Niespokojnie chodził wokół Jabłoni. Ogon wojownika poruszał się nerwowo. Nie uspokoił go nawet głos Daglezji, która siedziała przed żłobkiem i mierzyła brata wzrokiem. Orzełek zmieniał kierunek swojego dreptania, jednak go nie zaprzestawał. Tak bardzo się bał. Odkąd lis pojawił się w lesie, był przerażony jego obecnością, a teraz martwił się o bliskich. O mamę, Płomykówkę i nawet o Kostkę. Jego łapy niemal zrobiły dziurę w ziemi, ubrudzone przez błoto.
- Przestań zachowywać się, jakbyś miał pszczoły w tyłku. - siostra nie wytrzymała i sama usadziła dymnego na zadku. Orzełek jednak nie przestał drobić przednimi łapami. Rozglądał się niespokojnie po obozie i coraz większej ilości wracających kotów. W tym jego wzrok dostrzegł Brzoskwinkę. Czyli nic złego się nie stało jego kuzynce. - Wrócą cali i zdrowi. Przecież mama zawsze ma plan!
- To dlaczego czuję, że coś złego się stało? - spojrzał zaszklonymi oczami na wojowniczkę.
Daglezja otworzyła pyszczek, jednak szybko go zamknęła. Jej wzrok przeszył Orzełka. Kocur zmarszczył brwi. Powiedział coś nie tak? Odwrócił się i zamarł. Do obozu wróciła trzecia grupa, ciągnąca ze sobą ciało czarnej kotki. Jego pierwszą myślą było, że to mama, ale ona weszła do obozu ostatnia. Czyli...
- Płomykówka! - Daglezja uprzedziła jego myśli. Najstarsza z miotu od razu się zerwała i podbiegła do zmarłej siostry.
W oczach Orzełka pojawiły się łzy. Przeczucie go nie myliło. Stało się coś bardzo złego. Podszedł do Szyszki, ale ta spiorunowała go spojrzeniem i czmychnęła na drzewo. Orzełek pokręcił głową. Zaczął powoli iść do ciała siostry. Coraz większa ilość pobratymców zebrała się przy nim, otaczając ją w ciasnym wianuszku. Tłum szeptał do siebie, a Błysk udzielała im wyjaśnień, dopóki nie została zawołana przez Stokrotkę.
Głóg i Daglezja czuwali przy ciele siostry. Orzełek dołączył do nich, od razu wtulając nos w jej sierść. Z Płomykówką był blisko, razem przeżywali przygody. Kochał wszystkich z piątki rodzeństwa i ból rozstania był zbyt duży.
Otwórz oczy, proszę. Przecież nie możesz odejść... nie możesz nas zostawić...
Jednak bok siostry wciąż się nie unosił. Już nigdy jej nie usłyszy, nie zobaczy, nie będzie mógł pośmiać się z jej kawałów. Zamknął oczy. Chciał zapamiętać jej zapach.
Poczuł, jak ktoś trąca go łapą w grzbiet. Podniósł się i spojrzał na Kostkę. Kremowa siedziała przed nim, zgarbiona i uciekała spojrzeniem. Płomykówka i Kostka były przyjaciółkami, dla niej również musiał być to cios. Orzełek pociągnął nosem.
- Um... moje kondolencje...
Zdawało się, że chciała zrobić więcej, ale tłum ją onieśmielał. Wtuliła się w sierść Płomykówki na kilkanaście uderzeń serca, coś szeptając jej do ucha, zanim odeszła, a Orzełek powrócił do czuwania.
BLOGOWE WIEŚCI
BLOGOWE WIEŚCI
W Klanie Burzy
Klan Burzy znów stracił lidera przez nieszczęśliwy wypadek, zabierając ze sobą dodatkową dwójkę kotów podczas ataku lisów. Przywództwo objął Króliczy Nos, któremu Piaszczysta Zamieć oddał swoje ówczesne stanowisko, na zastępcę klanu wybrana natomiast została Przepiórczy Puch. Wiele kotów przyjęło informację w trudny sposób, szczególnie Płomienny Ryk, który tamtego feralnego dnia stracił kotkę, którą uważał za matkęW Klanie Klifu
Rozpoczęły się rządy Lśniącej Gwiazdy. Nowy lider Klanu Klifu sprytnym planem nie dopuścił, aby Pikująca Jaskółka stanęła przed Przodkami i przyjęła dar dziewięciu żywotów. Zaplanowany spisek powiódł się, a morderca przejął stanowisko ofiary, obarczając winą Gąsienicowego Ogryzka, z którym współpracował. Zapatrzona w rudego Truskawkowe Pole została wybrana na zastępczynię, ku zdziwieniu i niezadowoleniu innych wojowników. Przed Klanem Klifu wyłaniają się nowe przeszkody i wyzwania. Pierwszym z nich ma być odzyskanie ciała ich poprzedniej medyczki z łap Klanu Nocy, który z niewiadomego powodu jest w jego posiadaniu. Czy rządy Lśniącej Gwiazdy już od początku zostaną naznaczone wojną i przelewem krwi? Czy może jednak poprowadzi swój klan ścieżką pokoju i rozwagi?W Klanie Nocy
Nie brakuje intrygujących zdarzeń. Liderka, Mandarynkowa Gwiazda stworzyła nową rolę działającą u boku Rodu - Namiestników, do której włączyła Trzcinowy Szmer, Żmijowcową Wić, Nurową Łapę i Łabędzią Łapę. Niedługo później Nocniaków nawiedziła całkiem znajoma Borsuczyca, niosąc w pysku zakrwawione ciało jednej z członkiń klanu - Świteziankowego Jeziora. Obca przekazała wojownikom, iż ktoś zaatakował kota, którego przyniosła. Niedługo później wyruszyła grupa ochotników, którzy wybyli by odnaleźć mordercę, korzystając ze wskazówek drapieżnika. Grupa poszukiwawcza nie znalazła wspomnianego kota, jednak natrafili na czekoladową, nadzwyczaj wulgarną samotniczkę.Nikt nie spodziewał się tego, co nastąpiło później. Oprócz oplucia wojowników bluzgami, kotka zaczęła przedwcześnie rodzić. Zdezorientowani wojownicy, choć z początku zagubieni, zdecydowali się na pomoc agresorce. Pierzasta Kołysanka, jedyna z zebranych, która posiadała wiedzę medyczną, próbowała kierować całym przedsięwzięciem, jednak nawet ona nie mogła przewidzieć, czego dopuści się samotniczka. W akcie szału, wiedząc, że zaraz zginie, zdecydowała się zabrać ze sobą własne kocięta, nie chcąc pozwolić na ich przejęcie przez Klan Nocy. Przed swoją śmiercią pozbawiła życia trójki z szóstki własnych potomków. Pozostałe przy życiu maluchy Nocniacy zdecydowali się zabrać do obozu, pomimo brązowego futerka dwójki z nich.
Czy Klan Nocy zaakceptuje nowych, małych członków? Co oznaczają ciągłe ataki włóczęgów? I czy śluby wojowników pozwolą na utrzymanie wysokich morali w klanie?
W Klanie Wilka
Ostatnio dzieje się całkiem sporo – jedną z ważniejszych rzeczy jest konflikt z Klanem Klifu, powstały wskutek nieporozumienia. Wszystko przez samotniczkę imieniem Terpsychora, która przez swoją chęć zemsty, wywołała wojnę między dwoma przynależnościami. Nie trwała ona długo, ale z całą pewnością zostawiła w sercach przywódców dużo goryczy i niesmaku. Wszystko wskazuje na to, że następne zgromadzenie będzie bardzo nerwowe, pełne nieporozumień i negatywnych emocji. Mimo tego Klan Wilka wyszedł z tego starcia zwycięsko – odebrali Klifiakom kilka kotów, łącznie z ich przywódczynią, a także zajęli część ich terytorium w okolicy Czarnych Gniazd.Jednak w samym Klanie Wilka również pojawiły się problemy. Pewnego dnia z obozu wyszli cali i zdrowi Zabłąkany Omen i jego uczennica Kocankowa Łapa. Wrócili jednak mocno poobijani, a z zeznań złożonych przez srebrnego kocura, wynika, że to młoda szylkretka była wszystkiemu winna. Za karę została wpędzona do izolatki, gdzie spędziła kilka dni wraz ze swoją matką, która umieszczona została tam już wcześniej. Podczas jej zamknięcia, Zabłąkany Omen zmarł, lecz jego śmierć nie była bezpośrednio powiązana z atakiem uczennicy – co jednak nie powstrzymało największych plotkarzy od robienia swojego. W obozie szepczą, że Kocankowa Łapa przynosi pecha i nieszczęście. Jej drugi mentor, wybrany po srebrnym kocurze, stracił wzrok podczas wojny, co tylko podsyca te domysły. Na szczęście nie wszystko, co dzieje się w klanie jest złe. Ostatnio do ich żłobka zawitała samotniczka Barczatka, która urodziła Wilczakom córeczkę o imieniu Trop – a trzy księżyce później narodził się także Tygrysek (Oba kociaki są do adopcji!).
W Owocowym Lesie
Pieczarka odeszła na emeryturę, aby w spokoju przeżyć resztę swoich dni. Po zwycięskiej potyczce z bobrami, których tama zatrzymywała zatrutą wodę w okolicach obozu, i które doprowadziły do śmierci wielu kotów, oddała ona Owocowy Las w łapy Czereśni. Na swoich zastępców wybrał on swoją dawną uczennicę Fige oraz wojownika Kolendre. Mimo ogromnych strat, których doświadczyła w ostatnim czasie społeczność, kocur nie ma zamiaru się poddawać. Wierzy, że stanowczą łapą zdoła odbudować to, co zniszczyły choroby i wrogie gryzonie. Z pomocą szamanki Purchawki postanowił zadbać o swoich pobratymców, aby Owocowy Las mógł odmienić swój los i stać się równie potężny co leśne klany. Czy nowy przywódca i jego zastępcy poradzą sobie z widmem dawnych nieszczęść?W Betonowym Świecie
nastąpiła niespodziewana zmiana starego porządku. Białozór dopiął swego, porywając Jafara i tym samym doprowadzając swój plan odwetu do skutku. Wieści o uwięzionym arystokracie szybko rozeszły się po mieście i wzbudziły ogromne zainteresowanie, powodując, że każdego dnia u stóp Kołowrotu zbierają się tłumy, pragnąc zmierzyć się na arenie z miejską legendą lub odpłacić za dawno wyrządzone szkody. Białozór zdołał przekonać samego Entelodona do zawarcia z nim sojuszu, tym samym stając się jego nowym wasalem. Ci, którzy niegdyś stali na czele, teraz są ścigani – za głowy Bastet i Jago wyznaczono wysokie nagrody. Byli członkowie gangu Jafara rozpierzchli się po całym mieście, bezradni bez swojego przywódcy. Dawna potęga podzieliła się na grupy opowiadające się po różnych stronach konfliktu. Teraz nie można ufać nawet dawnym przyjaciołom.MIOTY
02 lipca 2021
Od Orzełka
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz