BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Kres panowania Judaszowcowej Gwiazdy kryję się niemal a rogiem; wszyscy o tym wiedzą. Nie każdy jest jednak gotowy na zmiany, które nadejdą po odejściu aktualnego lidera na Srebrną Skórkę. Nastroję w Klanie Klifu są na pierwszy rzut oka dobre i spokojne; konflikt z Klanem Wilka zdążył powoli odejść w zapomnienie, nawet jeśli tereny nie zostały jeszcze odzyskanę, a burzliwa sytuacja z samotniczkami zdaję się być już jedynie koszmarem przeszłych księżyców. Po nocach jednak słychać szepty... Duża część Klanu Klifu nie jest przychylna swojej zastępczyni, która już zdaje się przygotowywać do wprowadzenia się do nowego legowiska. Koty snują domysły, rozmawiają, krytykują nie tylko Pikującą Jaskółkę, ale i nie odpuszczają na starość Judaszowcowej Gwieździe, który nie słynie z podejmowania decyzji, które przypadają do gustu ogółowi. Może się wydawać, że rodzina, której zapisane miało być w gwiazdach uratowanie nadmorskich kotów, nie jest jednak tak pobłogosławiona, jak uważano. Konflikt lidera ze swoim przybranym synem Mirtowym Lśnieniem, a również tajemnicze kocięta, których doczekała się jego adoptowana córka Źródlana Łuna... To wszystko pokazuję kruchość i niestabilność rzekomej gwiezdnej opatrzności. Ciemne cienie rzucane są na tereny Klanu Klifu, a widok spadającego powoli mewiego pióra może być ostatnim, co będzie ci dane dostrzec. Niczym mroczny omen, ptaki krążą nad Klifiakami, czyhając na nich jak na swoje bezbronne ofiary. Atakują niespodziewanie, szybko i z niesamowitą wytrwałością; bezpiecznym nie jest nawet najbardziej doświadczony wojownik. Czy Klan Klifu zdoła odzyskać wewnętrzną stabilność? Czy krzyki skrzydlatych drapieżników przestaną w końcu zwiastować śmierć? Czy koty powrócą na drogę, którą rzekomo oświetla Klan Gwiazdy?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Dla owocniaków nadszedł trudny okres. Wszystko zaczęło się od śmierci wiekowej szamanki Świergot i jej partnerki, zastępczyni Gruszki. Za nią pociągnęły się śmierci liderki, rozpacz i tęsknota, które pociągnęła za sobą najmłodszą medyczkę, by skończyć na wybuchu epidemii zielonego kaszlu. Zmarło wiele kotów, jeszcze więcej wciąż walczy z chorobą, a pora nagich drzew tylko potęguje kryzys. Jeden z patroli miał niesamowite szczęście – natrafił na grupę wędrownych uzdrowicieli. Natychmiast wyraziła ona chęć pomocy. Derwisz, Jaskier i Jeżogłówka zostali tymczasowo przyjęci w progi Owocowego Lasu. Zamieszkują Upadłą Gwiazdę i dzielą się z tubylcami ziołami, pomocą, jak i również ciekawą wiedzą.

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 lutego, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

27 września 2025

Od Mandarynkowego Pióra CD. Szepczącej Łapy

Popatrzyła na kocurka z powątpiewaniem. Wątpiła w jego przydatność tutaj. Musiała jednak zachowywać się bardziej profesjonalnie.
— Nie masz teraz treningu? — zapytała.
— Nie, nie mam, niedawno skończyłem jeden, a chętnie pani z tym pomogę! — miauknął Szepcząca Łapa, patrząc na nią w taki sposób, że ciężko było nie ulec jego urokowi. Niestety, następną wypowiedzią doszczętnie to zepsuł. — Ma pani bardzo dobrą córkę! Uwielbiam panią Pierzastą Kołysankę! Jest taka fajna!!! I jeszcze pan Lulkowe Ziele... Nie mogłem sobie wymarzyć lepszej mentorki! Świetnie ją pani wychowała, jest naprawdę fantastyczna!
Point uśmiechał się mówiąc to wszystko. Jego ogon przecinał powietrze, a uszy z delikatnie widocznymi łatami raz po raz poruszały się. Ewidentnie chciał ją komplementować. Niestety, Mandarynkowe Pióro nie wiązała Pierzastej Kołysanki ze sobą. Najzwyczajniej nie uważała jej za rodzinę. Lekki uśmiech damy, który zazwyczaj utrzymywała na pysku, znikł. Teraz zamiast niego widniała tam niechęć.
— Potrzebujemy pomocy wojowników, ogrodnicy mają inne zadania.
Mina Szeptu nie zmieniła się ani odrobinkę, kiedy dopytał Mandarynkę:
— Czy mam to uznać za odmowę? Jeśli tak, to po prostu mogę sobie pójść lub poszukać jakichś wojowników do pomocy.
Czy on właśnie sugerował, że ona i jej siostra nie potrafią dobrze zarządzać klanem jako zastępczynie?! Że jakiś dziewięcioksiężycowy kociak zrobiłby to lepiej?! Może i Algowa Struga nie była ponadprzeciętnie inteligentna, ale radziła sobie. Ona sama już i tak mogłaby zostać przywódczynią.
— Zajmij się swoim szkoleniem. Mamy wystarczająco wojowników — odparła chłodno.
— Dobrze, w takim razie do widzenia pani Mandarynkowe Pióro! — mruknął uprzejmie uczeń, jednak można było zobaczyć, że jego przednia łapa delikatnie tupie o podłoże, możliwe, że ze stresu.
***
— Słyszałaś o Czereśniowym Pocałunku? — szylkretka zapytała ją. Wężynowy Kieł znowu znała jakieś plotki, o których ona nie wiedziała. Jaka ona była cudowna…
— Podobno ostatnio zachowuje się dziwnie. Masz pomysł, dlaczego tak mogło się stać?
Nie odpowiedziała nic. Nie myślała o Czereśniowym Pocałunku, od kiedy ta przestała spotykać się z jej córką. — Ja myślę, że to może mieć związek ze sprawą Perlistej Łzy.
Na jej pysku wymalowało się zaskoczenie. Musiała usłyszeć tę plotkę, więc nie przerywała kotce. Ale jakim cudem tak nowa plotka mogła mieć związek ze sprawą sprzed kilku księżyców?
— Koty, które mówią o Czereśniowym Pocałunku, to rodzeństwo Perlistej Łzy. Myślę, że chcą uniewinnić swoją siostrę, zrzucając winę na kogoś innego. Może Czereśniowy Pocałunek jest w niebezpieczeństwie?
Już chciała jeszcze o coś dopytać, kiedy Wężynowy Kieł podniosła się.
— Muszę iść. Algowa Struga woła mnie na patrol. — Widać było, że nie jest zadowolona. Mandarynka też nie była. Głupia Algowa Struga! Czemu jej siostra zawsze musiała wszystko psuć? Teraz musiała iść nadzorować prace przy odbudowywaniu obozu. 
Kiedy doszła na wyspę, pierwszym co rzuciło jej się w oczy, były koty wnoszące na wyspę kamienie, które miały umocnić ściany źródełka. Według niej powinni to zrobić, zanim rośliny były posadzone, ale tak to jest, jak daje się jej siostrze rozkazywać innym. Będzie musiała sobie pogadać z Algową Strugą. Przecież ustaliły, że nie będą sobie wchodzić w drogę. A i tak źle zarządziła kotami i ze wszystkich wybrała akurat Wężynowy Kieł na patrol. Bez Gąbczastej Łapy w klanie ewidentnie sobie nie radziła. Chyba jednak powinna dorosnąć i wreszcie zacząć zachowywać się jak dorosła kotka. Po chwili znowu zwróciła uwagę na prace w obozie. Podeszła do grupy kotów umacniających ściany żłobka. Jako, że była to jedna z lżejszych prac, wykonywali ją głównie uczniowie. Ćmia Łapa, Krewetkowa Łapa i… Szepcząca Łapa? Co on tu robił? Nie powinien być na treningu? Rozumiałaby, gdyby pomagał z czymś dotyczącym ogrodnictwa, ale on w najlepsze wplatał grube łodygi trzcin w ściany żłobka. Chrząknęła znacząco.
— Szepcząca Łapo, co ty tu robisz?
<Szept?>
Event KN: Wniesienie na wyspę kamieni, mających otaczać źródełko wody i wzmacniać jego ścianki, Umocnienie żłobka twardszymi gałęziami, trzcinami i patykami
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)