BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

18 czerwca 2020

od Świtającej Łapy (Świtającej Maski) cd. Konwaliowego Serca

gdy Świt był jeszcze uczniem

- Oczywiście, że chcę – odpowiedział bez wahania płowy uczeń klanu wilka. Wtulił delikatnie nos w czarne futro medyczki, próbując uspokoić oddech. Zakazany romans i wspaniałe uczucie, wypełniające go od środka, łamanie zasad. Przyszedł na świat po to, aby chronić rodzinę i klan, a wybrał inną drogę. Nie... nie on, tylko uczucia.
Milczeli oboje, patrząc sobie w oczy, nie śmieli przerwać napiętej ciszy panującej między nimi. Gwiazdy połyskiwały, a słońce lada moment mogło wzejść i zacząć kolejną dobę
- Konwaliowe Serce... - szepnął Świtająca Łapa. Przymknął oczy, próbując powstrzymać cisnące się do jego oczu łzy. Tęczówki zrobiły się nieco jaśniejsze pod wpływem natężenia żalu. Zaraz się z nią rozstanie, na nie wiadomo ile. Wróci do klanu, zaśnie na chwilę i obudzi się, idąc na poranny posiłek i trening z Ostrokrzewiowym Cierniem. Tak bardzo pragnął wydostać się z tej pułapki, w którą wpadł. Z pułapki zasad, z pułapki miłości... najlepiej uciec od wszystkiego.
- Wystarczy samo Konwalio... nikt nas nie podsłuchuje – odpowiedziała czara, dotykając pyska lynxa i pozwalając, by samotna łza z morskich oczu kocura wsiąknęła w jej futro. Pozwolił sobie na cichy płacz, nie wiedział dlaczego.
Czuł taką potrzebę. Potrzebę pokazania kotce tego, co czuje. Bez sztuczności, bez owijania w pajęczynę. Zupełnie nie odczuwał tego przy kuzynie, rodzicach czy własnym bracie.
- Ja... Spotkajmy się co któryś dzień. Proszę. Będę w stanie kłamać, aby się do ciebie dostać i... móc spędzić z tobą całą noc. Nie obchodzi mnie reakcja klanu gwiazd – rzekł buntowniczo, odganiając od siebie smutek. Daleko, poza horyzont. Zwinął go w kulkę, wplątał w nią mech i pozbył się... we własnej fantazji.
- Jeśli dam radę, to będę w stanie przychodzić tu, tak tu, codziennie, co noc – odpowiedziała niepewnie żółtooka. - Tylko... kodeks zabrania mi posiadać kochanka. Działam dla klanu, w imieniu przodków.
- Skoro masz chronić innych i być dla nich, to dlaczego stare koty mają czelność zakazywać ci zakochania się w kimś? Nie rozumiem tego. Klan gwiazdy nie istnieje, a mój kuzyn ślepo w niego wierzy... ale Potrójna Łapa jest uparty i nie przemówisz do niego niczym innym, jak kwiatami. Zresztą, co ja miauczę. Bądź rozsądna, nie możesz ograniczać uczuć, one są ważniejsze od kodeksów czy innych głupot – mówił Świtająca Łapa, skazując niejako siebie i medyczkę na trafienie do Miejsca Gdzie Brak Gwiazd. Śmierć nadejdzie, ale za kilkadziesiąt księżyców. Byli młodzi, nikt nie miał prawa do zabrania im wspólnie spędzonych chwil.
- Taka moja droga... Nie rozmawiajmy o tym, proszę. Nie zrozumiesz. Jesteś uczniem, zostaniesz wojownikiem. Nawet beze mnie dostaniesz szansę na założenie rodziny, ja nie – miauknęła cicho kotka.
- Nie. Tylko ty jesteś moją drugą połówką. Nikt więcej. - Świtająca Łapa, na potwierdzenie swoich słów, otarł się i wtulił w czarną sierść medyczki. - Muszę już iść, zbliża się świt – dodał i odbiegł szybko.
Nie musiał umawiać się na następne spotkanie. Miało nadejść jutro, o tej samej porze.
Witaj, najdroższy. Czas na zabawę. Pozdrowienia od klanu gwiazd.
Czyiś głos, z oddali, rozległ się w jego głowie. Przystanął na chwilę i potrząsnął łbem, aby odegnać dziwne, obce uczucie, ogarniające jego ciało. Przeszedł go dreszcz. Rozejrzał się, ale jedyne, co zdołał zobaczyć, to kilka ptaków, przelatujących z gałęzi na gałąź.

Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)