Od Chuderlawego Skowytu CD. Jeżowej Ścieżki

Jeżowa Ścieżka spojrzał oskarżycielko na niego, wywołując niemały uśmiech na liliowym pysku. 

— Jak to Jeżyku? — zawył zrozpaczony Chudy, wtulając się w gęstą sierść niezadowolonego medyka. — Czy nasza miłość okaże się silniejsza od zasad? — zapytał łamiącym się głosem, wpatrując się wkurzonego kocura. 

Zajęcza Stopa uśmiechnęła się niepewnie. 

— T-to ja was zostawię — miauknęła jedynie, wychodząc pośpiesznie. 

Czekoladowy prychnął i nim Chuderlawy Skowyt zdążył otworzyć pysk, dostał kopniaka w brzuch. 

— Nie musisz aż tak brutalnie okazywać mi swojej miłości — mruknął do Jeżowej Ścieżki, który leżał pod nim cały zjeżony. 

Jakby tak przymrużyć oczy zdawał się być nawet uroczy taki zdenerwowany. I w przeciwieństwie do swojej siostry, Psiankowej Szyi, nie był aż tak wkurzający. A jak już to nie dało się na niego długo gniewać. Wystarczyło spojrzeć na te zagniewane niebieskie ślipia i puchate, brązowe poliki, a wszystkie nerwy magicznie znikały. 

— Złaź ze mnie mysi bobku — wycharczał medyk, bijąc wściekle ogonem o ziemie. 

Chudy mimowolnie zamerdał kitą. 

— A magiczne słowo? 

Czekoladowy wywrócił ślipiami, jednakże napotkawszy się ze spojrzeniem wojownika westchnął. 

— Proszę. Zejść. Ze. Mnie. — wycedził, jakby kazał mu się bratać z sową. 

Liliowy niechętnie wypuścił kocura, który od razu zerwał się na łapy. Otrzepał sierść z kurzu, a Chudemu posłał pełne gniewu spojrzenie. 

— Teraz wyjaśnij Zajęczej Stopie, że nie jesteśmy w związku — zażądał Jeżowa Ścieżka. 

Wojownik zastrzygł zaciekawiony uszami. 

— A po co miałbym to robić? — zapytał liliowy, podchodząc do zjeżonego kocura. 

Czekoladowy zmarszczył brwi. 

— Jak to po co? — mruknął zdenerwowany. — Bo nie jesteśmy w związku! 

Przez napuszony ogon kocur coraz bardziej przypominał wiewiórkę.

— Jak możesz tak mówić? — Chudy złapał się teatralnie za pierś, wbijając smutne spojrzenie w Jeża. — Załamiesz mi serce, Jeżyku! 

Nagły szelest zwrócił uwagę obu Burzaków. Nieco zdezorientowana Konwaliowe Serce przyglądała im się z szeroko otwartym pyszczkiem. 

— Nie było mnie tu! — zawołała czarno-biała, uciekając pośpiesznie. 

Czekoladowy kocur zdawał się być już na skraju swojej cierpliwości. Chuderlawy Skowyt zaśmiał się cicho i wyskoczył z legowiska medyków. 

— A ty gdzie? — syknął Jeżowa Ścieżka. — Musisz im wytłumacz, że to wszystko nie porozumienie — oburzał się kocur. 

Liliowy pokręcił łbem rozbawiony. 

— Zostawiam to w twoich łapach, Jeżyku! — zawoła, odbiegając pośpiesznie od wściekłego kocura. 

<kończymy?>