BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 26 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

27 lipca 2026

Od Złocistego Widlika CD. Szkwała (Ulewnego Szkwała)

Gdy Szkwał był jeszcze kociakiem

Kremowy kocur przeniósł wzrok na syna i pokręcił lekko łebkiem.
— Skażona krew rozumiesz synu? Z pewnych przyczyn zostali zdrajcami, a sama Mandarynkowa Gwiazda na pewno wiedziała, co robi — miauknął po prostu. Liderka nie robiła niczego bez powodu, więc i tym razem na pewno miała wystarczające dowody, by zmienić tym kotom rangę w klanie.
— A teraz idź spać Szkwałku, bo jest już późno. Twoje siostry już śpią — dodał na koniec.

Obecnie

Piastun miał mętlik w głowie. Stracił brata, a potem dawnego przyjaciela, chociaż z Konwalią nie dogadywał się zbyt dobrze. Mieli odrębne zdania na temat czekoladowych potworów. Nie rozumiał, dlaczego tak dobry wojownik, jak Konwaliowa Mielizna darzył te kreatury ciepłymi uczuciami. Do tego prosił go, by zaopiekował się odrzutkiem. To brzmiało jak nieśmieszny żart.
— Przez wzgląd na naszą dawną przyjaźń, dobre — prychnął z obrzydzeniem. Nigdy nie przepadał za czekoladowymi szkaradami. Mało tego jego własna córka poszła w ślady zbiega i również rozczulała się nad tymi parszywymi stworami, jakby były tak samo dobre, jak inne koty. Zastanawiał się, czy Szafirka kiedyś gadała z Konwalią i kocur jej wmówił, że są dobre. Dobrze, że jego syn przejął od niego nauki. Jeśli chodziło o Lawendę, to koteczka chyba również nie pałała szczególnymi uczuciami do czekotów. Jeśli już mowa o czekoladowych pokrakach, to w żłobku oprócz Flądry pojawiły się jeszcze dwa wydrze koty. Gdy po raz pierwszy przyniesiono je do żłobka, Złotek nie mógł uwierzyć, że pozwolono im zostać. Jasne kodeks był oczywisty, ale czy naprawdę nie mogli komuś podrzucić tych stworów? Z drugiej strony miał ułatwione lekcje nienawiści do czekotów w praktyce.
— Ojcze? — rozległ się głos Ulewnego Szkwała. Kremowy kocur przeniósł na niego wzrok, a jego zielone oczy zalśniły ciepłym uczuciem na widok wojownika.
— Szkwałku, witaj — wymruczał, podnosząc się na łapy. Rzucił ciepłe spojrzenie na Lilię i Milczka, a potem z obrzydzeniem spojrzał na czekoladowe kociaki, których imion nie silił się pamiętać. Ruszył spokojnym krokiem w stronę młodszego. Liznął go w łebek na powitanie i zaprosił na ubocze.
— Dobrze, że jesteś — wymruczał, siadając wygodnie na posłaniu. Poprawił muszelkę na piersi, a następnie położył ogon na łapach.
— Wybacz, że musisz znosić te wstrętne czekoty, ale nie mogę za bardzo odejść, bo są inne maluchy, które muszę pilnować — przeprosił syna.
— Rozumiesz, że Konwalia prosił mnie o zajęcie się tym wstrętnym odrzutkiem? Wiesz, jaki był jego argument? Zrób to przez wzgląd na naszą dawną przyjaźń. Rozumiesz? On mnie poprosił o zajęcie się tym wydrzanym kotem! Może rzeczywiście jest ojcem kociąt tej szkarady, a uciekł z klanu, by zamazać ślady. A ona? Łże, że nie jest ojcem kociąt. Mówię ci, coś mi tu bardzo nie pasuje — wymamrotał. Zaczął temat z przytupem, ale wiedział, że jego syn go zrozumie i wesprze po tym ciosie poniżej ogona.

<Synu? Jak on mógł?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz