BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Owocowym Lesie!
(brak wolnych miejsc!)

Znajdki w Klanie Klifu!!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 8 listopada, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

11 maja 2020

Od Jeżowej Ścieżki CD. Orlikowego Szeptu

Pomimo, że obecna Pora Zielonych Liści, była bardzo ciepła, co przyniosło ze sobą duchotę i skwar, medycy nie narzekali. Przynajmniej mogli uzupełnić na nowo zapasy, przygotowując się na trochę gorsze dni. W końcu nigdy nie wiadomo, co może przynieść jutro, a warto było być zabezpieczonym. Los lubił robić niespodzianki.
Jeżowa Ścieżka rozejrzał się po składziku, gdzie trzymali medykamenty. Zapach ziół dotarł do niego od razu i chociaż był intensywny, bardzo mu się podobał. Zamruczał zadowolony. Rośliny od zawsze napawały go spokojem. Kocur uwielbiał bycie medykiem, pomaganie potrzebującym, chorym lub rannym kotom, zbieranie ziół i rozmowy z innymi medykami. Jedyną wadą tego życia, był surowy kodeks. Westchnął, zanim chwycił w pysk jastrzębiec, akurat będący mu potrzebny.
- Potrzebuję waszej pomocy. Bluszczowa Łapa ma głęboką ranę na karku i ciągle krwawi.
Zastrzygł uszami, gdy rozległ się w legowisku nowy głos. Po brzmieniu od razu rozpoznał jedno z kociąt Koniczynki. Orlikowy Szept był już wojownikiem, jednak Jeżowa Ścieżka dalej pamiętał, jak był malutką kuleczką, śpiącą blisko brzucha matki. Uśmiechnął się na samą myśl. Był już świadkiem narodzin wielu pobratymców.
- Co jej się stało?
Dobiegł go głos Zajęczej Stopy. Nie czekając, Jeżyk chwycił nawłoć i skrzyp. Podbiegł do swojej dawnej mentorki, pozostając przyniesione medykamenty pod jej łapami. Następnie zawrócił, by przynieść jeszcze pajęczynę. Nie było czasu do stracenia.
- A obiecujesz, że nikomu nie powiesz?
Czekoladowy zastanawiał się, co też mogło się takiego wydarzyć, że wojownik wolał zostać to w tajemnicy. Jeśli jednak chodziło o jakieś zagrożenie względem Klanu Burzy, lepiej było powiedzieć Mokrej Gwieździe. Przywódca z pewnością podjąłby słuszną decyzję, w trosce o swoich pobratymców.
- To zależy od sytuacji. - Jeżyk odłożył pajęczynę.
Ogonem dał znać Bluszczowej Łapie, by podeszła bliżej niego. Kotka niepewnie zbliżyła się do asystenta medyka. Brat Rzecznego Nurtu, przyjrzał się na samym początku jej raną. Nie była zbyt głęboka, ale zdecydowanie krwawiła. Nie chciał, żeby wdała się infekcja.
- Usiądź. - polecił.
Chwycił pajęczynę, rozpoczynając przykładanie jej do krwawiącej rany. Szkarłatna ciecz szybko wsiąknęła w pajęczynę. Na szczęście.
- Mniszkowy Kwiat jej to zrobiła. - krótko wyjaśnił kocur, przyglądając się siostrze.
Po oczyszczeniu świeżych ran z większej ilości krwi, co zatrzymało krwawienie, Jeżyk przeżuł pośpiesznie nawłoć i skrzyp.
- Będzie trochę szczypało. - wyjaśnił powoli kotce. Bluszczowa Łapa skinęła głową, zanim asystent przystąpił do rzeczy. Oprócz skrzywienia się, wyglądało na to, że rana jej tak bardzo nie dokucza i powinna się zagoić. - Po wszystkim. Lepiej jednak być została u nas dzień na obserwacji.
Ogonem wskazał jedno z mchowym legowisk.
- Same kłopoty ostatnio z tymi uczniami. - westchnęła Zajęcza Stopa. Medyczka pośpieszyła zająć się dalszym badaniem Bluszczowej Łapie, kiedy tylko koteczka się położyła.
Jeżowa Ścieżka przyglądał jej się chwilę w milczeniu, zanim zwrócił pyszczek w stronę Orlikowego Szeptu. Zastanawiał się, co teraz czuje. Jeżyk bardzo kochał swoje siostry i nie potrafił sobie nawet wyobrazić tego, że one mogłyby skoczyć sobie do gardeł.
- Ej, spokojnie, będzie dobrze. - zagadał przyjacielsko, zwracając na siebie uwagę białego. - Jeśli chcesz zobaczyć się z Konwaliowym Sercem, to poszła do Cętkowanej Łapy.
Zaszurał nieśmiało łapą po ziemi.
- Słyszałem, że ty i Cętka jesteście razem. Gratuluję. To musi być miłe uczucie, mieć partnerkę. - uśmiechnął się lekko.


<Orliku?>
Posted by
.

1 komentarz:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)