Od Fląderki CD. Trzcinowego Szmeru

Fląderka przez dłuższą chwilę tkwiła nieruchomo tuż obok Trzcinowego Szmeru, starając się przetworzyć zasłyszane informacje. Jej brat nie zasługiwał na nauczanie, za to w niej samej pierwsza mentorka rudego kocura dostrzegła potencjał na ucznia wojownika. Być może powinna się ucieszyć, ale się zlękła się tego gorzkiego komplementu. Przypomniała jej się rozmowa z Morszczynowym Wąsem, którą przeprowadziła kilka dni temu. Bury kocur podobnie jak królowa wyrażał się w negatywny sposób o Rezedowej Łapie. Najprawdopodobniej pozostałe koty również szeptały niemiłe uwagi na temat jej rudego braciszka w związku z brakiem postępów treningu, którego końca nie było widać.
– D-dobrze, Trzcinowy Szmerze... Ż-życzę Pani i Pani kociętom spokojnej nocy.
Fląderka jako pierwsza zniknęła w kociarni. Po cichu wśliznęła się na posłanie i zwinęła się w ciasny kłębek. Mimo, że zamknęła oczy, nie potrafiła zasnąć po rozmowie z Trzcinowym Szmerem. Zamiast pójść spać, miała ochotę zajrzeć do legowiska uczniów i przytulić się do brata, wtulając mordkę w jego ogniste futerko. Może jutrzejszego dnia spróbuję z nim porozmawiać i jakoś na niego wpłynąć? Podzieli się z nim swoimi obawami, jak i przestrzeże, aby nie nadużywał cierpliwości i dobrego humoru Mandarynkowej Gwiazdy.

~ ~ ~

Fląderka z daleka przyglądała się Trzcinowemu Szmerowi oraz jej kociakom, Łabądkowi oraz Nurowi. Kocięta były malutkie, niewiele większe od piszczek w postaci gryzoni, które przynosili wojownicy dla innych pobratymców nie przepadającymi za rybami, a ich malutkie oczka wciąż pozostały zamknięte. Przez większość dnia po prostu spały wtulone w siebie, jak i matczyny bok lub po prostu piły mleko. Odrzutek wahał się czy powinna zbliżyć się do królowej; obawiał się czy Żmijowcowa Wić nie będzie miał nic przeciwko kontakom czekoladowej szylkretki z jego karmiącą partnerką i ich młodymi.
Koteczka niepewnie podniosła się ze swojego posłania, decydując się zaryzykować, jednakże jak szybko stanęła na czterech łapach, tam równie szybko zlała się ponownie ze swoim posłaniem, gdy do kociarni zajrzała Mandarynkowa Gwiazda. Wizyta liderki początkowo zaskoczyła Fląderkę, jednak to było zrozumiałe, że lider chciał poznać nowych członków klanu. Może również wolała się osobiście upewnić, czy para burych kotów nie doczekała się potomka o brązowej barwie futra?
Wykorzystując sytuację, Fląderka opuściła kociarnię i swoje kroki skierowała w kierunku Wymarzonej Słodyczy dzielącej języki z Mysiomózgą Łapą. Zaproponowała kotce pomoc podczas polowania, z którego zamierzała przynieść jedną z ryb specjalnie dla młodej matki. Szylkretka przystała na to, po czym wspólnie wraz z dwiema siostrami Fląderka udała się w teren.

~ ~ ~

Fląderka ponownie zawitała do kociarni, tym razem trzymając w pysku prezent dla Trzcinowego Szmeru, który został złowiony przez spokrewnioną z nią kotkę. Wymarzona Słodycz zrezygnowała ze wspólnego udania się w odwiedziny, dlatego odrzutek sam powoli zbliżył się do legowiska, na którym drzemała córka Baśniowej Stokrotki. Sen Trzciny musiał być płytki, ponieważ, momentalnie otworzyła oczy, gdy zdała sobie sprawę z dodatkowej obecności w kociarni.
– Przepraszam, że przeszkadzam Pani Trzcinowy Szmerze... Przyniosłam dla Pani i Pani kociąt posiłek. Wymarzona Słodycz złowiła ją chwilę temu. Złocisty Widlik powiedział, że ta ryba jest najbardziej odpowiednia dla karmiących królowych. M-mam nadzieję, że będzie smakować. Nigdy jej nie jadłam, więc nie wiem, czy jest dobra… i niestety nie pamiętam, jak ona się nazywa. – Położyła po sobie jedno jedyne uszko, jakie posiadała. Będzie musiała ponownie zapytać się Złocistego Widlika o rodzaj ryby, jaki został zaprezentowany królowej.

<Trzcino?>