BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

31 grudnia 2014

JESIONOWA SZADŹ

Autor grafiki: _misha.13 (discord)
OGÓLNE
JESIONOWA SZADŹ
Poprzednie imiona: Kasjopeja >>> Jesionowa Łapa
Płeć: Kotka
Orientacja: Omniseksualna z preferencją do kocurów
Przynależność: Samotnicy >>> Klan Wilka
Ranga: Samotnik >>> Uczeń >>> Wojownik

- - - -

Właściciel: _misha.13 (discord)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Budowa Jesionowej Szadzi jest muskularna, lecz nie braknie jej jednak przez to naturalnej gracji, z którą się porusza. Ma cielsko przeciętnej długości, a sprężystości jej nie brak. Jej długie, liliowe pręgowane futro sprawia wrażenie jakby żyło własnym życiem, zmuszając kotkę do ciągłej pielęgnacji. Dba ona nieustannie o to, jak wygląda, przyozdabiając całe swoje ciało w różnorodnych kwiatach, lecz zawsze pilnuje, by naraz mieć na sobie tylko jeden rodzaj kwiatu, najczęściej lawendę, a za uchem wiecznie nosi łabędzie pióro. Jej łapy są przeciętnej długości, nie wyróżniając jej specjalnie wzrostem wśród innych kotów, aczkolwiek ich muskulatura prezentuje siłę, z którą mogłaby przyszpilić kogokolwiek, gdyby jej się tak zachciało. Jej zielone oczy wiecznie wyrażają niezachwiany spokój, przez co inni muszą się zastanawiać, jakie są jej dokładne intencje. Jesionka pilnuje, by jej pazury zawsze były naostrzone i błyszczące.
Cechy szczególne - Brak
Kolor sierści - Liliowy srebrny klasycznie pręgowany z bielą
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Jesionowa Szadź jest dociekliwą kotką, otwartą na dyskusje. Jednak uporczywie trzyma się swojego zdania, co może frustrować rozmówcę. Lubi zdobywać wiedzę, a ciekawość poprowadziła ją w stronę klanów. Do innych kotów na początku jest przyjazna, a później swoje nastawienie i zachowanie dostosowuje do rozmówcy, co umożliwia jej łatwiejszą komunikację czy nawiązywanie więzi — jest elastyczna w komunikacji, lecz nie w poglądach. Jest empatyczna, a po ukształtowaniu relacji, lojalna. Dużo czasu spędza na pogrążaniu się w refleksji, kwestionując różne tematy. Jej niezwykły spokój i opanowanie przeszkadzają obcym w odczytaniu jej intencji. Stara się nie dawać ponieść emocjom, gorliwie trzymając się stoickiej postawy. Gdy wie, że nie ma innej opcji, poddaje się woli silniejszego. W klanie nie jest za bardzo rozmowna, a pobratymców traktuje bardziej z dystansem, no chyba, że akurat się z kimś pozna bliżej.
Dla tych, których mianuje swoimi bliskimi, co zdarza się niespecjalnie często, jest niezwykle czuła i troskliwa. Zwykle obejmuje rolę opiekunki, stawiając potrzeby drugiego kota przed jej własnymi. Swoją miłość czy sympatię okazuje przez częste wspólne spędzanie czasu z drugim kotem, obdarowywanie drobnymi prezencikami i usługując im.

MORALNOŚĆ

Jesionowa Szadź nie zawaha się zaatakować, jeśli wyczuje, że rozmówca jest nastawiony do niej wrogo, lecz najczęściej w ramach samoobrony. Zabija tylko, gdy musi, aczkolwiek nie boi się pobrudzić swoich łap. Jest agnostykiem i kwestionuje wszystkie wiary, łącznie z tą nauczaną przez jej własną matkę.

CIEKAWOSTKI

- Mimo zwątpienia w wiarę matki, bardzo interesują ją gwiazdy i potrafi wiele opowiedzieć na ich temat.
- Łabędzie pióro zza jej ucha jest dla niej niczym talizman. Odda go jedynie komuś, z kim chciałaby pozostać do końca życia.
- Kiedyś pachniała lawendą i rumiankiem, uważając, że to usypia czujność innych. Teraz już jej zapach nie za bardzo się wyróżnia spośród innych.
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: IV
Słabe strony: Jesionka nie jest specjalnie zwinna, uderza zbyt mocno, przez co przy spudłowaniu może się wybić z rytmu i się zachwiać. 
Mocne strony: Duża siła, której używa, przy celnym ciosie w głowę może mocno oszołomić przeciwnika, a pazurami zaczepia się głęboko w skórę. 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Oset (Kasjopeja nie ma zdania o ojcu, był obecny i dbał o nią tyle jak o resztę rodziny. Aktywnie i bezwarunkowo popierał matkę we wszystkich dyskusjach, prawdopodobnie nawet nie wiedząc o co dokładnie chodzi.)
Matka - Kasjopeja (Kasjope została nazwana po matce, są również bardzo do siebie podobne z wyglądu. Są jednak bardzo różne z charakteru, co wywoływało w ich relacji wiele zgrzytów.)
Rodzeństwo 
Brat - Cefeusz (Liliowa pręguska miała z nim najbliższą relacje; bardzo się dogadywali, lecz przez wpływ matki nie zgadzał się z nią na temat opuszczenia rodziny.)
Siostra - Andromeda (Kotka była najcichsza z całego rodzeństwa i też się mocno dystansowała, przez co nie ukształtowały żadnej solidnej relacji. Kasjopeja jednak aktywnie wspierała siostrę.)
Partner - Miodowy Ul (Kocha kotkę całym sercem i przy niej czuje się wysłuchana i wspierana. To ona jest jedynym kotem, do którego kiedykolwiek się otworzyła i zbliżyła tak bardzo.)
Potomstwo - ///

INNE

Chudy Grzbiet (Jest to dla niej po prostu dobry kolega i towarzysz. On sprawia, że się uśmiechnie z taką lekkością.)

SZKOLENIE

Mentor - Oset, Tygrysia Noc
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA

Kasjopeja narodziła się w jedynym miocie Kasjopei i Ostu razem z Andromedą i Cefeuszem. Matka po porodzie nie mogła funkcjonować jak przed ciążą i szybkie ruchy przyprawiały ją o wielki ból, więc polowaniem całkowicie zajął się Oset. Podczas gdy Matka była uziemiona, wpajała ona swoim dzieciom wartości religijne z kultu, do którego niegdyś należała. Gdy młoda Kasjopeja dorastała, zaczęła spotykać obce koty, które opowiadały o swoich wiarach. Bardzo ją zaintrygowała istota innych wiar i zaczęła sama się rozglądać za innymi kotami, z którymi mogłaby dyskutować. Gdy Matka się o tym dowiedziała od Andromedy, urządziła Kasjopei wielkie kazanie o tym, że tylko jej wiara jest prawdą. Przeobraziło się to szybko w burzliwą dyskusję, przez którą młoda pręguska odeszła od rodziny w celu znalezienia nowej przynależności. Po ćwierci księżyca zawędrowała w okolice terenów klanów. Nieznajomy kot opowiedział jej o niepokojącym klanie w lesie, ale ona i tak tam poszła i spotkała patrol Klanu Wilka, który przyprowadził ją do Zalotnej Gwiazdy i została ona wysłana do nory więźniów na czas trwający około księżyca. W tym czasie poznała Chudą Łapę, który żalił się na swoje życie, a, jako że kotka go wysłuchiwała i dawała się mu wygadać, polubił ją. Po odwiedzonym czasie w norze Kasjopeja została mianowana Jesionową Łapą pod okiem Tygrysiej Nocy. W czasie uczniowskim kotka poznała bliżej Miodową Łapę, z którą niemal od razu złapały dobry kontakt. Często przesiadywały razem w ulubionym kącie w obozie, zwykle przy jedzeniu. Po jakimś czasie Jesionowa Łapa odbyła walkę ze swoim mentorem o mianowanie i wygrała, po czym została nazwana Jesionową Szadzią. Przez dłuższy czas jej relacja z Miodką rozkwitała w coś głębszego, aż pewnej zimowej nocy wyznały sobie miłość i zostały partnerkami.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz