KREMÓWKA

Autor grafiki: piankacz (dc)

OGÓLNE

KREMÓWKA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: kotka
Orientacja: panseksualna
Przynależność: pieszczoch
Ranga: pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC

Opiekun: prega (dc)

Autor: lilijexxx@gmail.com

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny -  Kremówka jest drobną, lecz zadbaną koteczką o całkiem długich łapkach. Po mamie odziedziczyła krótkie futerko o dosyć unikatowej barwie - jest płowe, w niektórych miejscach poprzecinane kremowymi plamkami i tygrysimi pręgami. Posiada jasne, zielone oczy.

Cechy szczególne - brak

Kolor sierści - płowy tortie pręgowany tygrysio

Długość sierści - krótka

Kolor oczu - zielone

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Jak na prawdziwego pieszczocha przystało, Kremówka to ogromny leniuch i indywidualista. Oczywiście, w sprawach przyziemnych jest jak najbardziej uzależniona od swoich dwunożnych, ale nie czuje z nimi jakiejś specjalnej więzi - mogłaby spędzać cały swój wolny czas na własnych sprawach, do domu wracając jedynie na smaczny posiłek oraz odpoczynek. Ale jakie to problemy mogą zaprzątać jej głowę? Otóż koteczka uważa, że pełni funkcję kociego anioła stróża, którego przeznaczeniem na tym świecie jest udzielanie pomocy każdej napotkanej istocie. Nieważne, ile ma nóg, czy jest futrzaste, małe czy duże - skoro oddycha, to z pewnością zasługuje na miłość i przyjaźń! Przez to przekonanie jest niezwykle ciekawska i często wsadza nos w nie swoje, próbując osaczyć nieszczęśnika swoją pozytywną energią. Niestety, wielka empatia związana jest z nadwrażliwością i kotka często staje się przytłoczona bodźcami, starając się wyładować je na wszystkie możliwe sposoby.

MORALNOŚĆ

Nie byłaby w stanie skrzywdzić nikogo dla własnego interesu, nawet jeśli miałaby zapłacić za to życiem. Uważa, że od urodzenia wszechświat przypisał jej rolę opiekunki wszystkich stworzeń, którą traktuje bardzo poważnie.

CIEKAWOSTKI

• Uwielbia potajemnie spijać mleko z kawy właścicieli.
• Jednym z jej hobby jest strącanie rzeczy dwunożnych z wysokich miejsc i obserwowanie ich śmiesznych reakcji, wiedząc, że nic jej nie zrobią.
• Posiada kilka zaufanych zabawek, pełniących funkcję ,,rady”, z którymi konsultuje się odnośnie swoich poczynań.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: walka, polowanie, siła fizyczna.

Mocne strony: łatwo zawiera znajomości, dobra obserwatorka.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Oliver - nigdy nie poznała ojca.

Matka - Cynamonka - wspaniała mamusia, którą kocha całym serduszkiem!

Rodzeństwo - Hessonit, Miedź, przyrodnie: Lilia, Duszek, Kos

Partner - Papież

Potomstwo - Piernik, Plamista Łapa, Poziomkowa Łapa

INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzona jako pieszczoch. Po wielu perypetiach jej rodziny, doczekała się z uroczym kocurem, Papieżem, trójki kociąt. Niestety, w przykrym wypadku straciła dwójkę swych maleństw, które pogoniły za odlatującym motylem. W domostwie dwunożnych został z nią tylko Piernik. Ma nadzieję, że Kremikowi i Plamce udało się przeżyć.

SERAFIN

 

Autor grafiki: Avo

OGÓLNE

SERAFIN
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Pieszczochy
Ranga: Pieszczochy

- - - -

Właściciel: Avo

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Serafin to sporawy kociak rasy Norweski Kot Leśny o kremowym, jasnym futrze. Biel rozchodzi się od jego czterech łap w górę zahaczając o brzuch, spód szyi i pysk, na tylnych łapach tworząc "spodnie". Na policzkach, głowie i ogonie widoczne są pręgi, grzbiet jest nieco ciemniejszy niż baza. Posiada długą, puszystą sierść, pędzelki na uszach oraz żółte oczy. Na szyi nosi niebieską obroże z szafirami. Jeden z klejnotów jest większy i umieszczony w obroży jako wisiorek. 

Cechy szczególne - pędzelki na uszach, niebieska obroża z szafirami

Kolor sierści - kremowy srebrny pręgowany dziko z akcentami bicolor

Długość sierści - długa

Kolor oczu - żółte

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Serafin jest bardzo grzecznym i spokojnym kotem. Cechuje się wspaniałymi manierami, nie pozwalając sobie choćby na błąd w tytułowaniu wpływowych pieszczochów. Z tego względu nie odmówi gospodarzowi posiłku lub zaproszenia na bankiet czy też spotkanie, nawet jeśli to wprawiałoby go w dyskomfort. Jest bardzo ugodowy i nie umie podnosić głosu. Jeśli zmusi się go do krzyku, potrafi szybko przeprosić, błagając o wybaczenie. To kot, który dobrodusznością zwala wszystkich na głowę. Z tego względu jest bardzo podatny na manipulacje. Chociaż często ma swoje zdanie w pewnych kwestiach i nie da się go zmienić, tak odpowiednie podejście do kocura, złośliwe komentarze czy wytknięcie braku kultury szybko sprawiają, że stara się podpasować pod rozmówce i wyjść z rozmowy z godnością - czyli potaknie i zgodzi się na wszystko, byle tylko mu nie zarzucono bycia niegrzecznym. Jest dobrym przyjacielem, wrażliwym i ciepłym. Akurat łatwo można mu zagrać na emocjach, doprowadzając go od zawstydzenia, po strach i rozpacz. To prawdziwy empata, który uważa, że dobro innych jest ponad jego własne, stąd często wyciąga pomocną łapę do potrzebujących i smutnych kotów. Stara się każdemu dogodzić, byle byli szczęśliwi. Nie przepada za osobami, które cechują się zbytnią agresją. To tchórz, który łatwo odpuszcza, gdy się na niego syknie i ucieka w popłochu, aby nie zostać uderzonym. Jest bardzo delikatny i często rozpamiętuje smutne chwile. Najbardziej w życiu ceni sobie spokój oraz miłość. Kocur to prawdziwy pieszczoch. Wystarczy go przytulić, aby był szczęśliwy i roztopił się niczym masło.

MORALNOŚĆ

Nie jest zdolny do uczynienia drugiej osobie żadnej krzywdy. Ma bardzo pacyfistyczne podejście i konflikty woli rozwiązywać poprzez grzeczną rozmowę. Jest prawdziwym aniołem w kociej skórze - rozdaje bezdomnym samotnikom resztki pożywienia, służy pomocą i radą. Ból innych istot go zasmuca. Potrafiłby płakać nad rannym ptaszkiem, zabrać go do domu i wykurować niż zabić i zjeść. 

Wierzy, że dobre koty trafiają do kociego raju, gdzie żyją w szczęściu i harmonii z całym światem. 

CIEKAWOSTKI

- Jego pełne imię brzmi Serafin von Norvich (Norvich to nazwa hodowli kotów rasy Norweski Kot Leśny, do której należy, a która jest używana przez wpływowe pieszczochy w formie rodowego nazwiska)

‐ Jego rodowymi kamieniami są szafiry, a dom w wielu miejscach posiada niebieskie dekoracje (zasłony, dywany)

- Z racji, że został wychowany w konserwatywnej rodzinie uważa, że powinien spędzić resztę swojego życia z kotką, chociaż podświadomie, czego nie jest jeszcze świadomy, ma słabość do kocurów w swoim wieku (często się zawstydza w ich obecności i zaczyna jąkać).

‐ Gdy jest poddenerwowany z jego pyska mimowolnie ucieka "miau". Nie panuje nad tym i jak już się to zdarzy, bardzo się zawstydza.

- Uwielbia przytulasy i wszelkiego rodzaju pieszczoty.

- Jego Wyprostowana czasem ubiera go w puchaty strój renifera - zwykle, gdy jest chłodniej. Przywykł do tego, że czasami jest przebierany i w zasadzie lubi w tym spać. Jest mu dzięki temu przytulnie i wygodnie, chociaż wstydziłby się tak wyjść do kotów w obawie przed wyśmianiem. 

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: tchórz, łatwo go zmanipulować, naiwny 

Mocne strony: jest urodzonym dyplomatą, dobry i uczynny

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Baron (żółtooki, bury pręgowany dziko z akcentami z bielą widniejącą tylko na łapach kocur rasy Norweski Kot Leśny, którego panicznie się boi. Ojciec jest dla niego surowy i bardzo wymagający. Nie szczędzi krzyków czy też brutalniejszego podejścia do syna, gdy ten go zawiedzie. Serafin unika go i gdyby mógł wolałby spędzać całe dnie z matką niż z nim) 

Matka - Hrabina (zielonooka, niebieska dymna w kremowe łaty o wzorze tygrysim kotka rasy Norweski Kot Leśny, której łapy, brzuch, pierś i szyja pokrywa biel. Serafin z matką ma ciężkie stosunki, ponieważ kocica traktuje go niczym powietrze. Ciągle zajęta, ciągle niemająca dla niego czasu. Skupia całą swoją uwagę na córkach, syna przeganiając do ojca, gdy tylko napatoczy się jej pod łapy)

Rodzeństwo - Jadeit (zielonooka, bura pręgowana dziko z akcentami szylkret kotka o białych łapach, brzuchu i piersi. Najgorsza siostra jaką posiada. Często mu dokucza i krytykuje. Bardzo zazdrości mu uwagi ojca i to, że był dziedzicem, który odziedziczy po rodzicach spadek), Opal (żółtooka, niebieska szylkret kotka, której większość ciała stanowi kremowy dziko pręgowany kolor futra. Posiada tylko kilka niebieskich plam bez wzoru oraz biel na łapach, brzuchu i piersi. Jest tą bardziej mniej zazdrosną siostrą, która owszem, krytykuje brata i jego podejście do różnych spraw, ale stara się jak najmniej wchodzić mu w drogę)

Partner - /// (jego partnerka zostanie wybrana mu przez ojca)

Potomstwo - ///

INNE

Babcia od strony matki - Kaszmiranna (zielonooka, niebieska dymna kotka rasy Norweski Kot Leśny o białych łapach. Bardzo ją kocha. Jest dla niego niczym druga matka. Chroni go przed gniewem ojca i jak to babcia bardzo go rozpieszcza, tuli i karmi, aby wyrósł na silnego kocura)

SZKOLENIE

Mentor - Baron 

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodził się jako jedyny syn Barona i Hrabiny von Norvich wraz z dwoma siostrami Jadeit i Opal. Od początku był rozchwytywany nie tyle co przez rodziców jak przez Wyprostowaną, która uważała go za naprawdę urocze i pocieszne kocię. Mały Serafin stawiając swoje pierwsze kroki czy mówiąc pierwsze słowa był bacznie obserwowany przez ojca, który emanował dumą, że oto narodził mu się syn, dziedzic majątku jego rodu. Te chwile były najszczęśliwsze w jego życiu. Potem... potem wszystko uległo zmianie. Gdy tylko podrósł, ojciec zaczął go szkolić w biznesowych sprawach. Uczył rozmawiać, spiskować i pokazał mu świat od strony, której nigdy nie zamierzał poznać. Coraz częściej uciekał z ich lekcji do matki, która nauczała jego siostry tego jak o siebie dbać i jak obchodzić się z kocurami. Niestety... mama wyganiała go, gdy tylko go widziała. W końcu kocurowi nie wypadało, aby zajmować się sprawami zarezerwowanymi dla kotek. Pocieszenie znalazł więc w babci. Kotka zastąpiła mu to czego pragnął - rodzicielskiej miłości. Stała się dla niego najbliższą osobą, która nie bała się podnieść głosu na ojca i uchronić go przed jego brutalną łapą. Z tego względu dużo słyszał w domu krzyków i kłótni, które bardzo się na nim odbijały. 

OFELIA

Autor grafiki: amare4785

OGÓLNE

OFELIA
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kotka
Orientacja: Homoseksualna
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: Postać NPC

Autor: amare4785

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - To, co można zauważyć na pierwszy rzut oka, przyglądając się Ofelii, to to, że wdała się w piękną matkę. Odziedziczyła po Gammie zgrabną, szczupłą sylwetkę i dość długie, ale mocne łapy. Mimo, że tułów zdaje się mieć wątły i podłużny, futro dodaje jej masy i sprawia, że wygląda na silniejszą i większą, niż jest w rzeczywistości, dodając jej wyglądu przywodzącego na myśl miniaturowego lewka. Jest dużo większa od przeciętnego kota, choć nie odbiega wzrostem od typowego przedstawiciela swojej rasy. Teraz rysy jej pyska są delikatne i młodzieńcze, ale w przyszłości staną się najpewniej mocniej zarysowane. Na świat spogląda oceniającym wzrokiem bladozielonych oczu, zaś jej futro układa się w estetyczne puce wokół policzków. Na uszach ma pędzelki, a jej uśmiech niemal zawsze jest promienny i perlisty. Jest to kotka rasy norweski leśny.

Cechy szczególne - Pędzelki na uszach, grzywka, wysoki wzrost, gęstsze futro na szyi i ogonie

Kolor sierści - Czarna bursztynowa jednolita

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Jako kociak nie odbiega cechami zbyt bardzo od typowego dziecka. Rozbrykana, zgłodniała wrażeń, wyjątkowo ambitna i chętna do zgłębiania wiedzy na różne tematy, nie daje spokoju starszym kotom, będąc jak taka przylepa, która nie odpuści, dopóki nie odpowiesz na jej pytania. Nie zna jeszcze reguł świata, w którym żyje, więc bardzo naiwnie wierzy w to, że ciężką pracą może osiągnąć wiele. Jej wścibski i ciekawski nosek wlezie wszędzie, gdzie tylko jest taka możliwość i doszczętnie wybada wszystko, co znajdzie. Miła i sympatyczna duszyczka, przy tym bardzo rozmowna i otwarta, nie do końca rozumie zasad, nakazów i zakazów, chcąc robić i sprawdzać wszystko na własną rękę. Jej ambicje wykraczają w dużej mierze poza to, co planuje dla niej rodzina, ale młoda zdaje sobie nic z tego nie robić, żyjąc w swojej bezpiecznej bańce. Mimo, że jest z niej jeszcze niewinne kocię, już teraz staje w obronie swoich wartości i byłaby gotowa nawet nakrzyczeć na kogoś, kto spróbowałby podważyć poglądy i wartości jej rodziny. Na pierwszy rzut oka wydaje się naprawdę wrażliwym dzieckiem, które łatwo nawiązuje znajomości i skrada serca swym urokiem. Już teraz Ofelia wykazuje umiejętności dostosowywania się do otoczenia i udawania, aby zyskać to, czego chce - czy to od Dwunożnych, czy innych kotów. Sama jednak jest podatna na manipulację i wpływ środowiska.

MORALNOŚĆ

Póki co jej moralność się dopiero kształtuje i na chwilę obecną myśl o skrzywdzeniu kogokolwiek nawet nie pojawia się w jej głowie. Złe czyny ograniczają się tylko do takich bzdet jak małe kłamstwa.

CIEKAWOSTKI

- Jej właściciele to rosyjskie małżeństwo w średnim wieku, które wyemigrowało dawno temu do Francji, gdzie założyło swój własny biznes i hodowlę kotów. Oboje postanowili nazwać swoje koty od greckiego alfabetu, jako że są pasjonatami kultury europejskiej. 

- Ofelia bardzo lubi nie tylko swoich Wyprostowanych, ale ogólnie ludzi. Jest bardzo miziasta i często doprasza się o ich atencję, ocierając im się o nogi czy miaucząc przed nosem. Czasem ma wrażenie, że Dwunodzy lepiej ją rozumieją od innych kotów.

- Jest zapatrzona w swojego starszego brata, którego poleceń nigdy nie śmie podważyć. Jest dla niej autorytetem. 

 - Czasem, gdy jest sama, lubi sobie nucić, podobnie jak jej matka, która często śpiewa jej pod nosem. W ten sposób Ofelia radzi sobie ze stresem. 

- Z tego powodu rodzina nazywa ją czasem skowronkiem lub słowikiem. 

- Jej Wyprostowani mają również ptaszka - małego kanarka, który większość czasu spędza w klatce. Choć rodzice nieraz czaili się, żeby go zjeść, Ofelia bardzo go lubi i czasem próbuje nawet naśldować jego ćwierkanie.

- Ma złotą obróżkę z diamentem i podobną ozdobę na ogonie.

- Jej "nazwisko" to Norskov. To przydomek hodowlany, który jej rodzina używa jako swojego tytułu.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: 

- Ma regularnie przycinane pazury, więc nawet, gdyby chciała komuś zrobić krzywdę, byłoby to dość ciężkie, 

- Nieprzyzwyczajona do wysiłku szybko się męczy.

Mocne strony: 

- Duża siła mięśni, 

- Warstwa futra znacząco chroni ją przed zewnętrznymi zranieniami.

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Epsilon [uporczywie szuka poparcia u ojca, który zwraca jej sporo uwagi, ale głównie tylko po krótce się z nią bawiąc i nie dzieląc się z nią wiedzą, którą dzieli się z jej starszym bratem, jakby uważał, że nie byłaby w stanie jej pojąć. Kotka pragnie, by w niej ojciec też dostrzegł potencjał, choć boi się jego gniewu]

Matka - Gamma [opiekuńcza, choć sroga, surowa i wymagająca rodzicielka, wrodzona dama, która w jedynej córce obrała kogoś, kogo mogłaby wychować na swój wzór. Uczy ją manier i tłumaczy, jak dbać o swój wygląd, żeby wzbudzać większe zainteresowanie u płci przeciwnej. Jedyną wartość widzi w wyglądzie córki. Ofelia kocha ją, choć w wielu rzeczach się z nią nie zgadza i nie przepada za jej naukami, choć stara się to ukryć]

Rodzeństwo - Delta [charyzmatyczny starszy brat, w którego jest wpatrzona jak w obrazek. Życzliwy, taktowny i dostojny, ale wciąż młodzieńczo zabawny troszczy sie o nią. Dla kotki jest największym skarbem i najbliższym przyjacielem, ale również przeszkodą w zaistnieniu w oczach rodziców, którzy są na nim skupieni]

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodziła się w hodowli kotów norweskich leśnych.

Glonik

Autor grafiki: wierzba9005 [Discord]

OGÓLNE

GLONIK
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Samotnik
Ranga: Samotnik

- - - -

Właściciel: Postać NPC

Autor: wierzba9005 [Discord]

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Średniej wielkości kocurek na nieco cięższej stronie kocięcego tłuszczyku. Okrąglutki, nieco tłuściutki rudasek posiada krótkie, ale mocno zbudowane nóżki i porządny, niedługi ogonek. Na jego płomiennych boczkach maluje się charakterystyczny dla pręgowania klasycznego wir, a brzuch, pysk i tylnie łapki wieńczy biel. Z racji młodego wieku posiada rzadsze futro w okolicach brzucha i pyszczka, gdzie przebija mu róż delikatnej skóry. Młodziak posiada życzliwe, delikatnie leniwe oczy w kolorze wiosennych liści.

Cechy szczególne - “leniwe” oczka, małe uszka

Kolor sierści - ruda pręgowana klasycznie z białym

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - zielone

Problemy zdrowotne - amputowana tylna łapa

CHARAKTER

O tak młodym, rozwijającym się dzieciaku ciężko za dużo powiedzieć. Glonik ma całe życie przed sobą, czego jest bardzo świadomy. Wszystko chłonie jak gąbka i stara się zbierać jak najwięcej doświadczeń, zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Dzieciak jest niezwykle otwarty i wygadany, czasem mogłoby się zdawać, że pyszczek mu się nie zamyka. Po chwili rozmowy jest szansa, że pojawi się odczucie jakby mówił nawet bardziej do siebie, aniżeli do rozmówcy, jakby nie oczekiwał odpowiedzi. Przy swoim słowotoku nie zawsze bywa szczery, priorytetyzuje czyjeś uczucia nad prawdą. Kociak uwielbia też słuchać historii i opowieści, a im więcej szczegółów tym lepiej! Kocurek nigdy nie wyróżniał się pewnością siebie. Zdecydowanie bardziej woli podążać za inicjatywą niż z nią wychodzić, chociaż zdarza się, że zanim zdąży się wahać czy zastanowić, ze względu na ciekawość świata już zdąży zrobić coś, nad czym potem uznaje, że mógłby się jednak namyślić. Nieco ślamazarny i niezdarny, a bez czyjejś motywacji szybko też sobie odpuszcza, jeśli coś mu nie wychodzi. Za zielonymi oczkami wydaje się nie kotłować za dużo głębszych przemyśleń, a nawet jeśli takie się pojawiają, kocurek nie zdradza ich po sobie, nie chcąc martwić nikogo. W towarzystwie zawsze stara podtrzymywać się miłą i beztroską atmosferę.

MORALNOŚĆ

Muchy by nie skrzywdził. Bardzo by chciał, żeby wszystkie koty się lubiły i cały czas były szczęśliwe.

CIEKAWOSTKI

- nie lubi dużych ptaków
- bardzo by chciał zbudować kiedyś domek z muszelek
- często przywłaszcza sobie czyjeś zasługi, opowiadając potem o nich, jakby on to wszystko wykonywał

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: powolne ruchy, słaba koordynacja

Mocne strony: spostrzegawczość, siła w łapach

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Paw

Matka - Łania (mama, bardzo ją kocha i cały czas wyczekuje jej opowieści)

Rodzeństwo - Rybka (ukochana, chorowita siostrzyczka, bardzo się o nią martwi)

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Glonik urodził się w niewielkiej jamie pod złotymi kłosami, wraz z siostrzyczką - Rybką. Ich matka, Łania, wychowuje kocięta samodzielnie, co sprawia jej niemało problemów. Szkraby, a w szczególności Glonik, były z każdym księżycem coraz ruchliwe i z pewnością nie utrzymałaby ich na długo w norce, gdyby nie to, że Rybka urodziła się chora i większość czasu spędzała odpoczywając w bezpieczeństwie wnęki w ziemi. Glonik za to w oczekiwaniu na powrót matki do domu zajmuje się Rybką, cały czas odstawiając wyprawy na otwartą przestrzeń na później, aż Rybka wyzdrowieje.

DUSZEK

 

Autor grafiki: Skelet

OGÓLNE

DUSZEK
*Poprzednie imiona: ///
Płeć: Kocur
Orientacja: Pan-seksualny i A-romantyczny
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch

- - - -

Właściciel: skelet7728@gmail.com

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny -  Duszek jest szczupłym ciemno burym kocurkiem, klasycznie pręgowanym, z bielą. Na głowie ma pręgi oraz białe oznaczenia na uszach. Posiada również białe obwódki pod oczami, jego pysk i broda też są białe, a futerko na nosie ma ciemniejsze. Koniuszek ogona jest biały.

Cechy szczególne -  Plamki na uszach
Kolor sierści - Bury pręgowany klasycznie z białym

Długość sierści - półdługa

Kolor oczu - żółte

Problemy zdrowotne - ///

CHARAKTER

Duszek jest bardzo cichym kocurkiem. Mało mówi, a gdy już coś powie to zwraca się krótko i zwięźle, czasami można nie zrozumieć co ma na myśli. Nie lubi on rozmawiać z innymi, tylko z bliskimi. W kłótniach jednak uczestniczy zawsze i zawsze musi on dodać coś od siebie. Nie lubi zostawać w tyle. Jest bardzo spokojny i usłyszenie w jego głosie chociaż trochę złości jest bardzo rzadkie. Często jest sarkastyczny i jego rodzeństwo może nie zawsze rozumieć przekazu jego słów. Nie jest on bardzo inteligentny ale za to sprytny. Ma dobry węch jak na swój młody wiek. Jest czasami też dosyć zarozumiały i arogancki, próbując poczuć się lepszym, ponieważ przez swój problem z emocjami i uczuciami czuje się gorszy i trochę tak jakby było coś z nim nie tak, jakby był zniszczony na swój sposób. Często rozmawia o tym z jego mamą, która powtarza mu, że z wiekiem te uczucia przyjdą mu lepiej, chociaż on w to wątpi.

MORALNOŚĆ

Duszek jest typem kota który tak właściwie zrobiłby wszystko, jeżeli coś z tego otrzyma. Dla niego inni nie mają większego znaczenia, tak samo jak on sam. Opiekuje sie tymi których zna. Kocha tych którymi się opiekuje. Gdyby ktoś rozkazałby mu zamordować jego rodzinę, mógłby to zrobić z wielkim wahaniem i w zależności od powodu dla którego miałby to zrobić. Z wiekiem jego moralność może się zmienić. 

CIEKAWOSTKI

-Lubi śledzić zwierzynę i ją obserwować. Zawsze gdy wychodzi poza dom dwunogów, węszy za śladami różnych zwierzątek

-Nie lubi zdrobnień i jedyny wyjątek to jego imie - Duszek. Gdy będzie starszy chce je zmienić na Duch.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: Duszek ma problemy z określaniem uczuć wobec innych, czuje sie jakby nie był w stanie odczuwać tego co inni. (Jak będzie starszy to się coś dopisze)

Mocne strony: Duszek ma bardzo dobry węch już od malucha

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Baton - Nie zna go, i raczej nigdy nie pozna

Matka - Cynamonka - Jest mu bardzo bliska, jako matka. Trudno mu określić, co wobec niej czuje.

Rodzeństwo - Kos, Lilia - To nie tak że ich kocha, lub nie kocha. Po prostu są. I niech będą; przyrodnie: Hessonit, Kremówka, Miedź

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Bliscy - ///

Wrogowie - ///

SZKOLENIE

Mentor - ///

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

 Urodzony w Domostwie Dwunożnych. 

KOS

Autor grafiki: Piankacz

OGÓLNE

KOS
*Poprzednie imiona: brak, ludzie nazywają go Oreo
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Pieszczoch –> Samotnik

Ranga: Samotnik (miejski) – siedzi na Poligonie

- - - -

Właściciel: PIKI

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Smukłej budowy kocurek o krótkiej sierści w kolorze czarno-białej. Biel zajmuje połowę ciałka Kosa. Na pysku biel pokrywa prawą połowę jego pyska ciągnąć się aż przez szyję, od przedniej prawej łapy. Oczy ma w kolorze pomarańczowym. W takim też samym kolorze na szyi nosi obróżkę, a przynajmniej nosił, bo ta zaczęła mu się wżynać się i musiał się jej pozbyć.

Cechy szczególne - połowa głowy jest czarna, połowa biała

Kolor sierści - czarna jednolita bicolor

Długość sierści - krótka 

Kolor oczu - pomarańczowe

Stałe skutki chorób - ///

CHARAKTER

Kos jest taka czarną owcą w rodzinie, właściwie w jego przypadku to czarno-białą. Pomimo kochającej matki, rodzeństwa oraz obecności innych kotów w swoim życiu od pierwszych księżyców czuje się jakiś taki wyobcowany. Może to dlatego, że jako jedyny z rodzeństwa wyróżnia się swym umaszczeniem, ani trochę nie przypominającym futra matki, tylko wygląda jak krówka. Może to też dlatego, że nie lubi być pieszczochem?  Nienawidzi być dotykany przez dwunożnych, już nie wspominając o podnoszeniu. Woli chodzić swoimi własnymi ścieżkami, nawet jeśli te ścieżki są niebezpiecznie kręte. Przez to chcąc nie chcąc pakuje się w kłopoty, i nie raz któryś z bliskich mu kotów musiał go wykaraskać z tarapatów. Do wszystkiego podchodzi poważnie, rzadko udaje mu się rozerwać, niektórzy uważają, że ma kija w tyłku. A on po prostu nie lubi głupich zabaw. Nawet do nich podchodzi na poważnie.

MORALNOŚĆ

Kształtuje się. 

CIEKAWOSTKI

- Nie przepada za towarzystwem dwunożnych, tak też syczy na nich, a nawet podrapie, gdy uzna że naruszyli jego przestrzeń osobistą. Ogólnie to nic do nich nie ma, ale serio, niech trzymają swe łapy z dala od niego. Wizyty u weterynarza są dla niego koszmarem.

- Jak koty z Kamiennej Sekty lubi, lubi się ze starszymi kociakami bawić, to nie lubi ich tego ględzenia o kamieniach. Mogli by sobie darować i być normlanie, a nie czcić kamienie, martwe przedmioty.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: /// [zmarł nim udało mu się ukończyć trening]

Słabe strony: upatry, szybko się denerwuje, nie znosi porażek czy to w zabawach czy to na treningach, wrażliwy na zimno

Mocne strony: ambitny, nic go nie powstrzyma przed osiągnięciem celu, właściwie można rzec , że dąży po trupach do celu, dobry łowca, łasy na pochwały, wtedy to mu się motorek w dupie odpala i jest o 200% wydajniejszy 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Baton

Matka - Cynamonka 

Rodzeństwo - rodzeństwo Duszek i Lilia, przyrodnie rodzeństwo Kremówka, Hessonit i Miedź 

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Bliscy - ///

Wrogowie - ///

SZKOLENIE

Mentor - Stal, Ostrokrzew

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony jako pieszczoch, a to mu się bardzo nie podoba. Został zabity przez Myszołowa w trakcie walki na poligonie w wieku 20 księżyców.

HESSONIT

 

Autor grafiki: paprotka_

OGÓLNE

HESSONIT
*Poprzednie imiona: brak, chociaż przez ludzi zwnay jest Cynamonem. To imię bardziej mu się podoba.
Płeć: Kocur
Orientacja: Nieodkryta
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch 

- - - -

Autor & opiekun: Piki

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kocurek pomimo bycia mieszańcem, z wyglądu przypomina abisyna, tylko z dłuższą sierścią na pysku, w szczególności polikach, szyi i końcówce ogona. Dodatkowo wyróżnia się tym, że zamiast dzikiego pręgowania posiada pręgowanie cętkowane. Te cechy wyglądu odziedziczył po swym rudawym ojcu, tak samo jak i zielone oczy. W podobnym odcieniu co oczy, na szyi nosi zieloną obróżkę ze swoim imieniem, jak i danymi kontaktowymi do dwunożnych.

Cechy szczególne - kolor jego sierści na pewno sam w sobie jest cechą szczególną

Kolor sierści - cynamonowa pręgowana cętkowanie

Długość sierści - półdługa 

Kolor oczu - zielone

Stałe skutki chorób - ///

CHARAKTER

Nie da się ukryć, że jest synem Cynamonki. Tak jak i matka, kocha przebywać w towarzystwie ludzi, nawet bardziej niż w towarzystwie innych kotów. Nie przeszkadza mu to, że się z nimi nie dogada. Często wciska się do nich na kanapę, czy wskakuję na stół, aby brać udział w czynnościach, które wykonują dwunożni.  Jest bardzo ciekawski i z natury psotliwy, ze wszystkiego potrafi zrobić zabawkę, czy to sznurówka czy kamyk. Nawet jeśli bardziej przepada za towarzystwem ludzi, to nie znaczy że z kotami się nie dogaduję. Wręcz przeciwnie, otwarty kocurek, bardzo towarzyski. Z każdym się dogada o ile ten ktoś nie wygląda na strasznego, wtedy milczy i liczy że rodzeństwo bądź matka za niego będą mówić. 

MORALNOŚĆ

Moralność kocurka się kształtuje, jednak na pewno nie zrobi celowo komuś przykrości. Nawet przypadkowo rzadko mu się zdarza.

CIEKAWOSTKI

— Inspiracja na imię kocurka została zaczerpnięta od kamienia cynamonowego, a ten pomysł Cynamonce przy nazywaniu swych pociech podrzuci Jeżyk.

— Kocurek nie do końca przepada za swoim imieniem, uważa je za dziwne. Już to nadane przez dwunożnych brzmi normalniej.

— Uwielbia obserwować dwunożnych, w szczególności jak ci gotują. O dziwo nigdy nie żebrze o jedzenie.

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: III

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: nie ma cierpliwości do nauki, w szczególności polowania, uważa to za zbędne, w końcu ludzie go karmią, więc po co mu to

Mocne strony: potrafi wysoko i daleko skakać, towarzyski, jest taki uwuśny że ludzie mu wszystko wybaczają 

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Oliver

Matka - Cynamonka 

Rodzeństwo - siostry Kremówka, Miedź przyrodnie rodzeństwo, ten sam miot: Kos [*], Duszek, Lilia

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Bliscy - ///

Wrogowie - ///

SZKOLENIE

Mentor - Cynamonka

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzony jako pieszczoch, bardzo kocha to życie swe, w którym miziaja go ludzie. Zmarł z tęsknoty za matką. Miał zaledwie 32/33 księżyce.

LILIA

 

Autor grafiki: paprotka_

OGÓLNE

LILIA
*Poprzednie imiona: brak, przez dwunożnych nazywana Kluską

Płeć: Kotka
Orientacja: Hetero
Przynależność: Pieszczoch
Ranga: Pieszczoch 

- - - -

Autor & opiekun: Piki

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Pulchne małe kocię, kulka szczęścia, posiadające krótka sierść w kolorze liliowym z widocznym pręgowaniem tygrysim. Biel zdobi jej łapki (wszystkie cztery) w postaci skarpetek, również na końcówce jej ogona znajduje się biel. Na szyi nosi liliową obróżkę.

Cechy szczególne - brak

Kolor sierści - liliowa pręgowana tygrysio z białym 

Długość sierści - krótka 

Kolor oczu - żółte 

Stałe skutki chorób - ///

CHARAKTER

Atencyjna księżniczka. Domaga się uwagi 24/7, czy to matki, czy rodzeństwa czy innych kotów. A najbardziej to uwielbia uwagę dwunożnych i mizianie pod bródką. Kocha być w centrum uwagi, nie ważne co o niej mówią, ważne by mówili. A często właśnie jest to narzekanie, że ona nic nie robi, leży całe dnie, a później oczekuje, że ktoś ją za coś pochwali. Uważa się za najmądrzejszą i najładniejszą z całej szóstki kociąt Cynamonki, a tak naprawdę to jest głupia jak but, jednak no ładna jest. Pick me girl, będzie robić maślane oczy do każdego kocura jak podrośnie i biadolić, że jakaś inna kotka na niego spojrzała, a on przecież jej jest, nawet jeśli nie jest.

MORALNOŚĆ

Kształtuje się.  

CIEKAWOSTKI

— Kocha zażywać kąpieli słonecznych 

— Jak skończy 2-3 miesiące to zostanie oddana do mieszkającej o parę domów dalej rodzinki dwunożnych, która będzie ją tak rozpieszczać, że jej ego wywali w kosmos. Czasami będzie się wymykać do matki i rodzeństwa w odwiedziny.

— Homofobka, transfobka, i nie wiadomo co jeszcze. wredna małpa

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: I

Poziom wojownika: ///

Słabe strony: brak zwinności, szybko się męczy

Mocne strony: mistrzyni leżenia i spania całe dnie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Baton

Matka - Cynamonka 

Rodzeństwo - bracia Kos [*] i Duszek, przyrodnie rodzeństwo, ten sam miot: Kremówka, Hessonit, Miedź 

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Bliscy - ///

Wrogowie - ///

SZKOLENIE

Mentor - Cynamonka

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - ///

HISTORIA

Urodzona jako pieszczoch. Odeszła w wieku 32 księżyców z powodu choroby nerek.

Kropiatkowa Skórka

Autor grafiki: prega

OGÓLNE

KROPIATKOWA SKÓRKA
*Poprzednie imiona: Kropiatka
Płeć: Kotka
Orientacja: Nieokreślona
Przynależność: Samotnicy >> Klan Nocy
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: prega

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Kropiatka to niska, pełna uroku koteczka o nieco piecuchowej sylwetce. Jej łapy są stosunkowo krótkie, zakończone drobnymi stopkami o łaciatych poduszeczkach. Ma gładką, długą i przyjemną w dotyku okrywę w wielu odcieniach szarości i rdzawości. Pysk Kropiatki zdobi charakterystyczna biel, układającą się w kształt litery V, idąca od pyska, przez pomarańczowe oczy, aż po puchatą, białą grzywkę i otulające jej policzki pasma futra, łączącego się z tym rosnącym w jej zaokrąglonych uszach. Na brzuchu biel jest natomiast bardziej "poszarpana", odsłaniając strzępki charakterystycznej dla burych kotów rudości. Tylne stopki kocicy zdobią ciemne, rdzawe skarpetki, obejmujące jedynie jej paluszki.

Cechy szczególne - Ciemne skarpetki na tylnych łapach, łaciaty brzuch, długie futro otulające pysk

Kolor sierści - Czarny pręgowany dziko bicolor

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Pomarańczowe

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Charakter Kropiatki wydaje się być stosunkowo prosty — jest spokojna, zrównoważona, unika konfliktów i niepotrzebnych uniesień emocjonalnych. Praktycznie nigdy nie da się jej ujrzeć opanowanej przez emocje. Zawsze jakimś sposobem, mimo młodego wieku, jest w stanie przyjąć przyjazny wyraz pyska i podejść do sprawy z zachowaniem chłodnej głowy. W konfliktach nie krzyczy, nie wyzywa, nie unosi się. Mówi spokojnym, wolnym tonem głosu, trafiającym nawet do największych troglodytów Klanu Nocy. Nie ma problemu z dopasowaniem się do nowych sytuacji oraz zmian. Jest elastyczna, łatwo przystosowuje się do nowych warunków i nie narzeka na żadne ewentualne przeciwności losu. Kropiatka lubi znajdować się w szerokim gronie, nie zawsze jako jego główna atrakcja, którą często mimo wszystko się staje, ale także jako cichy słuchacz, ktoś kto umie zasugerować niekonwencjonalne rozwiązanie, zachowując przy tym stoicki uśmiech i obdarzając słuchaczy miłym, miękkim spojrzeniem jasnych ślepi, zachęcającym wręcz do otworzenia się przed nią i podzielenia się swoimi wewnętrznymi rozterkami.

MORALNOŚĆ

Moralność Kropiatki dopiero się kształtuje. Nie wierzy na razie w Klan Gwiazdy, aczkolwiek sam koncept uważa za całkiem ciekawy i warty bliższego poznania.

CIEKAWOSTKI

- Lubi pić deszczówkę

- Ma przyjemny, nienarzucający się zapach czystego kota

- Bardzo mało śpi, ale nikt nie zauważył jeszcze, by miało to na nią większy wpływ

- Jest rannym ptaszkiem

- Voice claim - Faline

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: V

Słabe strony: Siła, szybkość, skoczność, wspinaczka

Mocne strony: Zwinność, spryt, umiejętność unikania ataków, skradanie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Lustro — nieobecny w życiu Kropiatki srebrzysty kocur, pamięta o nim jeszcze mniej niż o matce. Podobno w młodości mocno się potłukł, przez co do końca życia już utykał.

Matka - Suseł — nieobecna w życiu Kropiatki szylkretka, główną rzeczą, jaką o niej pamięta, są jej duże łapy o większej ilości palców niż zwykle oraz charakterystycznie naderwane ucho.

Rodzeństwo - Ślepowron — brat z jednego miotu.

Partner - Zmierzchająca Fala

Potomstwo - Rzekotka, Żabka, Ropuszka

INNE

"Ciocia" — to ona wychowała Kropiatkę oraz jej brata. Kotka nie wie o niej za dużo, ale jest do niej bardzo przywiązana i często o niej myśli, nawet po dołączeniu do Klanu Nocy. Nadal pamięta piórka zdobiące jej futro.

SZKOLENIE

Mentor - Żmijowcowa Wić

Uczniowie obecni - Urodziwa Łapa

Uczniowie dawni - Mysiomózga Łapa

HISTORIA

Urodzona przez Suseł wraz z młodszym o kilka minut bratem, Ślepowronem, jednak wychowana przez "Ciocię". W wieku pięciu księżyców została odnaleziona przez patrol Klanu Nocy w okolicy Zrujnowanego Mostu, podczas rządów Spienionej Gwiazdy.

Tygrysia Noc

Autor grafiki: prega

OGÓLNE

TYGRYSIA NOC
*Poprzednie imiona: Tygrysek > Tygrysia Łapa
Płeć: Kocur
Orientacja: Biseksualny
Przynależność: Klan Wilka
Ranga: Wojownik

- - - -

Właściciel: Postać NPC
Autor: luna.1806. (dc)

CHARAKTERYSTYKA

APARYCJA

Opis ogólny - Tygrysia Noc to zdrowy, dobrze zbudowany kot. Jego futro jest zadbane i ogniście rude, przez co widać, że dobrze się odżywia. Pazury są grube, zaostrzone. Na jego pysku zwykle znajduje się szeroki uśmiech. Wiele kotów mówi mu, że jest bardzo podobny do swojej starszej siostry - Trop.

Cechy szczególne - Parę listków za uchem

Kolor sierści - Rudy pręgowany tygrysio

Długość sierści - Długa

Kolor oczu - Zielone

Problemy zdrowotne - Brak

CHARAKTER

Tygrysia Noc to otwarty i ciekawski kocur, pełen energii i radości. Choć na pierwszy rzut oka niewiele różni się od innych, wyróżnia go niesamowity entuzjazm. Zawsze jest gotów do zabawy, nawet z obcymi. Jest dość głośnym osobnikiem; gdy rozrabia, słyszy go cały obóz.

Nie znosi samotności. Kontakt z innymi jest dla niego bardzo ważny. Nawet obcy są mu bliscy, nieważne, czy są mili, czy nie. Pragnie miłości, akceptacji i spokoju. Chce, by wszyscy wokół byli szczęśliwi, dlatego często podporządkowuje się innym, stawiając ich na pierwszym miejscu.

Tygrysia Noc jest realistą z delikatną nutą optymizmu, Kieruje się silnym poczuciem obowiązku wobec rodziny. To ono popycha go do działania – często impulsywnie.

Jednak w jego sercu toczy się cicha walka. Jego wrażliwość nie pasuje do miejsca, w którym się urodził. Tygrysia Noc nie chce zabijać – chce nieść wsparcie i otaczać troską. Boi się, że z czasem zatraci siebie pod wpływem rodziny i jej surowych zasad. Na razie spełnia oczekiwania kultu, choć w głębi nie czuje się do tego stworzony.

MORALNOŚĆ

Wierzy, że Klan Gwiazd i Mroczna Puszcza istnieją. Nie czuje się jednak związany z żadnym z tych miejsc. Nie chce być zły, ale nie czuje się też do końca dobry. Kodeks wojownika? W Klanie Wilka to nie istnieje. Nigdy nie był go uczony, zatem nie przeszkadza mu naginanie niektórych zasad.

CIEKAWOSTKI

– Stara się nie czynić zła, jednak zdążył już zauważyć, że w jego rodzinie dobro nie jest chwalone

– Bardzo lubi zbierać kwiatki i ofiarować je wszystkim wokół

– Gdy ma trochę wolnego czasu ulepsza innym posłania lub daje prezenty

UMIEJĘTNOŚCI

Poziom medyczny: ///

Poziom wojownika: V

Słabe strony:

– Uległość

– Nie potrafi pływać i bardzo boi się wody

Mocne strony:

– Lojalność

– Mocne wybicie

RELACJE

RODZINA

Ojciec - Sowi Zmierzch – bardzo go lubi (jak z resztą każdego). Nie przeszkadza mu to, że jest chłodny.

Matka - Barczatkowy Świt [*] – uwielbia swoją mamę.

Rodzeństwo - Tropiąca Łaska – starsza siostrzyczka! Kocha ją z całego serduszka.

Partner - ///

Potomstwo - ///

INNE

Mroczna Wizja [*] – tata bardzo ją wychwala i on też ją lubi. Podziwia jej opanowanie. Szkoda tylko, że się nie uśmiecha.

SZKOLENIE

Mentor - Gąsiorkowy Trzepot

Uczniowie obecni - ///

Uczniowie dawni - Aksamitkowy Nos, Jesionowa Szadź

HISTORIA

Urodzony w Klanie Wilka jako synek Barczatki i Sowiego Zmierzchu.