BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

17 września 2026

Od Migoczącej Łapy

Skończyło się na tym, że Migocząca Łapa trenował częściej, niż zakładał. Nauka z Lśniącą Gwiazdą zaczynała stawać się tylko punktem, wokół którego uczeń budował własny system, polegający na szlifowaniu wszystkich umiejętności. Zwłaszcza tych, z którymi miał problem. I chociaż było to męczące, Migot nie zamierzał się poddawać. Wiedział, że treningi są najważniejsze. Bez tego nigdy nie osiągnie swoich celów, które i tak z każdym dniem potrafiły się od niego oddalać. A on nie mógł do tego dopuścić. Nie mógł przynieść takiego wstydu swojej rodzinie oraz klanowi, któremu był szczerze oddany. Nie był przecież przegrywem, który użala się nad własnym losem. On był wojownikiem, który gdy trzeba, bierze sprawy w swoje łapy i bez zatrzymania dąży do celu.
Siedział obok wejścia do obozu, w bezpiecznej odległości od wodospadu, który łatwo mógł go porwać w swoje sidła, jeśli tylko by chciał. Głowę miał uniesioną ku górze i wpatrywał się w gwiazdy, powoli pojawiające się na nocnym niebie. Nie wiedząc dlaczego, widział w nich coś kojącego, jednak nie swoich przodków, jak to widziało większość wierzących w Klan Gwiazdy. Wyobrażenie, że teraz każdy z nich przygląda się Migotowi, było nieco przerażające, dlatego on wolał widzieć w nich tylko lśniące punkty, dające mu jakąś nadzieję. Ale oczywiście nie wątpił w Klanu Gwiazdy, co to to nie. Jednak wolał myśleć, że znajdują się oni na Srebrnej Skórze w innej formie, niż jego ukochane gwiazdy.
Najbardziej ciekawiły go te migoczące. Nie tylko ze względu na jego imię, które pochodziło od tego zjawiska, ale również przez tę powłokę tajemnicy, która otaczała gwiazdy dotknięte tą siłą. Był ciekaw, dlaczego one tak migają. To coś zwiastuje? A jeśli tak, to co dokładnie? Opcji było kilka: mogło to oznaczać coś dobrego, jak oznaka jaśniejszego lśnienia na niebie, albo coś złego, jak śmierć danej gwiazdy. Zgaśnięcie jej blasku na wieki.
 
***
 
– Dzisiaj potrenujemy coś luźniejszego, jednak równie ważnego dla każdego wojownika Klanu Klifu – oznajmił Lśniąca Gwiazda, idąc parę kroków przed Migoczącą Łapą. Ten podniósł lekko głowę na słowa mentora, zdziwiony jego decyzją. Mimo to nic nie powiedział, dalej posłusznie idąc tam, gdzie Lśniąca Gwiazda go prowadził. W końcu doszli na piaszczystą plażę, tuż obok morza oraz dwóch granic Klanu Klifu. Widząc teren wybrany przez mentora na trening, Migocząca Łapa już domyślał się, co będą robić.
– Dziś nauczysz się otwierania krabów. Jest to bardzo ważna umiejętność i nie warto jej lekceważyć – powiedział rudy. – Aby go otworzyć trzeba podważyć pazurami, pomagając sobie drugą łapą. Oczywiście otwieramy już zabitą zwierzynę – wyjaśnił i dał uczniowi znak do polowania. Migot szybko ustawił się w odpowiedniej pozycji, tym razem mając nadzieję, że cokolwiek złapie. Nie mógł przecież tak zawalić na takim łatwym zadaniu. Na szczęście po niedługim czasie przyniósł złapanego kraba i ostrożnie położył go obok przywódcy. Ten kiwnął głową i następnie poinstruował Migoczącą Łapę jeszcze raz, dokładnie pokazując wszystko na ich przyszłym posiłku.

[465 słów + otwieranie krabów]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz