BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Na skutek pożaru oraz spisku, który miał miejsce w szeregach Burzaków, doszło do zamachu na poprzedniego lidera oraz objęcie rządów przez jego syna, Zawodzącą Gwiazdę. Grupa spiskowców, wśród których odkryto Tańcujące Pierze, Gradobijącego Ciernia, Rudzikowe Skrzydełko, Zwiewny Mak oraz Dzikiego Berberysa, została ukarana według głosu publiczności. Jednak wydanie wyroku nie równało się z powrotem do normalnego trybu życia – klan musiał zmierzyć się ze stratą domu, bliskich, jak i terenów, na których mogli polować. Nie zostanie zapomniana pomocna łapa, którą w stronę Burzaków wyciągnęła władza Owocowego Lasu, zacieśniając tym sojusz. Tymczasowy obóz w Grocie Pamięci zamienił się w przeszukiwanie pobliskich tuneli, wybieranie jaskiń odpowiednich na legowiska, żmudne zbieranie materiałów ze starego obozu… Jednak, mimo trudności i łap pełnych roboty, Klan Burzy z powrotem staje na nogi.

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Wilka!
(dwa wolne miejsca!)

Miot w Klanie Wilka!
(trzy wolne miejsca!)

Miot w Klanie Nocy!
(trzy wolne miejsca!)

Miot u Pieszczochów!
(dwa wolne miejsca!)

Zmiana pory roku już 27 września, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

02 lipca 2018

Od Łzwawej Łapy C.D Szronu

Bura chyba nigdy nie przyzwyczai się do sposobu, w jaki mówiła Szron. Co prawda, szło ją zrozumieć, jednak jej wymowa miała pogłos... Echa? Tak, zdecydowanie było to echo, chociaż dość dziwny rodzaj echa. Nie powtarzał całych słów, a tylko ich część.
Nie ważne. W końcu udało jej się umknąć Dryfującemu Obłokowi! Kocur już od jej kianowania nie wydawał się przyjaźnie nastawiony do uczennicy, lecz teraz po prostu ją wkurzał! Bo co on sobie właściwie myślał, na każdym kroku ją upominając i wymyślając coraz to nowsze (i głupsze) wymagania, w stosunku do siedmioksiężycowej terminatorki? Ledwo wyszła z kociarni, a już miała mu śpiewająco wymieniać zioła i zachowywać się, jakby była dorosła. To jakiś marny żart, czyż nie?
— Jak chcesz — powiedziała vanka — tylko niech to będzie coś fajnego! Nie zdzierżę niczego nudnego przy tym, jak nudny jest mój mentor! — poskarżyła się, a deszczyk zachichotał. Jemu również nie przypadł do gustu nowy nauczyciel jego siostry, szczególnie po tym, jak upomniał ową dwójkę na zgromadzeniu. Bo czemu niby tylko oni mieli siedzieć spokojnie, kiedy Srebrne Poroże z zapałem bajerował uczniów klanu Klifu i Nocy? Bez sensu.
— M-możemy po-pooglądać kamyczki. Ma-mamy ich chyba tro-troszkę w kociarni — zaproponowała koteczka. Łzawa Łapa przewróciła oczami.
— Nudy — burknęła. Jednak po chwili w jej głowie zrodziła się myśl. — Ale... Możemy pochować kamyczki i ich poszukać! To mogłoby być całkiem ciekawe. — Po jej pyszczku przeleciał krótki uśmiech. — Ewentualnie chowany to nie taka zła opcja.
Szron spojrzała niepewnie na swoje łapki.
— N-no nie wiem... A jak się zgu-zgubimy — zapytała. Deszczyk uśmiechnął się ciepło.
— Daj spokój. Schowam się z tobą, dobrze? Wtedy na pewno się nie zgubisz. — W ułamku chwili Łzwawa Łapa poczuła, jak się w niej gotuje. Jej brat, bawiący się, chowający się z kimś innym, niż ona? I to z k o t k ą? O nie, nie, nie. Ona już wie, jak to się skończy! Najpierw chowany, potem berek, a na końcu już zupełnie zapomni o niej, dla tej krótkołapej szylkretki! I co, może jeszcze będą wychowywać grupkę kociąt? Tego już za wiele! Sama ledwo została uczennicą, nie zamierza teraz zostawać ciotką! Jej brat jest jej i koniec.
— Nie ma takiej opcji — burknęła, po czym podkuliła ogon — chyba, że wolisz bawić się z nią, niż ze mmą?
Niebieski kocurek spojrzał na swoją siostrzyczkę zdumiony. Jasne, czasem przejawiała trochę zazdrości, ale przecież on tylko zaproponował jakieś rozwiązanie. Szybko podszedł do obrażonej siostry i polizał ją za uchem.
— To nie tak — powiedział — po prostu chciałem, aby Szron też mogła się bawić.
Łzawa Łapa spojrzała na niską kotkę, po czym wyburczała ciche "aha". Jednak... Skoro on chciał, aby się bawiła, to przecież mogła, prawda? Tylko... Na jej zasadach.
— To zasugeruj coś — zwróciła się do szylkretki, ale w jej oczach buzowało jasne ostrzeżenie.
"Nie sugeruj niczego, przez co miałabyś zostać sam na sam z Deszczykiem."
<Szron? Łeza taka zaborcza siostra XD>

Posted by
.

2 komentarze:

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)