BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 6 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

30 sierpnia 2014

Aronia

Autor grafiki: _kierdel (Discord)
OGÓLNE
ARONIA
Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Heteroseksualny/romantyczny
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Kociak

- - - -

Właściciel: weeezeerrr (Discord)
CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA
Opis ogólny - Aronia to kocur o smukłej, niezwykle zgrabnej sylwetce, którą okrywa grube, niebiesko-złote futro, cechujące się gładką, niezwykle przyjemną w dotyku teksturą, najlepiej odczuwalną na grzbiecie, ogonie oraz czubku głowy. Brzuch oraz spód ogona są nieco bardziej poplątane — włosy ciągną się w różnych kierunkach, nadając przy tym nietypowy kontrast jego osobie.
Cechy szczególne - Białe proste futro wychodzące z uszu, łączące się na policzkach.
Kolor sierści - Niebieski złoty klasycznie pręgowany bicolor
Długość sierści - Długa
Kolor oczu - Zielone
Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Z natury Aronia niezwykle łatwo dostosowuje się do innych kotów. Sposób, w jaki mówi, zachowuje się, a nawet postrzega otaczający go świat, potrafi zmienić się w zależności od tego, z kim akurat przebywa. Przy kotach pewnych siebie staje się bardziej śmiały i zdecydowany, przy spokojnych sam zaczyna mówić ciszej i ostrożniej dobierać słowa, natomiast w obecności ponurych lub nieufnych osobników również przybiera bardziej chłodną postawę. Nie robi tego jednak z wyrachowania ani z chęci przypodobania się innym. Zmiana przychodzi mu tak naturalnie, że często sam nie zauważa, w którym momencie zaczął przejmować cudzy sposób myślenia.
Dzięki temu potrafi sprawić, że niemal każdy kot czuje się w jego obecności zrozumiany. Łatwo odnajduje wspólny język zarówno z kimś nieśmiałym, jak i z najbardziej porywczym czy wyniosłym osobnikiem, ponieważ instynktownie dopasowuje się do jego nastroju oraz sposobu prowadzenia rozmowy. Z czasem może jednak pojawić się problem, którego początkowo sam nie dostrzega — im więcej czasu spędza z innymi, tym trudniej odróżnić mu własne przekonania od tych, które przejął od otaczających go kotów.
Aronia nie posiada szczególnie silnego poczucia własnej tożsamości. Często zastanawia się nad tym, kim właściwie jest, czego pragnie i jakie wartości naprawdę uważa za własne. Potrafi z ogromnym przekonaniem bronić jakiegoś poglądu, by kilka dni później całkowicie zmienić zdanie po rozmowie z kimś, kogo zacznie podziwiać. Najtrudniejsze chwile przeżywa wtedy, gdy zostaje sam, ponieważ pozbawiony cudzych głosów nagle nie wie, którego z nich powinien słuchać.
Jednocześnie żywi głębokie przekonanie, że jego życie musi mieć szczególne znaczenie. Nie potrafi pogodzić się z myślą, że mógłby być po prostu jednym z wielu kotów, prowadzącym zwyczajne życie bez większego celu. Każde niezwykłe wydarzenie, przypadkowe spotkanie czy osobliwy sen może potraktować jako znak wskazujący mu drogę. Łatwo zaczyna wierzyć, że został przeznaczony do czegoś wielkiego, choć jego wyobrażenie o tym, czym owo „wielkie przeznaczenie” miałoby być, często zmienia się wraz z kotami, które spotyka. Jeśli ktoś zobaczy w nim przyszłego przywódcę, zacznie zachowywać się jak przywódca; jeśli inny dostrzeże w nim bohatera, z czasem sam zacznie wierzyć, że właśnie nim powinien zostać.
Odczuwa osobliwą zazdrość wobec kotów, które mają za sobą trudne doświadczenia. Nie zazdrości im cierpienia ani strat, lecz pewności, jaką te wydarzenia nadały ich osobowości. Podziwia tych, którzy potrafią powiedzieć, kim są i dlaczego stali się właśnie tacy, jacy są. Sam posiada wiele wspomnień, lecz często odnosi wrażenie, że żadne z nich nie należy do niego wystarczająco mocno, by mogło stać się fundamentem jego charakteru. Niekiedy patrzy więc na czyjąś ranę, zdradę czy żałobę i myśli, że przynajmniej dzięki temu tamten kot wie, czego chce od życia.
Ma również ogromny problem z odmawianiem. Bardzo nie lubi zawodzić innych, a świadomość, że ktoś może się na niego rozczarować, potrafi być dla niego niemal nie do zniesienia. Zgodzi się więc na rzeczy, których w rzeczywistości nie chce robić, przyjmie cudzą prośbę mimo własnych wątpliwości i stanie po czyjejś stronie, nawet jeśli nie jest przekonany, że ma ona rację. Łatwiej jest mu dostosować się do oczekiwań innych niż powiedzieć, czego sam potrzebuje. W głębi duszy obawia się bowiem, że gdy przestanie być tym, czego oczekują od niego inni, przestaną również widzieć w nim kogoś potrzebnego.


MORALNOŚĆ

Moralność Aroni jest niezwykle elastyczna i w dużej mierze zależna od relacji, jakie łączą go z innymi kotami. Nie posiada sztywnego kodeksu wartości, przez co często ocenia, co jest właściwe, przez pryzmat osoby, której ufa, podziwia lub z którą aktualnie przebywa. Dobro innych stawia wysoko, szczególnie tych, z którymi jest związany, jednak łatwo przekracza własne granice, jeśli uważa, że może w ten sposób komuś pomóc. 
Potrafi usprawiedliwiać cudze przewinienia, zwłaszcza gdy rozumie ich motywację, a lojalność często stawia ponad bezwzględnym przestrzeganiem zasad. Nie uważa kłamstwa za coś jednoznacznie złego — może uznać je za właściwe, jeśli ma ono ochronić kogoś bliskiego, lecz potępi je, gdy zostanie wykorzystane przeciwko osobie, na której mu zależy. Zdarza mu się również postąpić wbrew własnym przekonaniom, ponieważ niezwykle trudno przychodzi mu odmawianie innym, szczególnie tym, których szanuje. 
Jest ateistą.


CIEKAWOSTKI

-/// 
UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///
Poziom wojownika: ///
Słabe strony: 
-Siła
-Odporność
Mocne strony: 
-Szybkość
-Zwinność 
-Celność

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Tygrysia Noc 
Matka - Miodowy Ul, Jesionowa Szadź
Rodzeństwo - Agrest,  Smuklik
Przybrane: Wodnik
Partner - Zależy mu na tym, by któregoś dnia znaleźć kotkę, którą pokocha. 
Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///
Uczniowie obecni - ///
Uczniowie dawni - ///
HISTORIA
Urodzony w Klanie Wilka podczas panowania Zalotnej Gwiazdy. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz