BLOGOWE WIEŚCI

BLOGOWE WIEŚCI





W Klanie Burzy

Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkę

W Klanie Klifu

Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?

W Klanie Nocy

Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.
Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?

W Klanie Wilka

Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.
Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).

W Owocowym Lesie

Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?

W Betonowym Świecie

nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.

MIOTY

Mioty


Miot w Klanie Nocy!
(jedno wolne miejsce!)

Miot w Klanie Nocy!
(brak wolnych miejsc!)

Zmiana pory roku już 16 sierpnia, pamiętajcie, żeby wyleczyć swoje kotki!

12 września 2020

Od Mgiełki (Mglistej Łapy) CD Króliczej Łapy

***Gdy było się jeszcze takim strachliwym i niewinnym kociakiem***

— Trochę się zmartwiłem, gdy tak zareagowałaś. — miauknął kocur i nastawił uszu. — Chodziło tylko o Pstrągową Gwiazdę? - Mgiełka stanęła jak wryta. Czemu się pytał? Aż tak było widać, że kogoś zobaczyła? A raczej nie kogoś, ale coś. Coś, czego widzieć nie chciała... Co miała mu odpowiedzieć? Nie tylko o to, bo zobaczyłam cienia? Już raz, a nawet dwa się na tym przejechała. Nie chciała się znowu ośmieszyć i być uważana za wariatkę. Nie chciała, żeby i ten kot ją znienawidził. W panice szukała odpowiedzi na to pytanie. Było niczym kamień przyczepiony do jej szyi, który ciągnie ją na dno. Nie może oddychać. Dusi się. Jej oczka w panice szukając odpowiedzi, rozglądały się po okolicy. Zdenerwowana przestąpiła z łapki na łapkę.
- B-bo ja... - nie, nie ona. Nie mogła mówić o sobie. - Naprawdę to... czemu Pstrągowa Gwiazda taka jest? Czemu więziła inne koty, skoro nie musiała? - w jej oczkach pojawiły się łzy, które szybko wytarła. Nie mogła płakać. - Bo... gdyby gdzieś w klanie żył taki kot... - Jeszcze była kociakiem, nie mogła wiedzieć, że w ten sposób sprowadza na siebie podejrzenia. - co by miał przyjaciela... Znaczy, on go nie chciałby mieć, bo ten jest okropny... - zaczęła się mieszać, przez co się skuliła - Ale by go miał tak po prostu... I nie wiedziałby jak się go pozbyć... A on chodziłby za nim wszędzie... To co byś powiedział takiemu kotu? Czy dałoby się go pozbyć? I jak się go pozbyć? - Ten kot stoi przed tobą-dodała w myślach. Zupełnie nie spodziewała się, że to, co właśnie powiedziała, było podejrzane, więc stała już spokojniej i czekała na odpowiedź. Bałą się odpowiedzi... Co będzie musiała robić? Przestąpiła z łapki na łapkę. Strzepnęła uszkami nerwowo. Spojrzała w niebo. Gdzieś tam są gwiezdni, którzy znają jej niedolę. Wiedzą jak jej pomóc, może... Miała taką nadzieję. Chciała być bliżej nich. Wróciła wzrokiem na kocurka. Nie słysząc długo odpowiedzi, pomyślała, że może skądś ten się dowiedział. Zrobiło jej się głupio. Teraz dotarło do niej, że zrobiła głupotę. Znowu. Skuliła się. Miała ochotę uciec. Tak bardzo, a jej niestabilne emocje wywołały burzę w jej głowie. Ile jeszcze czasu pozostało do tego, aż cały klan dowie się o jej wariactwie. W jej oczkach na nowo pojawiły się łzy. Jak ten kocurek uzna ją za nic niewartą? Jak zacznie ją traktować tak jak Imbir? Nie chciała tego. Odwróciła wzrok na inne koty. Były takie... wolne. Tak wolne od cienia... Spojrzała pod swoje łapki. Była tylko nic niewartą kulką futra, którego nie da się zniknąć, bo zostało powołane do życia. Czemu? Przekopała ziemię, nadal czekając na odpowiedź. Było jej tak głupio...

<Króliczek? Co ty na to?...>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz