BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

30 sierpnia 2014

BIAŁOZÓR



 Autor grafiki: amare4785 (discord)
OGÓLNE
BIAŁOZÓR
*Poprzednie imiona: Brak
Płeć: Kocur
Orientacja: Biseksualny
Przynależność: Samotnik
Ranga: Samotnik

- - - -

Właściciel: Postać NPC 
Opiekun: Amare#4785)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Białozór wyróżnia się na tle innych muskularną budową ciała i wysokim wzrostem. Zdecydowanie widząc go od razu uznasz go za niebezpiecznego gangstera, który okradnie cię i zabije w mgnieniu oka. Jego bark oraz jedno z oczu przecinają blizny, natomiast drugiego oka całkowicie nie ma – widać tylko jego pusty oczodół. Niebieskie ubarwienie sierści wyróżnia się znad białego tylko na łapie, uszach i  boku. Ozdabiają go też ogniste, pomarańczowe oczy. Z łap wystają grube pazury. Mimo że jest umięśniony, ma raczej smukłą sylwetkę.
Cechy szczególne - Brak jednego oka, blizna na oku, blizna na barku, umięśniona sylwetka, dość wysoki wzrost
Kolor sierści - Niebieski pręgowany tygrysio van
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Pomarańczowe
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

W każdej sytuacji zachowuje stoicki spokój. Jest elegancki, dostojny i umie zachować umiar, co jest aż dziwne w przypadku szczura kanałowego. Charakterystyczną dla niego cechą jest kpienie i szyderstwa, jednak każdy jego komentarz czy sarkastyczna opinia jest okraszona dobrym smakiem i wyrafinowaniem. Uważnie dobiera słowa. Zdenerwowanie go jest jednak możliwe, a gdy wulkan wybuchnie, ciężko go już ugasić. Potrafi być troskliwy dla swoich bliskich, jednak warto pamiętać, że wciąż jest to nieokrzesany, amoralny socjopata, który absolutnie nie ma zastrzeżeń do mordowania niewinnych kotów. Wręcz przeciwnie, robi to nawet z satysfakcją. Jednak czyny, jakie popełnia przede wszystkim mają jakiś cel – robi to dla zysków, a nie dla chorej potrzeby czy własnych fantazji. Zachowuje zimną krew nawet w sytuacjach życia i śmierci, nie boi się ryzyka. Jest dobrym mówcą i manipulantem i ma naturalny talent do przekonywania kotów do swoich racji – stąd właśnie jego plotki na temat Jafara rozprzestrzeniły się po mieście. Jego głównym celem jest stworzenie niezbywalnego gangu, który będzie w stanie poświęcić za niego życie, a o lojalność członków nie będzie musiał się martwić. Za to Białozór nienawidzi litości. Nienawidzi kotów, które się litują i to pierwszy znak, dzięki któremu można trafić na stertę trupów.

MORALNOŚĆ

Jak przystało na członka miasta, nie omieszka się kogoś skrzywdzić dla swoich korzyści. Nie jest jednak pyszałkowaty i nie napastuje wszystkich, co wpadną mu pod łapy, lecz tylko tych, których okradnięcie, zabicie czy skrzywdzenie dla konkretnego celu da mu jakieś korzyści. Ewentualnie tych, których nienawidzi. Ma chłodny, analityczny umysł, dlatego też może zrujnować nawet czyjeś życie, jeśli to mu coś da. Nie jest głupi – wręcz przeciwnie, to dusza inteligencji, która mimo pary w łapach od siły woli spryt.

CIEKAWOSTKI

- Traktuje brak swojego oka jako „cechę rozpoznawczą”, nie wstydzi się tego i opanował technikę podczas walki, która pozwala mu na efektywny atak nawet ze swoim urazem. Osobom, które czują do niego litość, sprzedaje solidny wpierdziel.
- Gdy ktoś podchodzi do niego od ślepej strony, staje się agresywny i za taki ruch może kogoś zabić.
- Przez niektórych nazywany jest Jednookim, zaś Jafar nazywa go Kwiatuszkiem.
- To on jest twórcą przezwiska „Księżniczka” i to on jest odpowiedzialny za dużą ilość plotek na temat Jafara.
- Przez Jafara nazywany jest Azorem.


UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: III
Poziom wojownika: III
Słabe strony: Ślepy na jedno oko, niezbyt szybki, panicznie boi się wody, ta kojarzy mu się z wypadkiem z dzieciństwa, przez co potrafi zesztywnieć nawet przez kropelkę deszczu, co może zostać łatwo wykorzystane przez przeciwnika.
Mocne strony: Silny, umięśniony i inteligentny, dobry mówca, który potrafi zgarnąć grona popleczników lub uspokoić wrzący tłum za pomocą tak słów, jak i czynów.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Opoka [szybko zmarł, Białozór ledwo zdążył go poznać. Zapamiętał jednak, że był silny i surowy]
Matka - Groźba [tak samo jak ojciec, nie była co do niego wyrozumiała, a gdy trochę podrósł, sprzedała go jednemu z gangów]
Rodzeństwo - Kobuz [brat]
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Bliscy - Modrowronka – ponadprzeciętnie duża czekoladowa calico kotka, świetna aktorka i równie świetna morderczyni, jedyna osoba, jakiej zaufał i jedyna, której pozwala zachodzić siebie od ślepej strony.
Wrogowie - Jafar – Nigdy nie zapomniał jego występków z młodości i zaprzysiągł zemstę na kocurze. Pragnie nie o tyle go zabić, co doprowadzić go do straty wszystkiego, na czym mu zależy i patrzeć na jego ruinę. Bastet – Nienawidzi jej równie mocno, jako iż działa dla jego korzyści  i stanowi mur obronny, który uniemożliwia mu dostanie się do jej szefa. Jago – podobna sytuacja, co u jej poprzedniczki, największymi wrogami dla niego są koty, które na czele służą Księżniczce, ale też inni członkowie jego gangu.
SZKOLENIE

Mentor - Ziemowit
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodził się, jak większość kociąt z miasta, nie z miłości dwojga rodziców. Groźba i Opoka byli tylko sojusznikami, ostańcami czy też rozbitkami ze swojego niewielkiego gangu, który został wymordowany przez rywalizującą grupę kotów. Przetrwali, zatem aby odbudować straty, zdecydowali się zrobić dziecko – i tym dzieciem był właśnie on. Gdy podrósł, ojciec ich opuścił, matka zaś sprzedała do jednego z gangów. Tam właśnie poznał Jafara, jeszcze młodego kocura. Jak w gangu, wiele rzeczy robili razem, rabowali koty, dorastali w toksycznym środowisku. Któregoś dnia Jafar wrócił do nich już z obrożą na szyi – Białozór nie mógł się nadziwić, że ten pozwolił się tak zniewolić. Nikt mu nie wierzył, gdy mówił, ile osiągnie. Wszyscy tylko drwili z czarnego, aż w końcu Księżniczka, bo stąd zrodziło się jego przezwisko, pozbył się niemal wszystkich członków gangu. Białozór pozostał niedobitkiem, którego los zadecydował inaczej – że to nie będzie moment jego rychłej śmierci. Jafar zgarnął Kasztelana, niegdyś należącego do Białozora i gangu, co tylko wywołało w niebieskim ogromną dozę nienawiści, która głębiej zakorzeniała się w nim każdego dnia. Miał wszystko, a stał się nikim, stracił swój najcenniejszy dobytek. Do teraz usiłuje odebrać Księżniczce to, co pierwotnie było jego.

29 sierpnia 2014

Niedźwiedź

Autor grafiki: baroksi
OGÓLNE
NIEDŹWIEDŹ
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: Postać NPC (autor i opiekun: baroksi)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Niedźwiedź to ciemny, duży kocurek o szerokich barkach, a także aksamitnym w dotyku futerku. Nad czubkiem nosa brąz przybiera wręcz ceglany kolor, tak samo dookoła noska, ciągnąc się później jaśniej przez cały kręgosłup i kończąc wreszcie na ogonie. Jaśniejsze, wpadające w szary odcień futro pokrywa połowę jego mordki, cały brzuch, a także obydwa policzki i powieki. Biel wita na całej brodzie, nad nosem układając się na wzór chmurki oraz na piersi z paroma ciemnymi ubytkami, jak u niedźwiedzia. Wąsy zaginają mu się do środka, często zahaczając o siebie.
Cechy szczególne - Wąsy zaginające się do środka, gęste grube pręgi klasyczne, pędzelki na uszach.
Kolor sierści - Czarny pręgowany klasycznie z bielą
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Niedźwiadek to energiczny i nieco niecierpliwy kocurek, który jest ciekaw świata dookoła. Z ogromnym zaangażowaniem słucha historii rodziców, ponieważ szybko nauczył się, że jeśli nie wpasowuje się idealnie w foremkę, którą dla niego zaprojektowali, będzie traktowany przez nich inaczej, czego nie może znieść ani zrozumieć. Dlatego też maluch przejmuje się każdą zmianą mimiki czy ruchem pyska bliskich mu kotów, obserwując je z nadzieją, że kiedyś może uśmiechną się do niego z dumą. Zdarza mu się dużo rozmyślać, co powoduje częste bujanie w obłokach i zamartwianie się, chociaż próbuje to wszystko zdusić w sobie, jako iż smutek (mimo że sam często go nosi na pysku) oraz negatywne emocje (poza gniewem) postrzega jako niepotrzebne, a wręcz jako objaw słabości, który jest tępiony przez każdego porządnego Wilczaka. Często odczuwa zazdrość i pcha się wręcz do każdego zadania, jakie tylko mogliby mu przydzielić rodzice. Wykorzystuje fakt, iż jest większy od sporej ilości kociaków na własną korzyść – podczas przepychanek czy udawanego treningu z walki. Chwyci się każdej okazji ku temu, żeby komuś podstawić łapy, jeśli to zagwarantuje mu uwagę, którą uwielbia. Według niego zachowania niesprawiedliwe są jedynie niesprawiedliwe w momencie, kiedy to jemu się obrywa, a nie drugiemu kotu. Wtedy jest pierwszym do krzyczenia, że to jemu stała się krzywda lub do oddania komuś w formie kuksańca.

MORALNOŚĆ

W trakcie kształtowania, najprawdopodobniej wierzyć w Miejsce, Gdzie Brak Gwiazd.

CIEKAWOSTKI

- Bliskie koty mogą mówić mu "niedźwiadek", ale nigdy przy rodzicach i najlepiej szeptem, żeby nikt poza nim nie usłyszał.
- Gdyby był Dwunożnym, zostałby cukiernikiem. Lubiłby podkradać swoje wyroby, przez co ucinaliby mu kawałek pensji, ale dla niego najistotniejszym było to, że mógł spróbować swojego wspaniałego deseru. Jego ulubionym wyrobem byłyby kremówki.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: planowanie, biegi długodystansowe, wspinaczka na drzewa
Mocne strony: siła, błyskawiczne reakcje, pływanie, orientacja w tunelach

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Krucze Pióro
Matka - Kwaśna Kocanka
Rodzeństwo - Ślepowron, Noc
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Tekst tekst tekst

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Przyszedł na świat jako jedno z trzech kociąt Kwaśnej Kocanki i Kruczego Pióra w Klanie Wilka za czasów panowania Zalotnej Gwiazdy.

28 sierpnia 2014

Ślepowronowa Łapa

Autor grafiki: _delta__
OGÓLNE
ŚLEPOWRONOWA ŁAPA
Poprzednie imiona: Ślepowron
Płeć: Kocur
Orientacja: Aseksualny, biromantyczny
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: eidel00n [Discord]
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Pomimo nieco dłuższego futra, które mogłoby maskować faktyczną sylwetkę Ślepowrona, już na pierwszy rzut oka widać jego całkiem spory jak na kociaka rozmiar. Spekuluje się, że pod względem budowy ciała w dorosłości upodobni się do swojego ojca, Kruczego Pióra. Bazowy kolor jego futra jest ciemny, nieco tylko jaśniejszy na klatce piersiowej i brzuchu. Na łapach, pysku, ogonie i grzbiecie są niewiele ciemniejsze pręgi, czasami wręcz ciężko je dostrzec przy słabszym świetle. Jego łapy oraz końcówka ogona wyglądają, jakby umoczył się w mleku. Posiada on także białą plamę na prawej stronie jego głowy oraz delikatne muśnięcie bieli pod lewym okiem. Samo futro kocura pomimo bycia nieco postrzępionym jest miękkie i gęste. Ogon Ślepowrona jest długi i puchaty, pomaga mu z zachowywaniem balansu. Wąskie i przenikliwe — tak można opisać oczy kocura. Patrząc w nie ciężko stwierdzić, czy wywołują one w tobie niepokój, czy wręcz przeciwnie — uspokajają cię i przynoszą upragniony komfort. Patrząc na te wszystkie cechy, można by tego kota uznać za wręcz idealnego. Obrazek ten jednak poniekąd niszczy przednia lewa łapa kocura. Jest ona delikatnie zdeformowana. Poprzez gęste futro na kończynie ciężej to dostrzec, jednak wystarczy spojrzeć na chód kocura, aby wszystko stało się jasne. Wada ta jednak zdaje mu się nie przeszkadzać, nie ma większych problemów w chodzeniu, bieganiu czy skakaniu, chociaż jego ruchy nie są typowe dla całkiem zdrowego kota.
Cechy szczególne - Dłuższe futro nad oczami, wyglądające poniekąd jak brwi; biała łata na ciemnej głowie; zdeformowana łapa
Kolor sierści -Czarny dymny z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Zielony
Problemy zdrowotne - Delikatna deformacja przedniej lewej łapy. Nie powoduje większych przeszkód w poruszaniu się.

CHARAKTER

Spokojny, roztropny, odważny. Tymi słowami opisaliby go jego Klanowicze. Ślepowron posiada w klanie dobrą opinię i łatwo zrzesza sobie koty dzięki swojej charyzmie. Sposób, w jaki przemawia, zdecydowanie trafia do jego rozmówców. Jest też pomocny i dobro swojego klanu stawia ponad wszystko inne. Brzmi jak kot idealny, czyż nie? Jakie życie byłoby piękne, gdyby tak faktycznie było! W rzeczywistości kocur charakter ma zupełnie inny. Ten szarmancki kot potrafi być brutalny i bezlitosny. Nierzadko jest też zawistny i bardzo samolubny. Cała ta otoczka pozornej łagodności jest tylko chłodną kalkulacją, jego zrozumieniem, że uda mu się coś ugrać tylko wtedy, kiedy stanie się takim, jakim chcą go inne koty. Gdy wyznaczy sobie jakiś cel, nie zatrzyma się i nie cofnie z drogi prowadzącej do niego. Osiągnie go, choćby miał iść po trupach i kąpać się we krwi swoich pobratymców. A co z momentami, kiedy pomoże komuś i nie ma z tego bezpośrednich korzyści? To również jest tylko kolejne zagranie dymnego Wilczaka. Czasem robi on bowiem dla innych takie małe rzeczy, które końcowo zaowocują uznaniem bądź zaufaniem pobratymcy. A w tym już interes swój ma. Na uznaniu zależy mu przede wszystkim. Kocur ma dość sporawe ego i wręcz kocha, gdy jest chwalony przez inne koty. Może to dlatego, że gdzieś brakuje mu uznania swojego własnego ojca i w ten sposób próbuje wypełnić pustkę? Kto to by to wiedział. Ślepowron nigdy nie dzieli się swymi przemyśleniami ani odczuciami.

MORALNOŚĆ

Młody Wilczak, jak przystało na syna kultysty, będzie zagorzale wierzył w Mroczną Puszczę. Choćby rozrywał pobratymca na pół, nie odczuje on wyrzutów sumienia. Uważa on, że ktoś taki sam sobie na to zasłużył poprzez bycie słabym. Wierzy on w znaczenie siły jako wyznacznika wartości i miejsca danego kota w społeczeństwie. Nienawidzi kotów słabych i miękkich, czuje wręcz do nich obrzydzenie. Uważa też, że on sam jest jedną z jednostek, które powinny posiadać więcej praw, wszak sami sobie je wywalczyli. Jest przekonany, że pazury są po to, by zabijać, a on sam nie powinien ponosić za to żadnych konsekwencji jako jednostka wyższa. Mimo to darzy prawdziwym szacunkiem tych, którzy są obiektywnie silniejsi od niego. Rozumie, że choć sam jest daleki od bycia słabym psychicznie i fizycznie, to istnieją koty stojące wyżej w jego wyobrażonej drabinie społecznej.

CIEKAWOSTKI

- Przez swoją zdeformowaną łapę został uznany przez Krucze Pióro za słabszego. Będzie się mocno starał, aby udowodnić swojemu ojcu, że nie ma racji. Ciekawe tylko, jak daleko kocur zajdzie, aby wybronić się z tego „żałosnego” argumentu.
- Nie rozumie wplatania sobie kwiatów w futro. „One przecież i tak zaraz uschną, to po co to robić? Nie lepiej nosić ptasie pióra?”.
- Połknął kiedyś przypadkiem kamyk. Nie pytajcie, jak duży był ten kamyk. Ani kiedy go połknął. A w ogóle nie pytajcie o żaden kamyk. Ślepowron będzie uparcie twierdził, że taka sytuacja nigdy nie miała miejsca.
- Jeśli chodzi o pory dnia, najbardziej lubi późne popołudnie.
- Ma bardzo lekki sen. Zawsze pozostaje czujny.
- Trochę taki Raskolnikow wannabe, tylko że jemu akurat psycha nie wysiądzie jak biednemu ruskowi z siekierą.
- Często jedyną widoczną na pierwszy rzut oka oznaką, że kot jest poddenerwowany i niespokojny przez dłuższy czas jest to, że zapomina on wtedy o pielęgnacji swojego futra. Niby rozmawia się z nim normalnie, ale jego postrzępione futro jest bardziej poszarpane niż zwykle.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: 
- Delikatne problemy ze skakaniem oraz bieganiem z powodu deformacji łapy.
- Jego wysokie ego i przekonanie, że jest wręcz niezniszczalny, może doprowadzić go do niebezpiecznych sytuacji, gdzie narazi swoje życie i zdrowie.
- Tak samo, jak swój ojciec, nie cierpi, kiedy ktoś choćby wspomni o tym, co mógłby zrobić lepiej. Na resztę dnia zaprząta to jego umysł i nie umie skupić się na niczym innym. Trochę kruche ego jakby nie patrzeć.
Mocne strony:
- Charyzma. Potrafi świetnie przekonywać i motywować.
- Nie poddaje się, jest zdeterminowany, szczególnie jeśli chodzi o jego niepełnosprawność. Upoluje tą mysz, choćby nie wie co! Nawet jeśli oznacza to utworzenie własnej techniki łowieckiej.
- Siła fizyczna.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Krucze Pióro
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - Tropiąca Łaska, Ośnieżony Kryształ (tymczasowo)
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Ślepowron urodził się za czasów panowania Zalotnej Gwiazdy, jako syn Kwaśnej Kocanki oraz Kruczego Pióra.

27 sierpnia 2014

Siwa Czapla

Autor grafiki: piankacz

OGÓLNE
SIWA CZAPLA
*Poprzednie imiona: Siwek >> Siwa Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Nocy
Ranga: Starszy

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: prega
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Pocieszny klusek, o miękkim, dwubarwnym futerku. Jest troszkę cięższy od przeciętnego kocięcia w jego wieku, chociaż poczuć to można dopiero po podniesieniu go. Jego nosek jest szpiczasty, a jedno, okrąglutkie oczko mieni się pięknym, marchewkowym kolorem. Bardzo lubi swoje łaciate poduszeczki łapek, a grafitowych kropeczek jest łącznie aż trzynaście! (sam policzył)
Cechy szczególne - Brak lewego oczka
Kolor sierści - Niebieski pręgowany cętkowanie van
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Pomarańczowe
Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Siwa Czapla jest małym, rezolutnym kotem. Miłość, jaką został obdarzony już w pierwszych chwilach od narodzin, wsiąkła w niego niczym woda w morską gąbkę. Praktycznie nie da się go nie lubić. Zawsze uprzejmy, uśmiechnięty, chętny do rozmowy z każdym, kto okaże zainteresowanie. A rozmawiać wręcz kocha! To mała papla, której nie da się okiełznać. Niestety, mimo swej przyjacielskości... Jest strasznym skarżyptą. Nawet jeśli sam nie jest największym fanem kota, o którym się mówi - w momencie, kiedy usłyszy o nim choćby jedno złe słowo... Klanie Gwiazdy, szykuj się! Kocurek poleci opowiedzieć ze szczegółami, co, kto, gdzie i kiedy nagadał. Nie rozumie jeszcze, że nie zyska przez to sympatii niektórych kotów... Ale zawsze jest dzięki temu chwalony, więc kto by się przejmował! Przekupić jest go ciężko, bo buzię na kłódkę trzymać będzie tylko za zaskrońca! A jeśli dostanie w dodatku słonego, cieplutkiego od leżenia na słoneczku, to nawet sam zapomni, na jaki temat prowadzona była dyskusja i jak się tam znalazł.

MORALNOŚĆ

Wierzy w Klan Gwiazdy i jest posłuszny wobec Tatusia i Pani Mżawki. Pozostałe aspekty jego moralności się dopiero kształtują, jednak jak na razie nie zapowiada się na zabijakę. Nie rozumie, czemu tatuś trzyma go z daleka od czekoladowych, ale obiecał mu, że zdradzi mu to jak tylko zostanie uczniem.

CIEKAWOSTKI

- Kocha plotkować
- Jego hobby to skakanie przez kłody
- Ma nieuzasadniony lęk przed kaczkami
- Często mówi przez sen (czym czasami drażni współlokatorów)
- Jest mistrzem naśladowania dźwięków zwierząt i kocich głosów
- Posiada talent do balansowania na spływających po rzece konarach
- Przed zanurkowaniem, za każdym razem, nadyma buzię w zabawny sposób
- Ulubionym jedzeniem Siwka jest mięso z zaskrońca, wcześniej natarte wodą morską
- Potrafi gwałtownie wyciągnąć swoją zaskakująco długą szyję do góry, czym straszy inne koty
- Fascynują go motyle, a jego ulubionym jest mieniak tęczowiec, który ma aż cztery pomarańczowe oczka (uważa, że jedno z nich mu ukradł)
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: III (dawniej IV)
Słabe strony: Pływanie, o ironio, średnio mu wychodzi, koncentracja, zwinność i szybkość
Mocne strony: Świetnie nurkuje i skacze, w dodatku ma talent do łowienia ryb (na własny, niekonwencjonalny sposób)

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Gargulec (nie zna, nie wie nawet o jego istnieniu) Przybrani: Wodnikowe Wzgórze [*] (cudowny tatuś, kocha chodzić z nim na ryby i rozmawiać o motylach. Bardzo tęskni i wierzy, że kiedyś spotkają się w Klanie Gwiazdy), Czapli Taniec [*] (kiedy spotkał go po raz pierwszy, był za mały, by to zapamiętać. Z opowieści tatusia wynika, że był super silnym kocurem i bardzo go przypomina. Jest mu smutno, że nie zdołał go poznać)
Matka - Maszkaronka (nie zna, nie wie nawet o jej istnieniu. Uważa, że Wodnikowe Wzgórze wykluł go z nakrapianego jajka i nie było tam żadnej mamusi)
Rodzeństwo - Brzózka, Lipka (nie zna, nie wie o ich istnieniu. Z resztą, jak niby w jednym jajku miałyby się zmieścić jeszcze dwie inne istoty?)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Mżący Przelot [*] - Pani Mżawka to kotka, która wykarmiła go od maleńkości! Bardzo ją lubi, bo kotka chętnie z nim rozmawia i wysłuchuje jego ciekawostek o motylach. Raz nawet sama mu jedną opowiedziała, ale była bardzo smutna... Dlatego Siwek poprzysiągł, że sam stworzy o wiele weselsze bajki, aby innym nie było tak przykro jak jemu!
Lśniąca Ikra [*] - fajny kolega, syn Pani Mżawki. Trochę zbyt poważny jak na standardy Siwka, ale nadal lubi z nim rozmawiać! Podoba mu się jego głos. Tylko raz był troszkę brzydszy, kiedy Siwek go polizał... Wbrew słowom innych, Ikra wcale nie był smaczny!
Kijankowe Moczary [*] - fajniejszy kolega (ale nikt o tym nie wie). Towarzysz jego żłobkowych eksploracji.
Kazarkowa Śpiewka [*] - kiedy pierwszy raz wyściubił nosek poza żłobek, czekoladowa kotka, zamiast nazwać go Siwkiem, powiedziała do niego "Świrek"... Od tamtej pory patrzy na nią z wyrzutem, z pyszczkiem wygiętym w smętny kształt podkówki. Nadal się nie pozbierał po tej zniewadze, a łezki Tatuś i Pani Mżawka musieli mu ocierać przez kolejne dwa wschody słońca!
Mewi Puch [*]- najlepszy przyjaciel, a także matka ich wspólnych, zieloniutkich dzieciątek!

SZKOLENIE

Mentor - Wodnikowe Wzgórze [*]
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - Kuni Strumyczek [*]
HISTORIA

Został oddany Klanowi Nocy w zamian za pomoc przy porodzie Maszkaronki, której udzielili jej Czapli Taniec i Zimorodkowa Łapa. Trafił do niego bezpośrednio po przyjściu na świat, podczas rządów Sroczej Gwiazdy.

26 sierpnia 2014

Smuklikowe Żądło

Autor grafiki: baroksi
OGÓLNE
SMUKLIKOWE ŻĄDŁO
Poprzednie imiona: Smuklik, Smuklikowa Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: pikmi0004 [Discord]
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Smuklik jest chudym kocurkiem, o czym świadczą jego chude długie łapki. Jednak z powodu długiej puchatej okrywy okalającej policzki oraz pierś na podobieństwo Miodki, wydaje się grubszy, niż na dobrą sprawę jest. Jego długie futerko jest niebieskie, gdzieniegdzie wpadające w odcień liliowego — w szczególności w miejscach takich jak pierś czy brzuch, które pokrywa ledwo widoczna biel. Niebieskie oczka z ciekawością obserwują otaczający go świat, a ostro zakończone uszy pochwycą każdy najcichszy szept. Dłuższa sierść na czole i tyle głowy kocurka wygląda jak istna fuzja fryzury Miodki, Tygrysa i Jesionki. Białe znaczenia najbardziej widoczne są przy oczach, które okalają białe rzęsy. W sierści nosi piórko szpaka o metalicznym, zielonkawym połysku.
Cechy szczególne - Białe znaczenia pod oczami do złudzenia wyglądające jak kreski i biały kolor rzęs
Kolor sierści - Niebieska pręgowana klasycznie z bielą
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Niebieski
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Smuklik pomimo bycia naiwnym kociakiem przez pierwsze księżyce, któremu można wcisnąć kit o latających myszach, jest istnym żywym srebrem, który zrobi wszystko, aby zobaczyć tę latające myszy na własne oczy. Jego ciekawość świata z biegiem czasu będzie eskalować, co może przysporzyć problemu zarówno jemu samemu, jak i jego matkom. Smuklik pragnie poszerzać swoją wiedzę i porównywać ją na przestrzeni czasu, sytuacji itp. Nie boi się zadawać pytań, dotyczących rzeczy zarówno tych prostych, jak i trudnych. O śmierci, życiu, miłości, klanach, zasadach i wielu innych, nawet mało przyziemnych. „A dlaczego?”, „a po co?” — te pytania często opuszczają pyszczek Smuklika, który nie lubi zbywających odpowiedzi. Nie rozumie, dlaczego niektóre koty uważają go za upierdliwego kociaka. Przecież powinny się cieszyć, że ktoś młodszy od nich i mniej doświadczony próbuje dowiedzieć się, jak działa świat. W końcu dopiero co otworzył oczy, a z jego pyszczka wydobyło się pierwsze słowo! A już po chwili kolejne i kolejne. Czasami ciężko mu siedzieć w ciszy, tym bardziej, gdy w jego główce kotłuje się milion myśli i pragnie, aby każdy poznał jego punkt widzenia lub opinię. Lubi zapasy kocięce, jak i opowieści o stoczonych walkach czy wojnach, jednak nie ciągnie go do celowego skrzywdzenia drugiego kota.

MORALNOŚĆ

Jego wiara wciąż jest na etapie kształtowania. Z zainteresowaniem słucha zarówno o Klanie Gwiazdy od niektórych kotów w klanie, które wyznają tę wiarę, jak i o Mrocznej Puszczy od ojca, któremu najpewniej zależy, aby ten poszedł w jego ślady i w przyszłości dołączył do kultu, o którym na ten moment Smuklik nie ma zielonego pojęcia. Jednak pragnie mieć podobne znaczenie na uchu, jakie ma tata! Również z przyjemnością słucha na temat innych wierzeń, jak i również cenne jest dla niego zdanie kotów, które nie wierzą w nic. Jednak z tych wszystkich opinii najważniejsze dla niego jest to, co mówią jego matki.

CIEKAWOSTKI

– Uważa, że świetliki to są dusze zmarłych, które wpadły w odwiedziny do żywych krewnych.
– Podobnie, jak świetliki, również owady miododajne są dla niego ważne. Przez wzgląd na swoje imię i imię mamy, uważa te małe stworzenia za przyjaciół, które w ciężkich momentach życia pomagają podejmować decyzje.
– Lubi naśladować pszczele bzyczenie.
– Od mamy otrzymał piórko szpaka, które jest dla niego bardzo cenne.
– Uwielbia leżeć wtulony w futerko mamy i obserwować gwiazdy, słuchając przy tym jej opowieści.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony:
- Na razie łatwowierny i podatny na manipulacje, w szczególności kotów mających wobec niego złe intencje.
- Nie potrafi zbyt szybko biegać.
Mocne strony:
- Lojalny wobec klanu, ale również rodziny.
- Silne i skoczne łapy, dzięki którym z łatwością potrafi się odbić od podłoża.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Tygrysia Noc
Matka - Miodowy Ul, przybrana - Jesionowa Szadź (Jest dumny z tego, że ma dwie mamy)
Rodzeństwo - Słoneczna Łapa, Aroniowa Łapa, przybrane - Wodnikowa Łapa
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Bzyczący Trzmiel – starszy kolega, którego Smuklik polubił głównie dlatego, że jego imię nawiązuje do dźwięku wydawanego przez owady. Oprócz tego uznaje kocura za wzór do naśladowania, tym bardziej, jeśli chce się być dzielnym i silnym kocurem. To dzięki niemu i jego opowieściom już za młodu dowiedział się ciekawych rzeczy na temat Klanu Nocy.

Ognikowa Słota – „ciocia”, a właściwie obca kotka będąca mistrzynią, która dogląda kociąt w żłobku. Lubi jej opowieści na temat Mrocznej Puszczy i jest rad, że kocica z przyjemnością odpowiada na wszelakie jego pytania dotyczące Miejsca, Gdzie Brak Gwiazd.

Iglasta Łapa, Zamroczona Łapa, Koszmarna Łapa – kocięta „cioci”. Stara się z nimi bawić, jak i z zainteresowaniem słucha ich opowieści o uczniowskim życiu. Kibicuje im w zostaniu wielkimi, dzielnymi wojownikami.

SZKOLENIE

Mentor - Kalinowy Powiew
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodził się w Klanie Wilka za panowania Zalotnej Gwiazdy wraz z dwójką rodzeństwa, a dokładniej trójką, jeśli liczyć przybraną siostrę.

Kawcza Nicość

Autor grafiki: waca_8
OGÓLNE
KAWCZA NICOŚĆ
Poprzednie imiona: Nów > Nicość > Kawcza Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Aseksualny, biromantyczny
Przynależność: Samotnik > Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: happy_lunacy
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Kawcza Nicość to czarny kocur o ciemnozielonych oczach. A może raczej czarnych, gdyż tęczówkę kocura ledwo widać. Ma krótkie wąsiki i niewielki zaokrąglone uszka. Posiada za to duże łapy, obdarzone w mocne pazury. Jest dosyć wysoki i szczupły, a jego pyszczek niemal zawsze przyozdabia wyciągnięty różowy języczek. Jego krótkie futro nie jest zbyt dobre w dawaniu mu ciepła, ale przynajmniej jest mniej podatny na przegrzanie.
Cechy szczególne - Ogromne źrenice, często wysunięty język
Kolor sierści - Czarny jednolity
Długość sierści - Krótka
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Kawcza Nicość to kocur o niezbyt skomplikowanym, lecz na pewno dosyć mrocznym charakterze. Pomimo braku krwi Wilczaków wpasowuje się w towarzystwo dosyć dobrze. Może nie licząc tego, że większość czasu udaje głupkowatego. Na co dzień wydaje się niezbyt mądry i energiczny, ale w rzeczywistości to bardzo podstępny i inteligentny kot. Lubi denerwować innych i z niesłychaną radością podkłada im ciernie do legowiska, aby kłuły ich w zadki. Dokuczanie innym to jego pasja, a po tym zawsze udaje niewiniątko, co często jest nawet skuteczne. Ewidentnie brakuje mu szacunku do innych, szczególnie dla starszych. Jedynymi kotami, które mogą zyskać jego szacunek są ci postawieni na wyższych szczeblach życia klanu. Nicość ma ogromne ambicje, a w przyszłości chciałby zostać przywódcą, nawet jeśli jest to tylko jego głupie marzenie.

MORALNOŚĆ

Kawcza Nicość nie boi się zabić innego kota, ani pobrudzić sobie łap czyjąś krwią. Wierzy w Mroczną Puszczę.

CIEKAWOSTKI

- Uwielbia obserwować księżyc.
- Zdarza się, że tęskni za rodziną, nawet jeśli nie pamięta jej zbyt dobrze. 
- Kocha nocne spacery, ale nigdy by się do tego nie przyznał. 
- Boi się pająków i nietoperzy. 
- Gdyby był pieszczochem nazywałby się The Void.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: Niezbyt dobrze poluje i tropi, szybko się rozprasza, brakuje mu podziału uwagi
Mocne strony: Dosyć dobrze walczy, jest zwinny i całkiem sprytny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Sierp, adopcyjny: Rozbity Księżyc - nienawidzi go, jednak też trochę mu zawdzięcza. Bez niego pewnie nigdy nie trafiłby do Klanu Wilka.
Matka - Kwadra (*)
Rodzeństwo - Pełnia(*)
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE


SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Nów przyszedł na świat jako syn Kwadry i Sierpu. Oprócz niego na świat przyszła także jego drobną siostrzyczka – Pełnia. Nie było jednak wspaniałą rodziną, a zachowanie ojca postaci doprowadziło do ucieczki matki i kociąt z ich dotychczasowego miejsca zamieszkania. Cała trójka trafiła na tereny Klanu Wilka, gdzie niedługo potem zmarła Pełnia. Kwadra z kolei została zaatakowana przez wojownika klanu, doprowadzając do śmierci kotki. Nów zmienił swoje imię na Nicość i został zabrany do obozu, aby zasilić szeregi klanu. Po czterech księżycach, gdy był gotowy na zostanie uczniem został mianowany, a jego mentorem był Rozbity Księżyc. Szkolenie na wojownika zakończył wygraną z ojcem poprzez pojedynek, który odbył się gdy Nicość miał 10 księżyców.

24 sierpnia 2014

Makowa Iluzja

Autor grafiki: baroksi
OGÓLNE
MAKOWA ILUZJA
*Poprzednie imiona: Mak, Makowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Homoseksualna
Przynależność: Samotnicy → Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: imbirowykotek__
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Mak jest niewielką, słabo zbudowaną, rudą kotką. Jest wzrostu młodego wojownika lub starszego ucznia. Zazwyczaj chodzi skulona bądź zgarbiona.
Cechy szczególne - Rośliny w futrze
Kolor sierści - Rudy pręgowany klasycznie z bielą
Długość sierści - Półdługa
Kolor oczu - Pomarańczowy
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Mak jest naprawdę miła, gdy komuś zaufa lub pozna go bliżej. Zazwyczaj jest bardzo wstydliwa, stroni od rozmów z innymi kotami i woli stać z boku, niż od razu angażować się w towarzystwo. Jedynymi, z którymi rozmawia bez wstydu oraz stresu, są jej siostra i mama, przy których czuje się całkowicie swobodnie. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się delikatna i zamknięta w sobie, w środku kryje ogromne pokłady ciepła i empatii. Lubi słuchać innych i potrafi dostrzec szczegóły, których nikt inny nie zauważa, nawet najmniejsze drgnięcie ucha czy mrugnięcie oka. Często ucieka w świat własnych myśli, a jej spojrzenie bywa nieobecne, jakby widziała coś, czego inni nie dostrzegają. Mak ma też nietypowe zamiłowanie do zbierania drobiazgów – najczęściej liści i kwiatków, które chowa w dobrze ukrytej kryjówce. To daje jej poczucie bezpieczeństwa i odskocznię od codzienności, gdy otoczenie staje się zbyt głośne lub męczące. Choć na co dzień jest nieśmiała, potrafi zaskoczyć nagłą odwagą, szczególnie gdy w grę wchodzi dobro jej bliskich. W takich chwilach staje się stanowcza i niezwykle zdeterminowana, co kontrastuje z jej zwyczajowym spokojem. Mak to kotka, której prawdziwy charakter odkrywają tylko nieliczni – a ci, którym się to uda, zyskują wierną, cierpliwą i absolutnie niezastąpioną towarzyszkę.

MORALNOŚĆ

Mak w nic nie wierzy, również nikogo by nie skrzywdziła. Stroni od walk oraz robienia innym krzywdy.

CIEKAWOSTKI

- Często zbiera kwiaty maku, wyrywa z nich płatki i wplątuje w futro!
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: IV
Słabe strony: Nie jest dobrym łowcą, nie chce krzywdzić zwierzątek dla pokarmu, przez co szybko się płoszy przy polowaniach. Nie lubi też ogólnie walczyć, przez co łatwo się poddaje.
Mocne strony: Świetnie biega! Mogłaby przebiec maraton, a nadal nie miałaby dosyć. Bieganie to zdecydowanie jej mocna strona.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Gasnąca Prawda – Nie rozmawia za dużo z tatą, nadal mimo wszystko go bardzo kocha!
Matka - Dyniowa Skórka [*] – Jej mama! Bardzo uwielbia spędzać czas z swoją mamusią! Lubi się z nią bawić i kocha najbardziej na świecie!
Rodzeństwo - Kocimiętkowy Wir – Jej siostra! Nie spędzają dużo czasu, lecz mimo wszystko ich relacja jest w dobrym stanie. Mak oddałaby życie za siostrzyczkę.
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Uczniowie obecni - Tęczowa Łapa
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona przez Dyniową Skórkę jako samotniczka w mieście, jak na aktualny dzień żyje w Klanie Wilka. 

Kocimiętkowy Wir

Autor grafiki: Misha_13
OGÓLNE
KOCIMIĘTKOWY WIR
*Poprzednie imiona: Kocimiętka, Kocimiętkowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Samotnicy → Klan Wilka
Ranga: Mistrz / Kultystka

- - - -

Właściciel: kruliik.
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kocimiętka to niska, drobna koteczka, która wygląda trochę tak, jakby zawsze miała głowę w chmurach. Choć jest mała, to całkiem silna. Jej łapki są krótkie, ale mocne, a szeroka klatka piersiowa sprawia, że wygląda na bardziej krępą niż inne kociaki. Ma krótszy pyszczek niż większość, przez co jej twarz wydaje się okrąglejsza, a jej małe, sterczące uszka siedzą wysoko na głowie. Jej oczy są duże, szeroko rozstawione i często wyglądają, jakby patrzyły gdzieś bardzo daleko. Kocimiętka często się zamyśla, wpatrując się bez celu, jakby coś sobie wyobrażała. Zdarza się też, że wystawia przy tym różowiutki języczek, nie zdając sobie z tego sprawy. Prócz tego, po swoim ojczulku odziedziczyła ona krótki ogonek, a także jego półdługie, gęste i aksamitne futerko.
Cechy szczególne - krótki ogon, niski wzrost, silne łapy, mocna szyja, urwane lewe ucho
Kolor sierści - ruda pręgowana klasycznie z bielą 
Długość sierści - półdługa
Kolor oczu - zielony
Problemy zdrowotne - brak

CHARAKTER

Kocimiętka to uparta kotka. Gdy raz coś sobie wymyśli, trudno ją przekonać do zmiany zdania. Często robi rzeczy po swojemu, nawet jeśli inni próbują jej coś doradzić. Potrafi być głośna, jeśli trzeba, ale zazwyczaj milczy. Zdarza się, że zamyśli się tak bardzo, że nie słyszy, co ktoś do niej mówi. Wtedy patrzy w dal z nieobecnym wzrokiem i z różowym języczkiem wystającym z pyszczka. Wygląda wtedy trochę tak, jakby w ogóle nie wiedziała, co się dzieje. Nie jest też zbyt bystra. Wiele rzeczy jej się miesza albo długo je przetwarza. Nieraz trzeba jej coś kilka razy powtórzyć, ale ona się tym nie przejmuje. Nie bierze sobie zbyt wielu rzeczy do serca. Kiedy ktoś się na nią zezłości, wzruszy tylko ramionami albo zmieni temat. Rzadko też słucha innych, czasem wydaje się, jakby słyszała tylko to, co chce. Kocimiętka bardzo nie lubi się spieszyć. Preferuje raczej leżenie bezczynnie. Gdy ktoś każe jej coś zrobić, długo się zbiera i często robi to niechętnie. Potrafi też zapomnieć, co miała zrobić, bo łatwo się rozprasza. Jednak mimo tej powolności, ma w sobie dużo cierpliwości. Potrafi siedzieć w jednym miejscu bardzo długo, jeśli coś naprawdę ją zaciekawi. Jest też zaskakująco ciepła dla tych, których lubi. Choć bywa roztrzepana i niemądra, potrafi przytulić się do bliskiego kota, mruknąć coś miłego lub usiąść obok, jeśli widzi, że ktoś ma gorszy dzień. Nie pokazuje tego za często, ale w głębi serca bardzo dba o tych, na których jej zależy.

MORALNOŚĆ

Kocimiętka sama nie wie, w co wierzy. Gdy ktoś opowiada jej o swoich wierzeniach, słucha przez chwilę, a potem wszystko zapomina. Nie potrafi skupić się na czymś tak poważnym jak Klan Gwiazdy czy Miejsce, Gdzie Brak Gwiazd. Gdy ktoś próbuje ją do czegoś przekonać, patrzy tylko pustym wzrokiem i nic do siebie nie dopuszcza. Nie dlatego, że nie chce wierzyć, po prostu nie rozumie, jak to wszystko działa i nie do końca potrafi się tym przejąć. Mimo że bywa nieuważna i rozkojarzona, nie ma w niej czystego zła. Nie potrafiłaby celowo kogoś skrzywdzić, nie mówiąc już o zabiciu. Jeśli kiedykolwiek zrobiłaby coś złego, to raczej przez przypadek. Gdyby zdała sobie sprawę, że komuś zrobiła krzywdę, nawet by się zasmuciła... przez chwilę, a następnie znowu pogrążyłaby się w swoich myślach.

CIEKAWOSTKI

- Wszelkie zioła na uspokojenie działają na nią gorzej, niż na przeciętnego kota
- Gdyby była w Klanie Nocy, chciałaby być ogrodnikiem
- Ma niską tolerancję na zimno, ale za to lubi wygrzewać się w słońcu
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: VI
Słabe strony: Jest dość powolna i łatwo się rozprasza. Nawet w środku walki może się nagle zatrzymać i zamyślić. Ma też problem z równowagą, łatwo się potyka lub wywraca. Przez to jest mniej skuteczna w walce na trudnym terenie albo przy szybkich ruchach.
Mocne strony: Kocimiętka ma bardzo dobry węch. Szybko wyczuwa wroga, nawet jeśli ten się ukrywa. Jej łapy są silne i ciężkie, więc łatwo może przygwoździć przeciwnika do ziemi i go unieruchomić. Ma też mocny zgryz, jak już złapie, to trudno się wyrwać. Jest też uparta i nie poddaje się łatwo. Potrafi dużo znieść w walce, jeśli tylko nie odpłynie myślami.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Gasnąca Prawda – Dawniej miała w głowie jego absolutnie wyidealizowany obraz. Odkąd odeszła z miasta, bardzo za nim tęskniła, a ojciec często pojawiał się w jej snach. W jej myślach był postacią bliską, pełną troski i godną zaufania. Wszystko to, co wykreowała sobie o nim w głowie, popadło jednak w ruinę, gdy na zgromadzeniu błędnie przypuściła, iż Królicza Prawda zdążył już w tak krótkim czasie podbić serce innej kotki. Kocimiętka uznała to wówczas za zdradę Dyniowej Skórki i zaprzestała idealizować swojego ojca, zaczynając widzieć go raczej jako kota o lisim sercu. 
Matka - Dyniowa Skórka [*]
Rodzeństwo - Makowa Iluzja
Partner - Ognikowa Słota
Potomstwo - ///

INNE


SZKOLENIE

Mentor - Lodowy Omen [*]
Uczniowie obecni - Iglasta Łapa
Uczniowie dawni - Rozbity Księżyc
HISTORIA

Kocimiętka urodziła się z nieco przypadkowego miotu Dyniowej Skórki i Króliczej Ułudy. Przyszła na świat w ciasnej uliczce, a razem z nią narodziła się także kotka o imieniu Mak.
Jej życie szybko przybrało zupełnie inny kierunek i z niemal sielankowego zmieniło się w cięższe, surowsze. Pewnego dnia jej matka zabrała ją oraz jej siostrę do Klanu Wilka – swojego dawnego klanu. Tam już zostały, pozbawione jakiegokolwiek kontaktu z ojcem. W klanie Kocimiętka przyjęła imię Kocimiętkowej Łapy i otrzymała mentorkę w postaci Lodowego Omenu – mistrzyni mądrej, lecz nieokazującej żadnych głębszych uczuć.
Niedługo później ruda uzyskała tytuł wojownika i została Kocimiętkowym Wirem. Wtedy, podczas jednego ze zgromadzeń, ponownie spotkała swojego ojca. Tym razem towarzyszyła mu obca jej kotka, którą Kocimiętka uznała za jego nową partnerkę. Odbierając to jako zdradę, uciekła od ojca, tworząc w swojej głowie nieprzychylną opinię na jego temat.

23 sierpnia 2014

Rzęsorkowa Łapa

Autor grafiki: prega
OGÓLNE
RZĘSORKOWA ŁAPA
*Poprzednie imiona: Rzęsorek
Płeć: Kocur
Orientacja: Biseksualny
Przynależność: Samotnik > Klan Nocy
Ranga: Uczeń

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor i opiekun: weepingloti (dc)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Rzęsorek wygląda... dziwnie. Nie do końca kocio, do tego stopnia, że nieuważny obserwator mógłby na pierwszy rzut oka pomylić go z innym zwierzęciem. Jest jakiś... nieforemny — długi, ale niski, z nieproporcjonalnym ogonem i mikro-uszkami. Całe jego mizerne ciałko pokrywa krótkie, aksamitne, czarne futerko, miejscowo przysłonięte plamami bieli — głównie na spodzie ciała, końcach łap i ryjku. Tak, ryjku, bo mordką trudno nazwać to, co widzi przed sobą rozmawiający z nim kot. Jego pyszczek jest bowiem śmiesznie wydłużony, dodatkowo udziwniony przez obecność ciemnych, koralikowych oczek, jeszcze bardziej podkreślających jego unikalną aparycję. Ze względu na swój nietuzinkowy wygląd i zadziwiające podobieństwo do wodnego ssaka, kocurek został nazwany Rzęsorkiem.
Cechy szczególne - długi pyszczek, małe oczka, małe uszka
Kolor sierści - czarny z bielą
Długość sierści - krótka
Kolor oczu - brązowe
Problemy zdrowotne - słaby wzrok (problemy z ostrością widzenia), zez

CHARAKTER

Rzęsorek to typowy, beztroski szkrab. Nie przejmuje się niczym poza prozaicznymi, kocięcymi sprawami, pokroju poszukiwania zagubionej zabawki czy kompana do wspólnego brykania. Pomimo kiepskiego zdrowia jest żywiołowy i energiczny, zawsze skory do harców. Jak większość kociąt jest bardzo ciekawy świata i zadaje na jego temat mnóstwo pytań każdemu, kto tylko się mu nawinie. Jednocześnie cechuje go ogromna naiwność — jest w stanie uwierzyć niemalże we wszystko, o ile zostanie to powiedziane wystarczająco pewnym tonem. Zarówno bajki, jak i krążące po obozie plotki uważa za prawdę objawioną, którą z chęcią dzieli się z innymi. Nie potrafi trzymać języka za kiełkami, nie jest więc najlepszym powiernikiem sekretów; nie robi tego jednak złośliwie — zwyczajnie w świecie jest niesamowitą gadułą, której mordka zamyka się jedynie wtedy, gdy śpi. Lubi dzielić się z innymi nowinami, ot co. Pod tym względem mocno upodobnił się do swojej matki. 

MORALNOŚĆ

Najgorszym czynem, jakiego Rzęsorek mógłby się dopuścić, jest nieprzyjemna lub złośliwa odzywka do jakiegoś kota. Nie lubi sprawiać innym przykrości i nigdy nie robi tego celowo. Chętnie słucha o Klanie Gwiazdy od starszych kotów, chociaż wciąż bardziej wierzy w koncept natury, o którym opowiadało mu Lulkowe Ziele. 

CIEKAWOSTKI

- w wodzie, jak na ironię, czuje się zupełnie jak jego imiennik, niemalże jak rodowity Nocniak,
- bardzo lubi słuchać opowieści piastuna i starszych, zwłaszcza tych dotyczących wierzeń Klanu Nocy,
- jego ulubionym jedzeniem są ryby, nie przepada za to za myszami,
- widzi w miarę wyraźnie dopiero z naprawdę bliskiej odległości, dlatego ma problem z rozróżnianiem niektórych kotów od siebie po samym ich widoku,
- ma czulszy słuch niż większość innych kotów,
- zjada robaki,
- uważa, że jego jedynym rodzicem jest Lulkowe Ziele, które wyhodowało go jak roślinkę,
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: słaby wzrok; niska masa (łatwo go przewrócić); zbytnia pewność siebie
Mocne strony: prędkość i gibkość, potrafi wcisnąć się w ciasne zakamarki; pływanie; słuch

RELACJE

RODZINA

Ojciec - [biologiczny] Włóczykij — wielka miłość matki Rzęsorka; kocur ulotnił się jednak się zaraz po tym, gdy partnerka obwieściła mu, że jest w ciąży; kocurek nic o nim nie wie, tak naprawdę nie zna nawet jego imienia.
[przybrane] Lulkowe Ziele — Rzęsorek uważa ogrodnika za swojego pełnoprawnego rodzica, a ze względu na podobieństwo kolorystyczne nie zastanawia się nawet, czy rzeczywiście łączą ich więzy krwi.
Matka - Panna Nirwana Bella Vista da Vinci — ze względu na to, co powiedziało mu Lulkowe Ziele, Rzęsorek nie uważa jej za swoją matkę, a jedynie karmicielkę. Zna ją także wyłącznie pod imieniem Nirwa, którym posługiwała się po odejściu z domu swoich dwunożnych.
Rodzeństwo - Gryzelda, Marcepan — nie zna ich,
Partner - ///
Potomstwo - ///
INNE

Śnieżna Mordka — chyba przyjaciółka Lulkowego Ziela, z którą uwielbia spędzać czas. Podoba mu się, że mimo swojego wieku wciąż jest radosna i energiczna, i często odwiedza go w żłobku!

SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Rzęsorek urodził się w osiedlowym śmietniku wraz z dwójką swojego rodzeństwa. Matka jednak nie chciała tego miotu, wobec czego dwa kocięta oddała za otwartą puszkę sardynek parce kotów, którzy mieli już swoje własne pociechy. Rzęsorka przyjąć nie chcieli, więc musiała nieco bardziej się natrudzić, aby w jakiś etyczny sposób się go pozbyć. Wróciła do miejsca, gdzie mieszkała ze swoim byłym partnerem, Lulkiem, i starała się wmówić, że to jego dziecko, po czym zwyczajnie podrzuciła mu malucha. Lulkowemu Zielu udało się ją przekonać, aby wykarmiła kocurka, który od tego czasu nazywał się Rzęsorek. Gdy nieco podrósł, wraz ze swoim opiekunem, którego widział jako jedynego rodzica, wyruszył, aby dotrzeć do Klanu Nocy.

22 sierpnia 2014

NIEBO

Autor grafiki: weeezeerrr (Discord)
OGÓLNE
NIEBIAŃSKA POŚWIATA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Klan Klifu
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: weeezeerrr (Discord)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Niebo to kotka o wyjątkowo delikatnym umaszczeniu. Jej sierść jest w dużej mierze biała, niczym czyste płótno, na którym pojawiają się plamy jasnego, liliowego odcienia. Niebo dba o swój wygląd i robi to, co może by jej futerko było zawsze eleganckie i gładkie. Posiada raczej drobne, niewielkie łapki, bujny ogon oraz parę brązowych, błyszczących ocząt.
Cechy szczególne - Gęste, długie futro na łapach.
Kolor sierści - Liliowy srebrny pręgowany tygrysio alrekin
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Brązowe
Problemy zdrowotne - Częściowa utrata węchu

CHARAKTER

Niebo jawi się jako kotka o wyjątkowej sile charakteru i wewnętrznej determinacji, która niemal natychmiast przykuwa uwagę otoczenia. Jest uosobieniem naturalnego przywództwa – nie tego narzuconego siłą czy pozycją, lecz wypływającego z charyzmy, zdecydowania i niezachwianej wiary w słuszność własnych działań. Nie czeka, aż ktoś wyznaczy jej kierunek – sama z siebie podejmuje inicjatywę, instynktownie rozpoznając, kiedy należy wkroczyć do akcji i przejąć odpowiedzialność. Nie ma problemu z działaniem w stresujących sytuacjach – jej trzeźwy osąd, jasny sposób komunikacji i umiejętność chłodnej kalkulacji sprawiają, że wszystko zdaje się przychodzić jej z lekkością. Wewnętrzne przekonanie Niebo o własnych kompetencjach nie jest przejawem arogancji, lecz efektem świadomego samodoskonalenia, zbierania doświadczeń i uczenia się na własnych błędach. Jej pewność siebie jest spokojna, stabilna, pozbawiona potrzeby udowadniania czegokolwiek na siłę. W relacjach z innymi nie dominuje, by kontrolować – lecz by chronić, organizować i prowadzić. Wierzy, że odpowiedzialność to nie tylko przywilej, ale i zobowiązanie, które traktuje z pełną powagą. Ta postawa czyni ją nie tylko skuteczną liderką, ale też lojalną towarzyszką i niezawodnym wsparciem dla tych, którzy zdobyli jej zaufanie. 
Jednym z najważniejszych motorów napędowych Niebo jest jej ambicja – głęboka, wielowymiarowa, zakorzeniona w potrzebie nieustannego przekraczania własnych granic. Jej ambicja to codzienne wyzwanie wobec samej siebie: by być lepszą, silniejszą, mądrzejszą, bardziej uważną. Choć uwielbia słuchać komplementów oraz pochwał, to dąży do mistrzostwa nie tylko dla poklasku, lecz dla satysfakcji, która płynie z pełnego wykorzystania swojego potencjału. Każde działanie, jakie podejmuje, wynika z jasno określonej strategii. Próżno szukać u niej przypadkowości – wszystko, co robi, ma swój cel i uzasadnienie. 
Ceni sobie logikę, porządek i strukturalne podejście do problemów. Tam, gdzie inni widzą chaos, ona dostrzega schematy, punkty nacisku, elementy do optymalizacji. Jej umysł pracuje metodycznie – rozkłada sytuacje na czynniki pierwsze, ocenia ryzyko, przewiduje konsekwencje. W chwilach, gdy emocje biorą górę nad rozsądkiem, ona zachowuje zimną krew. Jej emocjonalna odporność i umiejętność funkcjonowania pod presją czynią ją niezastąpioną w trudnych sytuacjach. 
Z pozoru może sprawiać wrażenie kotki chłodnej, wycofanej, a nawet surowej. Nie otwiera się przed każdym – jej zaufanie trzeba zdobyć cierpliwością, szczerością i konsekwencją. Niebo nie znosi fałszu, manipulacji ani niejasnych intencji. Lecz kiedy już uzna kogoś za godnego swojej lojalności, staje się sojuszniczką na dobre i złe – gotową wspierać, bronić i walczyć u boku tych, których szanuje. 
Od razu widać, że świetnie odnajdzie się w klanowym życiu – jej potrzeba struktury, działania w ramach jasno określonych ról i celów sprawia, że oczami przyszłości potrafi widzieć siebie jako kogoś, o wysokiej randze. Nie ma w niej miejsca na bierność – jeśli widzi potrzebę działania, działa. Jest po prostu twarda. Jeśli dostrzega szansę – chwyta ją, nim ktokolwiek inny zdoła to zrobić. A jeśli ktoś ją zawiedzie, nie marnuje czasu na żale – wyciąga wnioski i idzie dalej.

MORALNOŚĆ

W centrum jej etyki leży celowość działania. Niebo wierzy, że każde działanie – zwłaszcza jej własne – powinno mieć sens, prowadzić do konkretnego rezultatu. Jej determinacja i wewnętrzne przekonanie o słuszności własnych dążeń nie pozwalają jej łatwo zrezygnować z obranej drogi. 
W kwestii wiary w Klan Gwiazd Niebo zajmuje postawę szanującego sceptycyzmu. Nie odrzuca duchów przodków, szanuje ich obecność w życiu klanowym i dopuszcza możliwość, że ingerują w losy świata. Jednocześnie nie idealizuje ich i nie przyjmuje wszystkiego, co zsyłają, jako absolutnej prawdy. Wierzy, że przepowiednie są nie tyle objawieniem, co zagadką – czymś, co należy zrozumieć i przefiltrować przez logikę i doświadczenie. W razie konfliktu między głosem przodków a jej własnym przekonaniem o tym, co jest słuszne, Niebo może postawić się nawet duchom – nie z braku szacunku, ale z wewnętrznego poczucia odpowiedzialności za własne decyzje. Modlitwa i kontakt z Klanem Gwiazd są dla niej raczej formą wsparcia w chwili kryzysu, nieślepym przewodnikiem. 
Podobnie Kodeks traktuje jako strukturę wartą szacunku i stosowania – dopóki spełnia swoje zadanie. Ceni jego istnienie jako fundament współżycia w klanie, widzi jego wartość jako narzędzie porządku i moralnego kompasu. Jednak potrafi też spojrzeć na niego krytycznie i z dystansem. Zastanawia się, jak elastyczny jest ten system i ile razy można nagiąć zasady, zanim poniesie się prawdziwe konsekwencje. Zwykle stara się go przestrzegać, jednak jeśli uzna, że to konieczne, złamie go, nie oglądając się za siebie. 
Moralność Niebo to również wierność sobie i tym, którym ufa. Jej decyzje moralne często kierowane są lojalnością wobec jednostek lub idei, które uzna za warte obrony – nawet jeśli oznacza to złamanie zasad. Nie uważa się za nieomylnego sędziego dobra i zła, ale ufa swojemu osądowi bardziej niż cudzym. Prędzej podważy czyjś autorytet, niż zdradzi własne wartości.

CIEKAWOSTKI

- Jednym z jej największych strachów jest stracenie czegoś, nad czym długo pracowała. Pragnie być postrzegana jako ktoś, kto osiągnął czy osiągnie sukces, nie wyobraża więc sobie, by nagle wszystko mogło się zawalić, a jednak zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest to niemożliwe. 
- Niebo ceni sobie wszystko to, co gustowne oraz piękne. Lubi wyglądać elegancko, a jeszcze bardziej uwielbia zbierać pochwały za swój wygląd, dlatego też wplata sobie w futro wszystko to, co uważa za piękne. Często są to pióra, motyle skrzydła a nieco rzadziej kwiaty. 
- Będzie próbowała zdobyć jakąś ważną role, gdyż jest no… Ambitna i pełna determinacji. Będzie twardo dążyć do tego, by znalazła się na samym szczycie klanowej hierarchi, właściwie stawiając to sobie jako swój główny cel. 
- Niebo na przestrzeni czasu zacznie zastanawiać się, dlaczego Postrzępiony Mróz nie chce wyjawić żadnych informacji dotyczących ojca. Z czasem ciekawość będzie kazała jej dojść do tego, kim jest ta tajemnicza postać i jak wiele sekretów skrywają najbliższe jej koty.
- Nigdy nie potrafiła pogodzić się ze swoją częściową utratą węchu, uznając ją za swoją największą niedoskonałość i wadę. 
- Nie wstydzi się pokazywać swojej dobrze odżywionej sylwetki. Jej futro ma połysk i witalność kota domowego, a ona sama jest bardzo dumna z tego, jak o nie dba. .
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: IV
Słabe strony: - Częściowa utrata węchu [Niebo może mieć problem z ocenieniem jakości pokarmu, problemy z wyczuciem zagrożeń (np. dymu/ognia, zapachu lisa/borsuka, zapachu obcego kota), problemy z polowaniem, a także może mieć też problem z odróżnieniem granic, ze względu na problemy z wyczuciem oznaczeń zapachowych.] 
- Wysokie oczekiwania [Niebo ma bardzo wysokie standardy – i choć wyznaje je głównie wobec siebie, często nieświadomie może oczekiwać, że inni także będą im sprostali. Z pewnością nie raz wykaże frustracje, gdy ktoś nie będzie w stanie jej dorównać.] 
- Ciągłe poleganie na logice [Choć jest mistrzynią kalkulacji, jej umysł może często “dominować” nad sercem. W sytuacjach, które wymagają empatii i emocjonalnej otwartości, Niebo może czuć się zagubiona lub po prostu... wycofać się.] 
- Chłód emocjonalny [Jej racjonalność i opanowanie mogą sprawiać wrażenie dystansu lub obojętności. Dla niektórych może wydawać się "zimna" – trudna do odczytania] - Ryzyko [Choć nie jest tchórzem, w walce unika niepotrzebnego ryzyka – czasem aż za bardzo. Może przegapić okazję, która wymagałaby bardziej śmiałego podejścia.] 
- Działanie w chaosie. [Jeśli sytuacja wymknie się spod kontroli, a jej plan przestaje działać, może mieć trudność z natychmiastową adaptacją. Jej strategiczny umysł może „zawiesić się” w obliczu czystego chaosu.] 
- Brak brutalności w walce [Niebo potrafiłaby walczyć precyzyjnie i efektywnie, ale niekoniecznie brutalnie. W starciach z przeciwnikiem, który gra nieczysto lub jest pozbawiony zasad, może być zaskoczona i na chwilę zdekoncentrowana.]
Mocne strony: - Działanie pod presją [W obliczu presji Niebo nie panikuje. Wręcz przeciwnie – im trudniejsza sytuacja, tym bardziej skupiona i efektywna się staje. Potrafi działać błyskawicznie, bez chaosu, kierując się jasnym osądem i chłodną kalkulacją.] 
- Myślenie strategiczne [U niej nie ma przypadków. Każdy ruch jest przemyślany, a każda decyzja – logicznie uzasadniona. Myśli kilka kroków naprzód, przewidując różne scenariusze i reakcje otoczenia.] - Lojalność [Jeśli już komuś zaufa, to staje się niezwykle wierna – wspiera, broni, walczy ramię w ramię. Jej zaufanie jest trudne do zdobycia, ale bardzo cenne – bo raz zdobyte, zostaje na długo.] 
- Ambicje [Dąży do mistrzostwa nie z próżności, ale z głębokiej potrzeby przekraczania siebie. Stale podnosi poprzeczkę – nie dlatego, że ktoś od niej tego oczekuje, ale dlatego, że sama tego chce.] 
- Samodzielność [Niebo działa. Nie potrzebuje instrukcji ani poleceń – sama potrafi zidentyfikować problem i zająć się nim. Nie ucieka od odpowiedzialności – wręcz przeciwnie, często sama ją przejmuje.] 
- Silna psychika [Niebo nie daje się złamać – nawet jeśli zostanie ranna lub osaczona. Jej mentalna wytrzymałość pozwala jej walczyć do końca lub wycofać się z godnością, jeśli to rozsądniejsze.] 
- Sprawność fizyczna [W związku z ambicją i samodoskonaleniem, dba o formę – jest silna, szybka i zwinna, z dobrą wytrzymałością na długotrwały wysiłek.]

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Kosaćcowa Grzywa [Na razie nie pojawił się w jej życiu. Właściwie nie wie, że kocur istnieje i że to właśnie on jest jej ojcem. Z pewnością przy ich spotkaniu nie uwierzyłaby też, że jest z nim w jakiś sposób spokrewniona.]
Matka - Postrzępiony Mróz. [Kocha ją i jest wobec niej lojalna, lecz jest skłonna sądzić, że kotka ukrywa coś przed nią i jej rodzeństwem. Ma nadzieje, że kotka któregoś dnia wyjawi jej całą prawdę dotyczącą tego, kto jest ojcem jej i jej sióstr, choć czuje, że finalnie może to zająć więcej, niż powinno, gdyż szylkretka nie jest skłonna do podawania na ten temat żadnych informacji.]
Rodzeństwo - Drobne Ukojenie [Uważa ją za dobrą towarzyszkę! Choć znacznie różnią się od siebie charakterem, Niebo traktuje ją jako kogoś, przy kim może nieco odpocząć od własnych zmartwień.], Świetlista Walka [Siostra dwa]
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

- Gąsieniczkowy Ogryzek [Choć kocur często pojawia się w żłobku, to nie nazwałaby go kimś w szczególności bliskim. Wojownik jest w jej opinii zbyt hałaśliwy, jednak nawet lubi jego towarzystwo.] - Pietruszkowa Błyskawica [Postrzępiony Mróz często przyprowadza kotkę w odwiedziny. Niebu szczególnie podobają jej się wplecione w futro kotki pióra oraz jej ciepłe usposobienie.] 
- Pikująca Jaskółka [Pomimo że Niebo nie nadarzyła się jeszcze okazja, by porozmawiać z kotką, to widzi w niej swoją idolkę. Okazuje skłonna do naśladowania niektórych zachowań zastępczyni, równocześnie oczami przyszłości widzi ją jako swoją rywalkę.]

SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Urodzona jakiś czas po rozpoczęciu rządów Judaszowcowej Gwiazdy w miocie Postrzępionego Mrozu wraz z dwójką sióstr, Niebo twardo stąpa po ziemi, niemal od razu po otworzeniu oczu dążąc do wielkich sukcesów. Kotka jednak nie zdaje sobie sprawy z własnego pochodzenia — nie wie, że jej ojciec jest członkiem zupełnie innego klanu. Każda podjęta przez nią próba dotycząca zdobycia jakichkolwiek informacji na temat własnego ojca, zawsze kończyła się tym samym — porażką. Jej matka zdaje się zaciekle unikać podjęcia tego tematu, ku nieuciesze Nieba, w której chęć poznania prawdy rośnie z każdym dniem.