BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Owocowym Lesie!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

01 marca 2023

Od Gęgawy

— Przygotować się... gotowi... start! — miauknął Komarnica i szybko usunął się z miejsca, odsuwając gwałtownie do tyłu. Dobrze zrobił, ponieważ zaraz w tym miejscu znalazły się łapy skaczącej Świergot. Nie minęła sekunda, a Gęgawa z cichym "Ah" wylądował przybity na piaszczystej ziemi, wywołując wzbicie się w powietrze kurzu. Dla nikogo (a zwłaszcza kota, który kiedykolwiek z nią walczył) nie było tajemnicą, że Świergot potrafiła powalić jednym ciosem.
Czarny kopał w jej brzuch, ale nic nie wskórał. Silna Świergot uśmiechnęła się do niego złośliwie i udawała, że ziewa, jak gdyby wysiłek Gęgawy nic jej nie robił. Ten przybrał tylko kwaśny grymas.
— No Gęgawa! — Komarnica rozłożył zawiedziony łapy, patrząc na bezradnego ucznia. — Jakby to był jakiś nocniak to dawno byś tu leżał z rozerwanym gardłem. Oh, na osty i ciernie... — pomachał głową z rozczarowaniem. 
— Daj mojej uczennicy wygrać — zaśmiała się cicho Jaskółka. — Najwyraźniej zasługuje.
Komarnica spojrzał raz na Jaskółkę, a raz na Gęgawę. Zmierzył kota błagalnym, ale jednocześnie wrogim wzrokiem. Wykorzystując atmosferę śmieszków odepchnął liliową od siebie i rzucił się na jej grzbiet. Uczennica wierzgała jak byk, jednak nie potrafiła z siebie zrzucić mniejszego i zwinniejszego brata. 
— Nie znudziło ci się jeszcze? — mruknęła.
— Lubię patrzeć jak się męczysz. 
Nagle Świergot wpadła na świetny pomysł – niespodziewanie przewaliła się na plecy, przygniatając do ziemi rodzeństwo. Gdy wstała wyglądał jak placek wgnieciony w ziemię. W końcu się podniósł na wszystkie cztery łapy. Komarnica nie miał żadnych słów, tylko zakrywał łapą oczy.
— Też lubię patrzeć jak się męczysz — zachichotała Świergot. 
Gęgawa bez słowa podszedł do kocicy i celując w jej gardło rzucił się, oczywiście imitując prawdziwy atak. Kotka jednak przetoczyła się po ziemi, sprawiając, że Gęgawa stał na górze, uśmiechając się.
— Hej, ale na poważnie. Gdy przyjdzie wam walczyć z jakimś samotnikiem musicie być przygotowani na to, że wróg będzie usiłował was rozszarpać, szybciej niż robić z was żarty — zwróciła uwagę Jaskółka. 
— Dobrze — odpowiedziała jej uczennica, wstała i otrzepała się z kurzu, zrzucając z siebie Gęgawę. Oboje ustawili się w takiej pozycji w jakiej byli na początku, na dwóch przeciwległych rogach polany. Przybrali bojowe postawy. 
— Uh. Gotowi, cośtam...— mamrotał Komarnica, nadal zakrywając sobie oczy. — Do boju!
Świergot pogoniła za Gęgawą z wyprzedzeniem, ale źle stanęła i runęła na ziemię. Gęgawa nie mógł się powstrzymać przed śmiechem. Podbiegł, wyglądając jakby planował poważny atak i kocięcy krok przed twarzą siostry się zatrzymał i zamiast tego dał jej pstryczka w nos.
— Myślałam, że jesteś poważny — mruknęła już nieco zrezygnowana Jaskółka.
— Zazwyczaj — odwrócił się w stronę wojowniczki, gdy jej odpowiadał. Świergot nie mogła się powstrzymać przed wykorzystaniem okazji. Niespodziewanie złapała go łapą i drugą uporczywie rozczochrała sierść na głowie ucznia, który się miotał z piskiem. Gdy skończyła patrzył na nią nienawistnym wzrokiem.
— Też cię kocham — mruknęła rozbawiona zanim zdążył coś mruknąć.
— Mam już dość. — Komarnica odszedł, nieformalnie kończąc również ich trening. 

EVENT NPC: Świergot, Jaskółka, Komarnica

[przyznano 5%]
Posted by
.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)