BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

26 maja 2020

Od Łososia (Łososiowej Łapy) CD Rzeki (Rzecznej Łapy)

Kocurek podniósł wzrok na stojącą obok siostrę. Wąsy zaczęły mu drgać na wzmiankę o jakiejś pozażłobkowej aktywności. Niby nikt nie pozwalał im wychodzić, ale przecież nie mogą uszkodzić się we własnym obozie! A obecność Lisiaków? Proszę! Sami daliby sobie z nimi radę, a nawet jeśli nie, to przecież w obozie jest pełno wojowników, którzy na pewno z chęcią im pomogą. W razie czego wystarczy tylko wydać kilka pisków i zaraz pojawi się wokół nich pełna obstawa. Łosoś wstał i zbliżył się do Rzeki na tyle, żeby Śledziowe Futro ich nie usłyszała.
- Masz jakiś plan? - wyszeptał podekscytowany.
- Prawie - miauknęła szylkretowa i zaczęła wodzić wzrokiem po przechadzających się po obozie kotach, krzywiąc pyszczek. - Ta szlajająca się zgraja to chyba nasz największy problem.
Wtedy do małego, łososiowego łebka wpadł pewien pomysł. Skierował połyskujące entuzjastycznie ślepia w stronę Plusku, która wciąż siedziała z podwiniętymi pod siebie łapami. Musiała zauważyć, że kocurek na nią patrzy, bowiem również na niego spojrzała, ale szybko odwróciła wzrok.
- Pluskuuuuś... - przeciągnął jej imię, mając nadzieję, że dzięki temu nada wypowiedzi więcej słodyczy. Wtedy obydwie siostry spojrzały na niego z konsternacją.
- Niech lepiej nigdzie nie idzie! - syknęła Rzeka na wspomnienie ostatniego incydentu.
- Nie o to chodziło! Przecież Pluskwa koleguje się z tym całym Pigwowym Zębem, nie? Mogłaby go wkręcić w pomaganie nam.
- Pigwowym Kłem! - poprawiła pręgowanego Plusk.
- Nieważne! Dałabyś radę załatwić nam przechadzkę po obozie?
- Zaraz, zaraz - wtrąciła się Rzeka, wydymając policzki. - Niby po co nam jakiś nadzorca? Chyba nie chcesz się go trzymać jak rzep psiego ogona?
- W tym cała sztuka! - Łosoś upewnił się, słyszą go tylko Rzeka i Plusk. - Jak już nas stąd wyprowadzi, wymkniemy się mu! Zawsze moglibyśmy pójść do taty, ale jak tylko straciłby nas z oczu, od razu powiedziałby mamie i byłby niezły raban. Tak będzie bezpieczniej, bo Pigwowy Kieł najpierw sam próbowałby nas szukać, żeby nie dostać ochrzanu, że nas zgubił.
Rzeka pokiwała głową. Brat i siostra zwrócili wyczekujące spojrzenie w stronę Plusku. Kremowemu kocurkowi nie wydawało się, aby spodobał jej się ten plan. Faktycznie, może byłoby to trochę nieuprzejme z ich strony, ale przecież wróciliby do niego, zanim zdążyłby zauważyć. A nawet jeśli, to co? Trochę by się pomartwił, ale znalazłby ich w jednym kawałku. Plusk wciąż się namyślała, ale w końcu liliowa szylkretka zaczęła niespokojnie machać kitą.
- To jak? - spytała z niecierpliwością, zwracając się do siostry. - Wchodzisz w to?
<Plusk? Rzeka?>
Posted by
.

1 komentarz:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)