BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

13 lipca 2026

Od Malutkiej

Dwunożni odwiedzali kocięta coraz częściej. Teraz wizyty były codziennie i trwały dłużej niż zazwyczaj. Luna nie znała tych wyprostowanych. Malutka poznawała to po spiętym ciele matki. Kocica zaczęła być też bardziej opiekuńcza w stosunku do swoich dzieci. Nawet, nie że troskliwa, po prostu chciała spędzać z nimi jak najwięcej czasu. Jak gdyby bała się, że zostaną jej one odebrane.
Przecież do ukończenia dwóch księżyców jeszcze dużo czasu, prawda? Czy dwunożni mogli wybrać ich wcześniej? I czy to powód do zmartwień? Mama zawsze traktowała tę procedurę jako zaszczyt. Do Malutkiej dopiero teraz dotarło, że może Luna po prostu nie chce się oddzielać od swoich kociąt.
Poprzedniego dnia, podczas kładzenia dzieci do snu, kocica wspomniała również, że jej następny miot może być też ostatnim. Powiedziała, że okociła się już cztery razy i nie wie, czy wyprostowani dalej będą ją rozmnażać.
Okazało się, że mama także urodziła się w tym pomieszczeniu, ale nigdy nie została wybrana. Dwunożni zechcieli ją zatrzymać jako rodzicielkę, aby dostarczała im nowych kociąt. Gdy urodzi piąty miot, prawdopodobnie zostanie wybrana i opuści to gniazdo.
Czy to oznaczało, że jeśli jakieś kocię nie zostanie wybrane, pozostaje w hodowli? Lunie musiało być trudno patrzeć, jak całe rodzeństwo powoli ją opuszcza, a ona nigdy nie wychodzi. Choć kocica nie wydawała się smutna, opowiadając o tym dzieciom. Cały czas dodawała, że to wielki zaszczyt zostać w pomieszczeniu i przekazywać dobre geny kolejnym pokoleniom.
Pisk Nali wyrwał Malutką z rozmyślań. Siostra trącała ją w bok.
— Chodź! — miauknęła. — Mama chce nam jeszcze coś poopowiadać.
— Mam wrażenie, że zaraz mi pęknie łebek — potwierdził Riko.
Malutka wzruszyła barkami.
— Mama po prostu chce nas przygotować na życie z dwunożnymi — odparła.
— Jasne, wiem — miauknął brat — Ale czy my już nie wiemy wszystkiego? Umiemy korzystać z kuwety, przyjmujemy stały pokarm, nie hałasujemy, przesypiamy całe noce, umiemy obchodzić się z dwunożnymi, wiemy, aby nie niszczyć niczego z gniazda, oprócz specjalnie przygotowanych przez dwunożnych do tego drapaków…
— Dobra, chodź — ponagliła go Nala. — Nie każmy mamie długo czekać.
Kocięta popędziły do miękkiego kamienia. Wskoczyły do pudła i ułożyły się przy mamie. Malutka wcisnęła pyszczek w jej futerko, szukając sutka. Gdy tylko zaczęła ssać, Luna przekręciła się na brzuch.
— Nie dzisiaj, Malutka — miauknęła smutno.
— Co? — Przechyliła główkę biała koteczka. — Jestem głodna!
Riko położył ogon na barku siostry. Ta przeczuwała, że dzieje się coś bardzo złego.
— Masz miękką karmę w swojej miseczce, prawda? Spróbuj ją zjeść, a głód przeminie.
Malutka nagle wszystko zrozumiała. Moment wybrania zbliżał się nieubłaganie.
— Nie chcemy przecież, abyś w nowym gnieździe miała trudności z przyjmowaniem pokarmu, prawda? Lepiej, aby twój brzuszek się przyzwyczaił do prawdziwego jedzenia — wyjaśniła kocica. — Twoje rodzeństwo odstawiło mleko już dawno temu.
Malutka zaskoczona spojrzała na siostrę. Jak mogła tego nie zauważyć?
Nala dostrzegła jej pytający wzrok.
— Ze dwa wschody słońca temu — odparła wymijająco. — Riko trochę wcześniej. To pewnie on będzie wybrany jako pierwszy.
Jej brat wypiął dumnie pierś, a Malutka czuła jedynie strach. Wszystko działo się zbyt szybko…
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)