BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

18 lipca 2014

Tropiąca Łaska

Autor grafiki: prega
OGÓLNE
TROPIĄCA ŁASKA
*Poprzednie imiona: Trop >> Tropiąca Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Biseksualna, homoromantyczna
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: kwasnawamadzia [Discord]
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Tropiąca Łaska to niewysoka, lecz dobrze zbudowana i krzepka kotka o długim, gęstym futrze. Po matce odziedziczyła rude łaty, które wyraźnie odcinają się na jej czekoladowym okryciu, natomiast po ojcu — intensywnie zielone oczy. Jej ciało pokrywają regularne, tygrysie pręgi, nadające jej sylwetce drapieżny wygląd. Szyję zdobi masywny kołnierz przypominający lwią grzywę, w który wplecione są charakterystyczne kępki białego futra. Jak każdy kultysta, ma oderwany znaczący fragment lewego ucha — symbol będący widocznym świadectwem jej przynależności do kultu.
Cechy szczególne - Intensywnie zielone oczy, urwane lewe ucho oraz wplecione w kołnierz kępki białego futra, masywna grzywa przypominająca lwią
Kolor sierści - Czekoladowy szylkret pręgowany tygrysio
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Tropiąca Łaska uchodzi za pracowitą, ambitną i niezwykle oddaną Klanowi Wilka kotkę. Jest sumienna, odpowiedzialna i zawsze stara się być tam, gdzie jej zdaniem jest potrzebna. Potrafi wykazać się dużą spostrzegawczością, logicznym myśleniem oraz kreatywnością w rozwiązywaniu problemów. Szczególnie dobrze odnajduje się w planowaniu i przewidywaniu możliwych wydarzeń — z łatwością tworzy hipotetyczne scenariusze i potrafi dostrzec rozwiązania, których inni nie biorą pod uwagę. Szylkretka cieszy się dobrą opinią wśród pobratymców. Wyszkolenie dwóch uczniów oraz nieustanna gotowość do służenia klanowi sprawiły, że postrzegana jest jako kotka godna zaufania, wytrwała i kompetentna. Potrafi być lojalna wobec przyjaciół i hojna wobec tych, których uważa za godnych jej uwagi. Nie boi się ciężkiej pracy, a osiągnięcia innych potrafi docenić, choć znacznie trudniej przychodzi jej przyznanie, że sama popełniła błąd. Podobnie jak jej ojciec, Sowi Zmierzch, posiada silnie rozwinięte poczucie sprawiedliwości. Jest przekonana, że świat powinien opierać się na jasno określonych zasadach, a zdrada i niewierność nie mogą pozostać bez konsekwencji. Niestety, jej sprawiedliwość szybko przerodziła się w bezwzględność, szczególnie po odkryciu, że jej bliski przyjaciel, Porywisty Dąb, okazał się zdrajcą i wyznawcą Klanu Gwiazdy. To wydarzenie utwierdziło ją w przekonaniu, że świat jest „zgniły”, a nadmierne zaufanie do innych jest oznaką naiwności. Jest przy tym kotką niezwykle dumną, a momentami wręcz pyszną i arogancką. Jest świadoma swoich zdolności i uważa się za jedną z niewielu kotek zdolnych dostrzec prawdziwy obraz sytuacji. Często patrzy na innych z góry, szczególnie jeśli uzna ich za głupich, naiwnych lub słabych. Nie znosi sprzeciwu i bardzo ciężko przyjmuje krytykę. Zamiast zastanowić się nad własnym postępowaniem, potrafi uznać krytykującego za niegodnego jej uwagi. Jej pewność siebie bywa jednak również jej największą zaletą: w chwilach kryzysu potrafi zachować zimną krew. Jej pycha z czasem zaczyna przechodzić w przekonanie o własnej wyższości moralnej. Tropiąca Łaska uważa, że skoro dostrzega zepsucie świata, ma również prawo go naprawić. Wykorzystuje więc kult Mrocznej Puszczy jako narzędzie pozwalające jej realizować wizję „oczyszczenia” Klanu Wilka ze wszystkich, których uznaje za zdrajców. Nie postrzega siebie jako potwora — wręcz przeciwnie, uważa się za wybawicielkę, która jest gotowa zrobić to, czego inni boją się zrobić.

MORALNOŚĆ

Moralność Tropiącej Łaski z wiekiem staje się jeszcze bardziej bezwzględna i całkowicie podporządkowana Mrocznej Puszczy. Nadal wierzy w trzy świętości, które wpajano jej od maleńkości: Mroczną Wizję, Sowi Zmierzch i Mroczną Puszczę, jednak jako dorosła zaczyna rozumieć ich znaczenie na swój własny sposób. Nie potrzebuje już ojca, by tłumaczył jej, co jest dobre, a co złe — sama uznaje, że wszystko, co służy Mrocznej Puszczy, jest sprawiedliwe, a wszystko, co jej zagraża, zasługuje na potępienie. Wierzy, że las jest okrutny, lecz jego okrucieństwo ma swój cel, dlatego nie kwestionuje jego praw. Posłuszeństwo traktuje jak najwyższą cnotę, a własne pragnienia i uczucia odsuwa na dalszy plan, jeśli stoją w sprzeczności z wolą Miejsca, Gdzie Brak Gwiazd. Jej moralność nie opiera się już na niewinnej wierze dziecka, lecz na głębokim przekonaniu, że właśnie tak powinien wyglądać idealny świat.

CIEKAWOSTKI

– Charakterystyczne kępki białego futra w jej kołnierzu są kępkami futra samotnika, którego zabiła wspólnie z Nadciągającym Pomrokiem, gdy obydwie zostały kultystkami.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: IV
Słabe strony:
— Jest impulsywna i drażliwa, nierzadko działa pod wpływem chwili, reaguje na wydarzenia od razu, często w sposób nieproporcjonalnie gwałtowny, nie potrafi „zagryźć zębów”.
— Nie za dobrze orientuje się w terenie, nie potrafi w pamięci odtworzyć układu drzew lub otoczenia, potrafi mieć trudności z rozpoznawaniem ścieżek, które pokonywała więcej niż jeden raz.
— Przesadna ambicja, Tropiąca Łaska ignoruje przeszkody i potrafi deptać innym po piętach, aby osiągnąć sukces, nigdy nie cieszy się z osiągnięć, bo natychmiast wyznacza sobie wyższe poprzeczki.
Mocne strony:
— Od dzieciństwa jest bardzo wytrzymała fizycznie i psychicznie, ma niezwykłą siłę woli, potrafi przekraczać własne granice podczas wysiłku i nie rezygnuje nawet wtedy, gdy pojawia się zmęczenie.
— Dysponuje siłą fizyczną, która jest zaskakująca, biorąc pod uwagę fakt, że jest niewysoka. Jest w stanie powalić większego wojownika o zbliżonej muskulaturze, będzie miała problem z dużo większymi przeciwnikami.
RELACJE

RODZINA

Ojciec - Sowi Zmierzch — Nigdy nie mieli szczególnej relacji.
Matka - Barczatkowy Świt [*] — W dzieciństwie była bardziej przywiązana do matki, jednak z czasem na skutek manipulacji Sowiego Zmierzchu, kotka zaczęła postrzegać swoją matkę jako słabe ogniwo. Po tym, jak Tropiąca Łaska została wojowniczką, całkowicie odizolowała się od Barczatkowego Świtu. Kilkanaście księżyców później Barczatkowy Świt zmarła.
Rodzeństwo - Tygrysia Noc — Z jakiegoś powodu Tygrysia Noc darzy swoją siostrę bardzo ciepłym i serdecznym uczuciem. Kotka nie podziela tej serdeczności. Toleruje brata przez wzgląd na jego przynależność do kultu Miejsca, Gdzie Brak Gwiazd, jednak zupełnie jak w przypadku matki, ma go za najsłabsze ogniwo w najsilniejszej grupie Klanu Wilka.
Partner - ///
Potomstwo - ///

INNE

Leon (Porywisty Dąb)


SZKOLENIE

Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - Nocny Śpiewak, Cętkowany Tęgosz
HISTORIA

Trop urodziła się w Klanie Wilka, który w chwili jej narodzin znajdował się pod pieczą Nikłej Gwiazdy. Jej rodzicami byli Barczatka — samotniczka pochodząca z Betonowego Świata — oraz Sowi Zmierzch, wierny wojownik Klanu Wilka i jednocześnie gorliwy wyznawca Mrocznej Puszczy. Zaledwie trzy księżyce po narodzinach Trop, Barczatka niespodziewanie ponownie została matką. Tym razem na świat przyszedł jej syn, a zarazem młodszy brat Trop, Tygrysek. Jak każdy kociak Klanu Wilka, Trop w wieku sześciu księżyców musiała przejść próbę w lesie. Noc spędzona w samotności zakończyła się pomyślnie. O świcie została zabrana z powrotem do obozu, gdzie oficjalnie rozpoczęła szkolenie na wojowniczkę. Jej mentorem został Pustułkowy Szpon, biologiczny syn Mrocznej Wizji. Wybór ten spotkał się z aprobatą zarówno Sowiego Zmierzchu, jak i samej Tropiącej Łapy. Szkolenie Tropiącej Łapy przebiegało spokojnie i bez większych komplikacji. W tym czasie zbliżyła się do Porywistej Łapy, który próbował zdobyć względy Pomrocznej Łapy. Z czasem cała grupa uczniów zaczęła kończyć swoje szkolenia i otrzymywać wojownicze imiona. Pomroczna Łapa została Nadciągającym Pomrokiem, mianowana wcześniej niż Tropiąca Łapa, ponieważ pokonała ją podczas pojedynku. Ostatecznie Tropiąca Łapa również została wojowniczką i otrzymała imię Tropiąca Łaska. Niedługo po jej mianowaniu Sowi Zmierzch zdradził córce sekret Kultu Mrocznej Puszczy. Tropiąca Łaska zamordowała samotnika, aby móc dołączyć do jego szeregów. Niedługo później z obozu Klanu Wilka zniknęło dziesięciu kotów, wśród których znajdował się również Porywisty Dąb. Wszystko wskazywało na to, że w klanie doszło do zdrady i wielkiego spisku. Grupa, która opuściła obóz wraz z Porywistym Dębem, została oskarżona o serię morderstw oraz najtragiczniejsze wydarzenia, jakie dotknęły klan w ciągu ostatnich księżyców.
Dla Tropiącej Łaski był to ogromny cios. Czuła się zdradzona przez dawnego przyjaciela i była wściekła, że nie potrafiła dostrzec jego prawdziwych zamiarów. Jeszcze większą złość budziła w niej świadomość, że nie zdołała ochronić Nadciągającego Pomroku. Wkrótce po tych wydarzeniach Tropiąca Łaska po raz pierwszy otrzymała własnego ucznia — Nocną Łapę. Kocur trafił do Klanu Wilka jeszcze jako kociak. Był spokojny, obowiązkowy i początkowo stanowił dla swojej mentorki prawdziwy powód do dumy. Wszystko zmieniło się jednak pewnego dnia, gdy wojowniczka wysłała Nocną Łapę wraz z jego bratem, Chudą Łapą, na zbieranie ziół. Nie przewidziała, że obaj uczniowie zostaną odnalezieni w głębi lasu nieprzytomni po spożyciu ogromnej ilości kocimiętki. Tropiąca Łaska wpadła w gniew. Uznała, że Nocna Łapa skompromitował ją przed całym klanem. Od tamtej chwili niemal całkowicie zaprzestała jego szkolenia, zamiast tego powierzając mu najbardziej niewdzięczne obowiązki, jakie tylko przychodziły jej do głowy. W dniu mianowania Nocnej Łapy na wojownika Tropiąca Łaska stoczyła z nim pojedynek. Kocur zakończył szkolenie jako Nocny Śpiewak, a jego mentorka wreszcie mogła uznać problematycznego ucznia za zamknięty rozdział. Szczęście jednak nie trwało długo. Tropiącej Łasce Zalotna Gwiazda ponownie powierzyła ucznia — Cętkowaną Łapę. Tym razem wojowniczka nie zamierzała okazać mu pobłażliwości ani pozwolić, by jej podopieczny okrył ją hańbą. Szkoliła Cętkowaną Łapę twardą łapą, co ostatecznie przyniosło zamierzony skutek. Podczas szkolenia drugiego ucznia szylkretka podjęła również próbę zbliżenia się do jego ciotki, nowo mianowanej mistrzyni Klanu Wilka, którą została Nadciągający Pomrok. Ich relacja odżyła i z czasem nabrała zupełnie innego wymiaru. Po kilku księżycach Cętkowana Łapa został mianowany wojownikiem po stoczeniu walki z mentorką. Przybrał imię Cętkowanego Tęgosza, a Tropiąca Łaska po raz kolejny mogła zaznać spokoju.
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)