś? — spytał, podchodząc do zwiadowcy.

Ten nieco zdziwiony spojrzał na ledwo mianowanego.

— No obiecywałeś wspólny patrol, kiedy tylko zostanę wojownikiem! — przypomniał, wypinając dumnie białą pierś.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

POSTAĆ MIESIĄCA

Cętkowany Tęgosz
Wojownik Klanu Wilka, syn kultysty, Cienistej Zjawy oraz Południcy, samotniczki. Od momentu przyniesienia go do obozu Wilczaków, był dość spokojny, grzeczniutki, skory do wysłuchiwania wielu opowieści o mrocznych przodkach i nie wychylał się przed tłum. Wiedział, że dzięki swojemu pochodzeniu będzie mógł liczyć na wszelkiego rodzaju udogodnienia. Oczekiwania względem niego od zawsze jedynie rosły, jako od wnuka Zalotnej Gwiazdy, dodatkowo napędzało to wątpliwości, czy aby na pewno jest wystarczający, czy przykłada się tyle, ile powinien. Nie chciał zawieść nikogo z rodziny ani tym bardziej kotów z Miejsca, Gdzie Brak Gwiazd, przeżył samotną noc w lesie i otrzymał uczniowskie imię. Tropiąca Łaska została mu przydzielona jako mentorka i od wtedy dopiero miała zacząć się ciężka praca. Kocur niejednokrotnie wytrzymywał dość ostre i ciężkie treningi pod okiem szylkretki, która, pewnego dnia postanowiła zafundować mu blizny, a potem rozkazała mu wymyślić historyjkę, której rudy się trzymał, przedstawiając ją bliskim, jednocześnie bojąc się postawić kocicy. Podczas pierwszego zgromadzenia Cętkowanej Łapy, rudzielec podjął się rozmowy ze swoim pobratymcem, Rozbitym Księżycem, z myślą, iż go naprawi i naprowadzi na właściwą ścieżkę, czyli wiarę w mrocznych przodków. Prędko zdziwiło go odmienne podejście kocura, który, zdawało się, bardzo przejmował się samopoczuciem kotów spoza Klanu Wilka. Zarzucił mu nielojalność, która została prędko odbita. Po spotkaniu zaproponował białemu częstsze treningi, a sam niedługo po tych wydarzeniach został mianowany wojownikiem, gdy zawalczył i wygrał z Tropiącą Łaską.
Czy Cętkowanej Łapie uda się dosięgnąć wysoko stawianych mu oczekiwań, a przede wszystkim sprawić, żeby jego ojciec był z niego wreszcie dumny? Jak rozwinie się jego relacja z Robitym Księżycem?

Strony

BLOGOWE WIEŚCI

MIOTY

05 marca 2026

Od Smugi CD. Kurki

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz