Biały Strumień spał w jednym z ciasnych tuneli, unikając tłocznej Groty Pamięci. Ani mu się śniło być ściśniętym pomiędzy wojownikami, z którymi i tak nie rozmawiał. Leżał więc na zimnej ziemi, gdzieś w odległym korytarzu i nasłuchiwał. Koty pałętały się tu i tam, jednak nikt na razie nie trafił do tego konkretnego miejsca. Jako że Biały nic nie miał, żadnych znajdek, pamiątek, czy ulubionego kawałka mchu, mógł spać, gdzie chciał. Zamierzał zmieniać lokalizację swojego spoczynku co jakiś czas, by zminimalizować ryzyko wpadnięcia na jakiegoś kota. Wizja stworzenia obozu pod ziemią mu się nie podobała, jednak rozumiał tę decyzję Zawodzącej Gwiazdy.
Wstał, przeciągając się z cichym ziewnięciem. Rozprostował łapy, wysuwając pazury i machnął długim ogonem, który zaczął powoli czyścić. Polizał również swój bok oraz klatkę piersiową, by pozbyć się nadmiaru ziemi. Wypełzł z odnogi tunelu, by dotrzeć następnie do Groty Pamięci, z której wyszedł na powierzchnię. Jak się okazało, była noc. Faktycznie, większość kotów spała upchnięta w prowizorycznych norach, na co wcześniej nie bardzo zwrócił uwagę. Cisza powitała jego osobę, a on z wdzięcznością rozejrzał się dookoła. Uwielbiał nocną porę. Z biegiem księżyców pogodził się ze swoim losem odmieńca, powoli zaczynając dostrzegać piękno w tejże porze dnia. Dźwięki deptanego śniegu rozchodziły się wokoło, gdy kierował łapy ku staremu obozowisku. Od dłuższego czasu pomagał przy budowie nowej bazy, zbierając różne rzeczy czy tłumacząc, jak się kopie dobre tunele. Mało kto to w końcu potrafił, a aktualnie umiejętności takie jak ta były na wagę złota. Dzień dnia wojownicy z uczniami budowali, a część chodziła na polowania, chociaż z różnym skutkiem. Tak jak co Porę Nagich Drzew, jedzenia było mało i często na stosie leżały jakieś mizerne piszczki. Albinos przywykł do tego żylastego posiłku, po prostu go konsumując bez zbędnych komentarzy.
Dotarł do obozowiska, które straszyło nocą swoimi zgliszczami. Jednak to, co przykuło uwagę przewodnika, znajdowało się nieco dalej. Wieża, w której mieszkał sam lider… nigdy nie miał okazji tam wejść, by się rozejrzeć, jednak teraz nadarzyła się ku temu idealną okazja.
Odnalazł wejście, które musiał nieco dla siebie poszerzyć, gdyż śnieg oraz odpadki je zwęziły, po czym wpełzł do środka niczym wąż. Miejsce było zimne, bez śladów życia, jedynie z walającym się mchem dookoła. Starymi rzeczami, które być może należały do Króliczej Gwiazdy, jak pojedyncze pióra, okryte śniegiem. Biały przeszedł się wzdłuż ściany, odgarniając nieco mroźnego puchu, ale nie znalazł nic wartego uwagi. Westchnął ciężko, godząc się ze swym losem. Być może za dnia można było dostrzec tutaj coś więcej… Jednak czy kiedykolwiek nadarzy się ku temu okazja?
Skończywszy oględziny, wycofał się w cień, znikając z powrotem w wejściu. Wrócił smętnym krokiem do tuneli, w których otrzepał swoją sierść, a później nieco ją wyczyścił, mając na sobie brudne ślady od wilgotnych gałęzi, o które się otarł, wchodząc do wieży. Może następnym razem będzie miał więcej szczęścia.
event Klanu Burzy
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.W Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
Mioty
Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)
Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)
Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz