BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(trzy wolne miejsca!)

Znajdki w Owocowym Lesie!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

20 września 2025

Od Księżyca do Wdzięcznej Firletki

dawno trochę temu 

Pewnego dnia usłyszał nową obecność w żłobku, poczuł na sobie czyjś wzrok, ale raczej nikt od niego nic nie chciał... nie? Niemniej ten ktoś się przybliżył i nie pachnął jak mama... bardziej obco. Akurat się nudził, siedząc z głową skierowaną w górę, z otwartym pyszczkiem, jakby próbując zjeść powietrze, jednak kiedy kroki się przybliżyły, zamknął natychmiast jadaczkę, z zawstydzeniem patrząc w ziemię. Może jak nie będę się ruszał to mnie nie zauważy. Ah crap, zauważyła. 
— Hej, spójrz na mnie — zaczęła cichym głosem. — Jestem medyczką, przyszłam sprawdzić, jak się czujesz.
Drgnął. Spojrzeć? Ale gdzie, co? Oh, medyk... Mama ufała medykom, miał już z nimi chyba styczność... chyba. Ale jak spojrzeć? Odwrócił głowę w stronę dźwięku, kuląc się nieco w sobie, uszami wędrując na prawo i lewo. Gdzie jest mama która powiedziałaby Firletce, jak się Księżyc czuje i co mu dolega? On nie wiedział. 
— Oh! Przepraszam — zaśmiała się nerwowo, widząc zamglone oczy kociaka. — Jak mogłam zapomnieć... Wybacz. No cóż... Jak masz na imię?
— Ksienszyc. — odpowiedziało kocię zgodnie z prawdą, nie zaprzestając swojego kiwającego rytuału. — Szuka pani mamy?
— Śliczne imię, Księżycu — zamruczała. — Nie, nie, wiem gdzie jest twoja mama. Przyszłam do ciebie, chciałam sprawdzić, jak się masz. To moja praca.
Usiadł rozkraczony na pupie, kładąc przednie łapki pośrodku. Sprawdzała jak on się czuje, a co z resztą? 
— A coś se mną jest śle? Jestem sepsuty? — spytał z zaciekawieniem, na co kotka zamrugała zaskoczona. 
— Nie! Nic nie jest z tobą źle — miauknęła prędko, modląc się w duchu, aby Rozkwitająca Szanta nie słuchała tej... Rozmowy. — Zawsze się tak robi. Musimy sprawdzić, czy nikogo nic nie boli, czy wszystko jest w porządku... — kontynuowała dość niezręcznie, chociaż na Księżycu żadnego wrażenia to nie robiło. Wciąż się jednak czuł nieco niezręcznie, bo nie miał pojęcia co mu było, co kotka chciałaby wiedzieć ani jak na coś odpowiedzieć. Czy to jakiś test, który może oblać? Nie chciał być testowany, zawsze wtedy tracił głowę i się stresował i miał wrażenie, że zostaje w tyle. To trochę jak z odpowiedzią na pytanie: w skali od 1 do 10 na ile oceniasz ból. Skąd miałby to wiedzieć? Nigdy nie bolało go nic na tyle, żeby uznać ból za 10. 
— Aha — mruknął — Nie boli mnie nic — wyrecytował po chwili, sprawdzając, czy rzeczywiście go nic nie boli. Bo może tylko mu się zdaje? — I Kołysanka i Śniaka i mamę tesz nic nie boli. Ale Śniak czasem się denelwuje jak za głośno mófimy.
— To bardzo dobrze, że wszyscy macie się świetnie — miauknęła, widocznie zadowolona z jego odpowiedzi — Śniak..? Ah, Śniątko. Cóż, może ma wrażliwe uszy? — Kotka gdzieś przeszła, albo przynajmniej Księżyc miał wrażenie, że jej głos się jakby oddalił.  — Teraz... Pozwolisz, żebym popatrzyła bliżej na ciebie? To też część oględzin; muszę spojrzeć na twoje uszy, oczy, i tak dalej.
— Nie, po plostu jest nudny — Stwierdził, wzruszając barkami, już nieco rozluźniony. Na jej następne pytanie kiwnął głową na zgodę, nie ruszając się z miejsca. Nie miał pojęcia czemu chce mu spojrzeć w oczy i co to ma na celu, ale miał nadzieję, że nie parsknie śmiechem, gdy poczuje jej wąsy blisko pyska. 

<Firletka?>
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)