BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Wiele księżyców zajęło, by Klan Nocy podniósł się z zgliszczy po strasznej powodzi. Niestety i w tym czasie wśród szuwarów nie mogło być spokojnie, gdyż w szeregach wojowników żył zdrajca i morderca. Jego czyny prędzej czy później ujrzały światło dzienne, a rudy wojownik, niejaki Pluskający Potok, dostąpił egzekucji z wyroku Spienionej Gwiazdy oraz reszty klanu. Sam czyn stracenia wykonał Szałwiowe Serce, książę i zarazem potomek nowej liderki klanu. Kolejnym hucznym wydarzeniem było przekazanie władzy dotychczasowej liderki. Klan stanął przed wyborem zagłosowania na Mandarynkowe Pióro bądź Algową Strugę, które dotychczas pełniły rolę zastępczyń. W demokratycznym głosowaniu wojownicy wybrali srebrną kotkę jako nową liderkę. Spieniona Gwiazda odeszła na zasłużoną emeryturę, gdzie ostatnie chwile swojego życia spędziła z bliskimi kotami. W noc zgromadzenie, kiedy to przodkowie zstąpili na ziemię w blasku pełni, odeszli z trzema duszami, których ciała zostały znalezione wtulone w siebie nawzajem. W tej cichej śmierci klan pożegnał Spienioną Gwiazdę, dotychczasową piastunkę Kotewkowy Powiew, która niejednego z wojowników wychowała za kociaka, oraz Kolcolistne Kwiecie. Klan jednak nie mógł długo opłakiwać starszych, gdyż na ich językach znajdowało się imię pewnej czekoladowej szylkretki i to kolejnej wśród najmłodszych członków. Niektórzy uważają, że to zły omen od gwiezdnych przodków, którzy jakoby ostrzegali Nocniaków, by Ci nie wystawiali ich przychylności na próbę.
Szybko jednak klanem wstrząsnęła wieść o kolejnej zdradzie, tym razem ze strony członka rodu. Błękitna Laguna wyjawił z gałęzi sumaka sekret swojego brata. Całemu klanu obwieścił, iż point od księżyców spotyka się z kaleką wojowniczką z Klanu Klifu, a na potwierdzenie słów księcia, Porywisty Sztorm wspięła się na sumak i przyznała, że na własne oczy widziała, jak oskarżony kierował się w stronę granicy z Klanem Klifu. "Zdrajca" został uziemiony z zakazem opuszczania obozu na czas nieokreślony, lecz nie wiadomo czy to ostateczna kara, jaka spotka kocura, czy dopiero jej początek. Czy w klanie zapanuje upragniony spokój? Jakie liderka ma plany względem klanu, mając w swych łapach władzę?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Klifu!
(brak wolnych miejsc!)

Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 26 lipca, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

13 lutego 2021

Od Północnego Mrozu

- Cześć - powiedziała chłodno, rzucając przed Modrzewiową Korę chudego szpaka. Wojownik... A w zasadzie "królowa", bo zamiast Borsuczego Kroku to on kiblował na tym stanowisku, spojrzał na nią z zaskoczeniem. Północny Mróz odezwała się do niego pierwszy raz od dłuższego czasu. W zasadzie to pierwszy raz od momentu, w którym dowiedziała się o kociakach z zastępczynią. 
- P-Północ? Jak miło cię widzieć! - Modrzewiowa Kora rozpromienił się, przesuwając się, by zrobić siostrzenicy miejsce. Nie miała zamiaru odzywać się do niego, ale cała ta sytuacja z Wilczą Łapą odcisnęła na niej piętno. Chociaż dobrze to ukrywała, to tak naprawdę potrzebowała chociaż tego jednego kota, który byłby dla niej oparciem. Kocur spojrzał na nią współczująco. Wciąż nie mogła się przyzwyczaić, że został w zasadzie karmicielką.
- Jak sobie radzisz? No wiesz... Z tym wszystkim. - wzruszyła obojętnie ramionami, wpatrując się przed siebie.
- Są trochę do ciebie podobni - powiedziała obojętnie, zgrabnie omijając temat. Miała na myśli Jastrzębia i Skałę. Bardzo podobały jej się te imiona. Były o niebo lepsze niż jakiś Promyczek, Kwiatuszek czy inne Słoneczko. 
- Północ - powiedział poważnie jej wujek. Położył łapę na jej łapie. Córka Wawrzynowej Łapy i Sarniej Łapy spojrzała mu prosto w oczy - Widzę, kiedy coś jest nie tak. Dobrze cię znam. Czasami... Czasami nawet myślę, że lepiej niż samego siebie - uśmiechnął się blado, ale kontynuował - Chodzi o Wilczą Łapę, prawda?
Pokiwała wolno głową.
- Nie wyrzucaj sobie tego, proszę - powiedział, cały czas szukając wzrokiem jej spojrzenia - Wilcza Łapa na pewno jest szczęśliwy ze swoją rodziną w Klanie Gwiazdy. Nic nie mogłaś zrobić.
Północny Mróz skrzywiła się z obrzydzeniem. 
- Klan Gwiazdy to brednie - warknęła, ignorując protest Modrzewiowej Kory - Chodzi mi tylko o to, że naprawdę mógł żyć. Gdybym nie zignorowała tego, co się z nim działo podczas treningów.
- Myślisz... Myślisz, że byłby szczęśliwy? Myśląc, że jest balastem dla klanu? Słuchając zrzędzenia Świetlikowego Skrzydła i innych w legowisku starszyzny? Zawsze był ambitny, tak samo jak ty - powiedział łagodnie Modrzew - Poszukaj pozytywów. Wilcza Łapa na pewno już nie cierpi. I wątpię, żeby chciał, żebyś i ty cierpiała.
Północny Mróz nie odpowiedziała. Przymknęła oczy, starając się przypomnieć sobie, jak wyglądał Wilcza Łapa. Zajęło jej to dłuższą chwilę. Zabawne, że wcale nie minęło tak dużo czasu od jego śmierci, a ona sama miała duże problemy z przywołaniem w pamięci jego pyska. Jej przemyślenia przerwał kocięcy pisk.
- Co znowu? - westchnął Modrzewiowa Kora, wstając. Północny Mróz powstrzymała się od uśmiechu. Jej wujek naprawdę stał się pantoflarzem. 
Do kociarni głowę wetknęła jakaś niewielka istotka. Widząc Północny Mróz, spojrzała na nią z zaciekawieniem. Wojowniczka nie była w stanie stwierdzić, czy był to Jastrząb, czy może Skała. Prawdę mówiąc, do tej pory trzymała się od nich z daleka.
- Cześć - powiedziała spokojnie. 

<Kuzynostwo? albo ktoś inny z Klanu Wilka?> 
Posted by
.

1 komentarz:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)