BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

07 lutego 2021

Od Szyszki CD. Iskry

 Jedynka i Kudłacz dołączyli do ich społeczności. Oboje nie przywykli do obecności tylu kotów, więc zaklimatyzowanie w nowym miejscu na pewno sprawiało im trudność. Nie umknęło to czujnemu spojrzeniu Szyszki. Kotka starała się mieć dobrą relację z każdym pobratymcem i jak przystało na przywódczynię, musiała również znać swoje koty. Nie zdziwiła się więc, gdy Iskra do niej podeszła i zagadała w tej sprawie.
- Szyszko? - Iskra znalazła liderkę na jej zwykłym miejscu. - Możemy porozmawiać?
- Tak. O co chodzi, Iskro? - uśmiechała się, ale w jej oczach widoczna była troska.
Kotka pokręciła głową.
- Przyszłam cię o coś prosić. Minęło tyle czasu, a myśli Kudłacza wciąż są po drugiej stronie ogrodzenia. Chciałabym, żeby choć spróbował zrozumieć to miejsce. Szyszko - spojrzała kotce w oczy - moje przewodnictwo mu nie wystarczy. Chciałabym, żebyś wyznaczyła mu mentora. Kogoś stąd, kto pokaże mu świat po tej stronie, żeby mógł ruszyć dalej sam.
Szyszka zerknęła w stronę kocura i powoli pokiwała głową. Tak, najwyższy czas przekazać go pod opiekę mentora. Musiał być to kot cierpliwy i potrafiący zająć się szkoleniem zamkniętego w sobie młodzika. Zmrużyła oczy w zamyśleniu, w myślach szukając odpowiedniego kandydata. Na pewno musiał mieć doświadczenie. 
- Zajmę się tym. - zapewniła czekoladową kotkę, posyłając jej uśmiech. 

***

Stanęło  na tym, że mentorem Kudłacza został Sokół. Kocurek po krótkiej ceremonii przydziału rozpoczął naukę pod okiem jej partnera, ale również dawnego mentora Iskry. Wiedziała, że czekoladowa szanuje swojego mistrza, zatem wybór powinien jej się spodobać. A przynajmniej taką miała nadzieję czarnulka. Żeby mieć jednak całkowitą pewność, wyrwała Iskrę wraz ze świtem na drobne polowanie. 
Kotki szły obok siebie. Ich kroki rytmicznie odbijały się o podłoże. Szyszki czujne ślepia badały okolicę, a uszy wyszukiwały najdrobniejszego szelestu trawy lub krzewów. Do nosa doleciała jej mocna woń zwierzyny. To będzie udane polowanie. Odwróciła pyszczek w stronę siostry Nostalgii, posyłając jej łagodne spojrzenie.
- Sokół jest zadowolony, że może szkolić Kudłacza. Myślisz, że się dogadają? - zagadała.
Jej spokój mógł się każdemu udzielić, podobnie jak dobry humor. 
Czarnulka nieoczekiwanie się zatrzymała. Jej wszystkie zmysły stanęły na baczność. Zapach ptaka doleciał do niej z ogromną siłą, zapewniając o obecności stworzonka. Przypadła do pozycji łowieckiej i zaczęła się sprawnie skradać w jego kierunku. Ptak najpierw zobaczy, więc korzystała z otoczenia. Szybko dostrzegła zwierzątko. Ptak dziobał coś w ziemi, nieświadomy jej obecności i tego, że wkrótce może zostać śniadaniem dla dzikich kotów. Szyszka napięła mięśnie. Wybiła się z tylnych łap. 
- NIE!
Głos Iskry wyprawił ją z równowagi. Ptak zdążył odlecieć, a kotka przywaliła w ziemię. Otrzepała futro z nieczystości i pomasowała bolący łeb. Spojrzała ze zdziwieniem na Iskrę.
- Dlaczego go spłoszyłaś? 


<Iskro? Masz okazję opowiedzieć trochę o tym niejedzeniu ptaków :3> 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz