Dwa tygodnie temu
__________
Małe, smukłe ciałko wtuliło się w miękki materiał legowiska, ale bardziej przypominało to sytuację, w której tonęło w nim, niż po prostu leżało. Chociaż gracji tej sylwetce nie odmówi nikt, pomimo nie pokaźnych rozmiarów! Ma jeszcze szansę wyrosnąć na naprawdę wartościową wojowniczkę, obserwując podobnych jej starszych. Gładka pokrywa brązowej sierści usłanej białymi płatami koloru, niby umazana brunatnym tylko u góry, wyglądała równie obiecująco. Zdrowy maluch ze wszystkich stron. Wręcz perfekcyjny przykład kondycji.
Kaczorek spoglądał na śpiącą z góry, a u jej boku leżała jeszcze inna koteczka. Urokliwa, sylwetka nieco podobna do siostry… poza większą ilością rudego kryjącego się w futrze. Tamta jakby prezentowała się rudym kolorem z pełną dumą, zamiast ukrywać go pomiędzy naturalnymi odcieniami czy przykrywać bielą. W jej przypadku nie górna, a dolna część ciała przypominała kolorystykę wypoczywającej obok. Takie porównywanie było doprawdy ciekawym zajęciem, zwłaszcza gdy zostało się poinstruowanym do nieprzeszkadzania młodszym. Mógłby, jak Komosa i Żołądź, udać się gdzieś na stronę. On jednak był zbyt zapatrzony w drobne ciałka przyciśnięte do mchu. Parę czynników to gwarantowało.
Ważne jest to, że w swoim prawie sześciomiesięcznym życiu nie miał szansy doświadczyć widoku kotów tak młodych. On sam był jeszcze kociakiem, aczkolwiek malutkie postacie jak te, pozostawały mu nieznane. Druga kwestia to pochodzenie maleństw. Wcześniej tego samego dnia odbył rozmowę z Morświnową Płetwą, pytając ogólnikowo. Został powiadomiony o matce tych oto kuleczek, która była znaleziona i przygarnięta przez Klan Klifu za młodu. Opowieść rozwinęła się przypadkiem, nie do końca zrozumiałym. Może to królowa zaczęła, chcąc dodać otuchy swojej pociesze? Tak czy inaczej… Chociaż ojciec tych kotek był czystokrwistym Klifiakiem, to ta sprawa pochodzenia matki interesowała samego rudawego, nie ta ojca. Dla niektórych mogłoby wydawać się to nie szczególne, lecz nie dla tego oto kocurka niewiadomego pochodzenia.
Wszystko wynikło z oddania kociąt pod oko opiekunki na popołudnie, podczas gdy ich matka miała na głowie nieco innych zmartwień, nieznanych żadnemu z nich. Liliowa rzeczywiście była gdzieś w tle, kątem oka obserwując sytuację, aczkolwiek tutaj liczył się jej podopieczny i nie ingerowała w to. Nie mógł nawet przyczepić się do uczucia obserwowania. Stał i bacznie obserwował, nie pytany, ani niewygoniony znad nich.
Plotka o byciu synem lidera już przestała być sprawą aktualną, natomiast teraz rozpoczęły się rozważania swojego poza Klanowego pochodzenia. Tak właśnie stał pochylony, aż zdecydował przysunąć się bliżej. Chociażby była to odległość zaledwie wąsa, ogromnie niewielka, to jakoby sprawiła w powietrzu zmianę. Odczuwalna była nie o tyle dla pręguska, a dla czekoladowej szylkretki, która w momencie uchyliła oczy. Pomarańczowe, płynące miodem ślepia, spotkały te koloru nieba czy bezkresu wody – niebieskie. O dziwo, nawet nie przestraszył się tego spotkania, co zdarzało się kilkakrotnie po przypadkowym kontakcie wzrokowym. Prawdopodobnie grał tu rolę wiek drugiego kota.
Perełka, ponieważ ta się obudziła, nie miała jeszcze księżyca. Bliżej było jej do niego, niżeliby dalej, niemniej wciąż była jeszcze nie zupełnie odpowiedzialna za swoje czyny czy też w pełni świadoma otoczenia. Dlatego Kaczorek czuł się bezpieczny, pozostając w miejscu.
— Cześć. — Słowo niespodziewanie opuściło jego pysk. Zaskoczenie wzrosło, potem drugi raz zwiększyło swoje nasilenie z następnym zdaniem. — Jak się masz? — dopytywał szeptem. Najlepsze było to, że jego głos nie drżał ze stresu. Ponadto nie doszukiwał się niczego w rozmowie! To tak się w ogóle dało? Okazuje się, iż życie z biernym słuchaczem może być o wiele łatwiejsze niż ciągle skupiony na tobie rozmówca.
Nie mógł zabawić się z kociakiem ogonem, gdyż był za krótki, tak więc przysunął do niej swoją przednią łapę. Poczuł wewnętrzną potrzebę zrobienia tego! Następnie łagodnie potarmosił ją po główce, oczywiście zachowawszy wszelką ostrożność. Szukał na jej malutkim pyszczku reakcji; wszelkiej formy odzewu. Precyzyjnie lustrował każdy kawałek oferowanej mimiki.
<Perełko?>