Od Szczawiowego Liścia

 Nieoczekiwanie dla liliowego został wezwany na “dywanik” do Berberysowej Gwiazdy. Miał właśnie zamiar wybrać się na polowanie, ale skoro przywódczyni chciała go widzieć, to od razu udał się do jej legowiska.  W oddali kątem oka dojrzał Iskrzący Krok i Barwinkowego Podmucha. Na widok czarnego serce zabiło mu szybciej. Liliowy wszedł do środka, pozostając sam na sam z matką. Futro na grzbiecie Berberysowej Gwiazdy było zjeżone, pazury głęboko wbite w podłoże, natomiast w oczach dojrzał wściekłość. Wojownik w pierwszej chwili miał ochotę się wycofać. Chyba pierwszy raz widział matkę w takim stanie. A już na pewno w jego obecności. Pozostał jednak na miejscu, czujnie unosząc uszy. W jego oczach odbijał się spokój.
- Co się stało, mamo?
- Jeszcze się pytasz! Iskrzący Krok opowiedziała mi, że posądzasz ją o zdradę klanu. Ponadto zdradziła, że prawie pobiłeś się z Wróblową Gwiazdą! - syknęła rozdrażniona, wbijając ostre spojrzenie w pierworodnego.
A to podła gnida to była pierwsza myśl wojownika. Zacisnął zęby żeby nie palnąć na raz kilku przekleństw, przychodzących mu teraz na język. Iskrzący Krok tak mu marudziła, że jest maminsynkiem i skarżypytą, a sama poszła na skargę. Pewnie próbowała się wybielić, jak przystało na tchórza. Kocur był teraz całkowicie pewny, że jego relacja z córką Lisiej Gwiazdy nigdy się nie polepszy. Kotka sama zmarnowała szansę na posiadanie takiego zajebistego sojusznika. Liliowy nie zamierzał smucić się z tego powodu. Przepełniało go jedynie zirytowanie. Lisiczka przeginała coraz bardziej. Nie pozostało w niej nic z tamtego ogarniętego bachora. Powinien był tamtego dnia pozwolić jej odejść na tereny Klanu Nocy, byłoby bez niej zdecydowanie lepiej! Jeszcze próbowała zagarnąć Barwinka dla siebie, na co syn Żywicznej Mordki nigdy nie pozwoli. Kochał czarnego kocura i zamierzał pozostać przy jego boku.
- Iskrzący Krok od pewnego czasu zachowuje się podejrzanie. Już od ucznia skarżyła się na nasz klan. Na jednym ze Zgromadzeń przymilała się do kocura z innego klanu, konkretnie do Wróblowej Gwiazdy. Nie widziałaś tego, ale między nimi coś jest. 
Cierpliwie czekał na odpowiedz Berberysowej Gwiazdy. Ufał swojej matce i wiedział, że jest dobrą przywódczynią. Rozpatrzy pewnie obie strony. W tym najgorsze było to, że nie wiedział co nagadała jej Lisiczka. Na szczęście jako syn przywódczyni mógł liczyć na jej wsparcie. Jego ogon uderzył dwa razy o pięty.
- Rozkaże komuś ją dyskretnie obserwować. - po dłuższej ciszy liderka zabrała głos, wbijając syna przeszywające spojrzenie. - Jeśli jest tak jak mówisz poniesie surowe konsekwencje.
Wojownik kiwnął głową. 
- Dobra decyzja, Berberysowa Gwiazdo. Przynajmniej mogę mieć pewność, że nie wróci do obozu z brzuchem. - stwierdził szczerze Szczawiowy Liść. Zawsze mówił co mu ślina na język przyniosła i w tym przypadku było tak samo. Otóż jeśli Lisiczka faktycznie ma romans z burym liderem i do czegoś bliższego dojdzie, będą mieć w klanie niewierną wojowniczkę i być może kociaki, które pójdą jej śladem. Zmrużył oczy. - Może się wykręcać, że woli kotki. Mówiła to na Zgromadzeniu. Lepiej mieć się na baczności. 
Berberysowa Gwiazda uderzyła ogonem o ziemię, zwracając na siebie uwagę pierworodnego. Przekrzywił lekko zdziwiony łeb. 
- Nie odpowiedziałeś na drugi zarzut. 
Szczawiowy Liść zmrużył oczy w zamyśleniu. Szybko sobie jednak przypomniał o co jeszcze posądziła go Lisiczka. Wyprostował się, pewnie spoglądając w oczy przywódczyni, nie wahał się w odpowiedzi.
- Miałem kłótnię z Wróblową Gwiazdą. Rządził się jakby był u siebie, a nie pozwolę się tak traktować wilczakowi. Musisz jednak wiedzieć, że nie doszło do żadnej bójki i nie miałem zamiaru go atakować. Barwinkowy Podmuch może potwierdzić, że go nie tknąłem, a wręcz przeciwnie - przypomniałem, że na Zgromadzeniu nie może dojść do bójki. Nie jestem głupi żeby bić się z liderem innego klanu. Zwłaszcza na Zgromadzeniu, przed Klanem Gwiazdy. - miauknął pewnym głosem Szczawiowy Liść.
Nie żałował swojego postępowania podczas Zgromadzenia. Wilczaki były zwykłymi wronimi strawami i należało im pokazać, gdzie ich miejsce. Sądząc po tym, jak Wróblowa Gwiazda pierwszy wycofał się z dyskusji mógł śmiało stwierdzić, że ten słowny pojedynek wygrał. A był przecież wojownikiem. Jego ambicje tylko urosły, podobnie z resztą jak pewność siebie.
- Wiem, że jesteś narwany.
- Ale również wiesz, że jestem lojalny swojemu klanowi i kodeksowi. - miauknął, schylając z szacunkiem głowę przed Berberysową Gwiazdą. - Iskrzący Krok przyszła na Zgromadzenie wbrew twojej woli, tym samym pokazując swój brak szacunku.... 
- Została za to ukarana. - mruknęła kotka. 
Chyba nie było nic więcej do dodania. Złość Berberysowej Gwiazdy minęła. Wiedział doskonale jaki stosunek miała do innych klanów. Powinna być dumna, że ma takiego wiernego i silnego wojownika! Szczawiowy Liść liznął się po boku. Odwagę zdecydowanie odziedziczył po matce. Jeszcze chwilę porozmawiali na ten temat, gdyż Szczawik wolał mieć pewność, że kolejne oskarżenie nie padnie w jego stronę. 
- Chcesz pójść na polowanie? - padła po pewnym czasie zmiana tematu. Miał się wybrać na łowy, więc chętnie pójdzie w towarzystwie Berberysowej Gwiazdy. Dawno nie spędzali razem czasu. 
Kotka wydała się zadowolona tym pomysłem. 
- Pod wieczór. - miauknęła w odpowiedzi. - Teraz jestem zajęta. 
To mu wystarczyło. Otarł się o bok matki, mrucząc przy tym z zadowoleniem. Liznęła go w ucho na pożegnanie. Szczawiowy Liść niespiesznym krokiem opuścił jej legowisko. 
Iskrzący Krok zdobyła niebezpiecznego wroga. Szczawiowy Liść nie zamierzał pozwolić jej na zniszczenie klanu i taką bezczelność wobec jego obozu. Wojna się rozpoczęła.